Review: Team Internet: Mission Two β€” R. Wade

Genre: Scifi / Jeugd
Uitgever: Hamley Books
ISBN: 9789464208603
Uitvoering: Hardcover
Aantal pagina’s: 212
Uitgave: December 2021

Hartelijk dank aan Uitgeverij Hamley Books voor het beschikbaar stellen van het recensie-exemplaar in ruil voor mijn eerlijke mening.

Mission Two Harde Kaft

Flaptekst:

Team internet bracht mission one tot een succesvol einde, maar betaalde daar een grote prijs voor. Ze moesten hun vriend achterlaten in de handen van aartsvijand en crimineel meesterbrein Medusa. Het valt hen zwaar om hun dagelijkse leven weer op te pikken, zonder te weten of hij nog in leven is.

Tegen alle orders van de staatsveiligheid in, beslissen de overgebleven leden om terug te keren naar T-Polis om hun teamgenoot te zoeken. Dit brengt hen opnieuw in de onvoorspelbare en spannende wereld van het internet. Daar ontdekken ze dat computerbugs nog nooit zo gevaarlijk waren.

Nadat ik van Team Internet: Mission OneΒ had genoten, leek het me erg leuk om verder te lezen hoe alles verder ging. Dit tweede deel pakt de draad dan ook weer op waar de eerste eindigt. Team Internet is opgeheven na hun eerste missie, die ze moesten bekopen met een hoge prijs. Joshua (of Navigator, zoals zijn nickname luidt) is door de aartsvijand van Team Internet gevangen genomen en ondanks dat ze dit niet mogen doen, zoeken de overgebleven leden van Team Internet een manier om hem uit de klauwen van deze schurk te redden, maar of het ze ooit nog gaat lukken zonder toegang tot Cookiez, de kwantumcomputer, kunnen ze onmogelijk terugkeren naar het internet.

Dit tweede deel in de reeks leest weer lekker makkelijk weg, maar het grote probleem waar ik de hele tijd mee zat is dat er bijzonder weinig gebeurd. Het boek heetΒ Mission Two, maar het duurt uiteindelijk tot bijna de laatste hoofdstukken tot Team Internet eindelijk weer terug het internet op kan om hun verloren vriend te redden. De pacing van het verhaal is echt niet goed en ik merkte ook dat mijn interesse in het verhaal daardoor steeds maar weer verslapte. Door het gebrek aan vaart en ook spanning vond ik het dit keer echt een stuk minder leuk.

IMG_20220225_101645

Het verhaal bestaat uit twee hoofdverhaallijnen, aan de ene kant volgen we Team Internet die hun best doen om weer de draad op te pakken na hun eerste missie, maar ook willen proberen om Navigator te redden. Aan de andere kant volgen we Navigator en Medusa, die laatste probeert dan ook de eerstgenoemde aan zijn kant te krijgen. Wat ik echter erg jammer vond was dat het zo lang duurt voor ze eindelijk weer op het internet komen, dat ik me echt afvroeg waarom dit allemaal zo lang heeft moeten duren. Het eerste deel van het verhaal had veel korter gekund, terwijl het laatste dan weer veel langer had gekund zodat er echt een avontuur was op het internet. Ik vind dat een gemiste kans.

Ik had heel erg gehoopt dat dit boek me hetzelfde “power rangers”-achtige gevoel zou geven als de eerste, maar helaas. En dit ligt absoluut niet aan de schrijfstijl, want het leest echt heerlijk vlot weg allemaal en ik was ook zo door het boek heen, maar het plot en de pacing laten voor mij helaas te veel te wensen over.

Cover: 🌟🌟🌟🌟
Vertelling: 🌟🌟🌟🌟
Originaliteit: 🌟🌟🌟
Verhaal: 🌟🌟🌟
Lettertype: 🌟🌟🌟🌟🌟
Papiergeur: 🌟🌟🌟🌟
Overall: 🌟🌟🌟
Liefs,

Jeffrey

Advertentie

Review: Het lied van Ariane – Petra Doom

Genre: Young Adult
Uitgever: Hamley Books
Serie: Kinderen van Orpheus #1
ISBN: 9789464208061
Uitvoering: Hardcover
Aantal pagina’s: 411
Uitgave: 2 november 2021

Hartelijk dank aan Uitgeverij Hamley Books voor het beschikbaar stellen van het recensie-exemplaar in ruil voor mijn eerlijke mening.

Het Lied van Ariane - Kaft

Flaptekst:

In Parijs klinkt overal muziek, zeker in het prestigieuze Conservatoire Eurydice. Maar hoort Ariane daar wel thuis? Ze twijfelt niet alleen aan haar talent maar ook aan haar verstand: nacht na nacht schrikt ze wakker van een melodie die er niet is. En waarom voelt ze de drang om in te grijpen wanneer en onbekende jongen overvallen wordt?
Ze ontdekt een ontstellende waarheid: dat Liederen van Kracht de enige verdediging zijn tegen een oeroud kwaad. In de straten van Parijs waart een dreiging rond die alles zou kunnen veranderen.

Allereerst de kaft: Pretty! Ik hou van dit lettertype en de paars met gouden kleuren en versieringen, het maakt ontzettend nieuwsgierig naar het lezen van dit boek: het eerste deel van Petra haar nieuwe serie “Kinderen van Orpheus”.

Het Lied van Ariane - Blogtour Banner

Als je het boek openslaat kom je bij de uitleg over wat De liederen van Kracht zijn en inhouden, daarna bij de woordenlijst. Erg handig als je er tijdens het lezen van het boek niet helemaal uitkomt wat nou wat precies doet of is. Ik heb er vooral in het begin een aantal keer gebruik van gemaakt, omdat ik niet helemaal lekker in het verhaal kwam. Niet omdat dit boek slecht geschreven is, dat absoluut niet. Het is zelfs een best wel tof verhaal en ontzettend origineel. De personages vond ik gelijk al onwijs tof en had niet echt veel moeite om aan ze te wennen, kreeg toen ik eenmaal in het verhaal zat al aardig rap een band met ze en leefde dan ook echt met ze mee.

Wat ik persoonlijk ook erg gaaf vond, is dat dit boek vol staat met mythologische weetjes en linkjes naar, ik hou van mythologie, dus daarmee heb je me al snel voor je gewonnen (mits je ofc ook goed kan schrijven natuurlijk) Petra heeft dit zo mooi door het verhaal heen weten te verweven. Ik heb me dan ook geen moment verveeld tijdens het lezen ervan en kijk ontzettend uit naar de volgende delen in deze reeks.

Cover: 🌟🌟🌟🌟
Vertelling: 🌟🌟🌟🌟
Originaliteit: 🌟🌟🌟🌟
Verhaal: 🌟🌟🌟🌟
Lettertype: 🌟🌟🌟🌟🌟
Papiergeur: 🌟🌟🌟🌟
Overall: 🌟🌟🌟🌟
Happy Reading!
Liefs,

Bren

Review: Het Magische Meer – Rani de Vadder

Genre: Jeugdboek
Uitgever: Hamley Books
Serie:
ISBN: 9789464208528
Uitvoering: Hardcover
Aantal pagina’s: 222
Uitgave: 16 februari 2021

Hartelijk dank aan Uitgeverij Hamley Books voor het beschikbaar stellen van het recensie-exemplaar in ruil voor mijn eerlijke mening.

FB_IMG_1635799885016

Flaptekst:
Wanneer de tweelingzus van Fie heel erg ziek wordt, komt ze in een coma terecht. Maar volgens Fie ligt Minne in een diepe slaap, waar ze zonder de hulp van Fie niet meer uit zal geraken. Samen met haar vriend Alex reist Fie in haar dromen naar de magische wereld, Withaven, die door de tweelingzussen werd gemaakt.
Tijdens de reis krijgen de vrienden hulp van verschillende wezens, waardoor ze zowel Fie als Alex ervan overtuigd raken dat ze Minne echt kunnen redden. Maar als ze op het kwaad stuiten dat Minne in zijn greep houdt, lijkt een oplossing wel heel ver weg.

Allereerst de kaft, want wat is die mooi. Die kleuren zo samen riepen bij mij gelijk het gevoel op van het Noorderlicht (wat ik echt nog hoop in het echt te mogen aanschouwen ooit) , een verhaal dat wel magisch moet zijn door dit kleurgebruik en de beeltenis van het meisje op het ijs en een prachtige poolvos eronder. Wat wil deze titel vertellen, ik werd in ieder geval gelijk al ontzettend nieuwsgierig naar het verhaal. En dat verhaal was gelukkig echt zo magisch als dat ik hoopte. De wereld die zich al lezende voor je ogen ontvouwt is wat de meeste mensen zich eigenlijk alleen nog als kind kunnen en durven voor te stellen. Withaven is werkelijk prachtig en helemaal door de tweelingzusjes Fie en Minne zelf bedacht en gecreΓ«erd in hun droomwereld. Echter lijkt het erop dat deze wereld zich tegen de meisjes is gaan keren en ligt Minne zelfs in coma in het ziekenhuis. Fie geloofd er allemaal maar niets van wat haar ouders en de dokter haar proberen te vertellen met hun coma. Nee hoor, daar kan niets waar van zijn, het moet aan Withaven liggen, daar moet iets gebeurd zijn dat zo erg is dat Minne nu niet meer wakker kan worden in de echte wereld. En Fie gaat er dan ook alles aan doen om haar zusje weer wakker te krijgen, waarbij ze hulp krijgt van haar vriend Alex. Die er eerst maar weinig van geloofde, maar niet anders kan dan toegeven dat het wel zo zou moeten zijn nadat hij de gecreΓ«erde droomwereld van Fie en Minne zelf heeft betreden.

20211201_085828

Rani heeft met haar eerste jeugdboek Draco al bewezen dat ze dit genre zeker onder de knie heeft, nadat ze debuteerde met het young adult/ fantasy boek Toxine. En hoe gek ik ook op draken ben, dit boek was stiekem zelfs nog beter dan Draco. De schrijfstijl van Rani is heel vlot en beeldend, waardoor het je als lezer geen enkele moeite kost om je al lezende te laten meevoeren in dit verhaal. Ik heb er echt van genoten en weet ook zeker dat velen dat met mij zullen doen of zelfs al gedaan hebben. De kracht van liefde, vertrouwen en vriendschap is zo mooi verweven door het verhaal heen. En Fie is echt een ontzettend stoere meid. Het verhaal verveelt geen moment en heeft er ook nog een fijne spanningsboog inzitten. Je wil gewoon echt weten hoe het af gaat lopen en of het de twee vrienden lukt om Minne te bevrijden uit haar eeuwige slaap. Absoluut een ontzettend leuk jeugdboek die ook voor ouderen heerlijk fijn weg leest.

FB_IMG_1635799866783

Cover: 🌟🌟🌟🌟1/2
Vertelling: 🌟🌟🌟🌟
Originaliteit: 🌟🌟🌟🌟
Verhaal: 🌟🌟🌟🌟
Lettertype: 🌟🌟🌟🌟🌟
Papiergeur: 🌟🌟🌟🌟🌟
Overall: 🌟🌟🌟🌟
Happy Reading!
Liefs,

Bren

Review: De verdwenen burcht – Sandra J. Paul

Genre: Jeugdthriller
Uitgever: Hamley Books
Serie: De duistere School #4
ISBN: 9789464208399
Uitvoering: Hardcover
Aantal pagina’s: 219
Uitgave: 4 november 2021

Hartelijk dank aan Uitgeverij Hamley BooksΒ  voor het beschikbaar stellen van het recensie-exemplaar in ruil voor mijn eerlijke mening.

Screenshot_20211124-122337_Chrome

Flaptekst:
HEKSEN TEGEN KINDEREN.
EEN EEUWENOUDE STRIJD BARST LOS.
Binnenkort vieren de inwoners de vierhonderdste verjaardag van het rustige Kraaidorp. Iedereen is druk bezig met het organiseren van de festiviteiten. Tot een heksenjager verschijnt, die beweert alles af te weten van een heks die ooit in Kraaidorp leefde, Haar naam was Colette Zwart, en ooit was ze onsterfelijk.
Volgens een legende ligt de bron van Colettes zwarte magie verborgen binnen de muren van een burcht die vierhonderd jaar geleden spoorloos verdween. Degene die de bron vindt, wordt de machtigste mens ter wereld.
Quinten, die ooit al met Colette te maken heeft gehad, besluit om in het grootste geheim samen met de heksenjager op zoek te gaan naar de mysterieuze burcht, zonder te beseffen wat hij daarmee aanricht.

Na De Duistere School, Het Verlaten Huis en De Vergeten Tuin is er nu dan het vierde deel De Verdwenen Burcht in deze razendspannende jeugdthriller serie van Sandra J, Paul. Wat heb ik hier weer naar uitgekeken. Sandra heeft tot nu toe voor mij nog geen boek geschreven dat ik van haar gelezen heb dat ik helemaal niets vond, ze is echt zo’n creatieve duizendpoot en ook nog eens ontzettend goed ook. En ook van dit boek heb ik wederom genoten. Quinten, zijn vader en hun vrienden dachten nu toch eindelijk weleens van dat gedoe met de duistere zwarte heks Colette af te zijn, maar jammer genoeg is niets minder waar. Er verschijnt een heksenjager in het dorp die met een verhaal komt waar Quinten toch wel erg van schrikt. En ondanks dat hij zijn vader beloofd zich er niet mee te bemoeien kan hij het niet laten om dat wel te doen, hij kan toch zeker niet zijn vader en vrienden en zelfs heel het dorp Kraaidorp naar de verdoemenis laten gaan?!

20211118_212020

“Ze is in staat ons hele dorp over te nemen. We kunnen niet niets doen!”

Wederom zit de verhaallijn van dit boek weer supergoed in elkaar. De personages zijn benaderbaar en de meesten ken je natuurlijk al uit de vorige delen, dus daar heb je ook al een band mee gekregen. Je volgt het verhaal verder van het wel en wee in het, normaal gesproken, zo rustige Kraaidorp. Maar wederom is de zwarte heks Colette Zwart van plan om hier voor eens en voor altijd een einde aan te maken. Ze staat op het punt oppermachtig te worden en er moet echt iets aan gedaan worden om dat tegen te houden anders zal niemands leven meer veilig zijn. Maar is het nou wel zo slim dat Quinten zich wederom geroepen voelt om te gaan helpen, of is dat deze keer toch echt geen verstandige zet? Je leest het allemaal in dit deel van deze superleuke en spannende jeugdthriller serie. De schrijfstijl van Sandra neemt je wederom vanaf de allereerste bladzijde mee het verhaal in en ook de art binnen in het boek past weer zo ontzettend goed bij het verhaal. Je wilt nadat je begonnen bent met lezen, gewoon echt niet meer stoppen. Ik kijk nu alweer onwijs uit naar het volgende deel in de serie en kan een ieder deze boeken dan ook aanraden om te gaan lezen. Maar hou wel in je achterhoofd dat er ook echt heel veel wel lieve heksen bestaat op onze wereld πŸ™‚ Trust me πŸ™‚

FB_IMG_1635948423772

“Er is een ding dat je moet weten over heksen, mijn beste jongen. Ze zijn overal, dat zijn ze altijd al geweest. Duizenden jaren leefden ze al in ons midden en vandaag doen ze dat nog steeds. Er wonen er verschillende in jouw dorp, maar ook in alle naburige dorpen en steden. In landen aan de andere kant van de wereld. Ze zijn overal en ze zullen er altijd zijn.”

Cover: 🌟🌟🌟🌟🌟
Vertelling: 🌟🌟🌟🌟🌟
Originaliteit: 🌟🌟🌟🌟🌟
Verhaal: 🌟🌟🌟🌟🌟
Lettertype: 🌟🌟🌟🌟🌟
Papiergeur: 🌟🌟🌟🌟🌟
Overall: 🌟🌟🌟🌟🌟
Happy Reading!
Liefs,

Bren

Review: Ask Iwata

Genre: Non-fictie / Biografie
Uitgever: Viz Media
ISBN: 978-1-9747-2154-2
Uitvoering: Hardcover
Aantal pagina’s: 160
Uitgave: Mei 2021

Ask Iwata - Kaft

Satoru Iwata, een naam die bij veel mensen niet direct een belletje zal doen laten rinkelen. Voor mij is hij een van mijn grootste persoonlijke helden. Waarom? Omdat deze beste man zo veel invloed op mijn leven heeft gehad en dat nog steeds elke dag heeft. Sinds 2002 was hij de president van Nintendo en verantwoordelijk voor zoveel mooie dingen. Maar zijn geschiedenis met Nintendo gaat veel verder terug.

Dit boek is een soort biografie over Iwata, zowel vanuit hemzelf verteld als aan de hand van allerlei interviews en gesprekken uit de befaamde “Iwata Asks” filmpjes, waarin hij in gesprek ging met game developers. Het is een boek dat gaat over zijn geschiedenis en hoe hij de president van Nintendo werd, maar ook wat zijn werkethiek is, wat hij wilde bereiken. In de basis was dat een heel mooi uitgangspunt: Hij wilde zoveel mogelijk mensen laten gamen en ze plezier laten beleven met deze vorm van vermaak.

Ask Iwata - 1

In mijn geval is hij daar zeker in geslaagd, maar ik probeer ook altijd mensen enthousiast te krijgen over hoe leuk gamen kan zijn. Bren is bijvoorbeeld ook helemaal geen gamer, maar toch kan ze heel erg genieten van Animal Crossing en andere games op haar Switch. Nintendo is ook altijd vrij uniek, in het feit dat ze games voor alle leeftijden maken. Ik noem ze dan ook vaak de Disney van gaming, omdat ze zo’n eigen en unieke kijk hebben op wat gaming leuk maakt en ze doen vooral hun eigen ding. Dat komt zeker ook door de invloed van Satoru Iwata.

Het mooiste, maar tegelijkertijd het meest verdrietige stuk van het boek is het laatste stuk waarin Shigeru Miyamoto (de geestelijk vader van Super Mario en Zelda, o.a.) vertelt over zijn unieke vriendschap met Iwata san. Shigesato Itoi was een andere hele goede vriend van hem en diende lang als voorbeeld voor Iwata, dit komt ook vaker terug in het boek. Helaas is Satoru Iwata veel te jong van ons heen gegaan, op 55 jarige leeftijd. Maar zijn nalatenschap is ongekend. Het onderstaande filmpje werd destijds als eerbetoon gemaakt en laat goed zien wat een cultureel erfgoed we te danken hebben aan Satoru Iwata. Ik zal in ieder geval nooit vergeten wat hij voor mij allemaal gedaan heeft en mede door dit boek ben ik hem alleen nog maar meer gaan bewonderen.

https://www.youtube.com/watch?v=9YG9INjO91Y

Cover: 🌟🌟🌟🌟
Vertelling: 🌟🌟🌟🌟🌟
Originaliteit: 🌟🌟🌟🌟🌟
Verhaal: 🌟🌟🌟🌟🌟
Lettertype: 🌟🌟🌟🌟🌟
Papiergeur: 🌟🌟🌟🌟🌟
Overall: 🌟🌟🌟🌟🌟
Happy Reading!
Liefs,

Jeffrey

Review: De Internauten: Oorsprong β€” R. Wade

Genre: Scifi / Young Adult
Uitgever: Hamley Books
Serie: De Internauten #1
ISBN: Β 9789464208030
Uitvoering: Hardcover
Aantal pagina’s: 446
Uitgave: September 2021

Hartelijk dank aan Hamley Books voor het beschikbaar stellen van het recensie-exemplaar in ruil voor mijn eerlijke mening.

De Internauten - Kaft

Flaptekst:

De wereld heeft nood aan nieuwe helden. Sky, Wolf, Phoebe, Harper, Florence, Aurora en Charlie zijn hun namen. Als digital natives worden ze klaargestoomd om op het internet een machtige, maar onbekende vijand te stoppen.

Hun mythische strijd wordt een odyssee vol gevaren waarin ze niet enkel elkaar maar ook zichzelf leren kennen. Het lot van de mensheid ligt in hun handen. Slagen ze niet in hun missie dan zal er geen morgen meer zijn.

Mijn eerste kennismaking met het schrijversduo R. Wade was met hun boek “Team Internet: Mission One” , een jeugdboek wat mij een beetjeΒ Power Rangers vibes gaf, op een goede manier. Ik was dan ook erg nieuwsgierig naar dit young adult verhaal van dit duo.

Het boek begint met een kennismaking van alle personages die net als in het eerdergenoemde ‘Team Internet: Mission One’Β allemaal een videogame gespeeld hebben waardoor ze uitgekozen zijn om onderdeel uit te maken van een speciaal team. Een ding waar ik me heel erg aan ergerde was dat de personages continu in de clinch met elkaar liggen en ze allemaal even sarcastisch overkomen, waardoor je aanvankelijk lastig onthoudt wie wie nu precies is. Het begin van het verhaal lijkt dus heel erg op het vorige boek en nu is de doelgroep natuurlijk wel anders, maar het had best wat origineler gemogen van mij.

De Internauten - 1

Als de missie dan eindelijk begint komen de zeven helden van het verhaal al snel vast te zitten in het internet en verandert het verhaal van scifi naar een herbeleving van de Odyssee uit de Griekse mythologie. Dit had ik totaal niet aan zien komen en zorgde ervoor dat mijn interesse in het boek af begon te nemen, ik wilde namelijk scifi lezen. Het boek kampt ook met de nodige pacing issues, waarbij sommige hoofdstukken kort zijn en andere maar liefst veertig pagina’s of meer. Hierdoor merkte ik dat ik regelmatig even stopte met lezen, als ik zag dat het volgende hoofdstuk lang was. Deze hoofdstukken hadden volgens mij prima in stukken kunnen worden gehakt. Ook waren er best wat dingen ongeloofwaardig in het verhaal, zo waren de personages op een bepaald punt in het verhaal gedrogeerd door het eten van bloemen en werden ze in een klap nuchter toen ze geforceerd werden te braken. Zo werkt het helaas in het echt niet, want het duurt best een tijd voor alles uit je bloedbaan is verdwenen.

De personages worden naarmate het verhaal vordert gelukkig een stuk verder uitgediept en allemaal kampen ze zo met hun eigen problemen die horen bij een jonge leeftijd, de worsteling met uitzoeken wie je bent. Dat we allemaal verschillend zijn en iedereen zijn zwakke en sterke punten heeft. Dit is goed verwerkt in het verhaal. Vooral Phoebe die in het begin als oppervlakkige Instagrammer wordt neergezet blijkt toch veel meer in haar mars te hebben dan je aanvankelijk denkt. Ook is het taalgebruik van de jongeren goed bestudeerd, met veel Engelse woorden erdoorheen. Het zijn stuk voor stuk geloofwaardige personages. Vooral Charlie vond ik een erg leuk personage, met zijn gekke ideeΓ«n en rare humor.

De Internauten - Blogtour Banner

Overall vind ik het lastig te zeggen wat ik nu precies van het verhaal vond. Ik had gehoopt op veel meer scifi en was onaangenaam verrast toen het verhaal ineens veranderde in een herbeleving van de Odyssee. Pas tegen het einde werd het weer echt spannend en toen was het verhaal ineens afgelopen en stond er met grote letters “WORDT VERVOLGD…” Ik weet alleen niet of De Internauten: Oorsprong erin is geslaagd of ik wil weten hoe het verder gaat. Voor een debuut van de serie vond ik hem namelijk niet bijster sterk, wat ik erg jammer vind, want het concept is erg leuk, maar de uitwerking helaas wat minder.

Cover: 🌟🌟🌟🌟
Vertelling: 🌟🌟🌟
Originaliteit: 🌟🌟🌟
Verhaal: 🌟🌟🌟
Lettertype: 🌟🌟🌟🌟🌟
Papiergeur: 🌟🌟🌟🌟
Overall: 🌟🌟🌟
Happy Reading!
Liefs,

Jeffrey

Review: Light of the Jedi β€” Charles Soule

Genre: Science Fiction
Uitgever: Del Rey
Serie: Star Wars: The High Republic
ISBN: 9780593157718
Uitvoering: Hardcover
Aantal pagina’s: 377
Uitgave: Januari 2021

Vorig jaar werd door Disney een nieuw tijdperk aangekondigd voorΒ Star Wars. Dit tijdperk wordt ook welΒ The High Republic genoemd en gaat over de hoogtijdagen van de Galactic Republic waarvan we de teloorgang in de prequel episodes kunnen zien. De Sith zijn nog ondergedoken en we zien de Jedi in dit tijdperk meer als ontdekkingsreizigers en zo nu en dan eens als bemiddelaars, of ze vervullen de rol van een lokale “sheriff”. Klinkt leuk? De ontvangst van de aankondiging was niet al te denderend, helemaal omdat veel fans helaas al van alles te zeiken hebben voor ze ΓΌberhaupt iets hebben gelezen. Ik moet eerlijk zeggen dat ik ook een beetje op de wip zat en heb toch maar dit boek aangeschaft om eens te checken of het wat was!

Light of the Jedi - Kaft

Op de voorkant van de kaft prijken enkele Jedi met goudgele tenues aan. Op de achtergrond zien we deΒ Starlight Beacon, een ruimtestation die moet fungeren als symbool van hoop en waar we in het verhaal ook veel meer over leren. Voor mij was de grote vraag, isΒ Star Wars wel leuk zonder de Sith? Want ik ben nu eenmaal een Dark Sider πŸ˜‰

Het verhaal begint al direct vol in actie, wat wel erg fijn is. In het Hetzal system is een ware ramp gaande, uit de hyperspace lanes komen grote meteorieten en deze dreigen niet alleen de planeet en zijn manen te raken met ernstige gevolgen voor de bevolking, maar ook mogelijk de zon, waardoor het complete systeem zal ophouden te bestaan. De Jedi snellen de bevolking te hulp, maar gaat het ze ook lukken om het systeem te redden, of is het een verloren zaak? En waar komen de brokstukken ΓΌberhaupt vandaan?

Ik moet toegeven dat de start van het boek bijzonder chaotisch was. Binnen korte tijd lezen we meer dan een dozijn verschillende namen van allerlei Jedi en andere personages en wisselen de hoofdstukken continu van perspectief, waardoor het lastig is om een goed beeld te vormen van alle gebeurtenissen. Gelukkig vlakt dit op den duur wel wat af en weet je na verloop van tijd wel wat beter wie wie is. Het verhaal bevat geheel in de stijl van Star Wars de nodige actie, maar er is ook voldoende ruimte voor politiek spel en het is duidelijk dat dit tijdperk toch ook erg interessant kan zijn.

Light of the Jedi - 01

Als start van een nieuw tijdperk is Light of the JediΒ een goed uitgewerkt verhaal en zit het ook erg goed in elkaar als je eenmaal wat verder leest. De vraag is echter of de stroeve start alle lezers vast kan houden. Ik kijk in ieder geval erg uit naar de rest van de boeken uit deze nieuwe serie en overweeg ook om de comics eens een kans te geven, er gaan best goede berichten over het web rond erover. Aangezien vrijwel alle grote personages in dit tijdperk nog niet leven, op Yoda na, voelt het echt weer als iets fris aan en dat is misschien wat Star Wars ook even nodig had. De schrijvers hebben in ieder geval een hoop vrijheid om nieuwe verhalen te vertellen en de start is wat mij betreft geslaagd!

Cover: 🌟🌟🌟🌟
Vertelling: 🌟🌟🌟½
Originaliteit: 🌟🌟🌟🌟
Verhaal: 🌟🌟🌟🌟
Lettertype: 🌟🌟🌟🌟🌟
Papiergeur: 🌟🌟🌟🌟🌟
Overall: 🌟🌟🌟🌟
Happy Reading!Liefs,

Jeffrey

Review: Geestenvanger β€” Latoya Morris

Genre: Jeugd
Uitgever: Hamley Books
ISBN: 9789463967952
Uitvoering: Hardcover
Aantal pagina’s: 198
Uitgave: 31 mei 2021

Hartelijk dank aan Uitgeverij Hamley Books voor het beschikbaar stellen van het recensie-exemplaar in ruil voor mijn eerlijke mening.

Geestenvanger - Kaft

`Flaptekst:
WELKOM IN KAMP WOLFF. WAAR GEVAAR OP DE LOER LIGT.
De onzekere Olivia gaat voor de zomervakantie naar een kamp waar ze over dierenverzorging leert. Ze krijgt het al snel aan de stok met de gemene Claire en haar vriendinnen. Het liefst zou ze meteen terug naar huis gaan, maar gelukkig zijn er ook aardige meisjes en jongens in hun kamp.
Het kamp blijkt veel leuke en leerzame dingen voor Olivia in petto te hebben, maar ze komt er achter dat er ook een griezelig mysterie om de plek heen hangt. Verhalen over Indianengeesten en reusachtige wilde dieren doen al snel de ronde, maar weinig kinderen in het kamp geloven er echt in. Totdat een van hen niet meer terugkeert van een groepswandeling in het bos.

Ik zou dit boek lezen voor de blogtour, maar onverwacht en heel snel kwam daar ineens dat we een nieuw huisje toegewezen kregen en nog maar een paar weekjes hadden tot de sleuteloverdracht, hierdoor ben ik dus een stukje later met mijn recensie. Maar hier is die dan toch. Ik kon even Jeff zijn bureau inpikken om wat recensies uit te schrijven, omdat hij gezellig een avondje gamen was met zijn beste vrienden πŸ™‚ Zelf heb ik hier in ons nieuwe huisje nog geen plekje om aan te gaan zitten schrijven, maar hopelijk is ook dat snel opgelost zodat ik weer snel helemaal terug ben πŸ™‚ Maar voor nu, de recensie over het jeugdboek Geestenvanger.

Allereerst de cover, want wat is dat weer een plaatje gewoon. Ik ben gek op dromenvangers, maak ze ook zelf en deze is gewoon erg mooi, zat er al aan te denken deze misschien eens proberen te gaan maken πŸ™‚ Maar ook de hele kleurencombinatie en al, het maakt het zo af en past zo ontzettend goed bij het verhaal. Dus hiermee zeker al punten gescoord!

Geestenvanger 02

Geestenvanger” is Latoya haar debuut als jeugdauteur, hiervoor heeft ze al aardig wat boeken op haar naam staan, maar jeugd was er nog niet in voorgekomen. En ik moet eerlijk zeggen dat het boek me echt beviel. Aan de ene kant totaal anders dan al haar andere boeken, maar toch herken je haar er wel weer in terug. Latoya is erg goed in spanning in een verhaal weten te brengen en aan worldbuilding ook nooit een gebrek en dat ontbreekt dan ook zeer zeker niet in dit boek. Ik heb me werkelijk geen seconde verveeld. Het verhaal is spannend, vermakend, vol van avontuur en mysterie, maar ook echt een heerlijke pageturner. Er zijn mooie lessen door het verhaal heen verweven over pesten en vriendschap en elkaar vergeven en zo kom je nog wel meer dingen tegen die bijna ieder kind, maar ook volwassene wel kent. Of je nou tot de jeugd behoort of ouder, je zult zeker van dit boek kunnen genieten. Het leest heel fijn weg en voor ik het wist had ik het dan ook uit. Ben heel erg benieuwd of er meerdere boeken in het genre jeugd gaan komen van haar, want ik ga ze zeker lezen. Voor mij persoonlijk is dit debuut absoluut geslaagd en is het echt een dikke aanrader voor jeugd en tsja eigenlijk alle leeftijden wel erna. Latoya heeft gewoon een ontzettend fijne schrijfstijl die je vanaf de eerste bladzijde mee het verhaal inneemt en je pas los laat bij de laatste. I loved it!

Cover: 🌟🌟🌟🌟🌟
Vertelling: 🌟🌟🌟🌟
Originaliteit: 🌟🌟🌟🌟
Verhaal: 🌟🌟🌟🌟
Lettertype: 🌟🌟🌟🌟🌟
Papiergeur: 🌟🌟🌟🌟
Overall: 🌟🌟🌟🌟

Happy Reading!

Liefs,

Bren

Review: Onderuniversum β€” Pen Stewart

Genre: Young Adult / Dystopie
Uitgever: Hamley Books
ISBN: 9789463967945
Uitvoering: Hardcover
Aantal pagina’s: 341
Uitgave: 20 mei 2021

Hartelijk dank aan Uitgeverij Hamley Books voor het beschikbaar stellen van het recensie-exemplaar in ruil voor mijn eerlijke mening.

Onderuniversum - Kaft

Flaptekst:
Voor Julian O’Mallaghan waren de afgelopen zes maanden een droom. Niet alleen werd hij toegelaten tot het Amsterdamse stadsleger, Kim Katera is eindelijk zijn vriendin en staat onafscheidelijk aan zijn zijde. Maar dan gaan beiden op een avondpatrouille en loopt het grondig mis.
Een ondergrondse uitbarsting met het epicentrum in de oude kerncentrale van Doel, bij Antwerpen, opent een nieuw transportnetwerk van doorgangen door Nederland en Vlaanderen. De wezens die daar uit tevoorschijn komen, zijn vreemder dan iemand ooit heeft gezien.
Aanvankelijk is het enkel een raar verschijnsel, maar dan krijgen deze wezens Kim te pakken en lijken ze het op Julian voorzien te hebben.

De cover is voor mij een twijfelgevalletje, aan de ene kant vind ik de kleurencombi en de vervallen stad bovenin echt prachtig en dat spreekt me dan ook onwijs aan, maar ik heb gewoon echt helemaal niets met personages erop, dus dat was voor mij wel minder. Het kan je als lezer een stukje van de verbeelding weghalen die je over een personage hebt, maar goed…alsnog wil een cover niet altijd alles zeggen over het verhaal zelf. En naar dit verhaal keek ik dan ook echt uit, want omg ik hou gewoon echt van dystopische verhalen, heb er echt planken mee vol staan en een nieuwe? Bring it on…maar bracht dit verhaal mij ook waar ik op hoopte?

Onderuniversum - 01

Heel eerlijk? Nee, gewoon een absolute nee. Ik kon geen binding met de personages krijgen, de worldbuilding rammelde voor mij aan alle kanten, ik kon me er (en trust me ik heb mijn best gedaan en ik ben een beelddenker, dus voor mij is het niet moeilijk om dingen voor me te zien) gewoon echt geen goed beeld van maken. Het was rommelig en er werd zo ontzettend veel verteld, waardoor het eigenlijk af en toe een info dump was die niets toevoegde aan het verhaal, maar daarmee werd ook de vaart uit het verhaal gehaald. Ik hoopte zo op een spannend dystopisch verhaal, maar in plaats van vol spanning op het puntje van mijn stoel zitten, legde ik het boek continue weg, om het daarna weer op te pakken en het wederom een kans te geven en zo ging het maar door. De twee wezens…tsja, ze waren er en ze kwamen in het begin ook echt wel even creepy over, maar dat was het… ze waren totaal niet geloofwaardig hoe verder ik in het verhaal kwam. De schrijfstijl van Pen is er een waar je gewoon van moet houden en voor mij persoonlijk is dat het bij dit boek gewoon niet en echt, dat vind ik jammer. Want wat wou ik dit boek goed vinden, maar dat vind ik niet. Het is absoluut niet aan mij besteed, maar dat wil natuurlijk niet zeggen dat het boek dat niet voor jou is. Want hey, als mens zijn we verschillend en ieder zijn / haar eigen mening natuurlijk. Maar voor mij persoonlijk is het echt een hele dikke nee, geen binding met de wereld en de personages, moeizaam verhaal om in te komen en door te komen…te rommelig, etc. Natuurlijk weet ik dat ik echt niet elk boek wat ik lees goed kan vinden, maar wat ik al zei, wat had ik dat graag gewild bij dit boek, juist omdat ik erg benieuwd naar haar schrijfstijl was en zo van dystopie hou.

Het is zo ontzettend moeilijk om een review als deze te schrijven, ik wil Pen namelijk absoluut niet afvallen als mens niet en als schrijfster niet, maar ik ben een recensent / blogger en jammer genoeg komt het soms voor dat een boek niet mijn ding is. Maar daarmee zeg ik niet dat Pen als schrijver niet goed is, of dat je haar boeken niet moet gaan lezen, het is mijn persoonlijke mening en that’s it. Zelfs Stephen King heeft boeken geschreven die ik echt verschrikkelijk vond. Wie weet, volgende keer misschien wel beter ? Nieuwe dag, nieuwe kansen en zo geldt dat ook met boeken πŸ™‚

Cover: 🌟🌟½
Vertelling: 🌟🌟
Originaliteit: 🌟½
Verhaal: 🌟
Lettertype: 🌟🌟🌟
Papiergeur: 🌟🌟🌟🌟
Overall: 🌟🌟Happy Reading!

Liefs,

Bren

Review: De Nepvampier – Sophia Drenth

Genre: Jeugd
Uitgever: Hamley Books
Serie: De bloedstollende avonturen van Vladimir von Rotenbeck #1
ISBN: 9789463967976
Uitvoering: Hardcover
Aantal pagina’s: 211
Uitgave: 8 mei 2021

Hartelijk dank aan Uitgeverij Hamley Books voor het beschikbaar stellen van het recensie-exemplaar in ruil voor mijn eerlijke mening.

De Nepvampier - Kaft

Flaptekst:
Boze darmen, jeuk aan zijn kladden en een reusachtige pukkel op zijn neus. Vladimir von Rotenbeck is geen gewone vampier. Bloed maakt hem ziek tot op het bot, een kwaal die hem tot de schande van zijn familie maakt.
Vladimir zweert dat hij op de Nacht der Doden weer bloed zal kunnen drinken. Tijdens zijn speurtocht naar een geneesmiddel maakt hij kennis met het waarzegmeisje Naswikka. Zij vertelt hem dat er een groter gevaar op de loer ligt dan boze darmen. Op de Nacht der Doden zal een vampierjager Knekelstein onveilig maken. Zijn doel: alle vampiers uitroeien.
Durft Vladimir een held te worden en zijn moeder en zussen te redden, ook al vinden zij hem een waardeloze nepvampier?

Hoewel we bijna alle boeken van Sophia Drenth in huis hebben staan, ben ik er door de drukte en alle recensie-exemplaren elke keer gewoon nog steeds niet aan toe gekomen ze allemaal te gaan lezen. En ik wil ze juist zo graag lezen! Maar dat komt toch hopelijk binnenkort wel eens goed. Nu Sophia bij Hamley Books als jeugdauteur debuteert, was ik dan ook echt ontzettend nieuwsgierig hoe dit boek zou zijn.

Allereerst is de kaft echt ontzettend gaaf voor een jeugdboek over een vampier…nou ja…een nepvampier dan in Vladimir zijn geval. De kleuren zijn ontzettend goed gekozen en het kasteel met de vleermuizen en de volle maan op de achtergrond zal vele kinderhartjes doen kloppen van spanning wat er allemaal gaat gebeuren in het verhaal. Echt heel gaaf gekozen. Ik zou het boek dan ook zeker in de winkel hebben opgepakt, al was het alleen maar voor de cover.

De Nepvampier - 1

“Mensen werd geleerd om bang te zijn voor monsters, zoals vampiers werd geleerd om bang te zijn voor de zon.”

Het verhaal speelt zich af in het monsterdorp Knekelstein, een plek waar alleen maar monsters leven die wij mensen kennen uit mythen, verhalen en vast ook wel uit nachtmerries. De mensen leven aan de andere kant van het gevaarlijke Grimgruwelbos. Eens per jaar komen ze naar Knekelstein om daar gezamenlijk de Nacht der Doden te vieren. En ook dit jaar is daar geen uitzondering op.

Het verhaal is erg beeldend geschreven waardoor je alles al snel tot je ogen tot leven ziet komen (of je dat nou wilt of niet, hahaha), het leest lekker vlot weg en heeft een leuke spanningsboog. Ik weet zeker dat kinderen die van enge verhaaltjes houden deze serie geweldig zullen vinden. Eerst vond ik het wel wat jammer dat bijvoorbeeld een vampier in dit verhaal geen spiegelbeeld heeft, niet tegen knoflook zou kunnen en meer van de standaard dingetjes, maar later had ik wel echt zoiets van come on Bren, het is een verhaal voor kinderen, dan kan dit gewoon nog. En zo is het ook gewoon, dus toen boeide het me ook totaal niet meer, het is en blijft gewoon een leuk verhaal om te lezen. Ik had het ook echt binnen no time uit. De illustraties in het boek passen er perfect bij ook. En het allermooiste vind ik de lessen die Sophia in het verhaal heeft verwerkt. Zoals, anders zijn dan anderen is niet erg, het maakt je je juist tot de persoon wie jij bent en daar is er altijd maar een van en daar moet je gewoon lekker trots op zijn. Want zo leuk is het heel eerlijk gezegd toch ook niet om maar hetzelfde te zijn als ieder ander, zeg nou zelf…

De Nepvampier - Banner

“Hij was anders dan alle vampiers en in dat anders zijn school zijn kracht.”

Cover: 🌟🌟🌟🌟½
Vertelling: 🌟🌟🌟🌟
Originaliteit: 🌟🌟🌟🌟
Verhaal: 🌟🌟🌟🌟
Lettertype: 🌟🌟🌟🌟🌟
Papiergeur: 🌟🌟🌟🌟
Overall: 🌟🌟🌟🌟Happy Reading!

Liefs,

Bren