Tag: Dystopie

Review: Onderuniversum — Pen Stewart

Genre: Young Adult / Dystopie
Uitgever: Hamley Books
ISBN: 9789463967945
Uitvoering: Hardcover
Aantal pagina’s: 341
Uitgave: 20 mei 2021

Hartelijk dank aan Uitgeverij Hamley Books voor het beschikbaar stellen van het recensie-exemplaar in ruil voor mijn eerlijke mening.

Onderuniversum - Kaft

Flaptekst:
Voor Julian O’Mallaghan waren de afgelopen zes maanden een droom. Niet alleen werd hij toegelaten tot het Amsterdamse stadsleger, Kim Katera is eindelijk zijn vriendin en staat onafscheidelijk aan zijn zijde. Maar dan gaan beiden op een avondpatrouille en loopt het grondig mis.
Een ondergrondse uitbarsting met het epicentrum in de oude kerncentrale van Doel, bij Antwerpen, opent een nieuw transportnetwerk van doorgangen door Nederland en Vlaanderen. De wezens die daar uit tevoorschijn komen, zijn vreemder dan iemand ooit heeft gezien.
Aanvankelijk is het enkel een raar verschijnsel, maar dan krijgen deze wezens Kim te pakken en lijken ze het op Julian voorzien te hebben.

De cover is voor mij een twijfelgevalletje, aan de ene kant vind ik de kleurencombi en de vervallen stad bovenin echt prachtig en dat spreekt me dan ook onwijs aan, maar ik heb gewoon echt helemaal niets met personages erop, dus dat was voor mij wel minder. Het kan je als lezer een stukje van de verbeelding weghalen die je over een personage hebt, maar goed…alsnog wil een cover niet altijd alles zeggen over het verhaal zelf. En naar dit verhaal keek ik dan ook echt uit, want omg ik hou gewoon echt van dystopische verhalen, heb er echt planken mee vol staan en een nieuwe? Bring it on…maar bracht dit verhaal mij ook waar ik op hoopte?

Onderuniversum - 01

Heel eerlijk? Nee, gewoon een absolute nee. Ik kon geen binding met de personages krijgen, de worldbuilding rammelde voor mij aan alle kanten, ik kon me er (en trust me ik heb mijn best gedaan en ik ben een beelddenker, dus voor mij is het niet moeilijk om dingen voor me te zien) gewoon echt geen goed beeld van maken. Het was rommelig en er werd zo ontzettend veel verteld, waardoor het eigenlijk af en toe een info dump was die niets toevoegde aan het verhaal, maar daarmee werd ook de vaart uit het verhaal gehaald. Ik hoopte zo op een spannend dystopisch verhaal, maar in plaats van vol spanning op het puntje van mijn stoel zitten, legde ik het boek continue weg, om het daarna weer op te pakken en het wederom een kans te geven en zo ging het maar door. De twee wezens…tsja, ze waren er en ze kwamen in het begin ook echt wel even creepy over, maar dat was het… ze waren totaal niet geloofwaardig hoe verder ik in het verhaal kwam. De schrijfstijl van Pen is er een waar je gewoon van moet houden en voor mij persoonlijk is dat het bij dit boek gewoon niet en echt, dat vind ik jammer. Want wat wou ik dit boek goed vinden, maar dat vind ik niet. Het is absoluut niet aan mij besteed, maar dat wil natuurlijk niet zeggen dat het boek dat niet voor jou is. Want hey, als mens zijn we verschillend en ieder zijn / haar eigen mening natuurlijk. Maar voor mij persoonlijk is het echt een hele dikke nee, geen binding met de wereld en de personages, moeizaam verhaal om in te komen en door te komen…te rommelig, etc. Natuurlijk weet ik dat ik echt niet elk boek wat ik lees goed kan vinden, maar wat ik al zei, wat had ik dat graag gewild bij dit boek, juist omdat ik erg benieuwd naar haar schrijfstijl was en zo van dystopie hou.

Het is zo ontzettend moeilijk om een review als deze te schrijven, ik wil Pen namelijk absoluut niet afvallen als mens niet en als schrijfster niet, maar ik ben een recensent / blogger en jammer genoeg komt het soms voor dat een boek niet mijn ding is. Maar daarmee zeg ik niet dat Pen als schrijver niet goed is, of dat je haar boeken niet moet gaan lezen, het is mijn persoonlijke mening en that’s it. Zelfs Stephen King heeft boeken geschreven die ik echt verschrikkelijk vond. Wie weet, volgende keer misschien wel beter ? Nieuwe dag, nieuwe kansen en zo geldt dat ook met boeken 🙂

Cover: 🌟🌟½
Vertelling: 🌟🌟
Originaliteit: 🌟½
Verhaal: 🌟
Lettertype: 🌟🌟🌟
Papiergeur: 🌟🌟🌟🌟
Overall: 🌟🌟Happy Reading!

Liefs,

Bren

Review: Hoeder van de vulkaan — Johan Klein Haneveld

Genre: Fantasy / Dystopisch
Uitgever: Godijn Publishing
ISBN: 978-94-93157-80-4
Uitvoering: Paperback
Aantal pagina’s: 286
Uitgave: November 2020

De laatste keer dat ik werk van Johan Klein Haneveld las gaf ik in mijn review aan dat verhalenbundels niet zo aan mij besteed zijn en dat ik graag eens een roman van deze schrijver zou willen lezen. Kort daarop werd gezegd door Godijn Publishing dat dat goed zou komen, omdat Johan Klein Haneveld bezig was met een roman, een dystopisch fantasy verhaal: Hoeder van de Vulkaan. Mijn interesse was toen ook direct gewekt.

Hoeder van de vulkaan - kaft

Flaptekst:
In een wereld die door overmatig gebruik van magie zo goed als onleefbaar is geworden, trekt de roofbeschaving van de K’ral van vulkaan naar vulkaan om warmte af te tappen en mensen tot slaaf te maken. D’rik was vroeger zelf een slaaf, maar is nu een van hun fanatiekste strijders. Als de lava van hun laatste vesting begint te doven, moeten de K’ral op zoek naar een nieuwe basis. Verkenners hebben aan de overkant van een grote ijsvlakte een geschikte plek gevonden. D’rik hoort bij de eerste groep die probeert de verre vulkaan in te nemen. Hij denkt dat het een makkelijke opdracht zal worden, maar de vurige berg heeft een verrassing voor hem in petto …

Dat Johan Klein Haneveld met Hoeder van de Vulkaan een boodschap heeft willen overbrengen is duidelijk. De mensheid in het verhaal heeft de aarde zo enorm verpest door het overmatig gebruik van magie, dat er weinig leefbare plekken meer zijn. De K’ral hebben nog steeds hun leefstijl niet aangepast, wat betekent dat ze op geleende tijd leven, want ooit zullen er geen vulkanen meer zijn waar ze warmte van kunnen aftappen. Kortom, de tijd tikt voor het volk en D’rik worstelt naarmate het verhaal vordert steeds meer met zijn gevoelens. Hoewel hij in het begin een van de fanatiekste soldaten is, wordt hij geconfronteerd met een andere levenswijze, eentje die veel meer in harmonie is met de natuur en die zelfs hoop kan geven voor de toekomst. Het verhaal heeft veel potentie en ik wilde dan ook graag weten hoe het af zou lopen.

Bij het openslaan van het boek viel mij al direct een ding op, waarvan ik eerst dacht dat het misschien alleen bij de introductie zo zou zijn. Het verhaal is grotendeels in de tweede persoonsvorm geschreven. Ik wist dat er boeken bestaan die in deze vorm geschreven zijn, maar er is ook een goede reden waarom het zo weinig gebruikt wordt (bij fictie, want bij non-fictie is het gebruikelijker), het is namelijk een nogal confronterende manier van vertellen, omdat er steeds “Jij dit” en “Jij dat” staat, waardoor je de hele tijd het idee hebt dat je persoonlijk aangesproken wordt. Een ander groot nadeel van deze vorm is dat het woord “Jij” dus ook enorm vaak op een pagina staat en dat zorgde er bij mij voor dat het enorm stroef las.

Hoeder van de vulkaan - 1

Naarmate het verhaal vordert komt ook de eerste persoonsvorm voor in het boek en wordt deze vermengd met de tweede persoon. Hierdoor wordt de vertelling er helaas niet beter op en wordt het nog lastiger om het verhaal goed te volgen. Ik vraag me af waarom Johan Klein Haneveld voor deze vorm heeft gekozen, want het komt helaas het verhaal niet ten goede. Een ander ding waardoor ik ook maar niet lekker in het verhaal kwam waren de onnodig lastige en soms zelfs onuitspreekbare namen. Allen begonnen ze zowat met een medeklinker, een apostrophe en daarna de rest van de naam. Namen als G’vazal, K’somil en T’giran.

Hoewel het verhaal dus best veel potentie had, speelde de manier van vertellen erg parten met me, waardoor ik mijzelf enorm door het verhaal heen moest worstelen. Erg jammer, want ik denk dat dit verhaal in de eerste- , of derde persoon veel beter uit de verf was gekomen. Waarom Johan Klein Haneveld voor deze vorm heeft gekozen is me dus een klein beetje een raadsel. Er is een reden waarom het weinig gebruikt wordt en die is mij nu, helaas, duidelijk geworden. Ik kom dan ook helaas uit op slechts 2,5 ster.

Cover: 🌟🌟½
Vertelling: 🌟🌟
Originaliteit: 🌟🌟🌟
Verhaal: 🌟🌟🌟
Lettertype: 🌟🌟🌟🌟
Papiergeur: 🌟🌟🌟
Overall: 🌟🌟½
Happy Reading!

Liefs,

Jeffrey

Review: Als de nacht eindigt – Laura Diane

Genre:                      Dystopisch / Young Adult
Uitgeverij:               Clavis
ISBN:                        978 9044837117
Uitvoering:             Hardcover
Aantal pagina’s:    220
Uitgave:                  Oktober 2019

Als de nacht eindigt - kaft

“Er schijnt licht in de hoeken van haar hart. Maar ze wordt verblind door haar eigen duisternis”

Lya Marlow heeft in haar hele leven nog nooit de zon gezien. Niet omdat ze daarin een keuze heeft, of vanwege een zonneallergie. Nee, de zon is in haar wereld levensgevaarlijk. Op twee augustus 2108 scheurde een gigantische zonnevlam, zo groot en zo ongelooflijk krachtig door de atmosfeer heen alsof de aarde niets was. Vanaf die dag, ook wel “de Tweede” genoemd is niets meer zoals het ooit is geweest. De mensheid leek wel te worden weggevaagd, al vrij snel erna werden de mensen ernstig ziek van de straling. Ze stierven met vele duizenden tegelijk. Een jaar daarna werden er verbrande lichamen op de straten gevonden….de zon was niet meer hun vriendin, maar hun vijand geworden. Vanaf dat moment werd ieders leven volledig anders.

Als de nacht eindigt 1

“Want als de nacht overgaat in de dag herrijst de zon. De alles verwoestende vijand die meer slachtoffers heeft gemaakt dan welke oorlog dan ook in de geschiedenis van Amerika” -blz.16-

De mensen krijgen de opdracht van hun koning dat ze vanaf dan van de nacht hun dag maken en overdag moeten zij binnen blijven, dit wordt nu hun nacht. Lya is daardoor niet anders gewend dan om zo te moeten leven in het duister. Maar makkelijk heeft ze het niet, haar vader is ernstig ziek en zal niet meer beter worden, hier heeft ze het ontzettend moeilijk mee. Haar moeder probeert toekomstplannen te maken voor Lya die ze totaal niet ziet zitten. Veel toekomst is er niet in Spruce Pine, of je gaat werken in de mijnen en als vrouw zul je moeten trouwen. Ze wil weg en als ze op een dag haar vader dan ook nog eens tegen haar moeder hoort zeggen dat zij haar bij hem weg moet houden, is voor Lya de maat vol. Ze besluit weg te lopen. Te ontsnappen aan deze wereld, waarin alles maar moet….al was het maar gewoon voor een enkele dag.

“Ik denk dat het gemakkelijker is om iemand van wie je houdt los te laten dan om machteloos te moeten toezien hoe iemand van wie je houdt zichzelf verliest.” -blz.213-

Haar vriendinnen Gwen en Carli zien dit wel zitten, nou ja…voor eventjes dan, ze willen natuurlijk wel weer veilig thuis zijn voordat de zon opkomt. Maar of dit ze gaat lukken? Tijdens hun avontuur buiten de veiligheid van hun stad komen ze twee jongens tegen die niet uit Spruce Pine komen. Dit verrast de meiden behoorlijk, want hun is altijd verteld dat hun stadje de enige bevolkte stad was die er in North Carolina is. Hoe zit dat dan in vredesnaam? Want als dat al niet waar is, wat klopt er nog meer niet dan? Ze begint steeds nieuwsgieriger te worden en stiekem ontstaat er hoop naar een leven buiten de stad. Maar hoe langer ze buiten de muren van hun stad zijn, hoe veilig zijn ze dan nog? De zon moet toch een keer opkomen….

Als de nacht eindigt 2

“Angst voor de dood is zinloos en van haar proberen te ontsnappen ook. Want hoe vaak je het ook probeert, hoe hard je ook rijdt of rent, op het eind krijgt ze je toch altijd te pakken.” -blz.211-

Wat is “Als de nacht eindigt” een onwijs gaaf boek zeg. Vanaf de allereerste bladzijde werd ik volledig mee gezogen het verhaal in en dat liet me ook niet meer los. Wat is dit waanzinnig goed geschreven. De wereld die door de klimaatverandering volledig veranderd is natuurlijk een ding dat heel erg bij onze werkelijkheid ligt. Hopelijk komt het natuurlijk nooit zo ver en wordt de mensheid wakker en beseft een ieder dat we er nu nog iets tegen kunnen doen. Dit verhaal sleept je niet alleen volledig mee in een spannend avontuur, maar laat je dus ook echt meedenken over onze aarde. En dat vind ik absoluut goed. De schrijfstijl van Laura Diane is heerlijk vlot en laat alles voor je ogen tot leven komen. Je voelt de emoties van de personages zo goed en al snel krijg je een band met ze. En dan dat einde….holy fuck…. wat een cliffhanger….Ik heb nog een aardige tijd met het boek dichtgeklapt in mijn handen gezeten met een “ja en nu dan”-gevoel. Want je wilt het allerliefste gewoon verder lezen. Het is zo spannend, ik kan dan ook niet wachten tot het tweede en laatste deel in deze duologie uitkomt, ik moet gewoon weten hoe het verder gaat. Je begrijpt het al, ik ben absoluut fan van dit verhaal 😀 Wat is dit een waanzinnig goed verhaal zeg, loved it!!!

“Nee, realiseer ik me met mijn vaders glimlach nog op mijn netvlies. Ik voel me geen rebel. Ik ben een rebel.” -blz.163-

Cover: 🌟🌟🌟🌟
Originaliteit: 🌟🌟🌟🌟1/2
Verhaal: 🌟🌟🌟🌟½
Lettertype: 🌟🌟🌟🌟🌟
Papiergeur: 🌟🌟🌟🌟

Overall: 🌟🌟🌟🌟🌟

Happy Reading!

Liefs,

Bren

Review: Het verdronken land – Cyn Balog

Genre:                               Young-Adult / Dystopie

Uitgever:                           Dutch Venture Publishing

ISBN:                                 978 94 92585 45 5

Uitvoering:                      Paperback

Aantal pagina’s:              275

Uitgave:                           februari 2020

 

Hartelijk dank aan Uitgeverij Dutch Venture Publishing voor het beschikbaar stellen van het recensie-exemplaar in ruil voor een eerlijke recensie.

Het allereerste wat mij opviel aan dit boek is de prachtige paars/blauwe cover. Het oog erop is een veelvoorkomend beeld wat je tegenwoordig ziet op Young-Adults, maar toch is het met deze kleurencombinatie echt een juweeltje. Werd er al blij van als ik ernaar keek. Nu was alleen de vraag nog of ik dat ook zou worden van het verhaal.

FB_IMG_1581930461385

Lees verder “Review: Het verdronken land – Cyn Balog”