Review: Luca- Soraya Naomi

Genre:                           Maffia romance/ New-Adult

Uitgeverij:                    Dutch Venture Publishing

ISBN:                             978-94-63867-95-5

Aantal pagina’s:          339

Uitgave:                        Maart 2019

Uitvoering:                  Paperback

Serie:                             Chicago Syndicate serie, book two

Rating:                           🌟🌟🌟🌟

 

Met dank aan Uitgeverij Dutch Venture Publishing voor het beschikbaar stellen van het recensie-exemplaar.

Luca 1.jpg

Luca is het tweede deel in de “Chicago Syndicate” serie. Ik was na het lezen van het eerste deel erg benieuwd geraakt naar hoe het verder zou gaan met Fallon en Luca en dit boek stelde me daarin gelukkig niet teleur.

“Als ik eenmaal die deur door ga, kom ik niet meer terug. Dit is je laatste kans om iets te zeggen’, waarschuwt Luca me. Mijn hart schreeuwt dat ik hem de afgrijselijke waarheid moet vertellen. Toch blijft mijn blik op de vloer gericht en de tranen druppen over mijn bovenbenen als Luca staat te wachten op het antwoord dat hij nooit zal krijgen.” – Fallon.blz.171-

Luca 2.jpg

Fallon en Luca zijn door alle gebeurtenissen het vertrouwen in elkaar kwijt geraakt. Hun relatie is door alle leugens en dingen die verzwegen werden, hoe goed bedoeld dan ook, op de klippen gelopen. Ze proberen beiden zo goed en zo kwaad als het kan ieders hun leven weer op te pakken naar hoe het was voor ze elkaar ontmoet hadden, verder te leven, maar dan alleen, zonder elkaar. Maar in plaats van het oude vertrouwde, rustige, voorspelbare leven, wat Fallon had voor haar relatie met Luca, weer terug te krijgen lijkt alles om haar heen in elkaar te storten. Ze mist Luca verschrikkelijk, maar probeert zichzelf wijs te maken dat ze het allemaal best zonder hem aankan. Ook Luca wordt verscheurd door zijn emoties, hij mist Fallon zo erg dat hij zelfs meerdere malen naar de drank grijpt, een toevlucht waar hij zich eigenlijk niet toe kan laten verleiden, omdat zijn werk en daarbij ook zijn leven hierdoor flink op het spel kan komen te staan. Dan wordt Fallon’s baas, Alex, vermoord en wordt ze door de vondst van een raadselachtig papiertje in de kluis van Alex, met haar naam erop, als verdachte gezien door de politie. De ellende blijft zich maar opstapelen, maar ze weigert hulp in te schakelen bij Luca. De ene na de andere vreselijke gebeurtenis blijft zich aanbieden, tot de dag waarop de meest afgrijselijke ervaring in haar leven  aanbreekt, stort Fallons leven volledig in elkaar en neemt ze dan eindelijk de stap, ze neemt contact op met Luca. Ze weet zich totaal geen raad meer met wat anders nog te doen en hoopt dat hij haar kan helpen. Gaat het dan toch nog goed komen tussen Luca en Fallon?

“Ook al vind ik de omstandigheden verschrikkelijk; ik ben blij dat ze zich aan mij vastklampt en niet aan een andere man, want ze is nog steeds de mijne. Nu ik merk welk effect haar pijn op mijn emoties heeft, maakt dat me duidelijk dat we nog steeds onlosmakelijk met elkaar zijn verbonden.” – Luca.blz.220-

Luca 3

Ook dit deel wordt geschreven vanuit de ogen van Fallon en Luca en is in de ik-vorm geschreven. Soraya haar vloeiende, vlotte schrijfstijl wist me weer te boeien en zorgde er mede voor dat ik ook dit deel in een rap tempo uit had. In dit deel maken zowel Luca als Fallon veel persoonlijke ontwikkeling en groei door, dat was erg mooi om te lezen. Ze moeten elkaar weer leren te vertrouwen. Zal Fallon dan eindelijk Luca’s werk als de onderbaas bij het Chicago Syndicate, de maffia van Chicago, leren te accepteren en hem als persoon los te zien van zijn werk? Zou ze gaan inzien dat, wat er ook gebeurt, Luca er altijd voor haar is en het goed met haar voorheeft?

“Elke relatie vereist bepaalde compromissen.’Maar compromissen kunnen moeilijk zijn. ‘Ik leun tegen het aanrecht. ‘Als je van elkaar houdt, is het de moeite waard. ‘Dat is waarschijnlijk waar, maar soms kan een diepgewortelde liefde de grootste obstakels niet overwinnen. Als liefde nou maar eens alle problemen in de wereld kon oplossen? Als mijn liefde voor Luca nou maar eens zou overgaan, want ik ben als de dood dat ik hem voor de rest van mijn leven ga missen.” – Fallon.blz.197-

Dit tweede deel sluit gelijk aan waar het eerste stopte, je wordt gelijk weer meegetrokken in de wereld van Fallon en Luca, erg fijn gedaan 🙂 . Omdat de personages in dit deel veel meer werden uitgediept kon ik ook veel beter een band met ze krijgen, hun persoonlijke  groei is erg goed beschreven en geeft goed weer hoe en wat. De seksuele uitspattingen zijn in dit deel iets minder dan in het eerste boek, maar dat vond ik absoluut niet erg. Het verhaal ging verder en het was erg spannend. Je wil doorlezen, er gebeurt heel veel in hun levens en je moet gewoon weten hoe het verder gaat. Ik heb het erg leuk gevonden om aan deze blog tour mee te doen en zo met deze serie in contact zijn gekomen. De boeken zijn een absolute aanrader voor de liefhebbers van New-Adult, romantiek maar wel met een spannend verhaal eromheen.

“Het is zo rustgevend dat hij, zelfs na maanden van elkaar gescheiden te zijn geweest, precies weet wat ik nodig heb, Ik moet het er allemaal uitgooien. Met alles wat er sinds de zomer is gebeurd, heb ik nu gewoon behoefte om te kunnen huilen, omdat mijn leven is veranderd op manieren die ik nooit had voorzien.” -Fallon.blz.224-

Happy reading!!!

Liefs,

Bren

Review: Fallon- Soraya Naomi

Genre:                            Maffia romance/ New-Adult

Uitgever:                       Dutch Venture Publishing

ISBN:                              978-94-63189-67-5

Uitvoering:                   Paperback

Aantal pagina’s:          345

Serie:                             Chicago Syndicate Serie, book 1

Rating:                           🌟🌟🌟

Fallon.jpg

” Bestaat er een andere emotie die zoveel tegenstrijdige gevoelens opwekt? Liefde kan ervoor zorgen dat onze mond zich tot een lach vormt, dat onze ogen oplichten van vreugde, ons hart vol verwachting klopt en ons lichaam vol verlangen is. Aan de andere kant kan de liefde diezelfde mond laten pruilen, onze ogen laten huilen, ons hart breken en ons zoveel verdriet doen dat het lichamelijk pijn doet. Het is een grote imperfectie, want perfecte liefde bestaat niet. Maar zouden we zonder het verdriet het intense geluk  kunnen ervaren?” -stukje uit de proloog-

 

 Fallon is het eerste deel in de “Chicago Syndicate” serie. Ik moet eerlijk bekennen dat ik eerst wat huiverig was om in deze serie te gaan beginnen, aangezien dit normaal niet mijn genre is en ik hoopte dan ook echt dat het niet zo’n typische “50 tinten” serie was, want wauw wat vond ik die slecht. Maar gelukkig is dat met deze serie niet het geval 🙂 Natuurlijk komt er een aardige dosis erotiek in voor, maar hier zit dan ook wel een leuke verhaallijn in.

Tijdens een avondje stappen met haar beste vriendin Teagan loopt Fallon de aantrekkelijke Italiaan Luca tegen het lijf. En dan lopen ze elkaar ook echt letterlijk tegen het lijf! Fallon is aardig onder de indruk van hem, maar is hij dat ook wel van haar? Hij helpt haar in ieder geval om een vervelende dronken bekende uit haar buurt te krijgen en dat ze een taxi naar huis krijgen, omdat Teagan te dronken is om nog op eigen benen te staan, maar zal ze hem ooit nog terugzien? Als Fallon de volgende dag naar haar favoriete koffiezaakje vlak bij haar huis gaat kruizen hun wegen elkaar opnieuw. Toeval? Ze beginnen elkaar vaker te zien en spreken af met elkaar. Fallon en Luca vallen als een blok voor elkaar en de vonken spatten er dan ook vanaf. Hun liefde voor elkaar lijkt door niets en niemand kapot te kunnen krijgen. Maar is dit ook zo? Luca houdt zielsveel van Fallon, maar toch zegt Fallon haar instinct haar dat er iets niet in orde is, iets klopt er niet. Wat houdt Luca voor Fallon verborgen, wat verbergt hij onder zijn zo zorgvuldig opgebouwde masker? Langzamerhand beginnen er kleine scheurtjes in hun relatie te ontstaan. Luca is de onderbaas van het Chicago Syndicate oftewel de ‘Cosa Nostra’, de maffia van Chicago. Omwille van Fallon’s, maar ook zijn eigen veiligheid, kan Luca hier niets over prijsgeven. Hij probeert dan ook alles op alles te zetten om Fallon buiten zijn wereld in de maffia te houden, maar hoe dieper hun relatie gaat, des te moeilijker dit voor hem wordt.

“De ochtend na mijn vreemde ontmoeting met Luca lig ik wakker in mijn bed terwijl de zon opkomt. Die vrouw in zijn appartement en de manier waarop hij en Adriano reageerden hebben me achterdochtig gemaakt. De stem in mijn hoofd schreeuwt steeds luider en luider dat Luca iets voor me achterhoudt.” -Fallon.blz.110-

Fallon 2.jpg

Het verhaal wordt vanuit twee oogpunten verteld, namelijk vanuit dat van Fallon, maar ook dat van Luca en wordt verteld vanuit de ik-vorm. In het begin draait het vooral om de opbloeiende…of moet ik zeggen oplaaiende… liefde tussen Fallon en Luca. Maar hoe verder hun relatie vordert hoe meer spanning er in het verhaal komt. Ik vond het een leuk boek om te lezen, het verhaal zit goed in elkaar, de nodige spanning is aanwezig en een flinke dosis erotiek en romantiek ontbreken ook zeer zeker niet.

“Fallon, altijd met je neus in de boeken. Heb je enig idee hoe sexy dat is? – Luca.blz.82-

Soraya Naomi heeft een leuke, vlotte schrijfstijl die lekker weg leest. Mede hierdoor had ik het boek dan ook in een rap tempo uit. De verhaallijn heeft me weten te verassen en ik ben dan ook echt benieuwd naar het tweede deel in deze serie.

“De gemiddelde mens leeft tachtig jaar. Dat is 29.200 dagen. Als ik me dat realiseer, is een gemiddeld leven, in dagen, ontzettend kort. Maar 29.200 dagen. Een heel leven aan herinneringen, aan gevonden en verloren liefde, speelt zich af in 29.200 dagen. Zou ik dan niet moeten proberen gelukkig te zijn in die 29.200 dagen? Zou ik niet moeten stoppen met me zorgen maken over onbelangrijke dingen? Zou ik niet moeten genieten van elk moment van de elke dag?” – Fallon.blz.167-

Happy reading!

Liefs,

Bren

Review: Kwelling – Tamara Geraeds

Genre:                     Psychologische Thriller

Uitgever:                 Uitgeverij Kramat.be

ISBN:                       9789462420984

Aantal pagina’s:    263

Uitgave:                  maart 2019

Uitvoering:            Paperback

Rating:                    🌟🌟🌟🌟

Kwelling - Tamara Geraeds.PNG

Met dank aan uitgeverij Kramat en leesclub De Perfecte Buren voor het beschikbaar stellen van het recensie-exemplaar.

“Berouw snijdt dieper dan het scherpste zwaard”

Het leven van de familie Kaakmans werd vijf jaar geleden volledig overhoop gehaald door de plotselinge verdwijning van de zesjarige Colin. Ze proberen zich al die jaren staande te houden en hoop te blijven houden dat Colin zal worden opgespoord. Dan breekt de dag des onheils aan, 24 juli en hun ergste nachtmerrie wordt de harde werkelijkheid wanneer twee agenten die met het onderzoek van de verdwijning van Colin belast zijn aan de deur komen en hun het vreselijke nieuws vertellen; Colin is gevonden, dood, vermoord. En de man die dit op zijn geweten heeft blijkt onvindbaar te zijn. Langzaamaan begint de familie Kaakmans steeds meer en meer uit elkaar te vallen.

De 28 jarige dochter Christina wordt al sinds de verdwijning van haar broertje achtervolgd door een afschuwelijk en knagend schuldgevoel. Na het afgrijselijke nieuws over Colin te horen te hebben gekregen staat instorting nabij. Ze probeert uit alle macht de moordenaar van Colin te vinden. En om zich beter op haar werk te kunnen concentreren en scherp te blijven praat ze zichzelf aan dat drugs gebruiken, om haar doel te kunnen bereiken, geen kwaad kan.

“De adrenaline pompt door mijn lichaam. Wie had dat ooit gedacht? Ik aan de drugs. Maar ik neem alleen wat ik nodig heb, ik wil niet zo’n zielig figuur worden waar iedereen met een boog omheen loopt. Ik neem net genoeg om mijn zorgen even te vergeten, zodat ik me eindelijk weer kan concentreren op mijn werk. Ik zal die doorbraak krijgen. Ik zal degene vinden die ons leven tot een hel heeft gemaakt.”       – Christina, blz.23-

Terwijl Christina haar heil in drugs lijkt te hebben gevonden begraaft haar vader Harm zich steeds dieper in zijn werk. Hij is steeds minder thuis en zo komt de zorg om haar moeder Ellen, die de ene na de andere hevige migraine aanval krijgt en daardoor grotendeels ziek in bed ligt, steeds meer bij Christina terecht. Zijn gedrag begint ook anders te worden, in plaats van de lieve zorgzame vader lijkt hij steeds meer te veranderen in een kille, harteloze man.

“Mijn vader zucht. ’Ik weet dat het zwaar is, maar we moeten doorgaan.’ Hij trekt me voorzichtig overeind en kijkt me aan. ‘Ik heb je nodig om je moeder erdoorheen te trekken, dat weet je.’ ‘Ik weet het, pap. Ik doe mijn best.’ Leunend op zijn arm strompel ik terug naar mijn kamer. ‘Misschien is je best niet goed genoeg.’ Voor ik antwoord kan geven, laat hij me los, draait zich om en loopt mijn kamer uit.”    – Christina, blz.101-

Buiten het vele ziek zijn van Ellen lijkt er meer dan dat met haar aan de hand te zijn. Christina gaat op onderzoek uit, maar hoe meer ze ontdekt, hoe angstiger ze wordt. Zo erg zelfs dat ze voor haar leven begint te vrezen. Is dit gezin nog te redden, of is het door het verlies en de moord op Colin volledig verwoest? Wordt Colin’s moordenaar gepakt en wat is er in vredesnaam met Ellen aan de hand, wat heeft ze te verbergen en wat spookt ze uit?

Kwelling.jpg

“Het eenzaamste moment in je leven is wanneer je je hele wereld in ziet storten en je er alleen maar wezenloos naar kunt staren.” -blz.188-

Dit was mijn eerste boek dat ik gelezen heb van Tamara Geraeds en wat een kennismaking was dat! Vanaf een aantal bladzijdes werd ik al volledig het verhaal ingezogen, wat een heerlijk vlotte schrijfstijl. Tamara durft onderwerpen aan te snijden die vaak nog als een taboe worden gezien. Ik vind dat echt heerlijk verfrissend, ondanks dat het heftige onderwerpen zijn en ze me echt wel raken, maar mede daardoor had ik het boek heel snel uit. Het verhaal zit erg goed in elkaar, is spannend tot aan het einde en heeft een verrassende uitkomst. Ik kijk er echt naar uit om meer boeken van Tamara te gaan lezen. “Kwelling” is een absolute must-read voor lezers van dit genre, dit boek krijgt van mij dan ook 4 sterren.

Bren de Wit, recensente De Perfecte Buren

Unboxing: Fairyloot Favourites box March

Een beetje laat met deze unboxing, maar ik heb het de laatste tijd zo druk met van alles en nog wat gehad, dat ik er ook echt niet eerder aan toe kwam. Maar nu dan toch eindelijk wel. So let’s go! 😀

De maart box had dit keer als thema Favourites; een tribuut aan de favoriete boeken van het team van Fairyloot en kwam in een awesome kleur, namelijk in het paars en laat dat nou net mijn lievelingskleur zijn 😀 de kleur vrolijkte me helemaal op en mijn nieuwsgierigheid was dan ook gelijk gewekt, want wat zou er deze keer allemaal inzitten. Kijk je mee?

Unboxing Favourites 1.jpg

In deze box zaten dit keer twee boeken, hoe gaaf is dat! De eerste die ik tegenkwam was het boek “Viper” van Bex Hogan, het is het eerste boek in de “Isles of Storm and Sorrow” serie. De achterflap beloofde veel goeds, dus ik ben erg benieuwd. Ook is het boek gesigneerd door de auteur, wat het boek natuurlijk extra speciaal maakt 🙂

Unboxing Favourites 2.jpg

Unboxing Favourites 3.jpg

Dan boekige sokken van Alice in Wonderland, de boekenlegger van Fairyloot, behorende bij deze Favourites box en een setje met bookworm page tabs. Op de boekenlegger na niet iets voor mij, de sokken zijn namelijk te groot wat vaak zo het geval is want ik heb maar een kleine maat eigenlijk voor mijn lengte, maar hey wie weet kan ik er iemand anders wel heel erg blij mee maken 🙂

Unboxing Favourites 4.jpg

Wat verder speurend in de box kwam ik deze leukerds tegen, de verzamel pin van het 3 jarige bestaan van Fairyloot en een metalen boekenlegger van KDP Letters geïnspireerd door Laine Taylor’s “Strange the Dreamer”.

Unboxing Favourites 5.jpg

De art-prints mochten deze box natuurlijk ook niet ontbreken, deze keer zijn de prints geïnspireerd door “Warcross” van Marie Lu, “The Cruel Prince” van Holly black en “An Ember in the Ashes” van Sabaa Tahir. Ik heb nog geen van deze boeken gelezen al heb ik The Cruel Prince in huis liggen en wil ik hier zeker zodra ik er tijd voor heb in gaan beginnen. De prints zijn erg mooi van design, De print linksonder is de voorkant van de brief van de auteur van het boek dat ik later laat zien 🙂

Unboxing Favourites 6.jpg

En dan een hartstikke leuke boekige sjaal, wederom speciaal ontworpen voor Fairyloot door Cara Kozik,  op de sjaal zijn verschillende Young-Adult boeken te zien die heel erg geliefd zijn bij het team van Fairyloot. Ik vind hem erg schattig :), we kregen later nog wel een mailtje van ze dat de sjaal vervangen wordt omdat er op deze wat spelfouten staan. Heel eerlijk gezegd had ik daar nog niet eens op gelet, wat best grappig is omdat dat normaal een van de eerste dingen is waar ik op let. Maar dan nog, het maakt de sjaal niet minder leuk.

Unboxing Favourites 7.jpg

Ook in deze box zaten weer twee tarot kaarten die ervoor gaan zorgen dat je uiteindelijk een hele set ervan compleet hebt 🙂

Unboxing Favourites 8.jpg

Last but not least: het boek waar het allemaal om draait voor de maand Maart, ” To Best The Boys” van Mary Weber. Ook deze editie is een Fairyloot exclusive en is gesigneerd door de schrijfster. De Brief van de schrijfster ligt ernaast 🙂 Hartstikke leuk om bij het boek te bewaren 🙂

Unboxing Favourites 9.jpg

Unboxing Favourites 10.jpg

Deze Favourites box was dit keer geen favo box van mij, niet dat ik hem niet leuk vind ,maar ik vind het tot nu toe wel de minste van de boxen die ik van Fairyloot heb mogen ontvangen. Ik had er wat anders bij verwacht waarschijnlijk, al ben ik natuurlijk hartstikke benieuwd naar hoe de boeken zijn en de dingen die ik zelf niet ga gebruiken daar kan ik vast anderen wel blij mee maken. Wie weet stel ik binnenkort wel een leuke winactie samen voor mijn volgers 😉 Sowieso staan er hele leuke dingen in de planning 🙂

Al met al was dit, ondanks dat het niet mijn favoriet was, wel weer een leuke box en het is altijd leuk om een unboxing te doen natuurlijk 😀 Op naar de volgende binnenkort, de box van april is The Dark Magic box, ik ben benieuwd 😀

Happy Reading!!!

Liefs,

Bren

 

 

 

 

 

 

Review: Maanziek- Eva Linden

Genre:                                 young adult/ fantasy

Uitgever:                            We Will Shoot

ISBN:                                   9789082750416

Uitvoering:                       paperback

Aantal pagina’s:              290

Uitgave:                            november 2016

 

Met dank aan het Selfpub Cafe, Shirley Pelikaan en Eva Linden voor het mogen lezen van dit recensie-exemplaar.

Maanziek 1.jpg

Flaptekst:

De zeventienjarige Mathis heeft het niet makkelijk, Naast de problemen met zijn vrienden en zijn liefje, heeft hij last van vreselijke, levensechte nachtmerries. Net op het moment dat hij niet meer weet wat echt is en wat niet, ontmoet hij een mysterieus meisje met een duister verleden. Ze verteld hem over de gevaren die er zijn in de wereld van ‘lucide dromen’.  Ondertussen raken de twee steeds meer verstrikt in een spel tussen goed en kwaad en verliezen ze hun grip op de werkelijkheid. Slagen ze erin om zichzelf te redden? Of is het allemaal maar… een droom?

“Voor al jullie dappere dekknechten is er maar een voorwaarde die jullie moeten naleven’, vervolgt de stem. ‘En die regel is dat degene die zich het langste weet staande te houden, de wedstrijd wint.”

Maanziek 2.jpg

 Maanziek wat vond ik ervan, tsja ik ga me met mijn mening misschien niet geliefd maken, maar dat is niet anders. Mij is gevraagd een eerlijke recensie te schrijven, nu doe ik dat sowieso altijd al, maar op momenten als deze is dat soms gewoon wat moeilijk omdat je ook niemand voor het hoofd wilt stoten. Ik vond het boek namelijk niets, heb het meerdere malen aan de kant gelegd, omdat ik er niet door kwam en ik het boek een eerlijke kans wou geven, maar het verhaal wist me niet te raken. Ik vond het continue wisselen van nachtmerrie in en uit heel erg verwarrend, waardoor het voor mij persoonlijk absoluut niet lekker weg las. Ook vond ik een aantal dingen erg ver gezocht, ik weet het, het is fantasy en ik ben een echte fantasy fan en ik weet dan ook echt wel dat in dit genre dingen kunnen gebeuren die je aan de fantasie moet overlaten, maar bij sommige dingen in het verhaal was het zo ongeloofwaardig dat het mij totaal niet wist vast te houden. Het verhaal op zich is echt wel  leuk bedacht, maar daar houdt het voor mij dan ook op. Jammer, want natuurlijk had ik het veel leuker gevonden om een positieve en leuke recensie te schrijven, maar jammer genoeg kan dat niet altijd. En dit is dan zo’n moment dat je als blogger even zoiets hebt van, hè bah… niet leuk om dit te moeten doen. Maar omdat ik het boek persoonlijk niets vind wil het natuurlijk niet zeggen dat anderen dat niet vinden, want ik heb genoeg recensies gezien die juist heel erg positief zijn over dit boek, ik kan alleen die mening niet met ze delen. En ik weet zeker dat er echt meerdere lezers zullen zijn die dan ook echt zullen genieten van dit verhaal en het wel heerlijk vinden en die lezers wens ik dan natuurlijk ook heel erg veel leesplezier 🙂

“Soms wou ik dat het leven een computergame was, dat je dingen gewoon opnieuw kon doen als je ze verkeerd had gedaan…” -blz.71-

Omdat ik het boek maar amper door ben gekomen vind ik het dan ook niet eerlijk om hier een cijfer aan te verbinden. Persoonlijk is het gewoon absoluut niet mijn soort boek, kan gebeuren. Maar ik geef pas een cijfer als ik een boek daadwerkelijk echt heb kunnen uitlezen. Ik hoop dat iedereen dit kan begrijpen. Het is niet zo dat ik bij een boek wat ik slecht vind geen cijfer geef, maar dan moet ik dat boek wel hebben kunnen uitlezen. En er niet zo vaak in zijn vastgelopen en weg hebben moeten leggen dat ik het uiteindelijk niet volledig heb kunnen uitlezen voor mijn gevoel. Vandaar dan ook deze beslissing 🙂

Happy Reading!!!

Liefs,

Bren

 

 

 

 

Gastrecensie The Bookmagpie: The Xoron Redemption – Jeffrey Debris

Jeffrey Debris – The Shaedon Resurgence III: The Xoron redemption.
Uitgeverij: Celtica Publishing.

ISBN: 9789491300967

🌟🌟🌟🌟1/2

 

IMG_20190409_174333_965.jpg In het voorwoord geeft Jeffrey aan dat zijn personages niet zomaar “personages” meer zijn. Maar mensen, vrienden, familie. Zelfs vijanden.

En dat wil ik als lezer ook ervaren. Als ik mee kan rijden in de emotionele achtbaan, is het voor mij een zeer goed boek.

En Jeffrey is daar goed in geslaagd. Waar ik in deel 1 nog voorzichtig was met het binden aan de personages, werd ik in deel 2 al meegezogen. Ik heb gelachen, gehuild en heb toen ook bijna het boek in een hoek gesmeten. En deel 3 heb ik zelfs even neer moeten leggen om afstand te nemen na een bepaald hoofdstuk.

We zijn nu 1 jaar verder. Räz probeert er alles aan te doen om bij de herinneringen te komen die de Luminar hem gegeven hebben. Maar zonder veel succes.

Ondertussen wordt Grummus nog steeds gekweld door pijn die hij niet kan loslaten, en is hij hard op zoek naar een doel in zijn leven.

Máraxi Wihara is nog steeds bezig een aantal speciale Luminar boeken te verzamelen die de sleutel kunnen zijn tot het verslaan van de Shaedon.

En de tijd dringt, want de Shaedon worden steeds sterker en de planeet Netherea steeds zwakker.

 

textgram_1553804219.png

Elk hoofdstuk volgt het verhaal van bepaalde personages. In het begin lijken ze niets met elkaar gemeen te hebben. Maar alles komt in dit deel perfect samen. Daar had ik in het eerste deel wel wat geduld voor nodig.

Het verhaal loopt lekker vlot en Jeffrey zijn schrijfstijl is echt heerlijk. Ik heb dit boek ook echt verslonden en het moest overal mee naartoe zodat ik een stukje kon lezen.

Wat ik wel jammer vond was dat ik een aantal personages miste in deel 3. Zoals Miten, de Arlin, de Kraut en de Byndari. Personages die in deel 2 echt eruit sprongen. Dus ik hoop dat ik ze nog tegenkom in andere boeken.

Zo zijn er ook personages waar ik absoluut niets mee had. Chando en Serra bijvoorbeeld. En ik had echt moeite met herinneren wie Emeron ook alweer was. Niet dat ik ze wilde missen, maar je kiest altijd je favoriete personages bij elke serie.

textgram_1554232019.png

 

Het einde was voor mij anticlimactisch. Omdat het geen typisch Sci-Fi verhaal was ging ik ervan uit dat het einde echt een wow-element zou hebben. Helaas viel dat enorm tegen. Het einde ben ik al vaker tegen gekomen, dus voor mij verloor het zijn effect.

Betekend dit dat ik het boek nu slecht vond? Alles behalve dat!
De trilogie heeft enorm unieke elementen en personages. Alleen daarom al kan ik het aanraden.
textgram_1554815693.png
Ik ben enorm nieuwsgierig welke boeken er nog meer verschijnen in dit universum.

Ze komen zeker allemaal in de kast te staan.

Ondanks dat ik het einde persoonlijk niets vond, heeft Jeffrey met gemak 4 en halve ster verdiend!.

Natuurlijk wil ik Jeffrey ook bedanken dat ik mee mocht doen met de blogtour. Een bedankje voor Medusa omdat zij heeft voorgesteld dat ik wel bij de tour zou passen, en mijn recensie mag plaatsen als gast op haar blog.
En niet te vergeten Rianne Lampers, die mij dit recensie exemplaar heeft opgestuurd.
—The Bookmagpie

Review: Het Feest – Dimitri Casteleyn

Genre:                       literatuur/ roman
Uitgever:                  Uitgeverij Prometheus
Isbn:                          9789044635737
Uitvoering:               paperback
Aantal pagina’s:      224
Uitgave:                    Januari 2019

Het Feest.PNG

Met dank aan Uitgeverij Prometheus en Leesclub De Perfecte Buren voor het beschikbaar stellen van het recensie-exemplaar.

Maurits Matthys heeft het financieel volledig voor elkaar in zijn leven. Hij is
miljonair geworden door verschillende uitvindingen die hij jaren geleden heeft
gedaan en waarvoor hij nog steeds octrooigeld krijgt. Hij woont in een kasteel in
Gent samen met zijn butler Pierre. Maurits lijkt het dan ook volledig voor elkaar
te hebben gekregen in zijn leven, maar is dit ook daadwerkelijk zo? Hij kan
namelijk zijn collegetijd maar niet vergeten. Al 33 jaar blijft het aan hem
knagen. Hij is in die tijd gruwelijk gepest door zijn klasgenoten. Toch besluit hij
om voor zijn 50’e verjaardag een klasreünie te gaan houden waarbij hij
zijn vroegere vier kwelgeesten een uitnodiging stuurt. Eva, Jacob, Leonie en
Thomas zijn dan ook zeer verbaasd en denken er ieders het zijne van als ze de
uitnodigingen ontvangen. Toch besluit iedereen om, voor welke reden dan ook,
te gaan. Of dit nou echt verstandig is, is nog maar de vraag. Maurits heeft een
hele apart reünie voor zijn gasten gepland, hij wil ze perse laten zien hoe het
voor hem voelde al die tijd op school.

Het Feest.jpg

Dimitri Casteleyn heeft een vlotte schrijfstijl waardoor ik het boek zo uit had. Het
las lekker weg, maar toch ben ik er niet ondersteboven van. Ik vond het verhaal
onderhoudend en wou het ook wel echt uitlezen om erachter te komen hoe het
zou gaan aflopen maar om het boek nou een “bloedstollende pageturner” te
noemen begrijp ik persoonlijk niet. Ik haalde het er namelijk absoluut niet uit.
Ben dan ook heel erg blij dat ze het boek onder het genre roman hebben laten
vallen en niet onder thriller, want daarvoor miste het toch echt de nodige
spanning die je eigenlijk bij dit boek zou verwachten door de flaptekst. Het
verhaal zit echt wel leuk en goed in elkaar en wat ik al eerder zei het leest lekker
vlot weg, alleen is dit genre gewoon niet aan mij besteed. Ik ben normaal
gesproken ook niet het type om snel een boek van dit genre op te pakken en te
gaan lezen dus dat ik het verhaal absoluut wel goed vind zegt toch zeker wel

iets. Weet wel dat er genoeg lezers zullen zijn die zullen genieten van dit boek.
Van mij krijgt het in ieder geval 3 sterren.
Ik wens iedereen die dit boek gaat lezen natuurlijk wel heel veel leesplezier!

Happy Reading

Liefs,

Bren,

recensente De Perfecte Buren