Review: Water — Lara Reims

Genre: Young Adult / Scifi
Uitgever: Hamley Books
ISBN: 9789464510126
Uitvoering: Hardcover
Aantal pagina’s: 339
Uitgave: 16-03-2022

Hartelijk dank aan Hamley Books voor het beschikbaar stellen van het recensie-exemplaar in ruil voor mijn eerlijke mening.

Water Kaft

Flaptekst:

Wat doe je als de wereld op slot zit? Lizzie zit op een eiland, op een kostschool. Daar probeert ze bij te komen van de gebeurtenis die het afgelopen jaar voor haar verpest heeft en haar bij haar ouders heeft weggejaagd. Maar dan gaat het eiland op slot. En offline. Alleen mensen met het goede paspoort mogen blijven, de rest wordt eruit geknikkerd. Lizzie heeft niet het goede paspoort. Maar op school is ze veilig, omdat ze nog geen zestien is. Tot één van haar klasgenoten haar geheim blijkt te kennen. Dan vindt Lizzie die koffer. De zee werpt hem haar zo in de schoot. Erin zit een chip, die op een onbegrijpelijke manier met haar hoofd lijkt te communiceren. Iemand vertelt haar dat ze weg moet van het eiland, zo snel mogelijk. Lizzie vlucht. Maar de wereld van vroeger blijkt niet meer te bestaan. Alles staat op zijn kop. Lukt het Lizzie om weer een thuis te vinden? Een toekomstverhaal over kiezen, macht en invloed.

Water vertelt het verhaal van Lizzie, een jonge meid die op een kostschool zit op een eiland. Het verhaal begint wanneer Engeland op slot gaat doordat er een nieuwe president aan de macht is gekomen. Ik moet toegeven dat het me echt een aantal hoofdstukken koste eer ik een beetje in het verhaal zat. Waar dit precies aan lag, daar kan ik mijn vinger niet op leggen, maar ik begreep een groot deel van de tijd even niet waar alles over ging. Ik denk dat een van de redenen hiervoor is dat ik gewend ben dat gedachten van personages cursief zijn gedrukt en dat was in dit verhaal niet het geval.

Ondanks de wat stroeve start zat ik op een gegeven moment goed in het verhaal en werd het ook echt spannend. Lizzie die zich weer een weg probeert terug te banen naar haar ouders, die zich in Frankrijk bevinden en de aandoenlijke A.I. Tricky die haar probeert te helpen. Ondertussen weet je, net als Lizzie, ook niet zeker of hij wel te vertrouwen is, maar ze heeft weinig keuze.

IMG_20220412_135828

Het verhaal bevat flink wat plottwists waar ik altijd erg van hou, want je weet gewoon nooit helemaal zeker wat de waarheid is in een verhaal als Water en vooral wie er wel en niet te vertrouwen zijn. Het verhaal heeft dan ook een goede spanningsboog en weet je als lezer goed vast te houden.

Waar de stroeve start goed gemaakt wordt door een geweldig middenstuk verknalt het einde van het boek voor mij het hele verhaal, echter. Dit komt vooral omdat een van de personages de naam heeft van een bekende (Vlaamse) superheldin en dit trok me zo enorm uit het verhaal. Daar komt ook nog eens bij dat ik het einde echt een mega anticlimax vond, waardoor de impact van de hele reis van Lizzie een beetje teniet werd gedaan.

Water Blogtour

Water is een spannend jeugdboek, met veel spanning en goed uitgewerkte scifi elementen, zoals een dystopische wereld en augmented reality. Helaas schortte het er bij het begin  en einde van het boek een beetje aan en daardoor kom ik uiteindelijk uit op 3 sterren. Lara Reims heeft een fijne, beeldende schrijfstijl en ik vond haar eerdere boek Lucht echt geweldig, ik vind het dan ook jammer dat diezelfde vlieger niet opgaat voor dit boek. Ik had er toch net wat meer van verwacht.

Cover: 🌟🌟🌟🌟
Vertelling: 🌟🌟🌟
Originaliteit: 🌟🌟🌟
Verhaal: 🌟🌟🌟
Lettertype: 🌟🌟🌟🌟
Papiergeur: 🌟🌟🌟🌟
Overall: 🌟🌟🌟
Liefs,

Jeffrey

Advertentie

Review: Team Internet: Mission Two — R. Wade

Genre: Scifi / Jeugd
Uitgever: Hamley Books
ISBN: 9789464208603
Uitvoering: Hardcover
Aantal pagina’s: 212
Uitgave: December 2021

Hartelijk dank aan Uitgeverij Hamley Books voor het beschikbaar stellen van het recensie-exemplaar in ruil voor mijn eerlijke mening.

Mission Two Harde Kaft

Flaptekst:

Team internet bracht mission one tot een succesvol einde, maar betaalde daar een grote prijs voor. Ze moesten hun vriend achterlaten in de handen van aartsvijand en crimineel meesterbrein Medusa. Het valt hen zwaar om hun dagelijkse leven weer op te pikken, zonder te weten of hij nog in leven is.

Tegen alle orders van de staatsveiligheid in, beslissen de overgebleven leden om terug te keren naar T-Polis om hun teamgenoot te zoeken. Dit brengt hen opnieuw in de onvoorspelbare en spannende wereld van het internet. Daar ontdekken ze dat computerbugs nog nooit zo gevaarlijk waren.

Nadat ik van Team Internet: Mission One had genoten, leek het me erg leuk om verder te lezen hoe alles verder ging. Dit tweede deel pakt de draad dan ook weer op waar de eerste eindigt. Team Internet is opgeheven na hun eerste missie, die ze moesten bekopen met een hoge prijs. Joshua (of Navigator, zoals zijn nickname luidt) is door de aartsvijand van Team Internet gevangen genomen en ondanks dat ze dit niet mogen doen, zoeken de overgebleven leden van Team Internet een manier om hem uit de klauwen van deze schurk te redden, maar of het ze ooit nog gaat lukken zonder toegang tot Cookiez, de kwantumcomputer, kunnen ze onmogelijk terugkeren naar het internet.

Dit tweede deel in de reeks leest weer lekker makkelijk weg, maar het grote probleem waar ik de hele tijd mee zat is dat er bijzonder weinig gebeurd. Het boek heet Mission Two, maar het duurt uiteindelijk tot bijna de laatste hoofdstukken tot Team Internet eindelijk weer terug het internet op kan om hun verloren vriend te redden. De pacing van het verhaal is echt niet goed en ik merkte ook dat mijn interesse in het verhaal daardoor steeds maar weer verslapte. Door het gebrek aan vaart en ook spanning vond ik het dit keer echt een stuk minder leuk.

IMG_20220225_101645

Het verhaal bestaat uit twee hoofdverhaallijnen, aan de ene kant volgen we Team Internet die hun best doen om weer de draad op te pakken na hun eerste missie, maar ook willen proberen om Navigator te redden. Aan de andere kant volgen we Navigator en Medusa, die laatste probeert dan ook de eerstgenoemde aan zijn kant te krijgen. Wat ik echter erg jammer vond was dat het zo lang duurt voor ze eindelijk weer op het internet komen, dat ik me echt afvroeg waarom dit allemaal zo lang heeft moeten duren. Het eerste deel van het verhaal had veel korter gekund, terwijl het laatste dan weer veel langer had gekund zodat er echt een avontuur was op het internet. Ik vind dat een gemiste kans.

Ik had heel erg gehoopt dat dit boek me hetzelfde “power rangers”-achtige gevoel zou geven als de eerste, maar helaas. En dit ligt absoluut niet aan de schrijfstijl, want het leest echt heerlijk vlot weg allemaal en ik was ook zo door het boek heen, maar het plot en de pacing laten voor mij helaas te veel te wensen over.

Cover: 🌟🌟🌟🌟
Vertelling: 🌟🌟🌟🌟
Originaliteit: 🌟🌟🌟
Verhaal: 🌟🌟🌟
Lettertype: 🌟🌟🌟🌟🌟
Papiergeur: 🌟🌟🌟🌟
Overall: 🌟🌟🌟
Liefs,

Jeffrey

The Book Dragon’s Nook gaat veranderen!

Als eerste de beste wensen allemaal!

Happy New Year

Het is al even geleden dat de laatste review op ons blog kwam. December is natuurlijk altijd een drukke maand en wij hebben die tijd ook gebruikt om eens goed na te denken wat we willen doen met bloggen. 9 November 2018 was het eerste bericht gepost op dit blog en was het een van de snelst groeiende boekenblogs van Nederland. We zijn natuurlijk erg trots op wat we neer hebben gezet. En hebben er altijd ontzettend veel plezier aan beleefd. Sinds we verhuisd zijn naar Hilversum, of eigenlijk al een stuk daarvoor, hebben we onze leefstijl flink aangepast en is Bren natuurlijk ook van start gegaan met het opzetten van haar eigen shop Bren’s Crafty World , en de oude mini bieb hier in het gebouw een make-over te geven en de liefde voor het lezen met nog meer mensen te delen. Onder andere hierdoor merkten we dat er steeds minder tijd was om boeken te lezen, maar we wilden ook allebei graag over veel meer schrijven dan alleen boeken. Jeffrey doet dat natuurlijk al op zijn eigen blog, maar we wilden graag samen een blog hebben over onze leefstijl en over veel meer dan alleen boeken en schrijven.

Wat gaat er dan precies veranderen?

Sinds gisteren is ons nieuwe blog The Green Dream online gegaan. Dit blog heeft als voertaal Engels, omdat we een zo breed mogelijk publiek willen bereiken. Voortaan gaan we op dit blog alles posten over onze low waste leefstijl, onze urban jungle en hoe de planten te verzorgen, vegan recepten, traditionele groene hekserij, schrijftips, onze katten, boek reviews en natuurlijk een hoop geeky dingen! Met dit nieuwe blog kunnen we dus over veel meer schrijven dan alleen maar boeken.

Een andere reden dat we gaan stoppen met The Book Dragon’s Nook is dat we zoveel boeken toegestuurd krijgen dat we hierdoor veel minder toekomen aan het lezen van onze eigen boeken en dat is soms wel echt heel erg jammer. Natuurlijk zijn we ook drukker met veel andere dingen, waardoor we überhaupt al veel minder tijd om te lezen hebben. We zullen wel boekreviews blijven doen, maar voortaan kiezen we dan zelf uit wat we willen reviewen en worden ongevraagd opgestuurde boeken niet meer door ons behandeld en sturen we deze dan ook netjes terug. Alle ingeplande recensies en blogtours blijven uiteraard gewoon doorgaan! Dit stoppen gebeurd natuurlijk niet van de ene op de andere dag, want t/m 23 mei zal dit blog gewoon nog blijven bestaan, daarna nemen we er toch echt afscheid van.

The Green Dream

Een van de mooie dingen van ons nieuwe blog is niet alleen dat we over veel meer onderwerpen kunnen en willen gaan schrijven, maar ook dat we straks via deze nieuwe website de handgemaakte slow fashion (en meer) producten van Bren kunnen gaan verkopen, want we willen ook een webshop integreren in de site. Hierdoor combineren we op een super gemakkelijke manier alles in een en hebben we veel minder omkijken naar alle rompslomp overal omheen. Wat ons hopelijk ook wat meer rust gaat geven 🙂

The Green Dream

We zijn al een tijd bezig om te kijken of we uiteindelijk ook in een tiny house kunnen gaan wonen, waar we volledig, of in ieder geval deels zelfvoorzienend kunnen zijn, dat is onze droom en op het nieuwe blog willen we niet alleen allerlei tips over duurzaam leven delen en traditionele hekserij etc, maar ook van alles over onze leefstijl en reis naar een steeds duurzamere wereld. We hopen dat jullie allemaal gezellig meegaan en genieten van alle artikelen we de daar met jullie gaan delen.

Happy reading!

Bren & Jeffrey

Review: Sansaar – De Hoeders — Esmeralda de Vries

Genre: Fantasy / Steampunk
Uitgever: TIM Publishing
Serie: Sansaar #1
ISBN: 978-90-830840-0-8
Uitvoering: Paperback
Aantal pagina’s: 254
Uitgave: 2020

Hartelijk dank aan  Esmeralda de Vries voor het beschikbaar stellen van het recensie-exemplaar in ruil voor mijn eerlijke mening.

Sansaar - Kaft

Flaptekst:
Sansaar. De hoeders. Als zijn grootouders onder mysterieuze omstandigheden van de aardbodem lijken verdwenen, is Achon vastberaden om ze te gaan vinden. Na een vergeefse zoektocht van bijna een jaar staat hij op het punt om op te geven als hij onverwachts een aanwijzing krijgt. Hij ontdekt Sansaar; een wereld waarin bijna alles in- en uitklapbaar is. Waar ondergrondse wezens zich onzichtbaar kunnen maken en waar mensen op reusachtige tragonders rondtrekken over weidse grindvlaktes. Hun missie is om de oude wereld van voor ‘de vernietiging’ te herstellen door een keten van oases te creëren. Achon komt er achter dat zijn opa en oma niet zijn wie ze zich voordoen. Waarom zijn ze verdwenen en waarom worden één voor één de oases vernietigd? Niet alleen de bewoners van Sansaar zijn in gevaar; alles dreigt uit evenwicht te geraken.

Sansaar vertelt het verhaal van Achon, een jongen die maar net in staat is om zichzelf in stand te houden in Parijs als schoonmaker. Hij leeft bijna als zwerver, maar heeft nog wel een baantje waar hij wat mee verdient. Hij is al een hele tijd op zoek naar zijn opa en oma en op een zekere dag vindt hij dan eindelijk een aanwijzing waardoor zijn hele leven verandert en hij in de wereld Sansaar terecht komt. Uiteraard blijken zijn grootouders in die wereld nogal een big deal te zijn en moet hij zijn eigen pad in deze bijzondere wereld vinden.

Sansaar – De Hoeders is een boek waarin we Achon en zijn reis volgen. Het is de bedoeling dat hij een vlieger wordt en velen geloven zelfs dat hij wel eens een uitverkorene zou kunnen zijn die Sansaar van de ondergang kan redden. Helaas vond ik het verhaal op veel punten ongeloofwaardig en lijdt het verhaal best wel aan een goed gebrek aan pacing. Wat ik zelf erg vervelend vond was dat het lettertype in dit boek ontzettend klein is, waardoor het lezen me erg moeizaam af ging. Daar kwam dan ook nog eens bij dat het boek maar negen hoofdstukken bevat, waardoor ik wist dat ik echt even de tijd moest hebben om weer een hoofdstuk te lezen, want ik hou er niet van om halverwege een hoofdstuk een boek opzij te leggen.

Het verhaal is helaas niet bijster origineel, ik had eerlijk gezegd het idee dat dit weer het zoveelste verhaal was van een jongen die blijkt meer te zijn dan in eerste instantie wordt prijsgegeven. Ook de parallelle wereld en dat hij een soort uitverkorene was is een cliché dat ik onderhand wel ken. En hoe hij alle keren dat hij ging leren vliegen en neerstortte toch overleefde is me eigenlijk een raadsel.

Sansaar 1

Ondanks deze punten van kritiek heeft Esmeralda de Vries een fijne en beeldende schrijfstijl en wilde ik wel degelijk weten hoe het verhaal verder ging. De wereld die ze met Sansaar heeft neergezet is intrigerend en ik wilde ook graag erachter komen waarom de oases vernietigd worden. Aan world building is er in ieder geval geen gebrek.

Toch vind ik het lastig om te zeggen wat ik nou echt van het verhaal vond. Aan de ene kant is het verhaal op een boeiende manier geschreven, maar merkte ik toch dat ik er moeizaam doorheen kwam. Dat zal zeker zijn door de eerder genoemde punten van het kleine lettertype en de lange hoofdstukken. Aan de andere kant was het einde voor mijn gevoel zeer abrupt en zat ik ook echt een moment nog van “Wat is er nou eigenlijk gebeurd?” Het is heel duidelijk dat het verhaal nog niet is afgelopen en verder gaat in een vervolg. Al heb ik geen idee of die nog gaat komen, want ik kan geen enkele post van Esmeralda de Vries vinden van dit jaar op social media. Maar ik vrees ook dat mijn interesse niet genoeg is gewekt om verder te willen lezen. Daarvoor is het verhaal mij gewoon net iets té generiek en mis ik originaliteit in het verhaal.

Cover: 🌟🌟🌟
Vertelling: 🌟🌟🌟
Originaliteit: 🌟🌟
Verhaal: 🌟🌟½
Lettertype: 🌟🌟
Papiergeur: 🌟🌟🌟
Overall: 🌟🌟½
Happy Reading!
Liefs,

Jeffrey

Review: De tranen van de eenhoorn — Ronald van Assen

Genre: Fantasy
Uitgever: Godijn Publishing
ISBN: 978-94-93157-90-3
Uitvoering: Paperback
Aantal pagina’s: 255
Uitgave: November 2020

Hartelijk dank aan Godijn Publishing voor het beschikbaar stellen van het recensie-exemplaar in ruil voor mijn eerlijke mening.

De tranen van de eenhoorn - Kaft

Flaptekst:

De bevolking van Invisia staat op het punt te worden uitgeroeid. Legers afzichtelijke wezens trekken op naar de hoofdstad Amarena. Als de troonopvolgster wordt vergiftigd, is de chaos compleet. Slechts de tranen van de eenhoorn bieden uitkomst. Vier personen zetten hun leven op het spel om het kostbare vocht te bemachtigen. Als alles verloren lijkt voor de bevolking van Amarena, komt er hulp uit onverwachte hoek.

Het verhaal speelt zich af in Invisia, een verborgen deel van de aarde. Invisia wordt bevolkt door bekende rassen als mensen, elfen, dwergen, aardmannen en trollen, maar ook door andersoortige wezens zoals smorgels, arachnieten en mockels. Het lijkt op de aarde zoals wij haar kennen met steden, bossen, bergen en akkers, maar pas op … in Invisia is niets wat het lijkt.

De tranen van de eenhoorn is een spannend en soms ontroerend verhaal waarin alles draait om klassieke fantasy thema’s als de strijd tussen goed en kwaad, opoffering en vriendschap.

Toen ik de achterflap van dit boek las, wist ik van tevoren al dat ik op weinig verrassingen hoefde te rekenen; klassieke fantasy thema’s en een redelijk standaard fantasywereld met rassen die we al sinds Tolkien kennen. Hierdoor waren mijn verwachtingen van het boek in ieder geval niet hoog, maar of het ook goed is om op de achterflap al de verwachtingen zo te temperen?

Het verhaal begint op Aarde en we volgen een jonge meid genaamd Linda die met haar tante Sofie in een klein huisje in het bos woont. Ze is bijna jarig en wordt dan achttien, voor velen natuurlijk een magische leeftijd! Echter nog voor ze jarig is blijkt haar hele leven een leugen te zijn en wordt ze door haar twee hartsvriendinnen meegesleurd naar Invisia, de wereld waar ze een prinses blijkt te zijn. Nadat we Linda een hele tijd volgen verandert het perspectief van het boek vrij abrupt. We volgen vervolgens haar twee vriendinnen Masha en Miranda die samen met een Smorgel genaamd Smorgy (hoe verzin je het…) op pad moeten om een tegengif te zoeken voor de vergiftigde Linda, die er nu bij ligt als een soort Doornroosje.

De tranen van de eenhoorn - 1

Uiteraard is er ook een kwaadaardige koningin, Morissa, die roet in het eten gooit. Ze wil niets liever dan Amarena met de grond gelijk maken met haar leger van aardmannen, trollen en mockels (nogmaals, hoe verzin je het…). Kortom, alle vinkjes voor een klassieke fantasy setting kunnen gezet worden. Uiteraard met de nodige veldslagen en overwinningen/verliezen aan beide kanten.

De tranen van de eenhoorn staat bol van de clichés en hoewel het verhaal prettig weg leest werd ik soms gek van de onnodige herhalingen in de tekst. Eerst gebeurt er iets, waarna een ander het vervolgens ook nog eens zegt, of benadrukt. Ook vond ik veel van de gekozen namen erg ongelukkig, of in ieder geval onorigineel. Nu hoeft dat allemaal geen probleem te zijn, maar zoals de achterflap al zegt hoeven we niet verrast te worden met een origineel fantasy verhaal. Het lijkt dan in veel opzichten ook op een hervertelling van veel fantasyverhalen zoals we die al kennen. Ronald van Assen schept een mooie wereld en heeft een beeldende schrijfstijl, maar origineel is het werk absoluut niet en dat vind ik best jammer, want vooral de eigen elementen uit het verhaal hadden meer potentie. Het verhaal is vermakelijk en leest lekker soepel weg, maar ik vrees dat het geen blijvende indruk heeft gemaakt.

Cover: 🌟🌟🌟🌟
Vertelling: 🌟🌟🌟🌟
Originaliteit: 🌟
Verhaal: 🌟🌟🌟
Lettertype: 🌟🌟🌟🌟🌟
Papiergeur: 🌟🌟🌟🌟
Overall: 🌟🌟🌟
Happy Reading!
Liefs,

Jeffrey

De Kunst Van Het Laten Gaan

Een tijdje geleden hadden Bren en ik het erover dat we met The Book Dragon’s Nook veel meer willen doen dan alleen maar boekreviews. We willen dingen delen uit ons leven, zoals hoe we steeds duurzamer proberen te leven en wat ons verder naast lezen allemaal bezighoudt. Dit doe ik op mijn eigen blog al, waar ik veel schrijf over schrijven, videogames, maar ook mindfulness en zelfhulp tips deel. Vandaag deel ik dan ook graag een vertaald blog met jullie!

Een aantal jaar geleden schreef ik op mijn blog een artikel met de titel “The Art Of Letting Go”. Nadat ik deze nog eens had nagelezen kwam ik tot het besef dat ik enorm gegroeid ben in de tussentijd. Wat me vooral opviel was dat ik een enorme zenuwpees was die enorm overdacht. Mede door mijn burn-out van vorig jaar sta ik nu heel anders in het leven en is het veel gemakkelijker geworden voor mij om dingen los te laten. Makkelijker, maar soms blijkt dat ook nog steeds best lastig te zijn, ik ben immers ook maar een mens. Toch wilde ik heel graag dit artikel schrijven, omdat het zo’n universeel ding is, veel mensen willen graag dat ze iets los kunnen laten wat ze in de weg zit. Of het nou het idee is dat je vast zit in je leven, je relatie naar de knoppen is gegaan, iemand die je verloren hebt, of het niet behalen van een bepaald doel dat je voor ogen had. Kortom, alles waar wij in het leven zo mee kunnen worstelen.

De Kunst Van Het Laten Gaan

Hoe mindfulness kan helpen met laten gaan

Vijf jaar geleden begon ik met mediteren, elke dag zo’n 10 á 15 minuten, hoewel ik in het weekend de noodzaak vaak wat minder zie, omdat ik dan vaak al veel meer ontspannen de dag begin. Door meditatie meet je je brein een belangrijke vaardigheid aan, namelijk het laten gaan van gedachten die afleiden en jezelf focussen op het hier en nu, waardoor je echt “in het moment” bent. Dit betekent dat je door training merkt dat je aan het denken bent, dit kunt identificeren en jezelf weer kunt focussen op je ademhaling. Je zegt dus continu tegen jezelf: “Hee, ik denk.” Door deze bewustwording kun je deze afleiding laten gaan en jezelf weer focussen op je meditatie. Soms gaat dit heel erg goed en andere dagen kan je hoofd vol zitten met afleidende gedachten. Maar met genoeg training door meditatie merk je dat je brein dit ook gaat toepassen op momenten dat je niet mediteert, waardoor je je dus beter kunt focussen op de activiteit waar je mee bezig bent. Betekent dit dan dat ik niet meer snel afgeleid ben? Helaas niet, want als je mij bijvoorbeeld achter een computer zet, heb ik vaak tientallen programma’s openstaan, om maar niet te spreken van de hoeveelheid tabbladen in mijn browser. Maar toch, ik krijg wel veel sneller het besef dat ik ben afgeleid en kan daar dan actief iets mee doen!

Denken is niet slecht, maar…

Door al mijn focus te leggen op het laten gaan van gedachten kwam ik erachter dat ik hierdoor ook buiten meditatie om minder snel geneigd ben om gedachten te volgen, helemaal als ze nergens toe leiden. Denken is natuurlijk geen slecht ding, het is een van de dingen die ons mens maakt, maar als je net als ik vroeger geneigd bent om te blijven malen als je ergens mee zit, dan kan dat ontzettend veel energie vreten. Het hebben van non-constructieve gedachten is zonde van je tijd. In het verleden kon ik als ik met iemand ruzie had soms urenlang “het gesprek” dat ik dan later met ze zou hebben oefenen in mijn hoofd, bijna altijd liepen de gesprekken uiteindelijk anders dan ik ze voor ogen had. Het is dus ontzettend zonde om zo te malen met je gedachten. Het beste dat je kunt doen is het “laten gaan”.

Yoda Meditating

Ik weet dat dat veel makkelijker klinkt dan het is, maar toen ik mijn eerdere artikel van 2019 terug las zag ik pas hoe anders ik toen in het leven stond en vooral wat voor pad ik ondertussen heb bewandeld. Hierdoor kwam ik tot de conclusie dat meditatie een enorme impact heeft gemaakt op mijn leven, wie ik ben en hoe ik in het leven sta en daarom kan ik het iedereen aanbevelen om het eens te proberen. Al moet ik dan meteen aan Yoda denken met zijn uitspraak: “Do or do not, there is no try.” Meditatie is écht niet zweverig, zoals sommige mensen denken en ik kan het beamen, want ik laat me altijd door de wetenschap leiden. 😉 Uiteraard zijn er ook andere methoden om te stoppen met malen en overdenken.

Je gedachten opschrijven en een dagboek bijhouden

Een geweldige manier om die razende gedachten en dingen los te laten is door simpelweg te schrijven. Ik houd ook al jaren actief een dagboek bij en het geeft zo’n heerlijk gevoel als je je diepste gedachten toevertrouwd aan het papier, voor jezelf. Als je denkt dat je je er beter door gaat voelen, kun je zelfs overwegen om iemand het te laten lezen. Soms kan ik mijzelf beter uiten op papier dan met het gesproken woord en het kan mij enorm helpen om dan mijn gedachten op papier te zetten en het Bren dan eens te laten lezen, in de hoop dat ze me dan beter begrijpt dan toen ik het onder woorden probeerde te brengen. Hierdoor waren we beiden in staat elkaars kant van het verhaal te begrijpen. In relaties, of het nou je partner, vrienden of familie zijn, blijft communicatie een vaardigheid die je moet blijven oefenen. Soms werkt praten alleen niet, het is ook niet altijd de meest efficiënte methode om je gedachten te delen.

20200103_163305

Waar een dagboek bijhouden vooral bij helpt is je eigen gedachten op een rijtje zetten. Door te lezen wat je geschreven hebt kun je soms identificeren waar je problemen liggen, of bij wie. Soms pak ik wel eens oude dagboeken uit de lade van mijn bureau en herlees ik een aantal fragmenten om te zien wat me destijds bezig hield en waar ik mee worstelde. Precies zoals ik eerder al zei kan dat je echt goede inzichten geven, waarbij je kunt zien dat je gegroeid bent, of misschien nog steeds met dezelfde dingen worstelt als nu. Soms zul je versteld staan van de dingen die destijds een van je grootste zorgen waren en nu ontzettend triviaal lijken.

Loslaten door middel van een ritueel

Bren heeft me met zoveel mooie dingen kennis laten maken en een van die dingen is een ritueel om dingen los te laten. Het idee is eigenlijk heel simpel, maar ook heel effectief. Zoek allereerst iets waar je de dingen die je los wilt laten op kunt schrijven. Het meest logische is gewoon een stuk papier, maar je kunt bijvoorbeeld ook een mooi groot herfstblad nemen, wat ik zelf symbolisch vind, omdat herfstbladeren immers terugkeren naar de aarde. Als je dan klaar bent met schrijven kun je kiezen of je het stuk papier of het blad verbrandt, of in kleine stukjes scheurt en het mee laat voeren door de wind. Voor je echter een van die twee opties kiest moet je bewust nadenken over hetgeen je los wilt laten. Als je ze dan verbrandt of door de wind mee laat voeren, beeld je dan in dat ze verdwijnen.

The Art of Letting Go #2 2

Ik ben absoluut geen mega spiritueel persoon en zoals ik eerder zei laat ik me door de wetenschap leiden in het leven, maar de symboliek en de mindfulness die komen kijken bij dit ritueel zijn sterk en ik moet toegeven dat het mij echt hielp om een schakelaar om te zetten in mijn hoofd toen ik bezig was met dit ritueel. Afgelopen keer dat we dit ritueel deden wilde ik mijn angst loslaten dat ik geen uitgever zou vinden voor mijn nieuwe boek ‘Stempels’ en ik wilde loslaten dat ik zo enorm lijdt aan uitstelgedrag. Door er op zo’n manier bij stil te staan zet je dingen in perspectief en het bevestigen naar jezelf toe, dat maakt dat je dan los kunt laten. Het is een mooie eerste stap om er in ieder geval mee bezig te zijn!

Laat het gewoon gaan!

Dat waren ze! Al mijn tips om los te laten. Ik weet dat jarenlang ervaring met mediteren mij enorm geholpen heeft en dat dit ook mijn grootste troef is om dingen los te laten. Dit gaat me dan ook echt veel beter af dan jaren geleden. Het feit dat ik mijzelf een moderne stoïcijnse leefstijl heb aangemeten helpt ook. Daar ga ik ook zeker meer over schrijven. Ik weet hoe erg het kan zijn om maar te malen en met je gedachten in de knoop te zitten, omdat ik het zelf ook jarenlang heb ervaren. Het kunnen identificeren van nuttige en niet nuttige gedachten is wat mij nu helpt om sneller los te laten.

Heb jij nog tips voor het loslaten van nare gewoonten of gedachten? Of heb je nog een vraag aan mij over dit onderwerp? Laat het weten in de commentaren!

Happy reading!

~Jeffrey

Review: Ask Iwata

Genre: Non-fictie / Biografie
Uitgever: Viz Media
ISBN: 978-1-9747-2154-2
Uitvoering: Hardcover
Aantal pagina’s: 160
Uitgave: Mei 2021

Ask Iwata - Kaft

Satoru Iwata, een naam die bij veel mensen niet direct een belletje zal doen laten rinkelen. Voor mij is hij een van mijn grootste persoonlijke helden. Waarom? Omdat deze beste man zo veel invloed op mijn leven heeft gehad en dat nog steeds elke dag heeft. Sinds 2002 was hij de president van Nintendo en verantwoordelijk voor zoveel mooie dingen. Maar zijn geschiedenis met Nintendo gaat veel verder terug.

Dit boek is een soort biografie over Iwata, zowel vanuit hemzelf verteld als aan de hand van allerlei interviews en gesprekken uit de befaamde “Iwata Asks” filmpjes, waarin hij in gesprek ging met game developers. Het is een boek dat gaat over zijn geschiedenis en hoe hij de president van Nintendo werd, maar ook wat zijn werkethiek is, wat hij wilde bereiken. In de basis was dat een heel mooi uitgangspunt: Hij wilde zoveel mogelijk mensen laten gamen en ze plezier laten beleven met deze vorm van vermaak.

Ask Iwata - 1

In mijn geval is hij daar zeker in geslaagd, maar ik probeer ook altijd mensen enthousiast te krijgen over hoe leuk gamen kan zijn. Bren is bijvoorbeeld ook helemaal geen gamer, maar toch kan ze heel erg genieten van Animal Crossing en andere games op haar Switch. Nintendo is ook altijd vrij uniek, in het feit dat ze games voor alle leeftijden maken. Ik noem ze dan ook vaak de Disney van gaming, omdat ze zo’n eigen en unieke kijk hebben op wat gaming leuk maakt en ze doen vooral hun eigen ding. Dat komt zeker ook door de invloed van Satoru Iwata.

Het mooiste, maar tegelijkertijd het meest verdrietige stuk van het boek is het laatste stuk waarin Shigeru Miyamoto (de geestelijk vader van Super Mario en Zelda, o.a.) vertelt over zijn unieke vriendschap met Iwata san. Shigesato Itoi was een andere hele goede vriend van hem en diende lang als voorbeeld voor Iwata, dit komt ook vaker terug in het boek. Helaas is Satoru Iwata veel te jong van ons heen gegaan, op 55 jarige leeftijd. Maar zijn nalatenschap is ongekend. Het onderstaande filmpje werd destijds als eerbetoon gemaakt en laat goed zien wat een cultureel erfgoed we te danken hebben aan Satoru Iwata. Ik zal in ieder geval nooit vergeten wat hij voor mij allemaal gedaan heeft en mede door dit boek ben ik hem alleen nog maar meer gaan bewonderen.

https://www.youtube.com/watch?v=9YG9INjO91Y

Cover: 🌟🌟🌟🌟
Vertelling: 🌟🌟🌟🌟🌟
Originaliteit: 🌟🌟🌟🌟🌟
Verhaal: 🌟🌟🌟🌟🌟
Lettertype: 🌟🌟🌟🌟🌟
Papiergeur: 🌟🌟🌟🌟🌟
Overall: 🌟🌟🌟🌟🌟
Happy Reading!
Liefs,

Jeffrey

Review: Demonen van Myradé — Patrick Berkhof

Genre: Fantasy
Uitgever: Uitgeverij Versa
Serie: Dizary #2
ISBN: 978-90-825668-3-3
Uitvoering: Paperback
Aantal pagina’s: 339
Uitgave: 2019

Hartelijk dank aan Uitgeverij Versa voor het beschikbaar stellen van het recensie-exemplaar in ruil voor mijn eerlijke mening.

Dizary 2 - Kaft

Flaptekst:

Aster Vermelie is de enige tovenares tussen de duizenden warrige uitvinders van Pling Ploing. Ze hoopt er magie een bespreekbaar onderwerp te maken, maar er gaat iets gruwelijk mis. Haar magische uitvinding raakt ontregeld en brengt de wijde omgeving in gevaar. Dit is de kans voor het jonge vredesgilde van Moed en Daad om zich te bewijzen. Helaas heeft de wijk het onervaren gilde al laten vallen. Ileas, Arak, Jinasum, Rudarg, Ylly en de poes Zeliska laten het erbij zitten. Als Ileas dan een belangrijk sieraad in handen krijgt, loopt alles anders dan gedacht. Maar zijn deze zes gezellen opgewassen tegen het probleem dat in Pling Ploing met het uur groter wordt? Een spel van macht is daar losgebarsten. Wat zou jij doen als je de macht bezat om vreselijke dingen te doen – met een eenvoudig handgebaar jezelf in rijkdom hullen, de wereld naar je hand zetten, mensen doden. Macht is een merkwaardig ding en in de verkeerde handen meer dan een dodelijk wapen.

Mijn eerste ervaring met Dizary was een goede (zie review) en ik wilde dan ook graag verder lezen in deze rare, maar goed neergezette fantasywereld. Het verhaal begint meteen met een hoop actie en we zien de oude bekenden uit het eerste deel terug, hard bezig met het vechten tegen een trol die de wijk terroriseert.

Ondertussen is Aster Vermelie, een nieuw personage, druk om haar uitvinding tentoon te stellen in Pling Ploing, een regio waar allemaal uitvinders wonen. Helaas gaat er iets gruwelijk mis en slaat haar machine op hol, met alle gevolgen van dien.

Deze twee verhaallijnen zijn degene die we als lezer volgen en ik moet eerlijk toegeven dat ik me na 200 pagina’s een beetje afvroeg waar het nou precies heen ging met het verhaal. De pacing is een beetje traag in de eerste helft en er gebeurt niet bijster veel, waardoor ik soms moeite had om door te lezen en het boek regelmatig even aan de kant legde.

Dizart 2

Als dan eenmaal alles een beetje samen begint te komen, komt de vaart ook echt goed in het verhaal en is er lekker veel actie, iets wat ik in het eerste stuk van het verhaal erg miste. De personages uit het eerste deel worden verder uitgediept en de nieuwe personages zorgen voor een frisse wind, niet dat dat nodig was, maar ze zijn goed uitgewerkt en voegen ook echt iets toe aan de diversiteit aan personages.

De worldbuilding van Dizary is erg leuk, al had ik soms wel wat moeite met alle zelfverzonnen woorden en termen, vooral omdat nergens goed uitgelegd wordt wat ze nou precies betekenen, al is het in de context vaak wel te raden, maar een woordenlijst achterin het boek, of iets dergelijks zou geen kwaad kunnen. De wereld wordt op een levendige manier beschreven en doet heel erg aan als een mix van fantasy met steampunk. Patrick Berkhof heeft echter niet het geijkte pad gevolgd en echt een originele, vaak maffe wereld neergezet waarin van alles mogelijk is en het verhaal ook niet een standaard goed tegen kwaad cliché is.

Daar waar het eerste deel me eigenlijk vanaf het begin wist te grijpen kostte het me met Demonen van Myradé veel langer voor ik echt door wilde lezen om erachter te komen hoe het verhaal verder zou gaan. Ik denk dan ook dat als de pacing wat beter was geweest, dat ik het boek hoger zou beoordelen dan ik nu doe. Maakt dat het boek slecht? Nee, dat absoluut niet, maar het boek was voor mij soms net iets te traag, helemaal met de verwachtingen na het eerste boek. Desondanks heb ik me absoluut  vermaakt met Demonen van Myradé en is het zeker de moeite waard om te lezen als je, net als ik, genoten hebt van het eerste deel.

Cover: 🌟🌟🌟🌟
Vertelling: 🌟🌟🌟
Originaliteit: 🌟🌟🌟🌟
Verhaal: 🌟🌟🌟
Lettertype: 🌟🌟🌟🌟🌟
Papiergeur: 🌟🌟🌟🌟
Overall: 🌟🌟🌟
Happy Reading!
Liefs,

Jeffrey

Review: De Internauten: Oorsprong — R. Wade

Genre: Scifi / Young Adult
Uitgever: Hamley Books
Serie: De Internauten #1
ISBN:  9789464208030
Uitvoering: Hardcover
Aantal pagina’s: 446
Uitgave: September 2021

Hartelijk dank aan Hamley Books voor het beschikbaar stellen van het recensie-exemplaar in ruil voor mijn eerlijke mening.

De Internauten - Kaft

Flaptekst:

De wereld heeft nood aan nieuwe helden. Sky, Wolf, Phoebe, Harper, Florence, Aurora en Charlie zijn hun namen. Als digital natives worden ze klaargestoomd om op het internet een machtige, maar onbekende vijand te stoppen.

Hun mythische strijd wordt een odyssee vol gevaren waarin ze niet enkel elkaar maar ook zichzelf leren kennen. Het lot van de mensheid ligt in hun handen. Slagen ze niet in hun missie dan zal er geen morgen meer zijn.

Mijn eerste kennismaking met het schrijversduo R. Wade was met hun boek “Team Internet: Mission One” , een jeugdboek wat mij een beetje Power Rangers vibes gaf, op een goede manier. Ik was dan ook erg nieuwsgierig naar dit young adult verhaal van dit duo.

Het boek begint met een kennismaking van alle personages die net als in het eerdergenoemde ‘Team Internet: Mission One’ allemaal een videogame gespeeld hebben waardoor ze uitgekozen zijn om onderdeel uit te maken van een speciaal team. Een ding waar ik me heel erg aan ergerde was dat de personages continu in de clinch met elkaar liggen en ze allemaal even sarcastisch overkomen, waardoor je aanvankelijk lastig onthoudt wie wie nu precies is. Het begin van het verhaal lijkt dus heel erg op het vorige boek en nu is de doelgroep natuurlijk wel anders, maar het had best wat origineler gemogen van mij.

De Internauten - 1

Als de missie dan eindelijk begint komen de zeven helden van het verhaal al snel vast te zitten in het internet en verandert het verhaal van scifi naar een herbeleving van de Odyssee uit de Griekse mythologie. Dit had ik totaal niet aan zien komen en zorgde ervoor dat mijn interesse in het boek af begon te nemen, ik wilde namelijk scifi lezen. Het boek kampt ook met de nodige pacing issues, waarbij sommige hoofdstukken kort zijn en andere maar liefst veertig pagina’s of meer. Hierdoor merkte ik dat ik regelmatig even stopte met lezen, als ik zag dat het volgende hoofdstuk lang was. Deze hoofdstukken hadden volgens mij prima in stukken kunnen worden gehakt. Ook waren er best wat dingen ongeloofwaardig in het verhaal, zo waren de personages op een bepaald punt in het verhaal gedrogeerd door het eten van bloemen en werden ze in een klap nuchter toen ze geforceerd werden te braken. Zo werkt het helaas in het echt niet, want het duurt best een tijd voor alles uit je bloedbaan is verdwenen.

De personages worden naarmate het verhaal vordert gelukkig een stuk verder uitgediept en allemaal kampen ze zo met hun eigen problemen die horen bij een jonge leeftijd, de worsteling met uitzoeken wie je bent. Dat we allemaal verschillend zijn en iedereen zijn zwakke en sterke punten heeft. Dit is goed verwerkt in het verhaal. Vooral Phoebe die in het begin als oppervlakkige Instagrammer wordt neergezet blijkt toch veel meer in haar mars te hebben dan je aanvankelijk denkt. Ook is het taalgebruik van de jongeren goed bestudeerd, met veel Engelse woorden erdoorheen. Het zijn stuk voor stuk geloofwaardige personages. Vooral Charlie vond ik een erg leuk personage, met zijn gekke ideeën en rare humor.

De Internauten - Blogtour Banner

Overall vind ik het lastig te zeggen wat ik nu precies van het verhaal vond. Ik had gehoopt op veel meer scifi en was onaangenaam verrast toen het verhaal ineens veranderde in een herbeleving van de Odyssee. Pas tegen het einde werd het weer echt spannend en toen was het verhaal ineens afgelopen en stond er met grote letters “WORDT VERVOLGD…” Ik weet alleen niet of De Internauten: Oorsprong erin is geslaagd of ik wil weten hoe het verder gaat. Voor een debuut van de serie vond ik hem namelijk niet bijster sterk, wat ik erg jammer vind, want het concept is erg leuk, maar de uitwerking helaas wat minder.

Cover: 🌟🌟🌟🌟
Vertelling: 🌟🌟🌟
Originaliteit: 🌟🌟🌟
Verhaal: 🌟🌟🌟
Lettertype: 🌟🌟🌟🌟🌟
Papiergeur: 🌟🌟🌟🌟
Overall: 🌟🌟🌟
Happy Reading!
Liefs,

Jeffrey

Review: Uncommon Knowledge

Genre: Non-Fictie
Uitgever: The Economist Books
ISBN: 9781788163323
Uitvoering: Paperback
Aantal pagina’s: 261
Uitgave: 2019

Boeken over feitjes, ik kan er heel eerlijk gezegd geen genoeg van krijgen. Toen we dit boek vonden in de winkel wilde ik hem dan ook graag hebben, want de titel sprak me aan en ook de achterflap stond al vol met vragen waar in het boek antwoord op wordt gegeven. Maar is het nou ook echt wat?

Uncommon Knowledge - Kaft

Ja en nee, is het antwoord op die vraag. Laat ik beginnen met waarom wel. Het boek staat stampvol met allerlei artikelen over van alles en nog wat. Elk artikel is maximaal twee pagina’s verdeeld over tien onderwerpen. Dit maakt het dat je het boek makkelijk even oppakt en een paar artikeltjes tussendoor kunt lezen. In elk artikel kom je echt van alles te weten, van geschiedenis, tot biologie, tot economie, het wordt allemaal wel aangehaald. Het is dan ook echt een boek dat voor iedereen interessant kan zijn, juist omdat het zo breeds is opgezet. En een ding is ook zeker, je leert écht iets als je dit boek leest. De schrijfstijl is erg fijn en vaak worden er ook grafieken of andere illustraties gebruikt bij artikelen om ze extra kracht bij te zetten.

Uncommon Knowledge

Waarom is het boek dan zo leuk, maar toch ook weer niet? Dat heeft eigenlijk vooral te maken met wat ik eerder ook aanhaalde in waarom ik het boek wel leuk vind, namelijk dat de artikelen erg kort zijn, waardoor soms als iets interessant is je niet echt verder kunt lezen over dat onderwerp. Ook dat het boek zo breeds is opgezet kan een nadeel zijn, omdat het dus ook onderwerpen behandelt die je misschien totaal niet interesseren. Sommige artikelen wisten me dan ook erg te boeien, terwijl de andere een waar snore-fest waren. Gelukkig zijn de artikelen dan kort 😉 Wat ik ook een nadeel vind aan dit boek is dat sommige artikelen helaas nu al verouderd waren. Zo werd er bijv. in het boek aangehaald dat er mogelijk een pandemie op komst zou zijn in de toekomst en zat het er compleet naast, want COVID-19 is ondertussen al onderdeel van ons leven geworden. En zo waren er meer artikelen die ondertussen eigenlijk zo al de prullenbak in kunnen.

Overall is dit wel echt een leuk boek, maar ik vrees dat het wel snel verouderd zal zijn en daarom zou ik dit boek alleen aanraden als je echt compleet gek bent op het verzamelen van feitjes en je deze ook graag deelt op feesten ende partijen, zoals ik. 😛

Covers: 🌟🌟🌟
Vertelling: 🌟🌟🌟🌟
Originaliteit: 🌟🌟🌟
Inhoud: 🌟🌟🌟
Lettertype: 🌟🌟🌟
Papiergeur: 🌟🌟🌟🌟🌟
Overall: 🌟🌟🌟
Happy Reading!
Liefs,

Jeffrey