featured – Pagina 14 – The Book Dragon's Nook

Review: Nooit meer alleen — Angelique Haak

Het verhaal wordt verteld vanuit het heden 2019 en het verleden 1994/1995, dit is gelukkig geen enkel moment storend en zorgt er juist voor dat er een constante spanningsboog in het verhaal zit waardoor je alleen maar door wilt lezen. Angelique Haak schroomt er ook deze keer niet voor om onderwerpen die vaak als taboe worden beschouwd aan te halen in haar boek, zoals psychische problemen, verkrachting en geloofskwesties. Ik ben er helemaal voor dat zij dit doet, want dit zijn vaak ondergeschoven onderwerpen waar mensen in het echte leven ook mee te kampen hebben. Angelique heeft met dit boek wederom een spannende thriller weten neer te zetten die je meerdere keren op een dwaalspoor zal doen stuiten. Hier hou ik van, het niet gelijk weten hoe iets in elkaar zit, continu door het hele boek heen moeten zoeken naar hoe het nou eigenlijk zit en dat heeft zij echt weer perfect gedaan. Ik kreeg hierdoor ook een sterke band met de personages en je leeft ontzettend met ze mee, al zou je anderen juist weer het liefste iets aan doen. Met “Nooit meer Alleen” heeft ze een echt spannende thriller geschreven die menig thriller liefhebber in het hart zal doen sluiten, want wat was dit boek weer goed! Spanning van de eerste tot aan de laatste bladzijde 😀

“In die schelp lag alles besloten wat tot dan toe fijn was geweest in mijn leven. De herinnering aan Tom, die me een goed gevoel over mezelf gaf, die me liet voelen wat het betekende om geliefd te zijn, de herinnering aan een moeder met wie het beter dan ooit ging, de zon, de zee, het strand… Alles wat ik koesterde zat in dit simpele object, dat ze in een seconde voor mijn ogen tot duizend stukjes vertrapte.” —blz.209—

Cover: 🌟🌟🌟🌟
Vertelling: 🌟🌟🌟🌟🌟
Originaliteit: 🌟🌟🌟🌟1/2
Verhaal: 🌟🌟🌟🌟
Lettertype: 🌟🌟🌟🌟
Papiergeur: 🌟🌟🌟🌟
Overall: 🌟🌟🌟🌟1/2

Happy Reading!

Liefs,

Bren

Review: LEGO® 75277: Boba Fett’s Helmet

Er zijn maar weinig slechteriken met zo weinig dialoog in films die zo’n groot icoon zijn geworden. Boba Fett is er daar zeker een van. Veel fans van Star Wars houden van hem, inclusief ikzelf. Een hoop fans zijn ook van mening dat Boba niet heel interessant is als personage, juist omdat we zo weinig van hem weten, maar juist dat mysterieuze in combinatie met het design van zijn helm hebben een grote aantrekkingskracht. Als je net als ik ook de boeken in de oude Extended Universe hebt gelezen, dan weet je ook veel meer over hem. Daarnaast speelde Boba ook een kleine rol in de Clone Wars, waar hij nog een kind was, maar toch is hij vrij belangrijk in het geheel.

Wat veel personages memorabel en opmerkelijk maakt zijn hun helmen. LEGO heeft nu een lijn met vier helmen uitgebracht, die ook bestemd zijn voor een volwassener publiek. Dat zie je eigenlijk direct al aan het ontwerp van de doos. Het is duidelijk dat deze helmen niet zijn gemarket als speelgoed voor kinderen. Er staat zelfs 18+ op de doos, wat ik zelf een beetje overdreven vind. De set is niet erg complex om te bouwen.

De vier helmen die nu door LEGO zijn uitgebracht zijn er drie van Star Wars en eentje van Marvel. Die van Star Wars zijn Boba Fett, Stormtrooper en TIE Fighter Pilot. Die van Marvel is de helm van Iron Man. We overwegen hier thuis om ze allemaal te verzamelen, want Bren is een mega fan van Iron Man. Mijn favoriet uit het Marvel universum is en blijft Spider-man, maar Iron Man staat op een mooie tweede plaats 😉

In de best wel grote doos zitten vijf zakken met bouwsteentjes. Een ding wat mij direct opviel was dat het instructieboekje een heel erg stijvol zwart design heeft, wat er erg gaaf uitziet!

Een ding wat ook opvalt tijdens het bouwen is dat het een kleurrijke boel is tijdens het bouwen. Je ziet hier echter niks meer van bij het uiteindelijke resultaat. Het maakt de set makkelijker te bouwen, omdat je sneller ziet wat je nodig hebt in de instructie. Als je een steentje zoekt is het makkelijker als niet alles dezelfde kleur heeft!

Deze set is een beetje vergelijkbaar met hoe de BrickHeadz worden gebouwd, maar een stuk complexer. Eerst bouw je een fundering, inclusief de sokkel waar de helm op komt te staan. Daarna voeg je stukje bij beetje meer toe aan de buitenkant voor het uiteindelijke resultaat!

Ik vond deze set echt heerlijk om te bouwen en er zit erg veel detail in. Er is wel een probleem nu, nu wil ik ze allemaal! Ze zijn echt super gaaf om neer te zetten en naar te kijken. De helmen zijn niet schaal 1:1, maar ze zijn groot genoeg dat je veel detail ziet en ook zelfs nog in je boekenkast zouden passen. Het zijn echt gave collector’s items voor Star Wars en Marvel fans!

Deze set heb ik met fikse korting gekocht. De adviesprijs is vrij hoog, dus ik heb de score voor de prijs ook bepaald aan de hand van de adviesprijs.

Overall score: 🌟🌟🌟🌟🌟

Prijs: 🌟🌟🌟🌟

Bouwplezier: 🌟🌟🌟🌟🌟

Toonbaarheid: 🌟🌟🌟🌟🌟

Leg godt, play well!

—Jeffrey

Unboxing: YLA BOX – #32

Sinds twee maanden ben ik lid van de YLA Box, dat is een maandelijks verrassingspakket voor creatievelingen zoals ik 🙂 Elke maand ontvang je de box en daar zitten dan de meest prachtige garens en al in. Ik heb besloten om hiervan ook de unboxings op het blog te gaan plaatsen, want mijn creativiteit is voor mij net zo belangrijk als dat lezen is 🙂 Dus hierbij mijn allereerste unboxing van de YLA box van deze maand 😀

Alleen dit label op de box te zien maakt van mij al een heel erg happy mens. Want welke crea avonturen ga ik dit keer beleven en maken buiten degenen waar ik natuurlijk al mee bezig ben? Maar die box gaat natuurlijk open en dan….

Dan staart dit vrolijke plaatje mij tegemoet van Rudolph, het oh zo bekende rendier van de kerstman. Ik werd gelijk helemaal happy en dan had ik de rest nog niet eens gezien.

De spoilerkaart en het patroonboekje met daarin het patroon van Rudolph ! Superleuk, toen Jeff deze zag werd ie helemaal enthousiast, hij is gek op kerst ( zelf vier ik Yule, een van mijn favo jaarfeesten in het jaarwiel) dus dit rendiertje gaat zeker gemaakt worden en komt gezellig ter decoratie in ons huis te staan in de koude wintermaanden.

Het rendier zal worden gemaakt met dit prachtige bijgevoegde garen van het bekende en superfijne merk Scheepjes, katoen bolletjes in verschillende gewichten ( zo handig dat scheepjes dat doet, zo hou je namelijk vaak een stuk minder restgaren over en daarbij zien die kleine bolletjes er ook nog eens superschattig uit). De softy voelt ook als een heerlijk zacht en fijn garen en ik ben heel benieuwd of dit lekker haakt, maar daar is maar een manier voor om erachter te komen en dat is door het natuurlijk gewoon te doen 😀 Ook zitten de oogjes van 8mm erbij, zodat Rudolph natuurlijk wel scherp de wereld in kan kijken!

Handig! Ook het opvulmiddel voor Rudolph zit bij de doos in, dat kun je net als garen gewoon nooit genoeg hebben als je ervan houdt om amigurumi te haken….net als zoveel meer dingen voor haken, hahaha.

Een mooie kersthanger gemaakt van ijzer om binnenkort gezellig op te hangen en superleuke advent knijpers om zo vanaf 1 december te gaan tellen naar de gezellige feestdagen, erg leuk om op te hangen en een klein kadootje aan te hangen, een lief briefje voor je partner of kinderen of iets anders leuks 🙂 Wensenlijstjes voor de kerstman kan natuurlijk ook 😛

Ook zit er een fijne haaknaald 2,5mm met softgrip bij van het merk KnitPro , een onwijs schattig Rudolph het rendier stekenmarkeerdertje ( zo cuuuute) en een lekker snoepje met English Breakfast thee van Tea Tag om te drinken tijdens het haken van Rudolph. Wat heeft een creatief mens nog meer nodig?

Ik vond deze box weer helemaal leuk en gezellig en ga binnenkort dan ook aan de slag om Rudolph te gaan maken, met een heerlijke warme kop thee erbij natuurlijk. Nu is haken natuurlijk altijd een superfijne hobby om mee bezig te zijn, maar rond deze tijd van het jaar geeft het toch altijd nog een extra speciaal gezelligheidsgevoel erbij mee vind ik. Buiten is het onstuimig, grauw en nat weer, over een tijdje komt de kou erbij aan en ik vind deze seizoenen dan ook echt geweldig om te haken. Laat dat weer buiten zijn best maar doen, maar ik vermaak me heerlijk binnen met mijn creatieve hobby’s. Heerlijk toch! Wie van jullie haakt er nog meer?

Happy crocheting!!!

Liefs,

Bren

Review: Zwarte vijvers — Amina Laffet

Genre:	Young Adult
Uitgever:	Hamley Books
ISBN:	9789463967419
Uitvoering:	Hardcover
Aantal pagina’s:	329
Uitgave:	6 Oktober 2020

Hartelijk dank aan Uitgeverij Hamley Books voor het beschikbaar stellen van het recensie-exemplaar in ruil voor mijn eerlijke mening in de blogtour.

Flaptekst:

Dombergen. 2032
Het geluid van een geweerschot echoot in Zwarte Vijvers, een beruchte gettobuurt. De dertienjarige Rashad wordt geraakt door een kogel die eigenlijk bedoeld was voor een bendelid. Hij heeft dringend hulp nodig, maar Zwarte Vijvers is recent uitgeroepen tot no-go zone, waar hulpverleners en politieagenten niet meer mogen komen.
De zestienjarige Tamara komt meteen in opstand. Ze organiseert een demonstratie die uitmondt in een heftige clash tussen voor- en tegenstanders van de nieuwe wet.
Nikkie, een populaire Influencer, gebruikt haar platform om jongeren te informeren, maar bevindt zich al gauw in een hachelijke situatie door de vele protesten.
Derek, een arts in opleiding, waagt zijn leven om Rashad te redden, maar oplaaiend bendegeweld en de naderende betogers laten de boel al snel uit de hand lopen.
Lukt het om Rashad te redden, of wordt de jongen de eerste slachtoffer van de nieuwe wet?

Wow, wat een boek! En wat slaat dit verhaal de spijker op zijn kop met wat er in de wereld gaande is, niet alleen vroeger, maar jammer genoeg nog steeds. Kijk bijvoorbeeld maar naar Amerika met Trump als president, die ik overigens zo ervoor aanzie om een wet als ‘Artikel 94 no-go zone’ in te voeren, zodat er vele mensen geen zorg meer zouden kunnen krijgen. Simpelweg omdat ze als lastig worden ervaren of de verkeerde huidskleur, het verkeerde geloof, seksuele geaardheid of wat dan ook hebben wat sommige mensen niet bevalt . Amina Laffet heeft met dit debuut een goede slag geslagen, want wow, wat een heftig verhaal, dat je niet zomaar even naast je neerlegt na het lezen ervan!

“Natuurlijke adrenaline was de beste rush in de wereld. Die kwam door de anticipatie van het gevecht. Het gevecht voor gerechtvaardigdheid en het beschermen van zijn medemens.” —blz.163—

Als eerste valt natuurlijk de kaft op als je een boek vasthoudt en niet alleen is die kaft echt onwijs goed gemaakt en past supergoed bij het verhaal, maar ook de zin : “Wat is een mensenleven nog waard?” zet je op dat moment al aan het denken en dan moet je nog beginnen met lezen. En zodra je eenmaal begonnen bent word je al snel in het verhaal meegezogen, een verhaal dat op zich rustig begint, maar zich al snel ontpopt in een voortdenderende hoge snelheidstrein die je meesleurt in deze afschuwelijke wereld. Er gebeurt van alles, zo heb je de de voor- en tegenstanders van Artikel 94, maar ook de oproerkraaiers die het gewoon alleen maar leuk lijken te vinden om er een gigantische zooi van te maken. Rashad die van een middagje basketballen op de veilige zone ineens wordt neergeschoten…terwijl die hele verrekte kogel niet eens voor hem was bedoeld, maar voor het rivaliserende bendelid dat aan de andere kant van hun plein stond. De sfeer wordt steeds grimmiger, hulpverleners die wel degelijk hulp willen verlenen, maar die op allerlei manieren hun werk gewoon niet kunnen en uiteindelijk ook niet mogen uitvoeren.

“Ik zie geen kleur. Ik zie alleen huid. Littekens, perfecte poriën. Gekleed, ongekleed.
Ik zie geen jong of oud. Ik zie alleen kennis.
Wijsheid.
Ik zie geen gender. Ik zie alleen daden. Woorden.
—blz.230—

Je wilt alles volgen, want hoe gaat dit aflopen, gaat het Derek lukken om Rashad te redden en verliest zijn moeder niet haar enige zoon? De personages zijn erg goed uitgewerkt en je krijgt dan ook echt een band met ze, je leeft met ze mee en bij anderen zou je ze gewoon keihard willen toeschreeuwen om wakker te worden en zien wat er allemaal gebeurt. Want zoals in het boek een fan van Nikkie haar vlog ook al zegt: “Bepaalde groepen achterstellen is nooit het antwoord. Dit zal alleen leiden tot meer isolatie, wat op zijn beurt een gevoel van machteloosheid teweeg zal brengen met meer agressie tot gevolg”, daar sta ik zo volledig achter. Want het is zo, je ziet het in de echte wereld ook overal gebeuren en in dit boek al helemaal. Amina heeft het echt heel goed verwoord en haar personages zijn zo echt. Het is echt een maatschappij kritisch boek, wat goed is, want dit soort boeken moeten er ook zijn.
Mijn favo personage is de moeder van Rashad, Afifa, wat bezit die vrouw een enorme kracht om voor haar kind te vechten. Maar of de hulp van iedereen ook genoeg gaat zijn om zijn leven te redden dat blijft nog maar de vraag, het wordt ze steeds moeilijker gemaakt en de tijd dringt….

“We kunnen alles kapotmaken en ons gedragen zoals zij van ons verwachten waardoor deze wet verantwoord is. Of we kunnen het land laten zien dat we het goede waard zijn en dat no-go zones bullshit zijn.” —blz.173—

Zwarte Vijvers is een absolute aanrader voor eigenlijk iedereen. Het is een wake-up call en een goed boek. Ondanks dat er zoveel tegelijkertijd in gebeurt en er aardig wat personages in deze young-adult zitten is het absoluut goed te volgen en vervelen zal het je geen moment. Een goed verhaal, dat je tot nadenken zet en absoluut een indruk op je achterlaat.

“Ik weiger aan te nemen dat de mensheid zo tragisch gebonden is aan de sterrenloze middernacht van racisme en oorlog dat het stralende ochtendgloren van vrede en broederschap nooit een realiteit kan worden. – Martin Luther King – blz.329

Cover: 🌟🌟🌟🌟
Vertelling: 🌟🌟🌟🌟
Originaliteit: 🌟🌟🌟🌟½
Verhaal: 🌟🌟🌟🌟½
Lettertype: 🌟🌟🌟🌟🌟
Papiergeur: 🌟🌟🌟🌟
Overall: 🌟🌟🌟🌟½

Happy reading!

Liefs,

Bren

Review: Voor verdriet heeft niemand tijd — Monica Haak

Genre:	Thriller
Uitgever:	Hamley Books
ISBN:
Uitvoering:	Hardcover
Aantal pagina’s:	264
Uitgave:	15 September 2020

Hartelijk dank aan Uitgeverij Hamley Books voor het beschikbaar stellen van het recensie-exemplaar in ruil voor mijn eerlijke mening.

Waarschuwing die voorin het boek staat en mij ook nuttig lijkt om te delen gelijk :* Dit boek bevat gevoelige inhoud over depressie en zelfpijniging bij jongeren. Indien je hier zelf ook gevoelig voor bent, wees dan voorzichtig bij het lezen.*

In dit verhaal maken we kennis met Liv en Emerald, twee meiden die samen al een fiks verlies in hun jonge leven hebben meegemaakt. Zo is Liv met haar moeder verhuisd naar de andere kant van het land na het overlijden van haar vader. Ze proberen daar hun leven weer op te pakken en opnieuw te beginnen. Op haar eerste dag in de kantine leert ze Emerald kennen, al lijkt die nogal op zichzelf en geeft niet echt de signalen af dat de twee ooit vriendinnen zullen worden. Maar dan worden ze partners voor de rest van het jaar voor hun gezamenlijke les natuur/scheikunde. Al snel ontwikkelt zich een hechte vriendschap tussen de twee meiden. Ze komt te weten dat Emerald ook een groot verlies heeft geleden, haar zus is een jaar geleden omgekomen bij een verkeersongeluk, ze zegt dat ze ermee kan leven, alleen of dat ook wel echt de waarheid is? Hoe hechter de vriendschap wordt hoe meer vragen Liv over Emerald begint te krijgen. Ze draagt altijd lange kleding en als Emerald erachter komt waarom dat is, krijgt ze de schrik van haar leven.

“Ik wil zo graag vragen naar Emerald’s littekens en uitgelopen mascara. Ik wil dat ze met me praat, dat ze me alles vertelt. Ik wil weten waarom ze zo betrapt keek in de badkamer, terwijl ze alleen maar naar de tandpasta zocht. Ik wil weten waarom ze het mij niet kan vertellen. Maar wat als ze het me vertelt en me dan niet meer wil zien?” — blz.114—

Het gedrag van Emerald begint hoe verder de vriendschap gaat zich steeds vreemder te ontwikkelen, ze lijkt de hele boel bij elkaar te liegen en Liv begrijpt absoluut niet waarom. Ook gedraagt ze zich heel erg bezitterig en kan van het ene op het andere moment ineens onwijs kwaad worden. Liv besluit haar op een gegeven moment hierop aan te spreken, dit loopt alleen niet zo best af, Emerald wordt woest en beschuldigt haar van verschrikkelijke dingen. Liv denkt dat het het beste is om haar even met rust te laten en weer met haar te praten als ze is afgekoeld….maar dat loopt volledig anders af dan wat ze verwacht had. De levens van beide meiden staat volledig op hun kop en Liv probeert er alles aan te doen om Emerald bij te staan, maar in plaats van dat ze dat toelaat, lijkt ze steeds vreemder te doen. Ze heeft totaal geen oog voor hoe het met Liv gaat en probeert haar zelfs een vriendje op te dringen, iets waar Liv helemaal geen behoefte aan heeft…een vriendje is wel het laatste waar ze behoefte aan heeft. Terwijl Liv probeert alles zo goed mogelijk te doen, krijgt ze weer contact met haar vroegere beste vriendin, hierdoor wordt ook het verleden voor Liv weer opgehaald over haar vader en komt ze erachter dat ze zijn dood misschien toch nog niet zo goed verwerkt heeft als dat ze dacht.

“Ik knik en snik nog wat, terwijl ik lach vanbinnen.
And that’s how it’s done.”
—blz.196—

Voor verdriet heeft niemand tijd is het debuut van Monica Haak en wat voor eentje. Het verhaal neemt je mee in een rollercoaster van emoties en al. Ik kon me inleven bij beide hoofdpersonages, al kon ik Emerald soms zelf wat aandoen. Ik leefde absoluut mee met haar verdriet en vond het echt verschrikkelijk voor haar dat ze zoveel leed, maar voor haar gedrag naar Liv toe kon ik werkelijk geen respect opbrengen. Dat manipulatieve gedrag vond ik echt zo not done. Ikzelf weet met mijn psychische ziekte en aandoeningen heel erg goed wat verdriet en depressie met je kunnen doen, maar om dan via manipulatie je zin proberen te krijgen is voor mij op geen enkele manier goed te praten, ik vond dat echt zo walgelijk. Begrijp me niet verkeerd, ik voelde absoluut met Emerald mee en begreep haar pijn ook daadwerkelijk alleen haar manier van handelen naar Liv vond ik gewoon echt niet goed te praten. Leefde daardoor ook zo mee met Liv, zij heeft het ook absoluut niet makkelijk, is haar vader verloren, twijfels over geaardheid en haar nieuwe beste vriendin is ziek. Ze probeert haar aan alle kanten te helpen, maar wordt soms gewoon gebruikt. Natuurlijk snap ik heel goed dat je van verdriet aardig kunt doordraaien en depressie is heftig al helemaal als je er ook suïcidale gedachten door hebt. Ik begrijp het door en door, weet hoe het voelt en hoe het gaat, maar een ander daarvoor zo bewerken dat ze alles voor je doen, nee, not done.

Dat ik dus vervuld werd met allerlei emoties door het lezen van dit verhaal is wel duidelijk, maar dat betekend ook echt dat het onwijs goed is geschreven. Het gebeurt namelijk, dit soort dingen. Mensen worden depressief, mensen doen aan zelfkastijding en er zijn mensen die zelfmoord plegen of een poging doen tot. En dat maakt dit boek zo ontzettend belangrijk, want ik ben een groot voorvechter dat het taboe rond deze onderwerpen doorbroken wordt. Dat je je niet meer hoeft op te sluiten voor de wereld omdat ze gelijk een oordeel over je hebben, maar je je juist, hoe ongelooflijk klote je ook voelt, gehoord wordt. Want dat is zo ontzettend belangrijk. Monica heeft echt een goed verhaal geschreven, een ware gevoelens rollercoaster, maar ook een over de kracht van vriendschap. Want als er iets is wat de zwaarste gebroken harten wel kan helen, dan is het dat wel. En dat komt in dit boek zo ontzettend mooi ook naar voren. Echt heel erg mooi geschreven. Maar inderdaad zoals in het boek voor je begint met lezen en ik hier boven in mijn recensie ook heb gequote het is een verhaal met behoorlijk gevoelige onderwerpen die niet voor iedereen slim zijn om te gaan lezen. Desondanks zeker een aanrader!

“Er is in het leven geen antwoord op wat je zou moeten doen, als je maar iets blijft doen. Het leven is geen sprint, het is een marathon. Ren niet naar de eindstreep, maar kijk om je heen en geniet van het uitzicht. Adem de frisse lucht in, voel de wind op je gezicht en luister naar de vogeltjes of de regen op een wat mindere dag. Voel hoe je haren door de war vliegen. Zelfs als het stormt en regent: kijk om je heen en voel hoe je leeft.” —blz.263—

*Ben je zelf ook gevoelig voor depressie, donkere gedachten of wil je van je af praten? Weet dat er dan hulp voor je is.

Voor Nederland: 113 – zelfmoordpreventie
Voor België: 1813 -Tele-onthaal.

Cover: 🌟🌟🌟🌟 ½
Vertelling: 🌟🌟🌟🌟🌟
Originaliteit: 🌟🌟🌟🌟
Verhaal: 🌟🌟🌟🌟
Lettertype: 🌟🌟🌟🌟🌟
Papiergeur: 🌟🌟🌟1/2
Overall: 🌟🌟🌟🌟

Happy reading!

Liefs,

Bren

Review: Mijn Waarheid — Sandra J. Paul

Mijn waarheid - kaft — Het boek zit vol met van dit soort prachtige illustraties!

Mijn waarheid - Blogtour banner — Het boek zit vol met van dit soort prachtige illustraties!

Review: Solovlucht — Aloka Liefrink

Review: Het oog van de bok — Roselynd Randolph

Review: Hij die blijft – Roni Loren

Review: Levy en het witte wonderdoosje – Lara Reims

In dit verhaal volgen we Levy, een jong meisje die net even anders is dan de andere kinderen bij haar in de klas. Haar concentratie glipt vaak weg, waardoor sommen maken haar niet op tijd lukt, of ze een stuk van de uitleg mist. Het is niet dat ze niet slim is, integendeel namelijk, Levy is juist wel slim. Maar er ligt erg veel druk op haar schouders. Haar ouders zijn sinds kort gescheiden en Levy heeft het daar toch wel erg moeilijk mee, ook wordt er door haar moeder vaak tegen haar gezegd dat ze beter haar best moet doen en de kinderen op school pesten haar elke dag weer. Niet echt de meest ideale manier dus om je concentratie goed bij je schoolwerk te houden dus. Toch heeft Levy wel een hele lieve beste vriend, met een onwijs leuke naam vind ik, hij heet Robin en zo heet mijn beste vriend ook, dus dat kan alleen maar een hele gave vriend zijn dan! Samen kunnen ze uren de grootste lol hebben en Levy wil dan ook niets liever dan na dit schooljaar samen met hem naar dezelfde middelbare school gaan. Hiervoor zal ze alleen wel echt betere cijfers moeten krijgen. Levy lijkt steeds vaker de gemene woorden van haar klasgenootjes te geloven, dat ze dom is en traag en dat helpt haar concentratie ook niet bepaald. Ook blijft het pesten niet alleen bij schelden en gemene woorden, de pesters beginnen nu ook steeds vaker fysiek te worden en Levy voelt zich op school steeds eenzamer worden. Bijna elke nacht heeft ze er nachtmerries over, maar ze vertelt helemaal niemand wat er werkelijk speelt op school.

“Dit was weken geleden. Sindsdien zorgt ze ervoor dat ze nooit meer op een pad komt waar de anderen haar kunnen pakken. Altijd past ze op. Altijd kijkt ze om zich heen. Alleen de dromen, die willen maar niet stoppen.” —blz.39—

Maar dan vindt ze zomaar op een dag, op de straat een klein, wit, prachtig uitziend doosje. Levy pakt het op en neemt het met haar mee, het lijkt echt een aantrekkingskracht op haar te hebben. Natuurlijk deelt ze haar vondst zo snel mogelijk met Robin. Vanaf dan beginnen er steeds vreemdere dingen om hun heen te gebeuren. Eerst krijgen ze een berichtje via een webpagina, dan via de telefoon en zo nog meer. Het lijkt wel alsof de eigenaar van het doosje precies weet hoe haar te bereiken en waar en met wie ze op dat moment is. Ondanks dat Robin in eerste instantie denkt dat het maar raar en niet slim is om het doosje te bewaren, houdt Levy het toch bij zich. Want haar gevoel zegt haar juist dat de vondst van het witte wonderdoosje haar kan helpen… maar is dit ook zo of is ze nu echt in gevaar?

“In de klas zegt ze nooit zomaar iets. Maar bij Robin heeft ze altijd het hoogste woord. Dan kan ze haar gedachten gewoon laten stromen en als er eentje uit haar mond komt die niet klopt, dan doet dat er niet toe. Dan gaat ze er gewoon met een typex-kwastje overheen. Zou het anders zijn, als ze dat op school ook zou durven? ”
—blz.154—

Levy en het witte wonderdoosje is het vierde boek van Lara Reims, alleen is dit wel haar debuut als jeugdboeken schrijfster. Van haar eerdere “Remi” trilogie ben ik echt hartstikke fan, dus ik was dan ook razend nieuwsgierig naar hoe ze een jeugdboek zou gaan schrijven. Ik ben dan ook snel begonnen met lezen toen ik het boek in huis had. En wat heeft ze dit weer onwijs goed gedaan. Het is echt een ontzettend leuk en spannend verhaal. Veel kinderen zullen zich ook zeker in Levy en Robin herkennen en dat maakt het boek voor zowel jongen als meisje een perfect verhaal om te gaan lezen. Lara haalt de onderwerpen over gescheiden ouders, pesten en zo nog wel wat meer heel erg goed naar voren. Onderwerpen die in mijn leven en ik neem aan velen met mij, absoluut belangrijk zijn om naar voren te halen, want pesten is iets wat nog zoveel gebeurd en het kan iemand echt voor de rest van zijn/ haar leven blijven achtervolgen. Ik ben zelf vroeger ook heel erg gepest omdat ik anders was dan anderen en als kind doet dat je heel erg veel en je gaat je zo ontzettend eenzaam en rot voelen. Dat zou niemand moeten meemaken. Maar ook gescheiden ouders hebben komt tegenwoordig heel erg vaak voor en de emoties hierin van Levy zijn zo ontzettend goed verwoord. Ik vond het echt een top boek en raad het dan ook echt aan om op scholen te gaan lezen, dus ouders, opa’s en oma’s en natuurlijk de leraren, als je nog een goed boek zoekt, dan is deze de absolute topper. Buiten dat deze onderwerpen aangehaald worden is het ook nog eens een hartstikke leuk verhaal die je buiten de avonturen die ze beleven door het witte wonderdoosje ook nog eens laat zien hoe ontzettend mooi en goed de kracht van vriendschap is. Ik kan uren doorpraten over dit verhaal, maar dan ga ik veel te veel verklappen en dat is ook weer niet de bedoeling. Dus ik wens je alvast onwijs veel leesplezier voor als jij dit boek gaat lezen! Zowel voor jong als oud een hartstikke leuk boek!

Cover: 🌟🌟🌟🌟🌟
Vertelling: 🌟🌟🌟🌟🌟
Originaliteit: 🌟🌟🌟🌟🌟
Verhaal: 🌟🌟🌟🌟🌟
Lettertype: 🌟🌟🌟🌟🌟
Papiergeur: 🌟🌟🌟🌟
Overall: 🌟🌟🌟🌟🌟

Happy Reading!

Liefs,

Bren

Genre:	New Adult Romance
Uitgever:	Zomer & Keuning
Serie:	Long Acre #2
ISBN:	9789020540833
Uitvoering:	Paperback
Aantal pagina’s:	382
Uitgave:	augustus 2020

Genre:	Psychologische Thriller
Uitgever:	Hamley Books
ISBN:	9789463967389
Uitvoering:	Paperback
Aantal pagina’s:	2 x 243
Uitgave:	2 Oktober 2020

Genre:	Urban Fantasy / Fantasy
Uitgever:	Zilverspoor
ISBN:	978-94-6308-204-4
Uitvoering:	Paperback
Aantal pagina’s:	435
Uitgave:	Mei 2020

Genre:	Jeugd
Uitgever:	Hamley Books
ISBN:	9789463967303
Uitvoering:	Hardcover
Aantal pagina’s:	222
Uitgave:	12 september 2020