Review: De Vallois – Iris de Lis

Genre: Historische roman
Uitgever: Godijn Publishing
ISBN: 9789493233980
Uitvoering: paperback
Aantal pagina’s: 261
Uitgave: Oktober 2021

Hartelijk dank aan Uitgeverij Godijn Publishing voor het beschikbaar stellen van het recensie-exemplaar in ruil voor mijn eerlijke mening.

Screenshot_20220125-094250_Ecosia

Flaptekst:
1790. Intrige, moord, verraad. Frankrijk staat aan de rand van de afgrond. Hoe kan je een ander vertrouwen, als een foute beslissing je de kop kan kosten?
Sophie’s leven verbrijzeld als haar ouders voor haar ogen worden doodgeschoten. De revolutionaire actiegroep De Vallois vecht voor gelijkheid tussen de klassen, de adellijkeΒ Sophie staat aan de verkeerde kant. Waarom spaart militair leider Jean dan toch haar leven en hoe kan ze het geheim dat haar vader haar toevertrouwde, verborgen houden voor haar verleidelijke redder?
Jean krijgt opdracht Sophie te sparen. Hij snapt niet waarom zijn mysterieuze leider dat wil, maar is opgelucht dat hij de mooie Sophie niet hoeft om te leggen. Zij kan toch onmogelijk betrokken zijn bij haar vaders criminele activiteiten? Al snel blijkt zijn leider niet de enige te zijn die interesse heeft in het meisje. Waarom is zij zo belangrijk en hoe moet hij haar beschermen tegen zulke machtige vijanden?

De Vallois is de debuutroman van Iris de Lis. Ik heb iets met historische romans, dus ik wou het boek erg graag lezen. Heb er dan ook al best wat verslonden en hoopte dat dit boek bij ook meer zou leren over de geschiedenis en al zo meer. Maar al snel kwam ik erachter dat de personages zelf niet bestaan hebben en dat het verhaal fictief is. Dat vond ik wel wat jammer, want ik vind het juist zo gaaf dat in de meeste historische romans je ook echt best wat uit de geschiedenis leert en ook vaak wel dat de personen bestaan hebben. Maar goed, de Franse Revolutie heeft natuurlijk wel echt bestaan en dit verhaal speelt zich in deze tijd af. Ik vond het verhaal zeker wel vermakelijk en had het dan ook redelijk snel uit.

20220125_100353

Er zit een duidelijke spanningsboog in het verhaal, want niet alleen vraagt Jean zich af waarom Sophie gespaard moest blijven en waarom zij in vredesnaam zo belangrijk is voor vele grote machthebbers, maar ook als lezer wil je daar al snel meer over weten. Sophie is zeker een sterk personage, die ik al snel mocht. Het verhaal leest prettig weg, al zitten er hier en daar wel wat fouten in de tekst en zinnen die niet helemaal soepel en vlekkeloos verlopen, die er makkelijk uitgehaald hadden kunnen zijn bij de redactieronde. Maar goed, dat wil niet zeggen dat een verhaal slecht is, want dat is het zeer zeker niet. Ik vond het zeker een leuk verhaal om te lezen en het einde is sterk. Ik ben dan ook hartstikke benieuwd wat deze schrijfster nog meer in haar mars heeft en zal dan ook zeker meer van haar willen lezen in de toekomst. Al hoop ik stiekem wel dat er dan wat meer “echte” informatie over de tijd van toen in zit, want als ik iets fijn vind is het wel om een historische roman te lezen en er dan ook echt iets van op te steken ook. Maar voor een debuut is deze zeker wel geslaagd en vraagt bij mij dan ook om meer πŸ™‚

Toch raad ik het boek zeker aan om eens op te pakken en te gaan lezen. Lekker warm op de bank met een dekentje, poes of hond erbij en een warme kop thee (want ja, het is winter mensen).

Cover: 🌟🌟🌟
Vertelling: 🌟🌟🌟1/2
Originaliteit: 🌟🌟🌟
Verhaal: 🌟🌟🌟1/2
Lettertype: 🌟🌟🌟1/2
Papiergeur: 🌟🌟🌟
Overall: 🌟🌟🌟

Happy Reading!

Liefs,

Bren

Advertentie

Review: Prinsessen van het Oosten – Garvin Pouw

Genre: High Fantasy
Uitgever: Godijn Publishing
ISBN: 9789493233959
Uitvoering:  Paperback
Aantal pagina’s: 491
Uitgave: juli 2021

Hartelijk dank aan Uitgeverij Godijn Publishing voor het beschikbaar stellen van het recensie-exemplaar in ruil voor mijn eerlijke mening.

Screenshot_20220105-134812_bolcom

Flaptekst:
Het orakel heeft gesproken. Alle paden leiden naar het oosten, Shutai jaagt zijn begeerde draagsteen na, Vohan zoekt zijn weg naar Imrochran en Vantraxis arriveert aan het hof van de barbarenkoning Hyrath. Ook de geplaagde Emerin zet haar zinnen op een reis oostwaarts. Om de laatste wens van een oude vriend te eren, waagt ze zich aan de beklimming van het hoogste gebergte dat Valtada rijk is. Wat voor geheimen wachten haar tussen die besneeuwde pieken?
In “Prinsessen van het oosten” ligt het accent op de Nara-rijken Lundog en Gashdan. Sturen zij aan op een conflict met het westen of is de dreigende Gordeloorlog slechts een facet in een veel groter plan?

Prinsessen van het oosten is alweer het vierde deel in de High Fantasy serie Valtada – De Kronieken van Azeria van Garvin Pouw. Ik ben van deze wereld gaan houden, ondanks dat ik blijf vallen over dat het lettertype te klein is om me echt lekker op het lezen te kunnen concentreren. Maar de worldbuilding, het verhaal en de personages die deze prachtige wereld met zich meebrengt zijn absoluut geweldig neergezet. In elk deel uit de serie leer je de personages weer beter kennen, wat zijn hun drijfveren, hoe zitten ze in elkaar en wat maakt hun tot de personen die ze zijn. Het maakt ze echt en dat vind ik altijd zo fijn als dat gebeurt tijdens het lezen. Niet elke schrijver heeft dat in zich om de personages voor je ogen tot leven te laten komen natuurlijk. Toch had ik er deze keer langer dan anders voor nodig voordat ik echt in het verhaal zat, niet dat het slecht was, dat absoluut niet, maar het ging een stuk moeizamer dan normaal. Misschien dat dat ook ligt aan dat de wereld toch net iets anders was, waardoor ik weer aan nieuwe dingen moest wennen en de manier van schrijven af en toe wat stroever liep qua bewoordingen. Maar dan nog is het echt wel een goed verhaal en heb ik mezelf er gewoon toe gezet om door te lezen. Na een tijdje kwam ik dan toch echt in het verhaal en voelde me dan wel echt erin gezogen worden. Waarna het me niet meer losliet tot de laatste bladzijde.

20220105_143651

“Dat er niemand is, maakt een plaats als deze nog niet vrij van gevaar.”

Ik vond het boek zeker vermakelijk en heb er absoluut van genoten, maar zoals ik al eerder zei blijft het lettertype me heel erg tegenstaan, het is gewoon net iets te klein om echt lekker weg te lezen. Ik kreeg snel last van vermoeide ogen waardoor ik het boek moest wegleggen, wat ik eigenlijk helemaal niet wou omdat ik het liefste gewoon verder was gaan lezen. Dus ja, dat vond ik echt wel weer jammer. Ondanks dat de start van het boek voor mij niet echt lekker soepel ging, maakte het verhaal dat verderop absoluut weer goed. Avontuur alom en je moet en zal gewoon weten hoe het verder gaat en zal gaan in de volgende delen. De boeken van Garvin zijn zeker aanraders voor de High Fantasy liefhebbers. Wel zou een bookseat aan te raden zijn, omdat de boeken vrij zwaar zijn en je dat na een tijd lezen wel gaat voelen in je polsen. Dus ik zou zeggen schaf die er lekker bij aan of maak er zelf eentje en verlies je daarna in de Valtada wereld en have fun!

“Weet je wat het is, Ferren? Pas wanneer je de dingen kwijtraakt, besef je wat ze voor je betekenen, vooral de kleine dingen. Dingen die je in het normale leven voor lief neemt. Je ziet pas de waarde van ademhalen wanneer je stikt. De waarde van een zonsopkomst wanneer de zon niet terugkeert.”  

Cover: 🌟🌟🌟🌟
Vertelling: 🌟🌟🌟🌟
Originaliteit: 🌟🌟🌟🌟
Verhaal: 🌟🌟🌟🌟1/2
Lettertype: 🌟🌟🌟
Papiergeur: 🌟🌟🌟🌟
Overall: 🌟🌟🌟🌟

Happy reading!

Liefs,

Bren

Review: De tranen van de eenhoorn β€” Ronald van Assen

Genre: Fantasy
Uitgever: Godijn Publishing
ISBN: 978-94-93157-90-3
Uitvoering: Paperback
Aantal pagina’s: 255
Uitgave: November 2020

Hartelijk dank aan Godijn Publishing voor het beschikbaar stellen van het recensie-exemplaar in ruil voor mijn eerlijke mening.

De tranen van de eenhoorn - Kaft

Flaptekst:

De bevolking van Invisia staat op het punt te worden uitgeroeid. Legers afzichtelijke wezens trekken op naar de hoofdstad Amarena. Als de troonopvolgster wordt vergiftigd, is de chaos compleet. Slechts de tranen van de eenhoorn bieden uitkomst. Vier personen zetten hun leven op het spel om het kostbare vocht te bemachtigen. Als alles verloren lijkt voor de bevolking van Amarena, komt er hulp uit onverwachte hoek.

Het verhaal speelt zich af in Invisia, een verborgen deel van de aarde. Invisia wordt bevolkt door bekende rassen als mensen, elfen, dwergen, aardmannen en trollen, maar ook door andersoortige wezens zoals smorgels, arachnieten en mockels. Het lijkt op de aarde zoals wij haar kennen met steden, bossen, bergen en akkers, maar pas op … in Invisia is niets wat het lijkt.

De tranen van de eenhoorn is een spannend en soms ontroerend verhaal waarin alles draait om klassieke fantasy thema’s als de strijd tussen goed en kwaad, opoffering en vriendschap.

Toen ik de achterflap van dit boek las, wist ik van tevoren al dat ik op weinig verrassingen hoefde te rekenen; klassieke fantasy thema’s en een redelijk standaard fantasywereld met rassen die we al sinds Tolkien kennen. Hierdoor waren mijn verwachtingen van het boek in ieder geval niet hoog, maar of het ook goed is om op de achterflap al de verwachtingen zo te temperen?

Het verhaal begint op Aarde en we volgen een jonge meid genaamd Linda die met haar tante Sofie in een klein huisje in het bos woont. Ze is bijna jarig en wordt dan achttien, voor velen natuurlijk een magische leeftijd! Echter nog voor ze jarig is blijkt haar hele leven een leugen te zijn en wordt ze door haar twee hartsvriendinnen meegesleurd naar Invisia, de wereld waar ze een prinses blijkt te zijn. Nadat we Linda een hele tijd volgen verandert het perspectief van het boek vrij abrupt. We volgen vervolgens haar twee vriendinnen Masha en Miranda die samen met een Smorgel genaamd Smorgy (hoe verzin je het…) op pad moeten om een tegengif te zoeken voor de vergiftigde Linda, die er nu bij ligt als een soort Doornroosje.

De tranen van de eenhoorn - 1

Uiteraard is er ook een kwaadaardige koningin, Morissa, die roet in het eten gooit. Ze wil niets liever dan Amarena met de grond gelijk maken met haar leger van aardmannen, trollen en mockels (nogmaals, hoe verzin je het…). Kortom, alle vinkjes voor een klassieke fantasy setting kunnen gezet worden. Uiteraard met de nodige veldslagen en overwinningen/verliezen aan beide kanten.

De tranen van de eenhoorn staat bol van de clichΓ©s en hoewel het verhaal prettig weg leest werd ik soms gek van de onnodige herhalingen in de tekst. Eerst gebeurt er iets, waarna een ander het vervolgens ook nog eens zegt, of benadrukt. Ook vond ik veel van de gekozen namen erg ongelukkig, of in ieder geval onorigineel. Nu hoeft dat allemaal geen probleem te zijn, maar zoals de achterflap al zegt hoeven we niet verrast te worden met een origineel fantasy verhaal. Het lijkt dan in veel opzichten ook op een hervertelling van veel fantasyverhalen zoals we die al kennen. Ronald van Assen schept een mooie wereld en heeft een beeldende schrijfstijl, maar origineel is het werk absoluut niet en dat vind ik best jammer, want vooral de eigen elementen uit het verhaal hadden meer potentie. Het verhaal is vermakelijk en leest lekker soepel weg, maar ik vrees dat het geen blijvende indruk heeft gemaakt.

Cover: 🌟🌟🌟🌟
Vertelling: 🌟🌟🌟🌟
Originaliteit: 🌟
Verhaal: 🌟🌟🌟
Lettertype: 🌟🌟🌟🌟🌟
Papiergeur: 🌟🌟🌟🌟
Overall: 🌟🌟🌟
Happy Reading!
Liefs,

Jeffrey

Review: Venijnig Spoor – Anita Kok

Genre: Thriller
Uitgever: Godijn Publishing
ISBN: 9789493157972
Uitvoering: Paperback
Aantal pagina’s: 305
Uitgave: November 2020

Hartelijk dank aan Uitgeverij Godijn Publishing voor het beschikbaar stellen van het recensie-exemplaar in ruil voor mijn eerlijke mening.

Venijnig spoor - kaft

Flaptekst:

Hannah verhuist samen met haar man Matthijs en hun tweeling Mees en Merlin naar een tuindersgebied. Een biologische kwekerij opzetten is hun grootste wens. Een nieuwe start op een mooie plek. De tuinders zijn echter heer en meester in dit gebied en zitten hier niet op te wachten. Hannah houdt zichzelf voor dat de gemeenschap tijd nodig heeft om hun gezin te accepteren, maar ze heeft het gruwelijk mis.
Haar leven neemt een verschrikkelijke wending wanneer er iemand wordt vermoord. Hannah is verdachte in de moordzaak. Ze beweert onschuldig te zijn en doet er alles aan om achter de waarheid te komen. Als er gevaar dreigt voor haar naasten ziet ze geen uitweg meer. Geeft ze de strijd op? Of komt Hannah achter de weerzinwekkende waarheid?

De kaft van het boek en de titel maakten al dat ik dit boek moest en zou lezen. Want dat huisje zo in het donker met al die bomen erachter (zou stiekem wel een droomhuis zijn voor mij, maar lijkt me met dit verhaal niet handig, hahaha) roept gelijk vraagtekens op over hoe het verhaal zou zijn. De spanning straalt gewoon eigenlijk al wel van de cover af. En daar hou ik van. Ook is Venijnig Spoor het debuut van de schrijfster en dat maakte me nog eens extra nieuwsgierig. Dus al snel aan het lezen geslagen ermee, dat mijn recensie even op zich liet wachten, had dan ook niet met het verhaal te maken, maar dat we zijn verhuisd in de tussentijd πŸ™‚

Venijnig Spoor - 1

Anita heeft een fijne schrijfstijl waardoor het niet al te lang duurde voor ik in het verhaal kwam, dat rustig aan op gang kwam. Al lezende leer je de personages kennen, zij het dat je vooral Hannah leert kennen en met de anderen wat lastiger een band te krijgen is. Dan nog was het verhaal goed te volgen. Het verhaal wordt vooral gebracht door de ogen van Hannah, je maakt dus echt mee wat zij meemaakt met tussendoor korte stukjes die verteld zijn vanuit de dader. En geloof me, dat is niet niets. Het tuinderswereldje gaat er heel niet zo vreedzaam aan toe als de meeste mensen zullen denken. Door het hele verhaal heen zat de lichte spanning er als een rode draad doorheen verweven, want wat was er in vredesnaam aan de hand en hoe gaat Hannah zich hieruit weten te redden? Het was voor mij geen verhaal van het puntje van mijn stoel, maar dat heb ik sowieso niet heel snel en het was zeker spannend en interessant genoeg om me aan het lezen te houden. Het zal je namelijk maar gebeuren wat Hannah allemaal meemaakt…je moet er toch niet aan denken.

“Ik weet daar alles van. Je moet knokken om poen te hebben, aanzien. Daar draait het om in het leven. En daar moet alles en iedereen voor wijken…” -blz.52-

Ik had het boek behoorlijk snel uit, ik wou gewoon echt wel weten hoe het af zou lopen. Wat ik ook echt ontzettend goed gedaan vond was de les die Anita door het verhaal heen heeft verweven over hoe het er in de tuinderswereld aan toe kan gaan met al die giftige en gevaarlijke chemicaliΓ«n die er op jouw bloemetje zitten waarmee je je huis wilt opvrolijken. Wat voor schade dat aanricht aan milieu, dier en mens. Naast een spannend boek, geeft het je als mens dus ook een hoop nuttige informatie mee. En daar hou ik van in een boek, want ik weet zeker dat lang niet iedereen hier van op de hoogte is. En menig mens zal na het lezen van dit boek misschien ook wel heel anders kijken naar een bosje bloemen. Ik heb me dus zeker vermaakt met het lezen van dit boek. Een uitblinker is het niet, het is natuurlijk ook een debuut, maar Anita heeft me zeker nieuwsgierig gemaakt naar de boeken die er in de toekomst van haar nog zullen uitkomen.

“De natuur is zo mooi. Daar moeten we zuinig heel zuinig op zijn, onthoud dat heel goed.” -blz.295-

Cover: 🌟🌟🌟🌟
Vertelling: 🌟🌟🌟1/2
Originaliteit: 🌟🌟🌟1/2
Verhaal: 🌟🌟🌟1/2
Lettertype: 🌟🌟🌟
Papiergeur: 🌟🌟🌟🌟
Overall: 🌟🌟🌟1/2Happy Reading!

Liefs,

Bren

Review: De Weddenschap – JosΓ© Kruijer

Genre: Literaire roman / Thriller
Uitgever: Godijn Publishing
ISBN: 9789493157682
Uitvoering: Paperback
Aantal pagina’s: 322
Uitgave: Oktober 2020

Hartelijk dank aan Uitgeverij Godijn Publishing voor het beschikbaar stellen van het recensie-exemplaar in ruil voor mijn eerlijke mening.

De Weddenschap - Kaft

Als je de waarheid vertelt, wordt het onderdeel van je verleden. Als je liegt, wordt het onderdeel van je toekomst. Een weddenschap met zichzelf zet het leven van Dieke Wielinga compleet op zijn kop. Ze vlucht naar een andere provincie om daar een nieuw bestaan op te bouwen. Als jaren later de levens van haar kinderen in gevaar komen door een cruciale fout uit haar verleden, gaat ze de confrontatie met haar belager aan. Wie heeft het op haar gemunt, en is ze nog op tijd?

Dieke Wielinga loopt al vanaf haar achttiende met een groot geheim dat ze voor alles en iedereen verborgen houdt. Ze lijkt het achter zich te hebben gelaten, maar niets is minder waar. Haar privΓ©leven is toch niet zo perfect als dat ze het graag gezien zou hebben en als ze dan eindelijk de keuze maakt om voor haarzelf te kiezen, vindt ze dat het nu toch eigenlijk ook wel echt tijd is om ook een streep te trekken door haar verleden. Ze neemt de stap om naar Friesland te gaan en ervoor te zorgen dat het nu weleens klaar mag zijn ermee en dat de enige persoon die haar geheim kent echt zijn mond blijft houden, zodat zij nu eindelijk vrij mag leven. Maar gaat het haar ook echt lukken om het verleden achter haar te laten of is het daar eigenlijk al veel te laat voor?

De weddenschap is een thriller/roman die gegarandeerd staat voor best wat uurtjes leesvermaak. Heb ik betere gelezen, absoluut. Maar ik heb me daarom zeker niet minder vermaakt met het lezen van dit boek. Er zit van begin tot eind echt wel een spanningsboog in het verhaal en ik wou ook zeker weten hoe het af zou lopen, maar het was het voor mij toch net niet helemaal. Misschien omdat ik bij thrillers echt hou van dat puntje op je stoel zitten gevoel en dat deed dit boek het niet voor mij. Ook vond ik dat sommige dingen Dieke wel erg makkelijk afgingen, zoals een huis kopen, haar bedrijf opzetten en al… dat gaat in het echte leven toch wel even een stukkie lastiger. En zulke dingetjes waren voor mij gewoon wat ongeloofwaardig en haalden me soms wat uit het verhaal.

De Weddenschap - 1

JosΓ© Kruijer heeft zeker een prettige schrijfstijl waardoor je wel makkelijk door het boek heen gaat, op de paar minpuntjes na dan die ik al eerder heb genoemd. Denk dan ook dat veel mensen dit boek absoluut heel erg fijn gaan vinden om te lezen. Het verhaal wordt verteld vanuit Dieke en degene die op zoek is naar haar. Dit boek is denk ik een perfect boek om op vakantie te lezen of als je lekker even niets te doen hebt en in je tuin of op het balkon lekker onderuit wilt met een boek en een kopje thee of misschien wel een ander drankje.

Cover: 🌟🌟🌟1/2
Vertelling: 🌟🌟🌟1/2
Originaliteit: 🌟🌟🌟
Verhaal: 🌟🌟🌟
Lettertype: 🌟🌟🌟
Papiergeur: 🌟🌟🌟🌟
Overall: 🌟🌟🌟

Happy Reading!

Liefs,

Bren

Review: Sporen van het vergetene – Garvin Pouw

Genre: High Fantasy
Uitgever: Godijn Publishing
Serie: Valtada #3 De kronieken van Azeria
ISBN: 9789493157477
Uitvoering: Paperback
Aantal pagina’s: 671
Uitgave: April 2020

Hartelijk dank aan Uitgeverij Godijn Publishing voor het beschikbaar stellen van het recensie-exemplaar in ruil voor mijn eerlijke mening.

Valtada 3 - kaft

Flaptekst:
Het lijkt zo’n simpele opdracht: verenig het Noordland Azeria en zorg dat het continent gevrijwaard blijft van de macht van de Duistere God. Nu Azeria is binnengevallen door Satar moet het een koud kunstje zijn de koningshuizen van de Nara te overtuigen van de dreiging, maar de Sherendi stuiten op weerstand. Aan ieder bewijs wordt getwijfeld, alles duidt erop dat iemand niet gebaat is bij een alliantie. Werkt iemand hen tegen of kiest de gevestigde orde er bewust voor te ontkennen en te vergeten?

Sporen van het vergetene is het derde deel in de “Kronieken van Azeria” reeks en ondanks dat ik er een behoorlijke tijd over heb gedaan om het uit te lezen is het wederom een erg goed verhaal. Ik durf zelfs te zeggen dat dit van de drie boeken die er tot nu toe verschenen zijn in de serie wel mijn favo is. Het verhaal lijkt nog vloeiender dan voorgaande boeken geschreven te zijn, waardoor je nog makkelijker een feeling met de omgeving en de personages krijgt. Ik vond het wel wat tΓ© dat als het over de elfjes ging er overal bijna het verklein woord “tje of je” achter kwam, maar dit was meer omdat je dat gewoon wel weet dat ze klein zijn en het dan niet perse nodig is dat continu te blijven benoemen. Maar toch blijft het elfje Nikara een van mijn favo’s en doet de schrijfstijl op die momenten ook niet af aan de rest van het verhaal. Het viel me alleen gewoon heel erg op πŸ™‚

De hoofdstukken zijn korter dan in voorgaande boeken wat absoluut helpt om het lezen extra te versnellen en je die heerlijke leesflow geeft, kan een persoonlijk iets zijn natuurlijk, maar voor mij leest dat gewoon zoveel prettiger weg πŸ™‚ Als ik dan een echt puntje van kritiek heb, dan is het toch nog steeds het lettertype, als dat iets groter zou zijn zou dat nog prettiger lezen. Ik merkte namelijk dat tijdens het lezen mijn ogen snel moe werden. Maar verder is het gewoon een heerlijk verhaal dat je echt gelezen moet hebben. Al snel nadat je begint met lezen begint de spanning zich op te bouwen en leef je al snel weer mee met de personages. Aan world building ook absoluut geen gebrek, want daarin heeft Garvin Pouw zich zeker wel een meester in gemaakt. Al lezende zie je alles voor je ogen tot leven komen en waan je je ook samen met de personages in de prachtige wereld Valtada. Love it! Hoe gaaf zou het zijn als een wereld als Valtada gewoon echt zou bestaan.

Valtada 3

“Ik kan je niet vertellen dat je de wereld niet moet haten’, zuchtte hij. ‘Dat is iets dat jij ooit aan jezelf vertellen moet.”

Ik heb het boek gelezen met een lach maar ook af en toe met een traan en een hart gevuld met hoop. Garvin weet je als lezer absoluut te raken met zijn verhalen en dat is zo goed en mooi. Ook vond ik de ontwikkelingen van de karakters ontzettend goed gedaan, in het echte leven word je ook getekend door de dingen die je meemaakt, of die nou goed of slecht zijn, ze laten altijd wel iets bij je achter wat je uiteindelijk kan maken tot de persoon die je bent en die dingen waren zo ontzettend goed verweven naar hoe de personages nu zijn in vergelijking tot voorgaande boeken. Het maakt ze gewoon zo echt menselijk. Je leeft, huilt en lacht met ze mee en voelt hun frustraties ook echt. Maar ook lijkt het boek een ontzettend mooie boodschap te willen meegeven aan zijn/haar lezer: Dat je nooit of te nimmer moet ophouden met geloof houden in jezelf, nooit op te geven als je iets echt graag wilt en de kracht van vriendschap en liefde. Als een rode draad loopt dat heel subtiel door het boek heen en dat vond ik echt iets heel moois en puurs.

“Hoe zou een wereld zonder enig geluk zijn? Geluk is misschien een leugen, maar zonder die leugen is de wereld een duisternis.’ De kat schudde haar hoofd. ‘Nee, geluk is een beste leugen. De mooiste van allemaal.”De poes glimlachte. ‘Iemand moet ze blijven liegen. Wie weet wordt het ooit waar? “

Ik kan deze boeken zeker aanraden voor de fantasy en high fantasy liefhebbers. Aan avontuur, fantasie en een prachtige world building is zeker geen gebrek. Wel zijn het zware, dikke boeken, dus mocht je last van je handen hebben is een bookseat echt een uitkomst! Heeft mij zeker geholpen tijdens het lezen ervan πŸ™‚ Ik wens je in ieder geval heel veel plezier op jouw avontuur door de prachtige fantasy wereld Valtada!

Cover: 🌟🌟🌟🌟
Vertelling: 🌟🌟🌟🌟🌟
Originaliteit: 🌟🌟🌟🌟🌟
Verhaal: 🌟🌟🌟🌟🌟
Lettertype: 🌟🌟🌟1/2
Papiergeur: 🌟🌟🌟🌟🌟
Overall: 🌟🌟🌟🌟🌟
Happy Reading!Liefs,

Bren

Review: Hoeder van de vulkaan β€” Johan Klein Haneveld

Genre: Fantasy / Dystopisch
Uitgever: Godijn Publishing
ISBN: 978-94-93157-80-4
Uitvoering: Paperback
Aantal pagina’s: 286
Uitgave: November 2020

De laatste keer dat ik werk van Johan Klein Haneveld las gaf ik in mijn review aan dat verhalenbundels niet zo aan mij besteed zijn en dat ik graag eens een roman van deze schrijver zou willen lezen. Kort daarop werd gezegd door Godijn Publishing dat dat goed zou komen, omdat Johan Klein Haneveld bezig was met een roman, een dystopisch fantasy verhaal: Hoeder van de Vulkaan. Mijn interesse was toen ook direct gewekt.

Hoeder van de vulkaan - kaft

Flaptekst:
In een wereld die door overmatig gebruik van magie zo goed als onleefbaar is geworden, trekt de roofbeschaving van de K’ral van vulkaan naar vulkaan om warmte af te tappen en mensen tot slaaf te maken. D’rik was vroeger zelf een slaaf, maar is nu een van hun fanatiekste strijders. Als de lava van hun laatste vesting begint te doven, moeten de K’ral op zoek naar een nieuwe basis. Verkenners hebben aan de overkant van een grote ijsvlakte een geschikte plek gevonden. D’rik hoort bij de eerste groep die probeert de verre vulkaan in te nemen. Hij denkt dat het een makkelijke opdracht zal worden, maar de vurige berg heeft een verrassing voor hem in petto …

Dat Johan Klein Haneveld met Hoeder van de Vulkaan een boodschap heeft willen overbrengen is duidelijk. De mensheid in het verhaal heeft de aarde zo enorm verpest door het overmatig gebruik van magie, dat er weinig leefbare plekken meer zijn. De K’ral hebben nog steeds hun leefstijl niet aangepast, wat betekent dat ze op geleende tijd leven, want ooit zullen er geen vulkanen meer zijn waar ze warmte van kunnen aftappen. Kortom, de tijd tikt voor het volk en D’rik worstelt naarmate het verhaal vordert steeds meer met zijn gevoelens. Hoewel hij in het begin een van de fanatiekste soldaten is, wordt hij geconfronteerd met een andere levenswijze, eentje die veel meer in harmonie is met de natuur en die zelfs hoop kan geven voor de toekomst. Het verhaal heeft veel potentie en ik wilde dan ook graag weten hoe het af zou lopen.

Bij het openslaan van het boek viel mij al direct een ding op, waarvan ik eerst dacht dat het misschien alleen bij de introductie zo zou zijn. Het verhaal is grotendeels in de tweede persoonsvorm geschreven. Ik wist dat er boeken bestaan die in deze vorm geschreven zijn, maar er is ook een goede reden waarom het zo weinig gebruikt wordt (bij fictie, want bij non-fictie is het gebruikelijker), het is namelijk een nogal confronterende manier van vertellen, omdat er steeds “Jij dit” en “Jij dat” staat, waardoor je de hele tijd het idee hebt dat je persoonlijk aangesproken wordt. Een ander groot nadeel van deze vorm is dat het woord “Jij” dus ook enorm vaak op een pagina staat en dat zorgde er bij mij voor dat het enorm stroef las.

Hoeder van de vulkaan - 1

Naarmate het verhaal vordert komt ook de eerste persoonsvorm voor in het boek en wordt deze vermengd met de tweede persoon. Hierdoor wordt de vertelling er helaas niet beter op en wordt het nog lastiger om het verhaal goed te volgen. Ik vraag me af waarom Johan Klein Haneveld voor deze vorm heeft gekozen, want het komt helaas het verhaal niet ten goede. Een ander ding waardoor ik ook maar niet lekker in het verhaal kwam waren de onnodig lastige en soms zelfs onuitspreekbare namen. Allen begonnen ze zowat met een medeklinker, een apostrophe en daarna de rest van de naam. Namen als G’vazal, K’somil en T’giran.

Hoewel het verhaal dus best veel potentie had, speelde de manier van vertellen erg parten met me, waardoor ik mijzelf enorm door het verhaal heen moest worstelen. Erg jammer, want ik denk dat dit verhaal in de eerste- , of derde persoon veel beter uit de verf was gekomen. Waarom Johan Klein Haneveld voor deze vorm heeft gekozen is me dus een klein beetje een raadsel. Er is een reden waarom het weinig gebruikt wordt en die is mij nu, helaas, duidelijk geworden. Ik kom dan ook helaas uit op slechts 2,5 ster.

Cover: 🌟🌟½
Vertelling: 🌟🌟
Originaliteit: 🌟🌟🌟
Verhaal: 🌟🌟🌟
Lettertype: 🌟🌟🌟🌟
Papiergeur: 🌟🌟🌟
Overall: 🌟🌟½
Happy Reading!

Liefs,

Jeffrey

Review: Goud & Lavijn β€” Kim Bonefaas

Genre: Roman / Feelgood
Uitgever: Godijn Publishing
ISBN: 9789493233171
Uitvoering: Paperback
Aantal pagina’s: 292
Uitgave: Januari 2021

Hartelijk dank aan Uitgeverij Godijn Publishing voor het beschikbaar stellen van het recensie-exemplaar voor de blogtour in ruil voor mijn eerlijke mening.

Goud en Lavijn - kaft

Flaptekst:
Voor verpleegkundige Melle Lavijn is het leven weliswaar druk, maar wel lekker overzichtelijk: ’s nachts werkt ze op de kinderafdeling van het plaatselijke ziekenhuis en overdag is ze zo veel mogelijk bij haar zieke vader. Door een uit de hand gelopen grap raakt ze via Instagram in gesprek met de Amerikaanse muzikant Midas, de superster van dat moment. Langzaam maar zeker ontstaat er een bijzondere band tussen Melle en Midas. Als Midas’ fans en de roddelpers dat ontdekken, staat Melles rustige leven totaal op zijn kop. Al snel wordt het contact met Midas levensgevaarlijk…

Dit boek was mijn eerste  kennismaking met het werk van Kim Bonefaas en wat voor eentje. Echt dol op de cover was ik niet, niet dat ik het helemaal niets vond, maar de kleur geel en ik zijn gewoon niet zo’n match. Al past de cover wel weer ontzettend goed bij het verhaal. Ik opende het boek en begon met lezen…en binnen no time had het verhaal me te pakken en liet het me niet meer los. Wat een rollercoaster van een verhaal, maar wel een die goed te volgen is en een ontzettend pakkend verhaal. Je wordt van de ene emotie in de andere getrokken, van blij,  naar ontzet, verwarring, boosheid, verdriet, geschokt en ga zo maar door. Ik heb het dus echt met een lach en een traan zitten lezen en vloog gewoon door het verhaal heen. Kim heeft een ontzettend vlotte en spontane manier van schrijven en de personages kwamen echt voor mijn ogen tot leven. Wat heb ik ontzettend moeten lachen om het taalgebruik en karakter van haar beste vriendin, Eef. Heerlijk hoe die zich kan uiten, wat een persoonlijkheid zeg. Maar Melle stal mijn hart. Jeetje wat heeft ze al veel meegemaakt in haar leven en nog steeds. En wat een kracht om door te zetten, al hangt ze echt wel tegen een burn-out aan, maar toch. Als ze dan door een grapje via Instagram een bericht stuurt aan de Golden Boy Midas en hij daar ook daadwerkelijk op reageert, verandert haar leven in no time. De twee krijgen zo’n ontzettend leuk contact met elkaar. En al snel bouwt er een hechte vriendschap tussen ze op.

Goud en Lavijn - 2

“Mel, ik moet entertainen. Elk moment van de dag, want dat is wat ik ben. Dat is hoe mensen mij zien. Ik ben een dier in de dierentuin, gekooid. Jij liet mij voor even die vrijheid voelen; hoe het is om gewoon te zijn. Ik verlang daarnaar, meer dan je ooit zou kunnen begrijpen.”

Midas is de grootste superster van het moment op het gebied van muziek, Melle staat zover van zijn wereld af, ze lijken zo ontzettend veel van elkaar te verschillen, Maar is dat ook echt zo? Want stiekem wil Midas niets liever dan ook gewoon normaal over straat kunnen en een leven als dat Mel heeft klinkt in zijn ogen juist als een droom, de vrijheid die zij bezit nog, die hem is afgenomen door zijn intens grote populariteit. Hoe meer de twee met elkaar praten hoe dieper hun band wordt, dat is zo ontzettend mooi om te zien. Echter zit er ook voor Melle een keerzijde aan hun contact…Midas fans pikken het niet als ze erachter komen. En wat begon als rotopmerkingen onder foto’s, gaat al snel over in heel veel meer. Melle is haar leven niet zeker meer. Maar stoppen met haar omgang met Midas wil ze ook niet. De twee lijken gewoon echt gemaakt voor elkaar. Maar is deze liefde het waard om zover voor te gaan of is het eigenlijk gedoemd om te mislukken?

Goud en Lavijn - 1

“Ik vind het cool dat je leest, Melle..Echt cool. Zou ik meer moeten doen. Kennis is macht.”

Wat was dit een ontzettend gaaf verhaal, ik heb echt genoten van het lezen ervan. En weet nu al dat ik het echt eens ga herlezen ook. Een ware pageturner. Maar dat eind….W.T.F.! Ik zag het zo niet aankomen en nu nog zit ik er over na te denken. Maar toch hoop ik dat er nog een vervolg komt op dit verhaal. Want met dit open einde en wat voor een einde ook echt, zou dat absoluut mogelijk zijn. En ik wil eigenlijk ook gewoon weten hoe het ze verder vergaat. Het is gewoon echt een gaaf, lief en ontroerend verhaal over liefde, vriendschap en zoveel meer, het zit zo mooi in elkaar. Ik zou het zeker gaan lezen als ik jullie was, want het is zo prachtig…maar hou wel de tissues bij de hand, chocola en een warme kop thee, just to be sure. Want met de spanning in het boek en de rollercoaster aan emoties zou je dat zomaar weleens even nodig kunnen hebben.

“Hoe ga je om met tegenslag en stress? Hoe reageer je wanneer het leven even niet doet wat jij graag wilt? Kan je het van je af zetten of blijf je erin hangen? Ben je een vechter of ren je liever weg? Ben je een winnaar, ook als het tegenzit, of een rasechte verliezer? Is jouw glas halfvol of juist halfleeg?”

Cover: 🌟🌟🌟🌟
Vertelling: 🌟🌟🌟🌟1/2
Originaliteit: 🌟🌟🌟🌟
Verhaal: 🌟🌟🌟🌟1/2
Lettertype: 🌟🌟🌟🌟
Papiergeur: 🌟🌟🌟🌟
Overall: 🌟🌟🌟🌟1/2

Happy Reading!

Liefs,

Bren

Review: Angela & Emma Weerzien – Alice Bakker en Elly Godijn

Genre: Roman
Uitgever: Godijn Publishing
Serie: #0.5 Angela & Emma
ISBN: 978 94 93157 35 4
Uitvoering: Paperback
Aantal pagina’s: 115
Uitgave: augustus 2020

Hartelijk dank aan Uitgeverij Godijn Publishing voor het beschikbaar stellen van het recensie-exemplaar in ruil voor mijn eerlijke mening.

Angela en Emma - Cover

In deze novelle worden we als lezer meegenomen de wereld van Angela en Emma in, een twee-eiige tweeling uit een welgesteld gezin. De twee meiden zijn in hun jeugd onafscheidelijk geweest, maar daar kwam op hun achttiende verandering in. Emma begon al anders tegen Angela te doen in haar gedrag en maakte op school een best lullige opmerking. En dan loopt Emma ’s avonds weg om niet weer gevonden te willen worden. Niemand weet waar ze heen is en waarom ze vertrokken is. Nooit weer laat Emma ook nog maar iets horen aan haar familie, ze lijkt alle banden met ze verbroken te hebben en hun ouders lijken daar niet eens zo heel erg mee te zitten…

Angela en Emma Blogtour banner

Dan vijfentwintig jaar later is Angela er klaar mee, ze wil haar zus terug en wil weten hoe en wat. Ze gaat de zoektocht naar haar zus aan in Zweden, het land waarvan haar tante heeft gezegd te weten dat Emma daar zou wonen. Angela verteld niemand dat ze deze onderneming aangaat en al zeker niet aan haar moeder. De kans is groot dat Emma haar zus niet eens wil zien, maar ze moet en zal het proberen. Het wordt tijd om de ver weggestopte geheimen te ontrafelen en er voor eens en altijd achter te komen wat er nou precies allemaal gebeurd is. Maar zijn de twee zussen hier wel klaar voor?

Angela en Emma 1

Angela & Emma is een verhaal dat je niet zomaar even loslaat nadat je het gelezen hebt. Je blijft met grote vraagtekens achter en normaal zou dit natuurlijk verschrikkelijk zijn, maar deze novelle is de introductie op de later uitkomende gelijknamige roman van deze twee schrijfsters. En man, die wil ik echt lezen! Het verhaal is aangrijpend en tenenkrommend, niet perse van enge spanning, maar wel dat je gewoon wil weten wat er in vredesnaam is gebeurd in het verleden van de meiden dat dit allemaal zo ver heeft moeten komen. Soms word je even op een dwaalspoor gezet en dan krijg je wel wat informatie. Informatie waar je behoorlijk van schrikt, want wie zou zoiets in vredesnaam doen… Kortom een novelle die je absoluut gelezen moet hebben. Van begin tot eind intrigerend en mooi, verveelt geen seconde en na die laatste bladzijde vraagt het absoluut om meer. Deze novelle is prachtig geschreven en ik raakte al snel in de ban van de schrijfstijl van deze twee toppers van schrijvers. Ik kan niet wachten tot het boek uit is en ik er eindelijk achter kan komen wat er nou allemaal aan de hand is. Want dat er heftige dingen zijn gebeurd in hun verleden is wel duidelijk…Maar hoe dit allemaal in elkaar steekt en wie hier allemaal wat mee te maken hebben… die antwoorden zullen in dat boek gaan komen. Tot die tijd is dit Godijntje een absolute must om mee te beginnen.

Cover: 🌟🌟🌟
Vertelling: 🌟🌟🌟🌟
Originaliteit: 🌟🌟🌟🌟1/2
Verhaal: 🌟🌟🌟🌟
Lettertype: 🌟🌟🌟🌟
Papiergeur: 🌟🌟🌟
Overall: 🌟🌟🌟🌟

Happy Reading!

Liefs,

Bren

Review: Et Ille

Genre: Verhalenbundel
Uitgever: Godijn Publishing
ISBN:Β 9789493157095
Uitvoering:Β Paperback
Aantal pagina’s:Β 272
Uitgave:Β Oktober 2019
Hartelijk dank aan Uitgeverij Godijn Publishing voor het beschikbaar stellen van het recensie-exemplaar in ruil voor mijn eerlijke mening.
Β 
Flaptekst:Β 
Hij en Zij. Mannen en vrouwen in de middeleeuwen. Stoere vrouwen en stoerdere mannen leven samen in kastelen, steden, kloosters en op het platteland. Tussen de koeien en windmolens, strenge goden en barmhartige mensen. Er is dood en verderf, een sprankje hoop en soms, heel soms een vleugje liefde.
Laat je meenemen in een tijd ver in ons verleden. Waar het leven rauw was en de dood om iedere hoek stond te wachten. Waar mannen en vrouwen niet met en niet zonder elkaar konden leven. Soms lijkt er maar weinig veranderd.Β 

Toen mij gevraagd werd om dit boek te willen recenseren twijfelde ik heel even, want ja, verhalenbundel. Maar de tijd van de middeleeuwen sprak me weer wel heel erg aan, dus heb ik natuurlijk “ja” gezegd om het boek te gaan lezen. Al snel moest ik zeggen dat de verhalen me behoorlijk aanspraken, al walg ik natuurlijk, zoals velen met mij, hoe de mannen en het geloof met vrouwen omgingen, hoe ze hun behandelden alsof een vrouw niets is en niets kan en ga zo maar door. Dat soort gedrag zie je heel veel terugkomen in de fictieve verhalen in deze bundel. Toch heb ik de meeste verhalen met plezier gelezen en vond het vaak dan ook jammer dat het maar zo kort was, omdat ik bij sommigen toch echt wel meer erover had willen lezen.

et-ille-1

Ook verschillen de verhalen in het boek van elkaar, er is geschreven vanuit fictie, een rijmkroniek en verhalen die weliswaar fictief geschreven zijn, maar wel op ooit bestaande mensen gebaseerd zijn, zoals bijvoorbeeld Jean d’Arc. Bij die laatste verhalen staat er dan vaak aan het einde ook nog een stukje over de persoon of personen in kwestie en wat extra informatie. Dat vond ik, als geschiedenis liefhebster, echt heel erg gaaf. Ook lees je verhalen over vrouwen die willen ontsnappen uit de door mannen en de kerk beheerste maatschappij en die zich als man kleden om zo proberen te ontsnappen uit een benard bestaan. Het maakte best indruk op me. Nu weet ik dat het vandaag de dag ook nog wel zo gaat, gelukkig lang niet overal meer en hebben vrouwen gelukkig ook heel wat meer in te brengen dan in die wat dat betreft verschrikkelijke tijd. Maar toch sommige verhalen hielden mijn gedachten toch wel eventjes bezig en dat is goed, want dat betekent dat het indruk op me heeft gemaakt. En om andere heb ik juist weer hardop moeten lachen om de humor die erin verweven zat.

Et Ille 2

“Vrouwen vallen voor mijn intellect en zijn vervolgens blij verrast omwille van de seks, maar mijn grootste troef is mijn bescheidenheid.” – Bruno Lowagie, blz. 81-Β 
Β 
Een van de verhalen die het meeste bijbleef was “Meid in de mijnen” geschreven door Jolien Harders. Deze vond ik zo goed geschreven en ook zelfs nog passend bij wat er tegenwoordig natuurlijk ook is, opgesloten zitten in het verkeerde lichaam. Een onderwerp dat je vandaag de dag steeds vaker hoort, maar waar nog altijd een behoorlijk taboe over hangt. Ik vond dit zo knap geschreven omdat het zich toch in de tijd van de middeleeuwen afspeelt en zulke dingen toen helemaal uit den boze waren. Tenminste dat is wat ik uit het verhaal haalde, misschien haalt een andere lezer wel iets heel anders eruit.
Et Ille 3
Β 
” Een man is enkel zo krachtig als de vrouw die van hem houdt” – Ralph Bunschoten, blz. 211-
Β 
Er was een verhaal wat me echt absoluut niet kon vasthouden tijdens het lezen, ook waren er tussen die met kop en schouders boven de rest uitsteken wat natuurlijk heel normaal is bij een verhalenbundel. Wederom heeft Godijn en haar auteurs het voor elkaar gekregen dat ik absoluut plezier in het lezen had en ik toch weer een verhalenbundel echt leuk/ interessant vond. En dat vind ik ook heel wat waard, als schrijvers en boeken je weten te verrassen. Vooral als je er wat sceptisch tegenover staat omdat verhalenbundels niet bepaald mijn ding zijn, deze kan ik dan ook absoluut aanraden om te gaan lezen als je van geschiedenis houdt of gewoon even geen zin hebt om ineens een heel boek te lezen, maar liever even een verhaaltje voor zo tussendoor, want daarvoor zijn verhalenbundels natuurlijke uitermate geschikt voor πŸ™‚Β 


Cover: 🌟🌟🌟🌟
Vertelling: 🌟🌟🌟½
Originaliteit: 🌟🌟🌟½
Verhaal: 🌟🌟🌟🌟
Lettertype: 🌟🌟🌟½
Papiergeur: 🌟🌟🌟🌟
Overall: 🌟🌟🌟½

Happy Reading!

Liefs,