Tag: Zilverbron

Review: Schamel Verbond — Johanna Lime

Genre: Fantasy
Uitgever: Zilverbron
Serie: De Vergeten Vloek
ISBN: 9789463082105
Uitvoering: Paperback
Aantal pagina’s: 475
Uitgave: April 2020

Hartelijk dank aan Johanna Lime voor het beschikbaar stellen van het recensie-exemplaar in ruil voor mijn eerlijke mening.

Schamel Verbond - Kaft
Een voorkant die in essentie lijkt op de anderen, de eerste twee delen waren goed en eindigden op een cliffhanger. Of het mij net zo kon boeien als de andere twee?
Achterflap:
De Laskoriaanse Ruimte Macht verrast Het Quaterno in Orion. Koning Jima Revaldesh-Morane hoopt de vijand in de ruimte te verslaan, want grondtroepen zijn verboden. Wanneer er toch schepen landen, worden de Magii tot het uiterste beproefd. Helena moet een priester van Mage naar Berinyi halen. Ze vindt de Wan in de tempel op Chyndyro. Maar zij verdedigen zich op een wel erg radicale manier. Als haar dochters verslagen zijn, moet Helena toegeven dat haar plannen hebben gefaald. De Avatars heffen de vloek pas op als Laskoro en Berinyi samenwerken. Maar als Sylviana breekt met Het Quaterno, verraadt ze de Terranen, Quarandonianen en Fryeterianen. De hoop op evenwicht is vervlogen, waardoor de Avatars besluiten tot een drastische actie over te gaan.
Het antwoord is ja, het verhaal wordt direct weer opgepakt waar deel twee eindigde. Dit is vooral prettig als je een serie wilt doorlezen. In dit deel volg je de beide kanten van het verhaal en leef je mee met Jima van Laskoro en Sylviana van Berinyi. Beiden kregen een oorlog waar ze niet op zaten te wachten, hierdoor wordt een compleet beeld geschept. Je merkt hoe de beide planeten en de hoofdpersonen ermee omgaan met waar ze in verzeild zijn geraakt. In een oorlog heb je te maken met minder leuke, maar toch ook leuke dingen. Daar waar de grote vreugde miste in de leuke dingen miste ook het oprechte verdriet van de minder leuke dingen. Er wordt weinig ingegaan op de emotie van de personages en daardoor krijg je een beetje een “en-weer-door”-gevoel. Dat was jammer want daardoor voel je niet de emotie die je zou willen voelen als deze momenten voorbij kwamen.
Er wordt veel verteld over de strijd die de volkeren van de twee planeten samen voeren en de loop naar het ‘schamele verbond’. De stappen die ze maken om de oorlog samen te winnen en hierbij worden meerdere perspectieven belicht. Op deze manier krijg je een breed beeld van het geheel en dat is heel prettig. Het verhaal is duidelijk opgebouwd in twee delen : het perspectief van  Sylviana wordt afgewisseld met perspectieven Helena, haar dochters, de man van Sylviana en haar vriendinnen. Je volgt Helena op haar zoektocht naar Lucian en een oplossing voor het probleem op Berinyi en de vriendinnen tijdens hun taken in de oorlog.  Het perspectief van Jima wisselt af met Lucian, Kamilia en verscheidene anderen. De verschillende perspectieven maken wel dat je snel moet schakelen en zorgen ervoor dat het doorlezen wel wat lastig is. Maar doordat die twee ‘gescheiden’ stukken elkaar afwisselen  geeft dat elke keer een frisse blik op het verhaal.
In dit verhaal krijgen de avatars eindelijk de grotere rol die ze verdienen. Ze maken zich grote zorgen over het geheel en lijken eindelijk verantwoordelijkheid te nemen voor de onnodige problemen waar ze het volk in hebben gebracht. Door samenwerking met het ‘schamele verbond’ willen ze zorgen voor een sterkere band. Maar ze zijn er nog lang niet…..
Al met al mis ik een stukje afsluiting, de afsluiting waar ik op had gehoopt.
Maar dat is mijn mening, graag nodig ik je uit om dat zelf verder te ontdekken.
Uiteindelijk kom ik uit op een mooie vier sterren.
Cover: 🌟🌟🌟🌟
Vertelling: 🌟🌟🌟
Originaliteit: 🌟🌟🌟🌟🌟
Verhaal: 🌟🌟🌟🌟
Lettertype: 🌟🌟🌟🌟
Papiergeur: 🌟🌟🌟
Overall: 🌟🌟🌟🌟Happy Reading!

Lisa

Review: Smeulend Venijn — Johanna Lime

Genre: Fantasy/Young Adult
Uitgever: Zilverbron
Serie: De vergeten vloek #2
ISBN: 9789463081399
Uitvoering: Paperback
Aantal pagina’s: 468
Uitgave: Oktober 2018

Dankjewel Johanna Lime voorhet beschikbaar stellen van een recensie exemplaar.

Smeulend Venijn -1

Flaptekst:
Sylviana Attholred, de kroonprinses van Berinyi, leeft door toedoen van de Avatars in de Rosettenevel. Haar moeder houdt haar status van koningin krampachtig vast. Als de tijd komt dat Sylviana zal regeren, erft ze een oorlog. Bovendien zit ze met een probleem: de zonen van priesteressen sterven te jong. Als er eindelijk weer iemand op de troon komt waarmee te praten valt, besluiten Sammerah, Jacky en Tatjana dat ze de nieuwe Eerwaarde Moeder moeten steunen. Alle bevolkingsgroepen zullen eensgezind de vijand het hoofd moeten bieden. Het is echter de vraag wie de werkelijke vijand is. Helena Attholred heeft zo haar eigen mening over wat het beste is voor haar gezin. Het venijn smeult al sinds ze de bloedband met Sana aanging. Als zij haar zin krijgt, werkt deze oorlog in haar voordeel. De magiërs op Laskoro zijn immers veel te zwak geworden, of vergist ze zich daarin?

De cover van het boek komt in bepaalde punten overeen met deel 1 en past er mooi bij. Wel heeft de draak andere kleuren, wat betekend dit voor het verhaal? Welke kant zal het opgaan en waar nemen de schrijvers ons nu mee naartoe? Weet dit verhaal mij mee te nemen naar een andere wereld?

Het antwoord is inderdaad! In het verhaal volg je de kroonprinses Sylviana, zij moet zodra ze 25 is haar moeder vervangen als Eerwaarde moeder; het hoofd van alle hoge priesteressen. De schrijfsters nemen je mee in het leven van de kroonprinses en de weg die zij bewandeld. Deze weg is voor een ieder wel een beetje herkenbaar. Niet zozeer als prinses maar wel als tiener. Het pad naar een volwassen leven. Naast Sylviana volg je een oude bekende vanuit het eerste boek. Nu krijgt de tante van Sylviana eindelijk een duidelijker beeld. Ook volg je een aantal priesteressen op weg naar hun grotere rol in Berinyi, elk met hun eigen strubbelingen en hun eigenaardigheden.

De schrijvers weten met dit vervolg een duidelijk beeld te geven aan de nieuwe planeet Berinyi. Een uitgebreide beschrijving van de landschappen wordt je zeker niet onthouden. Het wordt al snel duidelijk dat deze planeet parallel loopt aan Laskoro en dat begint al met de verhouding van man en vrouw. De vraag die je bezighoudt is: zal een oorlog met Laskoro dit ook echt oplossen?

Het verhaal heeft een zeer complexe en speciale wereldbouw. Er is duidelijk veel tijd besteed aan de wereldbouw van dit rijk. Ontzettend veel lof voor de schrijfsters om op deze manier een origineel verhaal te schrijven en toch te zorgen dat er voor ons een punt van herkenning in zit.

Het boek start heftig en dat trekt je er meteen in. Wel zou er een trigger warning bij kunnen staan omdat het niet zomaar iets is waar het verhaal mee start. De personages krijgen allemaal een duidelijke emotionele uitdieping, je voelt met ze mee. Een bepaalde onmacht maakt zich geregeld meester van je bij het lezen van de plannen van Helena. Hoe kan ze dat nou doen en hoe kun je leven met jezelf op deze manier? Vanuit het perspectief van Helena word je al snel weer meegenomen naar deel één en beleef je hetzelfde van een andere kant. Dit is heel interessant en zorgt voor het totaalbeeld van de situatie. De dingen die in deel één niet helemaal duidelijk waren vinden hier hun weg.

Het is ook mooi dat je tijdens het lezen langzaam verzeild raak in de tweestrijd waarin Sylviana zich bevindt en op welke manier zij hier mee omgaat. Naast dat zij hier zelf mee moet omgaan neemt ze ook haar vriendinnen hierin mee. Maar wat betekent dit voor hun en wat voor stappen maken zij. Allemaal duidelijk en meeslepend verwoord.

Smeulend Venijn -1

“Als ik koningin wordt is een nieuwe Raad van Twaalf samenstellen het eerste dat ik doe.”

Het enige wat er mist is de beeldschetsing van de personages. Als je in beelden denkt mist er een duidelijk beeld van hoe de karakters eruit zien. Dit hoort duidelijk bij de schrijfstijl en na een bepaald aantal bladzijdes raak je hier ook als beelddenker wel aan gewend.

Er is één ding wat terugkerend de aandacht afleidt van het verhaal en dat zijn alle ingewikkelde termen, plaats- en familienamen. Het zou prettiger zijn om een geheugensteun te hebben achterin het boek zodat je even snel kunt kijken wie/wat dat ook alweer was. Gaandeweg het boek gaat het makkelijker en is het makkelijker volgbaar.

Daar waar deel één een behoorlijk aantal dingen miste maakt deel twee zeer zeker een boel goed. Het is duidelijk een vervolgverhaal en zit niet bomvol actie maar wel super vol met achtergrond informatie. Dit is een zeer welkome verrassing, het boek zorgt vooral voor nieuwsgierigheid en dat betekend dat ik toch wel benieuwd ben naar wat deel drie gaat brengen.

Een verhaal dat naar mijn mening veel goed heeft gemaakt in de serie! Ik om dan ook uit op 3,5 sterren.

Cover: 🌟🌟🌟🌟
Vertelling: 🌟🌟🌟
Originaliteit: 🌟🌟🌟🌟
Verhaal: 🌟🌟🌟
Lettertype: 🌟🌟🌟🌟🌟
Papiergeur: 🌟🌟
Overall: 🌟🌟🌟½

Happy Reading!

Lisa

Review: Sluimerend Vuur – Johanna Lime

Genre: Sci-Fi / Fantasy
Uitgever: Zilverbron
Serie: De vergeten vloek #1
ISBN: 9789463080873
Uitvoering: Paperback
Aantal pagina’s: 493
Uitgave: April 2016
Met dank aan Johanna Lime voor het beschikbaar stellen van het recensie-exemplaar.
Flaptekst:
Jima Revaldesh-Morane moet kroonprins van Laskoro zijn, maar hij is een dromer. Hoe kan hij dan de beschermheer worden van het grote koninkrijk? En hoe komt hij erachter waardoor de disharmonie in de bevolking is ontstaan?
De Wanzjen van Chyndyro heeft hoge verwachtingen van zijn jongste zoon. Maar Lucian wil zijn oudere broers niet in de weg staan. Hij leidt de vertalingscommissie, waar alleen mannen lid van zijn, totdat Kamilia zich aanmeldt.
Franck Gettferdrey, de oudste zoon van Norman, merkt dat zijn vader er vreemde ideeën op nahoudt. Na een schokkend voorval wordt hij de leider over de Ruiters en besluit bovendien de politiek in te gaan.
De drie dynastieën van Laskoro moeten na eeuwen weer samenkomen, maar kunnen ze met hun magie en met de technieken van het moderne Laskoro de dreigende oorlog voorkomen? Hoe stop je een vijand die zelfs voor magiërs onzichtbaar blijft?
In het verhaal volg je vier personages, Jima, Lucian, Franck en Kamilia. Deze personages hebben elk een eigen levenspad die in het boek met elkaar verweven raken. Maar wat moeten een kroonprins, een Wanzjen, een ruiter en een ‘gewoon meisje’ met elkaar?
Het begin van het boek roept gelijk vragen bij mij op. Een raadselachtig proloog is de start van dit verhaal. Een kijkje in het hoofd van Jima, de kroonprins. Je maakt op deze manier kennis met deze bijzondere jongen. Een jongen geboren in een koninklijke familie, die ineens voor het blok gezet word en kroonprins wordt. Maar hij heeft iets bijzonders: hij is volgens zijn familie en het volk namelijk een dromer. Maar is dat ook echt zo?
Dat is een vraag die meteen in je hoofd terecht komt. Tijdens de eerste hoofdstukken word je  meegenomen in de omgeving van Yokan. Deze wordt goed omschreven en dat zorgt ervoor dat je je bij de omgeving een duidelijk beeld kunt vormen. De schrijvers hebben duidelijk voor ogen hoe het eruit ziet en weten dat ook duidelijk te maken. Daar waar de omgeving zo goed omschreven wordt mist de duidelijke uitleg helaas bij het uiterlijk van de personages. Dit komt omdat de personages afzonderlijk van elkaar worden neergezet en het even duurt voordat de verhaallijnen door elkaar gaan lopen. Hierdoor mis je als lezer een duidelijk beeld van de hoofdpersonages.
Doordat je als lezer de karakters eerst afzonderlijk volgt komt het verhaal traag op gang. Dit zorgde ervoor dat ik moeite moest doen om het verhaal door te komen. Het schoolleven van de kroonprins wordt afgewisseld met het traject van de Wanzjen, het leven van de ruiter en de opleiding van de jonge meid.
De verhaallijn vult zich met namen, terminologie en plaatsnamen. Dit alles zorgt ervoor dat het voor de lezer belangrijk is zijn hoofd erbij te houden of zelfs een papiertje naast je neer moet leggen om alles op te schrijven.
In de dynastie waarin geleefd wordt is magie een niet bekend gegeven. Een oud gegeven, iets wat vroeger was. Niet nu meer, althans dat is wat het volk gelooft, lang geloof je dat tijdens het lezen ook, want wat moet je als volk met magie terwijl je beschikt over vergevorderde technologie?
“Lucian, je bent klaar voor je eerste Wanzjen-test. Ik verwacht je morgen.”
Langzaam maar zeker bouwt het verhaal zich duidelijker op. Hier heeft de schrijfster het zeker niet laten liggen. Stap voor stap komen de personages in elkaars leven en delen vele gevoelens en gedachtes. Deze samenkomst van personages en omstandigheden monden uit in kleine schermutselingen die snel afgehandeld lijken te zijn en die maken de spanningsboog voor de lezer wiebelig.
Na de helft van het boek word je toch gegrepen door deze schermutselingen, waarom gebeuren deze vreemde dingen? Wat betekent dit voor de nieuwe koning? Waarom willen deze mensen juist het koninkrijk aanvallen? Deze vragen bleven ook nog wel even hangen, want het einde van dit eerste deel van de serie zorgt ondanks de langzame start toch wel dat je door wilt lezen.
De langzame start nam duidelijke wendingen. Al met al een verrassend boek, een verhaal met wendingen die nog niet helemaal duidelijk zijn. Ik ben benieuwd naar wat de rest van de serie zal doen.

Cover: 🌟🌟🌟🌟
Vertelling: 🌟🌟🌟
Originaliteit: 🌟🌟🌟
Verhaal: 🌟🌟🌟
Lettertype: 🌟🌟🌟🌟🌟
Papiergeur: 🌟🌟🌟🌟
Overall: 🌟🌟🌟

Happy Reading!

~Lisa

Review: De Laatste Strijd – Thorian & Kristian

Genre: Fantasy
Uitgever: Zilverbron
Serie: De laatste strijd #3
ISBN: 9789463080774
Uitvoering: Paperback
Aantal pagina’s: 345
Uitgave: Maart 2017

Mint is al eeuwenlang gescheiden van de Andere Wereld die aan de andere kant van de bergen ligt. Deze bergen vormen een natuurlijke grens. Volgens de Minti woont er een barbaars volk zonder ziel en zonder respect voor het leven die hun Martazu-kaili-h’ina willen vangen en doden en om deze reden willen de Minti niets met hen te maken hebben. Het oversteken van de bergen is dan ook verboden en de straffen die erop staan zijn gruwelijk. Koning Perrel is een hardvochtige heerser die zijn rijk streng beveiligd.

Screenshot_20210127-103610_bolcom

Kristan is een Martazu-kaili-h’ina, een geschubde diersoort die kan vliegen en via telepathie met Thorian spreekt, zijn soort wordt in het kort ook wel Martes genoemd. Hij is Thorians beste vriend en zielsverwant. De Martazu-kaili-h’ina en de Minti zijn vanaf de geboorte verbonden met elkaar. Thorian heeft een jongere zus Ahuvah. Zij wil aan het hof van koning Perrel werken, omdat ze het geld goed kunnen gebruiken. Thorian en Ahuvah wonen samen met hun moeder. Hun vader is tijdens zijn werk omgekomen. Thorian werkt op het land om het gezin in hun levensonderhoud te voorzien, dit is echter niet voldoende en ook zijn zus zal aan de slag moeten. Ahuvah wordt aangenomen, echter tot haar schrik in een gevaarlijkere functie dan zij had verwacht.

Als Thorian op een dag door Kristan wordt gewezen op een dreigende lucht die boven de bergen hangt, besluit Thorian ondanks het verbod de Andere Wereld te betreden om samen met zijn Mart om uit zoeken wat er aan de hand is. Als zij samen eenmaal over de bergen heen zijn gevlogen en over de verboden wereld vliegen, verbaast Thorian zich over hoe mooi en vredelievend dat land er uit ziet. Hij ziet geen gruwelijke zaken zoals zijn koning Perrel het altijd doet voorkomen. Thorian ziet een stadje en besluit daar een kijkje te gaan nemen. Het is bedekt met een dikke laag stof en er is in eerste instantie geen teken van leven. Zodra Thorian echter een groepje met voor hem onbekende wezens ziet, besluit hij samen met Kristan terug te gaan naar Mint. Thorian is echter nieuwsgierig geworden naar wat hij heeft gezien en is benieuwd naar wie de wezens zijn. Ze zien er anders uit dan de volkeren waarmee de Minti handel drijven. Thorian gaat daarom voor een tweede keer naar de Andere Wereld, dit keer zelfverzekerder. Hij wil erachter komen waarom de stad verlaten is, welke wezens er leven in de voor hem onbekende wereld en waarom het al eeuwen verboden is deze wereld te betreden. Tot zijn schrik wordt hij al gauw ontdekt door een groep aanwezigen en is hij zijn leven niet zeker.

Ondertussen krijgt Obulon, de Duistere Heer en Heerser van het Zuiden, steeds meer macht en brengt zijn pionnen in beweging. De naderende oorlog krijgt steeds meer vorm. De leden van de Gezworen raad proberen met alle macht Obulon te verslaan en krijgen hierbij uit onverwachte hoek hulp.

20210127_103136

De cover is erg mooi en vooral indrukwekkend, omdat je door een mannelijk personage, zo te zien een strijder, strak wordt aangekeken. De cover past bij het genre, het is gelijk duidelijk dat het om een fantasy verhaal gaat. Het derde en laatste deel van De laatste strijd begint met een spannende proloog met een kleine terugblik wat er in de eerdere delen is gebeurd.

Als Thorian de Andere Wereld betreedt, beschrijft Arwen Mannens erg goed hoe hij het verschil tussen het rijk van koning Perrel en de Andere Wereld ervaart. Samen met Thorian verbaas je je over de schoonheid van de stad ondanks dat deze door stof bedekt is. Het contrast is namelijk erg groot tussen de twee rijken. Daarnaast zijn haar beschrijvingen van de diverse landen en landschappen en de volkeren die er wonen net als in de eerste twee boeken van trilogie wederom erg mooi. Ook was ik onder de indruk van de sterke band tussen Thorian en Kristan. Ze passen uitstekend bij elkaar, ze behandelen elkaar als gelijken en vullen, waar nodig, elkaar aan. Echte zielsverwanten dus.

De schrijfster brengt de diverse personages overtuigend tot leven. Vooral de hoofdpersonages zijn goed uitgewerkt. Naast de strijd tegen de Duistere Heer hebben diverse personages hun eigen demonen waarmee ze moeten leren zien om te gaan. Sommige bestaan alleen in hun hoofd, anderen zijn maar al te reëel, maar beide soorten van lijden vergen echter het uiterste van het desbetreffende personage en zij zullen de kracht moeten opbrengen hiertegen weerstand te bieden.

Het was een aangenaam weerzien met de personages uit de vorige delen, zoals bijvoorbeeld Xiandrei en Xenia uit Liourain. Verder was ik onder de indruk van de Martazu-kaili-h’ina, wat een prachtige en wijze wezens zijn dit. Wat moet het bijzonder zijn om zo een zielsverwant te hebben.

Thorian en Kristan is een magisch avontuur met bijzondere wezens, een heerlijke fantasy met strijd tussen goed en kwaad, waar de nadruk niet zozeer op de strijd tegen het kwaad ligt, maar meer op de personages en de zaken waar zij persoonlijk mee te maken krijgen. Het boek heeft een verrassend einde, dat een opening laat voor een eventuele vervolgserie. Ik hoop van harte dat Arwen Mannens binnenkort weer gaat schrijven.

Ik geef De laatste strijd 3: Thorian en Kristan graag 4 sterren.

Cover: 🌟🌟🌟🌟
Vertelling: 🌟🌟🌟🌟
Originaliteit: 🌟🌟🌟🌟
Verhaal: 🌟🌟🌟🌟
Lettertype: 🌟🌟🌟🌟
Papiergeur: 🌟🌟🌟🌟
Overall: 🌟🌟🌟🌟

Happy Reading!

Liefs,

Jeanine

Review: Een ijzeren vuist — Sebastiaan Koen

Genre: Fantasy
Uitgever: Zilverbron
Serie: De Verhalen van Auruco #3
ISBN: 978-94-6308-193-1
Uitvoering: Paperback
Aantal pagina’s: 313
Uitgave: November 2019

Met het laatste deel net uit leek het me goed om eindelijk eens verder te gaan in de serie van Sebastiaan Koen. De Verhalen van Auruco is een serie van vier boeken en het laatste deel Een vlam in de duisternis wordt binnenkort uitvoerig besproken op ons blog, want Bren doet mee aan de blogtour omtrent dit boek! Maar goed, zoals vaker loop ik natuurlijk hopeloos achter. Eerlijk toegegeven ben ik een klein beetje fantasy moe de laatste tijd, maar dat zal ongetwijfeld te maken hebben door de overdaad aan verhalen in het genre en mijn mindere ervaringen de laatste tijd met het lezen ervan.

Een ijzeren vuist - kaft

Wat was ik dan ook blij dat ik aan de slag kon in dit derde deel van De verhalen van Auruco reeks, ik had erg genoten van de voorgaande twee delen en wilde toen al weten hoe het allemaal verder ging. Ondanks mijn fantasy-moeheid zat ik heel snel weer in het verhaal, want vanaf de eerste pagina zit je al direct weer in de actie.

De acht van Auruco (hoewel het er niet meer acht zijn) zijn druk bezig met hun strijd tegen de kwaadaardige tovenaar Felkon Demonos. Nadat de Ijzeren Stad belegerd is door het leger van Styrr, een handlanger van Felkon, is het hoog tijd voor een tegenoffensief. De broeders Staalhart verzamelen bondgenoten om dit te bewerkstelligen, maar hun weg is er niet een zonder kleerscheuren.

Een ijzeren vuist 1

Het andere deel van het verhaal gaat over Skjald en Elisia. Skjald is aan het einde van het vorige deel spoorloos verdwenen en Elisia besluit om hem te gaan zoeken. Ze belooft dat ze zich daarna weer aan zullen sluiten bij de rest van het gezelschap. Haar reis brengt haar echter veel verder weg van de rest en ook die weg is geen gemakkelijke.

Dit derde deel van De verhalen van Auruco was weer van begin tot eind volgepakt met actie. Grote legers die tegen elkaar strijden, enorme steden gehouwen uit bergen, een brug die onmogelijk door mensen gemaakt had kunnen worden. Alles wat je verwacht van goede worldbuilding zit in dit verhaal. Toch is het een verhaal dat karakter gedreven is en dat is ook precies wat de serie zo sterk maakt. Je leeft mee met alle personages. Soms schreeuw je het uit van frustratie en andere keren juich je weer als er iemand kapot gaat die het zo enorm verdient. Hoewel de hoofdpersonen in de vorige boeken al aardig wat te lijden hadden is daar in dit boek nog even een schepje bovenop gedaan. Het is haast alsof Sebastiaan Koen ervan geniet om zijn personages zoveel leed voor te schotelen, maar tegelijkertijd toont het ook weer aan hoe verschrikkelijk oorlogen en verlies kunnen zijn, of het nou een fantasy setting is of niet. Dat een schrijver al die gevoelens los kan maken zegt ook wat over de kwaliteiten van de persoon in kwestie.

Een ijzeren vuist 2

Op de voorkant van het boek zien we ook een draak die vuurspuwend naar voren komt. Voor liefhebbers van draken; er zitten draken in dit boek! Maar of je nu wel of niet van draken houdt, deze fantasy reeks is absoluut de moeite waard en het lijkt wel of elk deel weer beter is geschreven. Wat dat betreft zie je dat Sebastiaan Koen zich als schrijver ook steeds verder blijft ontwikkelen. Ik kan dan ook niet wachten om de ontknoping te gaan lezen! Ben je nog niet begonnen aan deze reeks? Dan zou ik hem zeker eens gaan proberen, het is een perfecte serie voor deze steeds donker wordende dagen!

Cover: 🌟🌟🌟🌟🌟
Vertelling: 🌟🌟🌟🌟🌟
Originaliteit: 🌟🌟🌟🌟
Verhaal: 🌟🌟🌟🌟🌟
Lettertype: 🌟🌟🌟🌟🌟
Papiergeur: 🌟🌟🌟🌟
Overall: 🌟🌟🌟🌟½

Happy Reading!

Liefs,

Jeffrey

Review: Asquil, boek 1: Een lange reis — Arlieke van Remmerden

Genre: Fantasy
Uitgever: Zilverbron
Serie: Asquil
ISBN: 9789463081825
Uitvoering: E-book
Aantal pagina’s: 241
Uitgave: Juli 2019
Asquil - Kaft
Samenvatting:
Enyria hoopt dat haar vader voor haar een echtgenoot zal uitkiezen tijdens hun volgende bezoek aan de stad. Dat is in haar ogen het doel in haar leven: trouwen en kinderen krijgen.
Dan wordt de stad tijdens het lentefestival, een dag die feestelijk hoort te zijn, aangevallen door een draak. Haar vader sterft in het gevecht. Enyria ontdekt vreemde magische krachten in zichzelf waarmee ze het monster doodt.
Hierdoor komt ze erachter dat ze een beschermer van het leven is, maar wat dit precies voor haar betekent?
Niets is zoals het was. Enyria moet zichzelf opnieuw leren kennen en haar plek in de wereld zien te vinden.
Het prachtige ontwerp van de kaft trok mijn oog. Donker, mysterieus en de fantasy gevoelens spatten er vanaf. Maar is dit boek ook donker, mysterieus en fantasy? Het antwoord op deze vragen zijn nee, ja en ja. Het begin is al mysterieus. Het verhaal gaat over Enyria een jong meisje die op het punt staat een vrouw te worden. Dit is niet zomaar iets want het betekent dat haar vader een man moet kiezen voor haar.
Iets wat ze heel graag wil; moeder worden, een huisvrouw en bovenal een getrouwde vrouw. Sayla, haar grote zus is al zover. Haar vriend maakte haar een jaar geleden het hof op het lentefestival. Het lentefestival van dit jaar loopt echter niet zoals ze gehoopt had. Een draak gooide roet in het eten. Haar vader, de man die haar zou moeten weggeven is hierdoor gestorven… wat moet ze nu? Verpest had Enyria het toch al…of toch niet?
“Ik hou van je zoals een vader van zijn dochter houdt”
Veel tijd heeft ze niet om na te denken. Ze moet vluchten. Die weg vlucht je als lezer met haar mee. Door de weinige perspectiefwissel wordt je als lezer meegenomen tot in het diepste van je gevoel. Angst, boosheid, moedeloosheid, oneerlijkheid maar ook kracht. Bizarre plottwists voeren de boventoon in dit verhaal. Als lezer vraag je je af hoeveel kan zo’n meisje aan, hoeveel moet er nog gebeuren voor ze breekt?
Asquil boek 1
“Mijn naam is Enyria, heer”
Het antwoord is niets. Enyria is de beschermer van het leven. Maar is dat het ook waard om zelf te overleven? Wat betekent deze grote verandering voor haar? Zal haar droom om een man te vinden, te trouwen en moeder te worden overleven? Dit weet zowel Enyria als de lezer niet. Er gebeurt veel en in delen van het verhaal spring je van actie naar actie. Ondanks de magische touch uit het boek is het boek verre weg van vrolijk. Het neemt je mee naar de duistere kant van de mens.
Dit zou vervelend kunnen zijn maar de schrijfster heeft de scenes goed uitgewerkt. Verschillende scenes zullen bij menig lezer een heleboel woede en walging oproepen. Wat kunnen mensen toch vreselijk zijn.
De vele actiescenes zorgen er voor dat je er in een ruk door komt. In dit verhaal speelt natuur een belangrijke rol. De natuur in het algemeen, de menselijke natuur, de elementaire kracht. Maar wat betekent dit voor Enyria valt nog te zien.
” Ik ben geen kind, ik ben geen soldaat, ik ben een beschermer!” 
Dit boek neemt de lezer mee naar een andere wereld, heeft een sterke zuigkracht en blijft goed hangen. Het nodigt uit om iedere keer weer het boek op te pakken. Opeens is hij dan ook uit… Maar het mooie is de reis gaat verder!
Dit boek nam mij mee naar een andere plek, deed de wereld om mij heen even vergeten. Dit is iets wat een boek al lang niet meer met mij heeft gedaan. Al met al kom ik dan ook uit op een dikke vijf ster.

Cover: 🌟🌟🌟🌟🌟
Vertelling: 🌟🌟🌟🌟🌟
Originaliteit: 🌟🌟🌟🌟🌟
Verhaal: 🌟🌟🌟🌟🌟
Lettertype: 🌟🌟🌟🌟🌟
Papiergeur: 🌟🌟🌟🌟🌟
Overall: 🌟🌟🌟🌟🌟

Happy Reading!

Liefs,

Lisa

Review: Rheya — Arwen Mannens

Genre: Fantasy
Uitgever: Zilverbron
Serie: De laatste strijd #2
ISBN: 9789463080378
Uitvoering: Paperback
Aantal pagina’s: 402
Uitgave: Maart 2016
Hartelijk dank aan Uitgeverij Zilverbron voor het beschikbaar stellen van het recensie-exemplaar in ruil voor mijn eerlijke mening.
 
Rheya - Kaft
 
Flaptekst:
Wanneer de nieuwsgierigheid van Rheya een slapend kwaad wekt zien de wijzen van de Gezworen Raad zich genoodzaakt om een oud plan voortijdig uit te voeren.
Rheya stort in wanneer zij de waarheid verneemt over een van Liourians best bewaarde geheimen. Maar alsnog besluit zij haar lot te omarmen en een opdracht te aanvaarden die op het eerste gezicht onmogelijk lijkt.
Tijdens haar tocht zal ze moeten leren om te vertrouwen op een jeugdvriendin die de waarheid heeft verzwegen, op vreemden die meer over haar verleden afweten dan zijzelf en ook op een kind dat banden heeft met de vijanden in het zuiden.
Maar haar belangrijkste opdracht zal zijn om een plaats te zoeken in haar familie. Iets waarvan ze altijd gedroomd heeft, maar wat meer inspanningen en opofferingen vergt dan ze gehoopt had.
 
Rheya is het tweede boek in de fantasy trilogie “De laatste strijd” van Arwen Mannens. Een fantasy die je eigenlijk wel in je bezit moet hebben als je dat nog niet hebt. Bij het eerste deel liep ik zelf op tegen de lange hoofdstukken en vooral het veelvuldig gebruiken van allerlei verschillende talen van de rassen in het boek. In dit boek viel me al gelijk op dat er wat veranderingen zijn en dat vond ik zo fijn. Okay, de hoofdstukken zijn nog steeds lang, van de 402 pagina’s die het boek telt is het verdeeld in negen hoofdstukken, maar dit keer werd er tijdens de lange hoofdstukken gebruik gemaakt van duidelijk aangegeven rustruimtes, dus kon ik het boek even aan de kant leggen zonder me gelijk schuldig te voelen naar het boek ( ja, dat is een tic van me, dat kan ik dus echt hebben) Dus laat dat je absoluut niet weerhouden om aan deze serie te beginnen. Er wordt af en toe nog wel in verschillende talen gesproken, alleen was dat zoveel minder in dit deel, dat was echt een verademing. Want hoe mooi en knap ik het ook vind, stond mij dat toch wel wat tegen eerst. Maar dat was bij dit boek niet het geval, de keren dat het gebeurde stoorde niet meer en het waren ook geen lange dialogen meer in die talen. Happy!!! Met andere woorden, onwijs veel vooruitgang en dat vond ik echt een verademing.
 
Rheya 1
 
“Dromen zijn luchtbellen die door de kleinste prik uiteenspatten alsof hun kleuren opeens ophouden met bestaan” -blz.298-
 
Het verhaal zelf begint al gelijk spannend en houd je dan ook als lezer in zijn greep. Het is even wennen aan Rheya, omdat Illyana, oftewel Xirena, nog vers in mijn geheugen lag, maar dat ging eigenlijk vrij soepel weer over. De vertwijfeling van Rheya en haar gevoel van verraden zijn door degenen die dichtbij haar staan was duidelijk voelbaar tijdens het lezen en ik snapte haar daarom ook erg goed. Want net als bij Illyana bleek ook Rheya haar hele leven gebaseerd te zijn op een leugen en zie dan nog maar weer het vertrouwen op te bouwen. Ook zij gaat op zoek naar haar verloren familie, ondanks dat ze sommige beslissingen die lang geleden gemaakt zijn, helemaal niet eerlijk vind. Lukt het Rheya om hier vrede mee te krijgen of neemt de jaloezie haar dan toch in zijn greep?
 
Rheya 2
 
“Ik heb jaren geleefd in gevaar, want mij had Obulon waarschijnlijk het snelst kunnen vinden in Liourain, terwij zij veilig opgroeide in onwetendheid.” -blz.130-
 
Ik leefde op sommige momenten zo met haar mee. Hoe verder ik het verhaal in kwam hoe moeilijker ik het vond om soms even te stoppen met lezen, want het werd steeds spannender en dan die plottwist tegen het einde laat je echt even staan van, euhm wacht even…wat gebeurde er nou. Eigenlijk exact hetzelfde als de personages zich voelden zo voelde ik me ook. Ik moet dus gewoon weten hoe het verder gaat en zal dan ook binnenkort het derde en tevens laatste deel in deze fantasy serie gaan lezen. Ben zo onwijs nieuwsgierig hoe het allemaal af gaat lopen en verder zal gaan. Of het ze gaat lukken om Liourian weer in ere te herstellen….
 
“Xirene ontwaakte uit haar starende roes en draaide zich naar haar twee gesprekspartners.” Je zei zelf dat mijn moeder geen angst kende voor de moordende vraatzucht van koper. Ik zal haar herinnering levendig houden en bewijzen dat ik een dochter ben van de machtige Xynthe, koningin van de witte toren.” -blz.331-
 
Cover: 🌟🌟🌟🌟🌟
Vertelling: 🌟🌟🌟🌟
Originaliteit: 🌟🌟🌟🌟
Verhaal: 🌟🌟🌟🌟
Lettertype: 🌟🌟🌟🌟
Papiergeur: 🌟🌟🌟
Overall: 🌟🌟🌟🌟
 
Happy Reading!!!
 
Liefs,
 
Bren


Review: Een koninklijk verraad — Sebastiaan Koen

Genre:                    Fantasy
Uitgever:               Zilverbron
ISBN:                      9789463081429
Uitvoering:            Paperback
Aantal pagina’s:    301
Uitgave:                  November 2018

Nadat ik aangenaam verrast was door het eerste boek in “De verhalen van Auruco” serie van Sebastiaan Koen besloot ik dan eindelijk verder te gaan met dit fantasy epos, wat uiteindelijk uit vier delen moet gaan bestaan. Ik was zo benieuwd hoe het verder ging met de Acht van Auruco en hoe alle personages verder verwikkeld zouden raken in de oorlog tegen Felkon. Hoe was dit tweede deel?

Een koninklijk verraad kaft.jpg

Lees verder “Review: Een koninklijk verraad — Sebastiaan Koen”

Jeffrey’s TBR; 2019 Lezend afsluiten!

We zitten al weer over de helft van November en dat betekent dat het jaar al bijna weer voorbij is! Ik heb allang mijn leesdoel bereikt voor dit jaar, maar zodra NaNoWriMo klaar is ben ik van plan om December lezend en schrijvend door te brengen. Het is immers een perfecte maand om lekker op de bank te kruipen met een goed boek, of om even lekker weg te zijn in de wereld van mijn fantasy verhaal! Deze maand heb ik niet zoveel tijd om te lezen, omdat ik de 50.000 woorden voor NaNoWriMo wil halen en dat dreigt vooralsnog gewoon te gaan lukken! 😀 Toch wil ik nog proberen vijf boeken te lezen dit jaar en ik heb straks lekker kerstvakantie, dus dan ook lekker veel leestijd! Laten we een kijkje nemen naar de stapel die ik nu nog wil lezen!

My Next TBR.jpg

Lees verder “Jeffrey’s TBR; 2019 Lezend afsluiten!”

Review: De verhalen van Auruco “Een rijk in verval”

Titel           De Verhalen van Auruco deel 1, “Een rijk in verval”

Auteur       Sebastiaan Koen

Uitgever    Zilverbron

Genre         Fantasy

Rating         🌟🌟🌟🌟

 

Een rijk in verval 1.jpg

“Onze verkenner is zojuist terug gekomen met het nieuws dat de Borreks ongeveer vier uur van ons dorp verwijderd zijn. Ze zullen alles meenemen en iedereen vermoorden die ze tegenkomen. Met deze afschuwelijke gedrochten valt niet te onderhandelen.”

De broers Dorvin en Edilion Staalhart moeten noodgedwongen hun dorp ontvluchten na een zeer heftige en bloederige aanval van de Borreks; afzichtelijke moordlustige wezens die niets of niemand zullen en willen besparen op hun pad des doods. Ze weten ternauwernood te ontkomen. Hier begint het avontuur van de gebroeders Staalhart, hun familie en hun vrienden. Hoe verder ze komen des te groter groeit hun haat voor de in en in slechte tovenaar Felkon Demonos, de schepper van vele afschuwelijke wezens, moordenaar van velen, maar ook de beruchte koning staat op hun zwarte lijst.

“Ik heb je heus wel gezien. Ik had je gezegd dat je rustig aan moest doen, maar koppigheid zit bij jullie in de familie. Je mag dan de Rode Vlam bezitten, ook jij moet bij het begin beginnen.”  blz. 203

Gaandeweg komt Edilion er achter dat hij over magie beschikt, en niet zomaar magie maar een hele unieke soort. Dit zal hij moeten leren en daarbij ook onder controle moeten leren te krijgen. In veel steden heeft de Koning een verbod op magie gelegd, maar toch zullen ze het hard nodig hebben om hun weg te kunnen begaan. De broers, hun familie en vrienden gaan een zeer spannende tijd tegemoet!

Een rijk in verval 2.jpg

Sebastiaan Koen heeft met dit boek een zeer sterk debuut weten neer te zetten wat absoluut vraagt naar meer. Het is vlot en beeldend geschreven wat ervoor zorgt dat het boek rap weg leest en je een band met de personages opbouwt. Het bevat de juiste elementen die je in een fantasy mag verwachten: ( al mis ik dan de draken, maar hey die kunnen niet in elk verhaal voorkomen, ik weet het 😛 ) heftige gevechten, spanning, verdriet en verraad, hechte vriendschappen, sterke plotwendingen, magie en ga zo maar door. Heerlijk! Ik heb echt van dit verhaal genoten en zal dan ook snel in het tweede deel gaan starten met lezen.

“Een rijk in verval” is een echte aanrader voor de fantasy liefhebbers, voor sommige stukjes moet je wel een ietwat sterke maag hebben, maar dit is fantasy! Ik hou ervan en ik weet zeker dat velen met mij deze serie in hun hart zullen sluiten.

Happy reading!!!

Liefs, Bren