Review: De komeet 1 – Doktoren van de staat – Johan Lubbers

Genre: Young Adult / Fantasy
Uitgever: Zilverbron
Serie: De Komeet #1
ISBN: 9789463081283
Uitvoering: Paperback
Aantal pagina’s: 405
Uitgave: Augustus 2018

Hartelijk dank aan Johan Lubbers voor het beschikbaar stellen van het recensie-exemplaar in ruil voor mijn eerlijke mening.

De Komeet - Kaft

Flaptekst:
Myrthe leeft in een afgelegen dorpje en is sinds haar beste vriend door haar schuld is gestorven vaak alleen. Wanneer ze ontdekt dat ze een magiër is, besluit ze die krachten ten goede te gebruiken. Zelfs als dit haar veel strijd met haar vader oplevert.
Ver weg van haar verbaast de dokter Leon zich over de hoge prijzen die zijn patiënten moeten betalen, wil de inquisiteur Oswald magiërs ten koste van alles in het gareel houden en luistert de dief Thoran een gesprek af dat hij nooit had mogen horen.
In een land waar magiërs alleen mogen genezen, de staat hier totale controle over heeft en rebellen voor onrust zorgen, moeten ze alle vier beslissen aan welke kant ze nu echt staan.

Toen Johan mij vroeg of ik zijn tweeluik De Komeet wou lezen en mee wou doen aan zijn blogtour, leek me dat echt een ontzettend leuk idee. Al eerder las ik het boek “Vergane Glorie” van hem en dat was me echt goed bevallen. Ik was dan ook razend benieuwd naar zijn debuut. En die heb ik dan nu gelezen…

De cover verraad eigenlijk nog niet erg veel van het boek zelf, je ziet een meisje (Mirthe) vanaf de achterkant en hoog in de lucht komt een komeet voorbij. De komeet die in het boek een mega belangrijke rol speelt. Op het eerste gezicht dacht ik eerder dat het daardoor misschien wel iets met science fiction te maken had. Maar zodra ik het boek opensloeg en begon met lezen, was het me gelijk volkomen duidelijk dat dit toch echt fantasy was. Myrthe stal eigenlijk al vrij snel mijn hart, ondanks dat ze soms wat naïef en goedgelovig is, zit er toch ook een enorme kracht in haar. Ze is ontzettend lief en weet heel duidelijk wat ze wil. Vanaf het moment dat ze erachter komt dat ze een magiër is, wil ze nog maar een ding en dat is naar de stad Wavelingen, waar magiërs tot doktoren geschoold worden. Ze wil een doktor worden en mensen helen. En of haar ouders het hier nou wel of niet mee eens zijn, Mirthe laat zich niets anders vertellen en gaat alleen op weg naar haar doel. Eenmaal daar gekomen en op school zittende vallen haar al snel wat dingen op. Als eerste vindt ze het eigenlijk best wel saai, waar zij verwacht had lessen in de magie te krijgen, gaat het vooral over andere dingen rondom het doktor worden heen…Ze wil magie leren, haar gave tot uiting brengen en mensen helen. Waarom duurt het allemaal zo lang? Hiervoor zitten ze toch niet op school? Ook hoort ze soms dingen waardoor de woorden van haar vader, die tegen magiërs en de staat is, omdat volgens zijn zeggen het mensen onrecht aandoet en ze in de schulden brengt, toch meer en meer waarheid lijken te worden. En dit is toch iets wat niet zou moeten horen…toch?

De Komeet - 1

“Hij had gelijk. In theorie is het goed om je aan de regels te houden. Als die regels het gehele systeem echter oneerlijk maken, is het juist fout om ze te blijven volgen.”

Doktoren van de staat is een boek dat je als je er eenmaal in begint met lezen, niet snel zomaar weer even naast je neer legt. Johan zijn schrijfstijl is spontaan en het is een ontzettend meeslepend verhaal. Het hele boek leest ontzettend lekker vlot weg en ik zat al snel in het verhaal. Er zit een fijne dosis spanning in, die zich hoe verder het verhaal vordert steeds meer en meer opbouwt. Gaandeweg leer je de personages steeds beter kennen. Myrthe en Thoran nog het beste, de manier hoe hun vriendschap ontstaat is misschien niet zo heel erg aardig van Thoran, maar zeker begrijpelijk en al snel zijn de twee toch echt heel hecht samen. Hoe magiërs worden behandeld is eigenlijk tenenkrommend gemeen, misschien te snappen door wat er heel lang geleden is gebeurd, maar dan nog… niet bepaald fair. Je leeft daarom ook echt onwijs met ze mee en hoopt dat alles anders zal worden op een dag. De rebellen zeggen dit te willen doen, maar of die nou ook echt de oplossing zijn…tsja, dat is natuurlijk altijd nog maar de vraag. Uiteindelijk zal een ieder zijn of haar eigen keuze moeten maken. Want welke kant is nou echt de beste en gaat ervoor zorgen dat het er eerlijker voor de gewone mens, maar ook de magiër aan toe zal gaan?

De Komeet - 2

“Magie is om te helen en niemand houdt me meer tegen.”

Ik heb zeker genoten van dit verhaal en ben dan ook echt ontzettend benieuwd naar het tweede deel. Waar ik  binnenkort ook in zal gaan lezen, want in februari zal mijn recensie in de blogtour daarvan online komen te staan. Johan’s eigen vlotte manier van schrijven, de worldbuilding, de spanning, de plottwists en de werking naar het eind van het boek toe maken gewoon dat je door moet lezen. Je wilt gewoon weten hoe het allemaal af gaat lopen. De oneerlijkheid van sommige dingen maakt je laaiend, maar ook weet hij je soms op een dwaalspoor te zetten. De personages komen zo goed over dat je ook daadwerkelijk een band met ze krijgt. Dat alles samen maakt het gewoon tot een heel plezierig verhaal om te lezen en maakt je ontzettend nieuwsgierig naar hoe het zich verder gaat ontwikkelen in het tweede deel 🙂

Cover: 🌟🌟🌟
Vertelling: 🌟🌟🌟🌟
Originaliteit: 🌟🌟🌟🌟
Verhaal: 🌟🌟🌟🌟
Lettertype: 🌟🌟🌟1/2
Papiergeur: 🌟🌟🌟

Overall: 🌟🌟🌟🌟Happy Reading!

Liefs,

Bren

Review: Overstekers 1 – Een kracht ontwaakt – Petra Doom

Genre: Urban fantasy
Uitgever: Lannoo
Serie: Overstekers #1
ISBN: 9789401446280
Uitvoering: Paperback
Aantal pagina’s: 395
Uitgave: September 2017

Flaptekst:
Vijf jaar geleden kwam Mirabel van de magische wereld Aeterna naar de aarde om er een nieuw leven te beginnen, een stap die vele zogenaamde ‘Overstekers’ wagen. Samen met haar huisgenoot -vormveranderaar Terya- runt ze een fruitbedrijfje. Officieus heeft ze nog een tweede baan: het bemiddelen wanneer Overstekers in conflict raken met elkaar of, nog vervelender, met mensen. Maar dan krijgt Mirabel onverwacht bezoek uit Aeterna en moet ze bemiddelen in een zeer ingrijpende zaak. Er is namelijk een moord gepleegd…

Overstekers kaft

Al een paar jaar geleden had ik dit boek gelezen, maar door heftig geheugenverlies na ziekte in 2018 wist ik buiten dat ik het leuk vond, niet veel meer van het verhaal. Dus toen Hamley Books aankondigde dat ze voor het derde deel gingen samenwerken met Petra Doom en ik mee kan doen aan de blogtour daarvan, greep ik mijn kans om het boek fijn te kunnen herlezen. Heel lief kregen de bloggers van Hamley Books de gehele trilogie opgestuurd…(waardoor ik het eerste deel nu dubbel heb en die ga ik weggeven in een winactie binnenkort!)

De cover valt gelijk op, ik vind ‘m echt zo mooi gewoon. Het verschil van de twee werelden is duidelijk zichtbaar en laat gelijk zoveel fantasie in je los komen dat je niets liever wilt dan beginnen met lezen. En dat heb ik dan ook weer gedaan, ik ben gelijk begonnen met lezen en al snel zat ik weer in het verhaal. Wat heeft Petra Doom een fijne en toegankelijke schrijfstijl! De personages komen echt tot leven in je hoofd en je krijgt een band met ze, een van de dingen die ik zo ontzettend belangrijk vind bij een goed boek. En dan is het ook nog eens Urban Fantasy, een fantasy stroming waar ik echt dol op ben. Het speelt zich af in het hier en nu, maar wel met een wereld ernaast, waar de voor ons Fantasy / Mythologische wezens vandaan komen. Alleen zijn de ‘Overstekers’ allen om eigen reden weggegaan van Aeterna en maakten de overstap naar onze wereld om zich tussen ons te begeven. Stel je eens voor hoe gaaf dat eigenlijk zou zijn, dat je buurman of buurvrouw of misschien wel iemand van je vrienden eigenlijk helemaal geen mens is, maar een faun, vormveranderaar, incubus, succubus of wat dan ook…in het echt is. Ik zou het geweldig vinden in ieder geval!  In de wereld van Mirabel is dit dan ook volkomen normaal. Maar de mensheid mag dat natuurlijk niet weten…want de mens en dingen die ze niet begrijpen… Toch heeft Petra het voor elkaar gekregen deze twee werelden samen te voegen en leven mens en Oversteker naast elkaar. Dit kan natuurlijk wel eens voor de nodige problemen zorgen en daarvoor wordt Mirabel vaak gevraagd als bemiddelaar om de boel weer te sussen.

Overstekers 1

“Het leek alsof er geen manier was om te ontsnappen aan mijn verleden. Hoe harder ik ervan weg probeerde te komen, hoe sneller ik het in de armen liep.” 

Het verhaal heeft een fijne opbouw en laat je kennismaken met de personages en hoe het er precies aan toe gaat. Gaandeweg kom je achter hun karakters en de schaduw die ze als rugzak met zich meedragen. Mirabel haar strijd om haar verleden achter zich te willen laten, maar wat haar toch elke keer weer inhaalt is herkenbaar, maar ook goed geschreven. Mirabel is heel niet zo gewoontjes als dat ze denkt en heeft heel wat geheimen die ze het liefste niet uit zou willen zien komen. Het verhaal verveelde mij geen moment, ik heb het echt met plezier gelezen. Geen queeste zoals je normaal in Fantasy verhalen tegen komt, maar een moord die opgelost moet worden… Er zit humor in verwerkt, maar ook een fijne spanningsboog. Er gebeurt genoeg om je als lezer elke keer weer vast te laten bijten in het verhaal. Dit boek is het debuutverhaal van Petra Doom en ik vind het zeker geslaagd, het vraagt om meer en gelukkig is dat er. Ik ben dan ook na het lezen van dit deel, gelijk doorgegaan met lezen in het tweede boek. En start later deze week in het derde deel.

“De wassende maan scheen over de boomgaard, maar die bracht me niet tot rust zoals gewoonlijk. Vreemde schaduwen leken mee te bewegen.”

Dus ben jij op zoek naar een leuk, spannend en constant in beweging zijnde Urban Fantasy verhaal, zoek dan niet verder en bestel dit boek bij je lokale boekhandel, it’s so worth it!

Cover: 🌟🌟🌟🌟1/2
Vertelling: 🌟🌟🌟🌟
Originaliteit: 🌟🌟🌟🌟
Verhaal: 🌟🌟🌟🌟
Lettertype: 🌟🌟🌟🌟🌟
Papiergeur: 🌟🌟🌟
Overall: 🌟🌟🌟🌟

Happy Reading!

Liefs,

Bren

Review: LEGO® 75276: Stormtrooper Helmet

Na de iconische helm van Darth Vader zijn zijn handlangers, de Stormtroopers, misschien wel het allerbekendste “gezicht” van Star Wars. In de nieuwe helmen lijn van LEGO zit ook deze helm opgenomen en nadat ik die van Boba Fett had aangeschaft wist ik het zeker; ik moest en zou alle helmen bemachtigen! Gelukkig zijn het er in de eerste lichting drie, dus dat valt mee. 😉 Deze helm heb ik voor kerst/yule gekregen van Bren én de katjes! Mysty had zelfs nog geholpen met uitzoeken, vertelde Bren me.

20201225_224311

Een goede voorbereiding is altijd het halve werk. Ik had er een lekker glas verse citroen/gember ijsthee bij gepakt en de zakken steentjes netjes op volgorde gelegd. In totaal vijf, dus je bent wel eventjes zoet met deze set! Ik heb hem dan ook in twee sessies gebouwd.

Het blijft altijd apart die eerste stappen, waar je eigenlijk de fundering bouwt voor waar later de helm als het ware overheen wordt gebouwd. Je ziet allerlei steentjes met felle kleuren liggen en denkt bij jezelf: Een Stormtrooper helm heeft die kleuren niet eens! Maar als snel wordt duidelijk dat je daar later niks meer van ziet en dat het vooral bedoeld is om het bouwen minder moeilijk te maken, omdat de felle kleuren op de bouwtekeningen veel meer opvallen.

Wat erg gaaf is aan deze sets is dat je al vrij snel bezig bent met alle verschillende kanten van de helm en voor je het weet staat er een volledige helm voor je neus. Eerst maak je de achterkant, een deel van de voorkant en vervolgens beide zeiden en de rest van de onderkant van de voorkant van de helm.

Al met al is het dus best een werkje. Ik had ook een paar keer dat ik net iets te hard drukte op bepaalde stukken en er steentjes los kwamen. Dat vond ik wel jammer. Stel dat de helm een keer onverwacht valt, dan is de kans dus zeer groot dat je een deel opnieuw kunt gaan fixen. Nu is dat natuurlijk met LEGO wel vaker het geval, maar vooral de onderkant van de helm aan weerszijden en voor zitten best losjes.

20201230_012359

Als de helm dan eenmaal klaar is kun je nog zo’n mooi naamplaatje erbij zetten en is het plaatje compleet. Ik heb er ook een minifigure bij gezet die staat naast de helm, net als die van Boba Fett. Dat leek me wel leuk om de helmen zo tentoon te stellen. Ik zal later ook een collage maken van de volledige galerij aan helmen, als ik de TIE Fighter Pilot helm gebouwd heb!

De Stormtrooper helm is een super gave toevoeging aan de collectie en ik ben ook erg benieuwd hoeveel andere helmen we nog kunnen verwachten in deze serie. Het zijn mooie sets om tentoon te stellen en ze zijn groot genoeg dat er veel details zijn, maar ook weer niet onhandig groot dat ze in de weg staan, zoals echte helm replica’s dat wel hebben.

Overall score: 🌟🌟🌟🌟🌟

Prijs: n.v.t. (want ik heb deze set kado gekregen) 

Bouwplezier: 🌟🌟🌟🌟🌟

Toonbaarheid: 🌟🌟🌟🌟🌟

Leg godt, play well!

—Jeffrey

Review: Doe en denk als Nietzsche

Genre: Non-fictie / Filosofie
Uitgever: Kosmos Uitgevers
ISBN: 978-90-215-7717-3
Uitvoering: Hardcover
Aantal pagina’s: 256
Uitgave: Oktober 2020

Kosmos Uitgevers kwam een tijdje geleden al met Doe en denk als een kat en langzaam maar zeker komen er steeds meer Doe en denk als… boeken bij. Zo had ik eerder al Doe en denk als Darth Vader aangeschaft, maar voor kerst/Yule kreeg ik van Bren dit boek: Doe en denk als Nietzsche!

Doe en denk als Nietzsche - Kaft

Nietzsche wordt door velen gezien als zeer zware kost en ik heb mij in het verleden al aan een paar van zijn boeken gewaagd. Om te zeggen dat alles wat geschreven stond ook begrijpelijk was, is een understatement. Dat de beste man geniaal was, dat is wel duidelijk, maar ook dat hij zijn tijd ver vooruit was. Hij zette zich af tegen de gevestigde orde en hield er zijn eigen denkwijze aan over.

“Dit boekje wil je in alle bescheidenheid en oprechtheid meenemen op een ontdekkingsreis door de filosofie van Nietzsche. Het wil je een helder inzicht geven in de grote lijnen van zijn denken, zijn conceptuele landschap, zodat je er je eigen weg in kunt vinden.” — Blz. 12

Doe en denk als Nietzsche is een erg leuk boek. In het begin wordt uitgelegd hoe je het boek kunt lezen, want geheel in de stijl van Nietzsche hoef je het boek niet op de traditionele manier te lezen, maar kun je zelf bepalen wat je leest en in welke volgorde. Om je daarin bij te staan kun je na elk hoofdstuk een route kiezen, afhankelijk van waar je meer over wilt weten, of je bepaalt het gewoon lekker zelf. Zelf heb ik gekozen om het boek gewoon van kaft tot kaft te lezen. Of dat iets over mij zegt? Vast wel, volgens Nietzsche 😉

Doe en denk als Nietzsche - 1

“Wie vaak ziek is, beleeft niet alleen meer plezier aan gezondheid omdat hij vaker geneest, maar bezit ook een zeer scherp gevoel voor wat gezond of ziekelijk is in zijn doen en laten en dat van anderen.” — Blz. 53

Wat dit boek erg leuk maakt is dat er steeds allerlei delen van Nietzsche’s werk worden gedeeld, waarna uitleg volgt over dit stuk en vervolgens hoe je dit in je eigen leven toe kunt passen. Daarna is het aan jou of je gewoon de pagina weer omslaat, of dat je een ander pad kiest. Wat in ieder geval steeds duidelijker wordt is dat Nietzsche een groot denker was, maar ook dat hij niet zomaar alles van filosofen die hem voorgingen als zoete koek slikte. Sterker nog, hij is erg kritisch op alles en iedereen en nodigt jou uit om dat ook te zijn!

Ik heb echt genoten van dit boek en kan hem dan ook zeer aanbevelen aan iedereen die wel eens benieuwd is naar Nietzsche, maar niet de stap durft te nemen zich te wagen aan zijn werk zelf. Dit is een mooie introductie en Nathanaël Masselot nodigt je dan ook uit om na het lezen van dit boek vooral eens zelf de duik in het diepe te nemen en Nietzsche te gaan lezen. Iets waar ik dan zeker mee verder ga, want ik was al gefascineerd door deze man, maar door dit boek is de interesse weer groot om eens verder te lezen in zijn werk!

Cover: 🌟🌟🌟🌟
Vertelling: 🌟🌟🌟🌟🌟
Originaliteit: 🌟🌟🌟🌟
Inhoud: 🌟🌟🌟🌟
Lettertype: 🌟🌟🌟🌟🌟
Papiergeur: 🌟🌟🌟🌟🌟
Overall: 🌟🌟🌟🌟🌟

Happy Reading!

Liefs,

Jeffrey

Review: The Phantom of Menace — Ian Doescher

Genre: Scifi
Uitgever: Quirk Books
Serie: William Shakespeare’s Star Wars #1
ISBN: 978-1-59474-806-6
Uitvoering: Hardcover
Aantal pagina’s: 173
Uitgave: 2015

Vorig jaar heb ik de originele trilogie van Star Wars gelezen in de uitvoering van William Shakespeare, door Ian Doescher. Het was echt genieten om de klassieke films als klassiek toneelstuk te lezen. De vormgeving van de boeken, met illustraties in de oude stijl zijn ook geweldig gedaan en maken het plaatje compleet. Maar nu bleek dus dat niet alleen van de OT een serie was, maar ook van de prequels én van de sequels zelfs! Dus ja, ik moet natuurlijk wel de serie compleet hebben!

The Phantom of Menace - Kaft

The Phantom of Menace is geheel in dezelfde stijl uitgevoerd als de OT. Hoewel ik dit persoonlijk een van de minste Star Wars episodes vind (op Episode 2 na, want die vond ik écht het slechtste, op de actiescenes na) heeft Ian Doescher er echt een mooi werk van gemaakt. Vooral de manier waarop hij Jar Jar Binks neerzet is fantastisch. Hij doet zich voor als een nar, maar als we zijn gedachten meekrijgen blijkt hij een stuk intelligenter te zijn dan we als toeschouwer van de films meekregen. Zo heeft Ian Doescher alle personages op hun eigen manier neer weten te zetten in het verhaal, waardoor het toch net even iets anders is dan gewoon een hervertelling van het verhaal.

The Phantom of Menace 1

Dit boek is ook echt weer een zeer geslaagde adaptatie van het origineel en het werkt erg goed om het verhaal in scriptvorm te lezen. Het taalgebruik is vaak erg humoristisch en bij tijden juist weer overgedramatiseerd, wat het alleen maar grappiger maakt. Het is absoluut een van de meest leuke manieren om een keer een Star Wars film op een andere manier te “bekijken” en ik ga dan ook zeker de volgende twee episodes van de prequels snel lezen! Je bent namelijk zo door deze boekjes heen, maar wat zijn ze leuk!

Door het lezen van dit boek kwam ik er weer achter hoe een gaaf personge Qui-Gon Jinn eigenlijk is. Ik heb nog een boek staan over hem en Obi-Wan, Master & Apprentice, dus die moet ik binnenkort ook maar eens op gaan pakken.

Cover: 🌟🌟🌟🌟
Vertelling: 🌟🌟🌟🌟🌟
Originaliteit: 🌟🌟🌟🌟
Verhaal: 🌟🌟🌟🌟
Lettertype: 🌟🌟🌟🌟🌟
Papiergeur: 🌟🌟🌟🌟🌟
Overall: 🌟🌟🌟🌟

Happy Reading!

Liefs,

~Jeffrey

Review: Long acre #4 Hij die vasthoudt – Roni Loren

Genre: New adult romance
Uitgever: Zomer & Keuning
Serie: Long Acre
ISBN: ebook 9789020537727
Uitvoering: Paperback ( dat was de uitgave die ik las)
Aantal pagina’s: 414
Uitgave: 2020

Met dank aan Uitgeverij Zomer & Keuning voor het beschikbaar stellen van het recensie-exemplaar in ruil voor mijn eerlijke mening.

Hij die vasthoudt - kaft

Flaptekst:
Tijdens het gala van de seniors van Long Acre High School kwamen bij een schietpartij veel studenten om het leven. Slechts een kleine groep wist te overleven. Ashton had beloofd om nooit meer terug te keren naar Long Acre na de schietpartij, maar dat loopt anders. Als hij weer aankomt in zijn oude woonplaats komt hij zijn beste vriendin Kincaid tegen. Jaren geleden liet hij haar achter. Hoe kan ze dit hem ooit vergeven?
Kincaid heeft de dood van haar vriendje nooit kunnen accepteren. Waarom overleefde zij de schietpartij wel en hij niet? Ze probeert haar leven weer rustig op te pakken, maar dan staat haar beste vriend Ash na jaren opeens weer voor haar neus.

Daar was dan het langverwachte laatste deel in de Long Acre serie, ik keek hier echt zo naar uit. Het is al een tijdje geleden dat ik ‘m gelezen heb, maar ik ben er nog steeds net zo enthousiast over als toen ik hem voor het eerst vasthad. Want wat is deze serie ongelooflijk fijn. En ik keek er zo naar uit om te lezen hoe het met Kincaid verder zou gaan. Roni Loren heeft een talent om haar personages zo levensecht te laten overkomen. Je gaat echt om ze geven en krijgt daardoor zo’n band met ze. Kincaid is een van mijn favo’s van de meiden van Long Acre. Ze heeft gewoon zo’n heerlijk bruisend karakter, zegt waar het op staat en weet wat lol maken is, maar onder dat prachtige masker zit een hele hoop verdriet. In dit boek leer je Kincaid ontzettend goed kennen en begin je zoveel meer te begrijpen van haar, als je dat niet al deed natuurlijk.

“Het gaat raar klinken omdat ik weet dat jouw herinneringen hier niet al te gelukkig zijn, maar mijn herinneringen in dat huis zijn zo slecht nog niet. Dat is het huis waar ik naar binnen glipte om al die nachten naast jou te slapen. Jij zorgde dat mijn leven niet zo eng of eenzaam voelde. Het was mijn veilige plek.”

Kincaid haar leven is bepaald niet over rozen gegaan, haar jeugd was een ramp, haar moeder een verschrikkelijk mens die niet eens de moeite nam om voor haar dochter te zorgen. De boekhandel van Long Acre werd al snel haar meest favoriete plek, de eigenaren Charlie en Grace waren ontzettend lief voor haar en ontfermden zich over haar als dat ze hun dochter was. Liefde die Kincaid zo hard nodig had. Samen met haar beste vriend krijgen ze er een baan en ze hebben er ontzettend veel plezier in, ook wordt ze er stapelverliefd op de eigenaren hun zoon, Graham. De twee vormen al snel een koppel en Kincaid ziet hun hele toekomst al voor zich. Maar dan volgt de verschrikkelijke schietpartij op het gala op hun school en verliest ze daarbij Graham. Niets ter wereld lijkt haar nog te kunnen troosten en tot overmaat van ramp vertrekt haar beste vriend ook nog eens waardoor ze het gevoel heeft alleen achter te blijven. Maar ondanks haar verleden weet Kincaid voor zichzelf een mooi en goed leven op te bouwen. Het enige dat daaraan nog ontbreekt, is een liefde voor het leven, haar soulmate, al denkt ze dat niet meer nodig te hebben na het verlies van Graham…

En dan is daar ineens haar beste vriend Ash weer terug in hun stadje, nu een bekend thriller schrijver, hij neemt zijn intrek bovenin het appartement van de boekwinkel. Hun ooit zo hechte vriendschap bloeit al snel weer op. Maar gaat het Ash lukken dat Kincaid hem echt volledig kan vergeven dat hij toentertijd de benen heeft genomen en ziet ze wat hij werkelijk voor haar voelde toen?

Hij die vasthoudt 1

“Weet je wat romantische liefde is, Ashton?’ Ze wachtte niet tot hij antwoord gaf. ‘Het is een langdurige, diepe vriendschap met gemeenschappelijke interesses, respect en, hopelijk, veel geweldige seks.” 

Net als de drie boeken hiervoor is ook dit verhaal weer een topper. Wat heb ik ontzettend genoten hiervan, gelachen en af en toe een traan gelaten en toen was de laatste bladzijde daar….man wat ga ik ze missen. Maar gelukkig heb ik de boeken, dus ik kan altijd ernaar terugkeren als ik dat wil. En ik ga zeker meer boeken van Roni Loren lezen, want was is ze goed. Als je even alles om je heen wilt vergeten dan is deze serie echt geweldig om te gaan lezen, binnen no time zit je in het verhaal en neemt het je mee. I loved it! Hij die vasthoudt is absoluut een waardig einde van deze fantastische serie en oh wat kijk ik ontzettend uit naar andere boeken van Roni haar hand!

“Hij was er al die tijd.
En zij had hem laten gaan.”

Cover: 🌟🌟🌟🌟🌟
Vertelling: 🌟🌟🌟🌟🌟
Originaliteit: 🌟🌟🌟🌟🌟
Verhaal: 🌟🌟🌟🌟🌟
Lettertype: 🌟🌟🌟🌟
Papiergeur: 🌟🌟🌟
Overall: 🌟🌟🌟🌟🌟Happy Reading!

Liefs,

Bren

Review: Marrah — Ninja Paap-Luijten

Genre: Fantasy
Uitgever: Verhalen Ninja
ISBN: 9798682078196
Uitvoering: Paperback
Aantal pagina’s: 120
Uitgave: September 2020

Met dank aan Ninja Paap-Luijten voor dit recensie exemplaar!

marrah

Achterflaptekst:

William is gestationeerd op een grenspost als hij bevel krijgt om samen te werken met een officier uit de Mijnlanden. Ze moeten een misdadiger opsporen. Na de aanvankelijk stroeve kennismaking zetten ze de achtervolging in, maar de misdadiger is de twee steeds een stap voor – en deinst nergens voor terug. In deze korte fantasythriller gaat William tot het uiterste en zet hij alles op alles om zijn missie te voltooien. Maar is dat ook genoeg? Marrah is een op zichzelf staand verhaal uit de wereld van Fréyutan, bekend van Oragayn. Dit fantasyverhaal grijpt je vast en laat je niet meer los tot je het uit hebt.

Een tijdje geleden hadden wij een interview met Ninja Paap-Luijten. Maar met schaamrood op mijn kaken moest ik bekennen dat ik nog nooit een letter van Ninja had gelezen. Met Marrah is daar eindelijk verandering in gekomen. Eindelijk? Ja, want wat heb ik genoten van dit verhaal! De hoofdpersoon, William, is voor mensen die Oragayn hebben gelezen een bekende, maar voor mij was dit de eerste kennismaking met de wereld van Fréyutan.

Het verhaal leest een beetje weg als een detective, maar dan in een fantasy setting. William gaat samen met Jessar Dallan achter een crimineel aan. Zwahr laat een spoor achter dat redelijk makkelijk te volgen is, maar de bergen en grotten waar ze uiteindelijk in terecht komen zijn onherbergzaam en vol gevaar. Dat het niet makkelijk zal zijn om Zwahr in te rekenen, dat is wel duidelijk en of het uiteindelijk gaat lukken, dat blijft ook maar de vraag.

Marrah

Marrah is perfect als introductie in de wereld van Fréyutan van Ninja Paap-Luijten. Zelfs zonder enige voorkennis van deze wereld zat ik snel in het verhaal en mede door de schrijfstijl zat ik snel in het verhaal. Ninja heeft een zeer eigen manier van verhalen vertellen en ik begon me tijdens het lezen ook echt af te vragen wat de titel van het boek nou precies voor betekenis had. Daar kom je tijdens het lezen uiteraard achter. De wereld die neer is gezet zit vol wonderlijke wezens en je merkt dat Ninja goed heeft nagedacht over allerlei verschillende culturen en volkeren in haar verhaal. Voor liefhebbers van high fantasy is dit absoluut een aanrader en het is weer eens net even wat anders dan de zoveelste epische queeste van goed tegen slecht, wat ook wel eens verfrissend is!

Cover: 🌟🌟🌟🌟
Vertelling: 🌟🌟🌟🌟½
Originaliteit: 🌟🌟🌟🌟½
Verhaal: 🌟🌟🌟🌟½
Lettertype: 🌟🌟🌟🌟🌟
Papiergeur: 🌟🌟🌟
Overall: 🌟🌟🌟🌟½

Happy Reading!

Liefs,

Jeffrey

Review: Winter in Cockleberry Bay — Nicola May

Genre: Feelgood
Uitgever: Zomer & Keuning
Serie: Cockleberry Bay #4
ISBN: 9789020542523
Uitvoering: Paperback
Aantal pagina’s: 336
Uitgave: 8 december 2020

Met dank aan Uitgeverij Zomer & Keuning voor het beschikbaar stellen van het recensie-exemplaar in ruil voor mijn eerlijke mening.

Winter in Cockleberry Bay - Kaft

Flaptekst:
Ga nog één keer mee naar Cockleberry Bay in dit laatste deel van de populaire Cockleberry Bay-serie van Nicola May: ‘Winter in Cockleberry Bay’.
Het is winter in Cockleberry Bay. Nu het winkeltje en het café van het dorp in goede handen zijn, is Rosa op zoek naar een nieuwe uitdaging. Ze besluit zich te focussen op Neds Nieuwe Kans, het goede doel dat is opgezet in de nagedachtenis van Rosa’s overgrootvader. Om geld in te zamelen besluit ze een kerstconcert te organiseren voor het hele dorp. Maar nu Rosa zelf moeder is geworden is dat veel werk. Gelukkig staat ze er niet alleen voor. Alle favoriete personages én natuurlijk teckel Hot keren nog een laatste keer terug in dit feestelijke, hartverwarmende slot van de Cockleberry Bay-serie. Een heerlijke winterse feelgood! 

Toen ik bij Nicola May zelf zag dat er nog een boek zou komen in de Cockleberry Bay reeks werd ik al helemaal happy, want ik hou van deze serie! Dus ik hoopte zo hard dat Zomer & Keuning ook dit boek in de serie zou vertalen en yes dat gebeurde! Toen mij werd gevraagd of ik mee wou doen aan de blogtour kon ik natuurlijk ook echt niet weigeren. Gewoon nog een keer terug naar het idyllische kustplaatsje Cockleberry Bay en alle personages, die ondertussen gewoon als vrienden aanvoelen, weer terugzien, erachter komen hoe het iedereen nu vergaat. Ik had er onwijs veel zin in! En ook na het lezen ervan ben ik nog steeds enthousiast. Deze serie heeft echt een plek in mijn hart gekregen en ik zal de boeken zeker vaker erbij pakken en opnieuw gaan lezen.

Winter in Cockleberry Bay - Banner

“En ik heb geleerd dat als het goed zit, de liefde haar weg wel vindt. Dat is altijd zo.” -blz.144- 

Winter in Cockleberry Bay neemt je voor de laatste keer mee terug naar dit geweldige plaatsje aan de kust. Aan de ene kant voelt dat echt ongelooflijk dubbel, want het liefste wil ik nog veel meer lezen over Rosa en alle andere personages. Maar toch heeft ze met dit boek er een absoluut mooi slot van gemaakt. Het enige waar ik soms wat tegenaan liep is dat er wel veel geklaagd werd over hoe zwaar het moederschap is, dat geloof ik ook echt wel, begrijp me niet verkeerd, alleen het continue zeggen gaat het heus niet makkelijker maken en Yup, dat zei ik ook hardop tijdens het lezen tegen Rosa, van ‘kom op meid, met zeuren is niemand ooit beter geworden, dus ff doorzetten schat’. Maar dat was ook echt het enige puntje waar ik een klein beetje tegenaan liep, bij lange na niet een minpuntje, want het was geweldig om me weer onder te dompelen daar. En wat gebeurde er weer veel. Ook vond ik het ontzettend fijn om wat meer over Luke, eigenlijk Lucas, te lezen en hoe het met hem allemaal gaat. Vanaf het moment dat ik begon met lezen, voelde het echt als een soort van thuiskomen. Ik kon me weer even ontspannen en wat heb onwijs genoten van dit boek. Nicola May is echt een koningin als het gaat om feelgood schrijven. Ik hoop nog veel meer van haar werk te kunnen lezen in de toekomst, want als iets me op kan vrolijken, dan is het wel een serie als deze! Dus hou jij van feelgood en wil je je ook heerlijk laten onderdompelen in een geweldige serie, met onwijs leuke personages waar je al snel een band mee opbouwt, wacht dan niet langer en ga deze lezen. Dit staat echt zo garant voor vele uren leesplezier. Het is gewoon echt een hartverwarmend verhaal, een die elk mens gewoon wel nodig heeft in zijn of haar leven.

Winter in Cockleberry Bay

“Als het huis een lichaam is, is de tafel er het hart van.” -blz.284-

Cover: 🌟🌟🌟🌟
Vertelling: 🌟🌟🌟🌟🌟
Originaliteit: 🌟🌟🌟🌟
Verhaal: 🌟🌟🌟🌟🌟
Lettertype: 🌟🌟🌟🌟🌟
Papiergeur: 🌟🌟🌟🌟
Overall: 🌟🌟🌟🌟🌟

Happy Reading!

Liefs,

Bren

In gesprek met: Sebastiaan Koen

Vandaag hebben we voor jullie een interview met Sebastiaan Koen. Hij is bekend van de “Verhalen van Auruco” reeks en is momenteel druk bezig met nieuw werk! Wij hebben hier thuis de serie verslonden, op het laatste deel “Een vlam in de duisternis” na, voor Jeffrey dan, Bren d’r review kun je hier lezen! Geen interview begint natuurlijk zonder een goede introductie, dus Sebastiaan, wil je jezelf even voorstellen aan de lezers?

Sebastiaan: Gegroet allemaal! Jeffrey heeft mijn naam al prima uitgesproken, dus dat laat ik achterwege. Ik ben 28 jaartjes jong en woon in het pittoreske Assen. Samen met mijn vrouw en twee poezelbeesten. In de avonduurtjes werk ik voor een koeriersbedrijf en overdag schrijf ik regelmatig. (Vast ritme)

Jeffrey: Dat klinkt spannend en een beetje als zo’n omgekeerd Jambers (voor de mensen die dat nog kennen) verhaal. “overdags is hij schrijver, maar ’s avonds ontpopt hij zich tot koerier…” Hoe is het schrijven bij jou eigenlijk begonnen?

Sebastiaan: Het schrijven is eigenlijk niet met schrijven begonnen. Eerder met het creëren van een wereld met daarin steden, dorpen, mensen en de achtergronden die erbij horen. Zo ontstond Auruco. Toen ben ik voor de lol een keer een verhaal aan het uitwerken geweest. Plotlijnen verzinnen en die met elkaar verweven. Daarna had ik als leek in de schrijfwereld pas de moed om de pen echt op te pakken. Dat is me toen razend goed bevallen en ben ik doorgegaan!

Jeffrey: Hoe ben je dan zo op een hele wereld gekomen? Dat was er toch ook niet zomaar ineens?

Sebastiaan: Toch ergens ook weer wel. Natuurlijk spendeerde ik uren (ook tijdens les op school) met dagdromen over een eigen fantasy wereld. Toentertijd las en keek ik veel Lord of the Rings, dus dat had een hevige invloed op mij. Alleen wilde ik het anders. Iets wat ik zelf had bedacht en uiteindelijk heb gemaakt.

Jeffrey: Wat heeft je er uiteindelijk toe geïnspireerd dan ook daadwerkelijk te gaan schrijven over je wereld? Raakte je geïnspireerd door boeken die je las? Hoe is het gekomen?

Sebastiaan: Toen mijn hoofd vol was met ideeën en het papier met aantekeningen, stroomde het geheel wat over. Als uitlaatklep probeerde ik het verhaal op papier te zetten. Toen ik daarin eenmaal de smaak te pakken kreeg, schreef ik door. Mijn vrouw Lisa spoorde me wel aan om door te gaan omdat ze potentie zag. Zij was uiteindelijk een grote drijfveer.

Bren: En nu heb je dus al vier boeken op je naam staan. Hoe voelt het om het verhaal nu echt af te hebben?

Sebastiaan: Het voelt heerlijk! Het hele verhaal spookt al jaren in mijn hoofd rond. Dat geeft natuurlijk nu rust. Daardoor heb ik een frisse kijk op verhalen die komen gaan. Daarnaast zijn de reacties van lezers natuurlijk geweldig. Ik hoor alleen maar positieve geluiden over hoe het verhaal is geëindigd en dat doet me enorm veel deugd!

De Verhalen van Auruco

Jeffrey: Dat laatste moet ik nog bevestigen, dus daar kom ik nog op terug 😉 Bren d’r review is wel al op ons blog te lezen via de eerder genoemde link (of klik hier).
Ja, dus nu is het verhaal af… Zelf ervoer ik toen ik klaar was met mijn trilogie, of eigenlijk na elk deel, wel even een korte periode van leegte, dat je even niet zo goed weet wat je met jezelf aan moet. Is dat voor jou ook herkenbaar?

Sebastiaan: Heel herkenbaar. Niet zozeer na ieder boek, maar wel toen de serie af was. Na de redactie heb ik bijna twee maanden niet echt geschreven. Toen heb ik tijd voor mezelf genomen om alles te laten bedaren. Gelukkig pikte ik daarna het schrijfritme al snel weer op en verweef ik het schrijven in mijn dagelijkse ritme.

Jeffrey: Ja, zo’n ritme aanhouden werkt echt fantastisch. Je hebt dan na verloop van tijd toch redelijk snel een boek af. Zelf doe ik dat met 500 woorden per dag. Dat is zo’n twee boekpagina’s en dat betekent dat je dus (minus sommige vrije dagen) dan toch zo’n 600 pagina’s per jaar schrijft, wat dus zo’n twee boeken is (of een fantasy boek 😛 ).

Bren: En nu hard aan het werk met nieuwe verhalen, dus? 😁

Sebastiaan: Heel hard zelfs! Een paar weken geleden heb ik een nieuw boek afgeschreven, dat ik komende maanden zelf nogmaals onderhanden ga nemen. Daarnaast ben ik in een nieuw verhaal begonnen. (En misschien zelfs een derde project) Helaas kan ik over alle drie nog niet veel zeggen. Alleen dat het weer heel tof gaat worden!
Sebastiaan boekenkast
Bren: Wil je wel een klein beetje een tipje van de sluiter lichten over het boek dat je af hebt geschreven? Wat kunnen de lezers verwachten?

Sebastiaan: Het is ditmaal geen fantasy. Eerder een dystopisch verhaal met een licht hintje van Steampunk. Het speelt zich na de Tweede Wereldoorlog af. Het wordt in ieder geval heel spannend met veel mysterie en geheimen!

Jeffrey: Klinkt goed, gaat dit ook weer een serie worden? Of wordt het gewoon een op zichzelf staand verhaal?

Sebastiaan: Voor de verandering een keer een stand-alone. Na een lange serie geschreven te hebben, werd het tijd voor een losstaand boek. Misschien dat ik op die manier afwissel in mijn schrijven. Het beviel namelijk wel een los boek te schrijven. Zo hoefde ik me slechts op een deel te focussen in plaats van een hele serie.

Jeffrey: Ja, dat vind ik zelf ook wel fijner. Het is ook leuk om gewoon alles in een verhaal te doen, zonder dat je je committeert er direct een hele serie van te moeten maken.

Bren: Naast schrijven lees je natuurlijk ook. Wie zijn voor jou je grote voorbeelden, of schrijvers/boeken die je echt aan anderen zou aanraden?

Sebastiaan: Iedereen kent natuurlijk de grote Tolkien en Terry Goodkind. Het fantasierijke van Lord of the Rings en de diepgaande personages van De wetten van de magie maken samen een grandioos verhaal. Daarnaast vond ik A song of Fire and Ice van George R. R. Martin erg goed, alleen beviel zijn langdradige schrijfstijl mij niet. De diepgaande opzet was echt ook een inspiratiepunt.

Boeken die ik zou aanraden:

Sowieso de boeken van de schrijvers die hierboven noemde. Daarnaast zijn er van Nederlandse bodem genoeg schrijvers van wie ik met plezier boeken heb gelezen. Kijk ook bij die uitgevers, want er zitten pareltjes tussen! Ik heb bijvoorbeeld genoten van Vergane glorie van Johan Lubbers. Ook Aquil deel 1, Een lange reis was erg prettig om te lezen. Beide overigens met een sterke vrouw in de hoofdrol!

Bren: Er zijn zeker heel veel Nederlandstalige talenten in de fantasy. Je noemt Tolkien en Terry Goodkind. Hebben die ook directe invloed gehad op jouw verhalen?

Sebastiaan: Absoluut. Zoals ik twee vragen terug al zei: de fantasy rijkheid van Tolkien en de diepgang van Goodkinds personages en plottwists. Daar heb ik veel inspiratie uit gehaald.

Jeffrey: Dat zijn zeker goede dingen waar je inspiratie uit kunt putten ja. Auruco heeft natuurlijk ook echt een landkaart en folklore. Hoe heb je de kaart eigenlijk opgesteld?

Sebastiaan: Eerst door de grove lijnen van het land te tekenen. Alles daarbuiten was water. Daarna de natuurlijke plekken. Denk daarbij aan bergen, bossen, rivieren, moerassen etc. Toen kwamen de steden en dorpen erin. Die moesten natuurlijk op logische plaatsen staan en dat heeft dan weer invloed op hoe de inwoners in die plek leven.

Bren: Wat is je favoriete plek in Auruco?

Sebastiaan: Lastige vraag! Ik houd van iedere plek. Toch zou ik persoonlijk ergens in het noorden willen wonen. Diamant stad is een goede optie om te wonen, maar qua mystiek zou ik voor het Blauwblad Woud gaan. Dat is de meest magische plek van Auruco, op natuurlijk de Toren van Onvergeeflijke magie na.

Jeffrey: Mooie keuzes! En wat is je favoriete schrijfplekje?

Sebastiaan: Mijn knusse schrijfkamer annex knutselkamer. Daar heb ik een eigen bureau waar rondom al mijn notitieboekjes liggen en mijn laptop op staat. Soms schrijf ik aan de eettafel, maar over het algemeen is mijn concentratie beter in een afgesloten ruimte.

Sebastiaan schrijfhoek

Jeffrey: Kan ik me iets bij voorstellen ja! Nog even een persoonlijke vraag, want je hebt het laatste boek in de serie opgedragen aan je (overleden) broer. Heeft het schrijven van deze boeken jou ook geholpen met dit grote verlies en waarom heb je het boek aan hem opgedragen?

Sebastiaan: In eerste instantie wist ik niet dat deze serie als een soort zalf voor mezelf zou zijn. Dat is me in de loop der jaren pas duidelijk geworden. Daarom vond ik het wel toepasselijk om het slotstuk aan hem op te dragen.

Bren: Echt heel lief en mooi dat je het aan hem hebt opgedragen. Het slot is ook echt zo gaaf geworden!

Jeffrey: Ik moet hem nog gaan lezen, maar dat zal ik ook snel gaan doen! En dan wordt het denk ik tijd om nog even een andere leuke verrassing aan te kondigen! Denk je niet?

Sebastiaan: Ik ben altijd in voor een goede verrassing! Zeker als de buitenwereld het totaal niet ziet aankomen.

Jeffrey: Sebas, wij kennen elkaar ondertussen ook al weer een aardig tijdje. Wat begon als gezellig kletsen op de beurzen met zijn viertjes, groeide uit tot een goede vriendschap en natuurlijk heb je dan als schrijvers onder elkaar nogal wat ideeën. En na wat sparren waren Sebastiaan en ik eruit: We gaan samen een verhaal schrijven!

Sebastiaan: Wat een shock! Jeffrey heeft inderdaad gelijk. Onze gemeenschappelijke liefde voor sci-fi heeft de vriendschappelijke band versterkt. Vandaar dat we de handen ineen slaan. Natuurlijk kunnen we er nog niet te veel over vertellen, maar het zal in Jeffrey zijn wereld afspelen.

Jeffrey: Ja, dat klopt. Onze liefde voor sci-fi maakte het wel duidelijk dat we daar iets mee wilden doen en het idee dat we hebben past gewoon perfect in het Ley Lines universum dat ik neer heb gezet in mijn trilogie. Het haakt dan ook in op allerlei gebeurtenissen uit de trilogie, maar het wordt een op zichzelf staand verhaal. Het zal zich vooral focussen op twee hoofdpersonages die elk van ons voor zijn rekening gaat nemen!

Sebas & Jeff

Sebastiaan: En om deze samenwerking te vieren zal er een winactie plaatsvinden. Daarbij kunnen de lezers onze debuten winnen! Hoe tof is dat? Zo kunnen de lezers een voorproefje lezen over wat hen te wachten staat.

Bren: Dat wordt vast een erg gezellig verhaal met jullie twee aan het roer…

Jeffrey: Zeker, zo’n echte feel good van heb ik jou daar! 😉 Maar inderdaad, we gaan dus om onze samenwerking te vieren jullie trakteren op een leuk pakket, dus houd vooral onze Facebook pagina even goed in de gaten daarvoor!

Bren: Nog een laatste vraag voor Sebastiaan. Als je de lezers van dit interview nog iets wilt meegeven, wat zou dat dan zijn?

Sebastiaan: Lees lekker wat je leuk vindt en schaam je er niet voor. Er zijn boeken voor iedereen. Geniet van ieder verhaal waarin je duikt. Het leven is al te kort om je druk te maken waarvan jij plezier beleeft!

Bren: Mooie woorden en of course helemaal mee eens! Ontzettend dank voor het interview Sebastiaan en we kijken uit naar al je nieuwe werk!

Iedereen ontzettend dank voor het lezen van het interview! Check vooral onze Facebook pagina later, want daar komt dus de beloofde winactie nog online!

Happy reading!

Bren, Jeffrey & Sebastiaan 

Review: Over wezenloze zielen – merel de keyzer

Genre: Young Adult / Sprookje dark fairy tale
Uitgever: Voorheen bij Uitgeverij WillowTreez komt nieuw uit bij Dutch Venture Publishing
ISBN: 9789082555448
Uitvoering: Paperback
Aantal pagina’s: 200
Uitgave: 2018

Hartelijk dank aan Uitgeverij Dutch Venture Publishing voor het beschikbaar stellen van het recensie-exemplaar in ruil voor mijn eerlijke mening.

Wezenloze Zielen Kaft

Flaptekst:
Er was eens.
Ergens ver weg, diep in het Zwarte Woud het dorpje Flüstern. Ooit viel dit dorp onder het toezicht van de mysterieuze graaf van Nebelburg. Niemand van de dorpsbewoners had hem ooit gezien, maar iedereen kende zijn donkere vervallen kasteel dat hoog in de bergen stond. Ondanks de geruchten en enge verhalen, die aan de kinderen werden verteld voor het slapen gaan, wist niemand wat er zich werkelijk afspeelde achter de oude kasteelmuren. Daar in Flüstern, vlakbij de Flüsternsee, woonde een meisje met haren als koren en ogen zo groen als lenteblaadjes. Door haar volk onbegrepen en ongeschikt gevonden voor het huwelijk. Dit meisje zou zonder dat zij het wisten hun levens en dat van de graaf voorgoed veranderen.

De cover van het boek sprak me gelijk aan, het is niet eens heel apart, maar het heeft iets waardoor je gelijk zin hebt om in het boek te gaan lezen. Zo ook de woorden “Er was eens…” op de achterflap. Een ieder die mij ook maar een beetje kent weet dat ik dol ben op sprookjes, dus mijn interesse was onmiddellijk dubbel gewekt. Maar heeft  Over Wezenloze Zielen mij ook daadwerkelijk gegeven waar ik op hoopte?

“Haar naam was Sieglinde en dit is haar verhaal….”

Tsja Sieglinde haar verhaal, wist het me te betoveren zoals ik hoopte? Ja en nee eigenlijk. Het is een vermakelijk verhaal, dat absoluut. Het heeft wat weg van een duister sprookje zoals de Gebroeders Grimm dat misschien zouden hebben geschreven met een kleine twist erin van Bram Stoker zijn Dracula en toch ook weer net niet dat… Het voelt een beetje dubbel. Ik vond het verhaal leuk om te lezen en was er ook zo doorheen. Maar toch, ik had er zoveel meer van verwacht. Het begon allemaal veelbelovend met de cover en al, maar na een tijdje verloor het verhaal wel sneller mijn aandacht. Het komt wat rommelig over en dat vond ik erg jammer. Het voelde aan alsof de schrijfster in korte tijd zoveel wou vertellen en zoveel verschillende genres erin wou betrekken waardoor het toch niet helemaal goed overkwam en dat is zo zonde.

Merel de Keyzer heeft een op zichzelf staande schrijfstijl, een wat klassieke manier en dat vond ik ook echt goed bij het verhaal passen. Alleen om nou te zeggen dat ik echt een band met de personages kreeg, nee niet echt. Sieglinde is nogal naïef en komt voor haar leeftijd van negentien wat onbeholpen over soms, ze vloekt als een dokwerker, wat ik niet erg vind, maar het klopte gewoon niet echt met de schrijfstijl verder. De schrijfstijl en het gevloek, vloekten dus met elkaar. Toch is het verhaal op zich leuk verzonnen, maar ik blijf het gevoel houden dat er meer uit gehaald had kunnen worden. Nu heb ik het vermoeden dat dat ook gaat gebeuren. De uitgave die ik heb gelezen is nog die van de oude Uitgeverij en nu Dutch Venture Publishing het opnieuw gaat uitbrengen zou het zomaar kunnen dat er nog wel wat geschaafd gaat worden in het verhaal. Wat ik echt toe zou juichen, want het kan echt beter dan dit. Het is dus echt niet dat ik me niet vermaakt heb met het verhaal, maar het was gewoon ook niet dat ik zoiets van: “Yes, dit was echt een onwijs leuk topboek.” Het einde vond ik ook erg rap ineens en leek niet netjes afgewerkt te zijn, waardoor het wat afgeraffeld overkwam. Ik kreeg mede daardoor dus een beetje een meh gevoel na het lezen van het boek. Zonde, want wat ik al zei, het verhaal op zich is echt niet slecht. Het is zeker wel vermakelijk, maar daar hield het voor mij toch ook wel op.

Wezenloze Zielen

Juist de Dark Fairy Tale setting vond ik erg leuk gedaan, voor mij hoeven sprookjes niet allemaal zoetsappig en schattig te zijn, er mag best wel wat kwaadaardigs inzitten. Maleficent is niet voor niets mijn favo Disney personage. Maar toch kwam het duistere in dit verhaal niet goed tot zijn recht. Het was gewoon net wat te lomp, of zo. Alles was ervoor aanwezig en toch was het het net niet. Maar ik weet zeker dat er met een nieuwe redactie eroverheen en wat aanpassingen er echt een onwijs tof boek van gemaakt kan worden, dus mijn hoop ligt absoluut daar. Zou dat gebeuren, dan zou ik de nieuwe uitgave in ieder geval erg graag willen lezen.

Wezenloze Zielen blogtour banner

‘Ik zal oprecht zijn; ik ben zelf niet zeker. Soms wil ik je zien lijden, soms zelfs sterven, andere keren wil ik je kussen en brandt mijn binnenste van verlangen.” -blz.100- 

Cover: 🌟🌟🌟🌟
Vertelling: 🌟🌟🌟
Originaliteit: 🌟🌟
Verhaal: 🌟🌟1/2
Lettertype: 🌟🌟🌟
Papiergeur: 🌟🌟🌟
Overall: 🌟🌟1/2

Happy Reading!

Liefs,

Bren