Hartelijk dank aan Uitgeverij SVM Publishing voor het beschikbaar stellen van het recensie-exemplaar in ruil voor mijn eerlijke mening.
Flaptekst; In een oogwenk veranderde mijn leven. Het was de bedoeling dat ik aan mijn studie zou beginnen als lid van het ijshockeyteam van Harkness. In plaats daarvan verschijn ik in een rolstoel op de campus. Alles aan mijn nieuwe leven is moeilijk en er is maar een persoon die dat snapt. Tegenover mijn kamer zit namelijk de enige andere studentenkamer die speciaal toegankelijk is voor mindervaliden. En daar woont de onwaarschijnlijk aantrekkelijke Adam Hartley. Zijn been is op meerdere plaatsen gebroken. We krijgen een band vanwege gedeelde frustratie over kapotte liften, ijshockeywedstrijden en teleurstellingen. We zijn gewoon vrienden, tot die nacht waarin alles uit elkaar valt. Of in elkaar klikt. Het enige wat ik weet, is dat ik voor hem gevallen ben. En hard ook. Maar kan Hartley wel van iemand houden die zo gebroken is als ik? In zijn donkerbruine ogen schuilen zijn eigen demonen. En terwijl mijn problemen voor iedereen duidelijk zichtbaar zijn, zitten zijn littekens diep van binnen verborgen.
Toen ik het boek voor het eerst in mijn handen had, was er iets in me dat zei; “Oh Bren…waar begin je aan, het gaat over ijshockey”. Ik ben geen fan van ijshockey, ik heb er geen hekel aan, maar het is niet mijn soort sport. Maar de titel van het boek “Gevallen Dromen” en de cover die spraken me zo aan, ik wou het gewoon lezen en dat deed ik. Of ik er spijt van had? Nope, geen moment. De schrijfstijl van Sarina Bowen is zo ontzettend spontaan gewoon, heerlijk. En het verhaal…loved it! Ze heeft de personages zo goed beschreven dat je het gevoel krijgt ze echt te kennen en al snel merk je nog maar weinig van de realiteit om je heen. Het las echt zo fijn weg, heb me geen seconde verveeld gewoon.
“Weet je wat het is, we zijn allemaal breekbaar. Het is gewoon dat de meeste van onze vrienden het geluk hebben dat ze dat nog niet weten.”
De strijd van Corey was voor mij zo herkenbaar, het ene moment sta je letterlijk nog vol in het leven en het andere lijkt alles van je weggerukt te zijn en zit je in een rolstoel…misschien wel voor altijd. Op dat moment is het ontzettend zwaar om het leven nog te zien als een dierbaar en mooi iets, maar voelt het ontzettend oneerlijk. Ik leefde daarom ook echt zo ontzettend mee met haar, ik weet hoe zwaar die strijd is en hoe moeilijk het is om de kracht te vinden om door te gaan. Toch is Corey naar Harkness gegaan en zet ze door. De vriendschap die ze daar krijgt met Hartley is zo ontzettend leuk. Zijn vriendin, oh wat haatte ik haar mee met Corey. Wat een afgrijselijk mens is dat zeg, wat zag hij toch in haar? Corey zal kei en keihard aan zichzelf moeten werken om toch weer te kunnen leren lopen, daarvoor zal ze verder moeten gaan met revalidatie therapie en dat valt haar ontzettend zwaar. Maar zou het haar met de kracht van vriendschap (en een stiekeme verliefdheid, ofc) wel lukken om door te zetten? En gaat Hartley dan toch eindelijk eens inzien dat Corey niet alleen een ontzettend leuke vriendin is, maar ook wel eens meer dan dat voor hem kan zijn. En dit zijn nog maar een paar rode lijnen in het verhaal die ervoor zorgden dat ik door wou blijven lezen. Want Corey heeft zo haar problemen, maar Hartley heeft er anders ook genoeg, alleen hij probeert ze uit alle macht voor zich te houden…“Jij bent de eerste persoon met wie ik wil praten als ik opsta en de laatste die ik wil zien als ik ga slapen.”Ik kan dan wel niet echt wat met ijshockey hebben, maar in deze serie vind ik het werkelijk waar geen enkel probleem om erover te lezen. Want het hoort er gewoon echt bij en ik ben het echt eens met de quote die voorop het boek staat: “Niemand schrijft over ijshockey zoals Sarina Bowen.” Want wat was dit een ontzettend mooi en leuk boek om te lezen. Ik heb me geen seconde verveeld en was als een kind zo blij dat ik verder kon lezen in het tweede boek van deze serie en hoop dan ook echt dat er meer in uit worden gebracht. Mijn recensie van het tweede boek zal binnenkort te lezen zijn hier op ons blog.“Hope is the thing with feathers-That perches the soul-And sings the tune without the words-And never stops – at all – Emily DickensonCover: 🌟🌟🌟🌟
Vertelling: 🌟🌟🌟🌟
Originaliteit: 🌟🌟🌟🌟
Verhaal: 🌟🌟🌟🌟
Lettertype: 🌟🌟🌟🌟1/2
Papiergeur: 🌟🌟🌟
Overall: 🌟🌟🌟🌟Happy Reading!
BrickHeadz, het is een beetje een “you love ‘em” of “you hate ‘em” dingetje van LEGO. Zelf noem ik ze de betere versie van Funko’s, omdat je er ook nog eens plezier aan beleeft om ze te bouwen. Nu was ik al een tijd op zoek naar deze set van Kylo Ren met de Sith Trooper uit Episode IX, maar kon ze alleen voor ver boven de adviesprijs vinden. Ik was dan ook zó blij dat ik deze set kreeg voor Kerst/Yule van onze vriend Robin! ^_^
Het leuke aan dit soort dubbele sets BrickHeadz is dat je er twee keer zoveel bouwplezier van hebt, of je kunt gezellig samen ieders eentje bouwen. Dat hebben Bren en ik ook wel eens eerder gedaan en dat was echt zo leuk!
Zoals altijd bij dit soort dubbele sets zitten er ook twee aparte bouwinstructies bij en zijn de BrickHeadz apart in een zakje verpakt.
Kylo Ren is in deze versie als Supreme Leader Kylo Ren ontworpen, met de helm die opnieuw in elkaar is gezet, met de rode naden. Ik vond hem zelf erg gaaf qua design, maar toch blijf ik de Kylo Ren uit Episode 7, waar hij ook nog een kap over zijn helm droeg de beste versie. Toch is het rare dat in deze versie van BrickHeadz het wel lijkt alsof hij ook een kap opheeft. Bonus punten dus van mij! 😉
De Sith Trooper, ook door velen “Red Trooper” genoemd, is denk ik een van mijn favoriete Stormtrooper designs. Ook in Star Wars: Galaxy of Heroes is het een van mijn favoriete units, die perfect in een First Order of Sith team past en de tegenstanders compleet van de kaart vaagt. Zijn wapen, de ST-W48 Blaster Rifle, maakt ook echt een heerlijk geluid!
De details van de helm zijn ook erg goed gedaan. Gelukkig geen stickers die geplakt hoefden te worden, want daar heb ik altijd best een hekel aan. Ik tril net iets teveel vaak als ik ze probeer te plakken en ze komen eigenlijk bijna nooit helemaal naar mijn zin op het project. Maar goed, die ellende had je dus niet met deze hele set BrickHeadz. Kudos dus voor LEGO!
Ik heb echt veel bouwplezier gehad van deze twee BrickHeadz. Al met al ben je niet veel langer dan drie kwartier bezig, als je rustig aan doet. Dus dit is echt perfect voor even een lekker momentje voor jezelf.
Overall score: 🌟🌟🌟🌟½
Prijs: n.v.t. (want ik heb deze set kado gekregen)
Hartelijk dank aan Uitgeverij De Crime Compagnie voor het beschikbaar stellen van het recensie-exemplaar in ruil voor mijn eerlijke mening.
“Wie kun je nog vertrouwen als je geheugen je in de steek laat”
Flaptekst: Het leven van Franka is totaal veranderd. Er zijn weken voorbijgegaan waarvan ze zich niets herinnert. Ze ontdekt dat haar moeder is overleden en haar man gedraagt zich ineens erg afstandelijk. Franka is niet meer de vrouw die ze was voordat ze een hersenbloeding kreeg. Maar langzaam bekruipt haar het akelige gevoel dat niet alle veranderingen aan haar hersenletsel toe te schrijven zijn…
Toen ik zag dat dit boek uit zou komen was mijn interesse gelijk gewekt. Zelf weet ik uit eigen ervaring hoe ontzettend moeilijk het is om na een ziekteperiode weer te herstellen en hoe het is als je geheugen je keihard in de steek laat. En het is dan echt ongelooflijk moeilijk om te weten wie je nog kan vertrouwen, juist omdat zoveel van wat men je zegt jou als wereldvreemd voor komt. Wie zegt dat dat wel zo is allemaal? Ik was dan ook razend nieuwsgierig hoe de schrijfster een onderwerp als dit zou gaan verwerken in het boek.
“Kun je iemand voor je zien staan en met hem praten terwijl die persoon er niet is?”
Loes den Hollander heeft een ontzettend vlotte schrijfstijl, waardoor je al lezend door het boek heen schiet. Ze zet je behoorlijk vaak op een verkeerd spoor, net als je denkt dat je weet hoe het in elkaar zit brengt ze je toch stiekem weer op gedachten door ineens een andere kant op te gaan. De gebeurtenissen zijn zo ontzettend vreemd, dat het absoluut niet raar is dat Franka vragen begint te stellen, maar elke keer lijkt ze tegen een muur op te botsen. Haar man begint steeds vreemder gedrag te vertonen en neemt afstand van haar, de dood van haar moeder en het hoe en waarom daarom heen kan gewoon niet kloppen. En zo spelen er nog heel wat dingen. Franka besluit het er niet bij te laten zitten en moet en zal achter de waarheid komen. Zelfs als dat volledig tegen de verhalen van haar familie en vrienden ingaat. Iets klopt er niet en wat dat is, zal boven tafel moeten komen.
“Mijn moeder is dood. Fataal hartfalen. En ondanks haar uitdrukkelijke wens om begraven te worden is ze gecremeerd. Hier klopt iets niet.”
Het boek houdt er aardig de vaart in. Het is niet dat je zegt ontzettend spannend of eng, maar houd je zeker wel in de greep. dit omdat je gewoon wilt weten hoe alles precies in elkaar zit. Wie spreekt er in vredesnaam nou de waarheid… of is Franka na haar hersenbloeding toch echt het spoor bijster geraakt? Het boek bevat flink wat plottwists en zet je best eens op het verkeerde been, eigenlijk is het best een mind fuck te noemen. Ik heb me zeker vermaakt tijdens het lezen van Loes haar zesentwintigste thriller alweer en hoop er in de toekomst nog vele meer van haar hand te mogen lezen. Haar boeken staan nog altijd garant voor een aantal uur leesplezier en ik weet zeker dat vele thriller liefhebbers dit boek zouden waarderen.
Met dank aan Nanouk Kira voor het beschikbaar stellen van het recensie-exemplaar.
Flaptekst:
In Dremséa werkt Durégo Eron eraan om drakenridder te worden, een titel die hem de kans geeft om zijn familie trots te maken en zijn verleden achter zich te laten. Als hij bijna zijn titel krijgt, wordt Ydrá, de dochter van de stadsheer, ontvoerd. Om haar vrij te krijgen zal Durégo een reeks opdrachten moeten voltooien. Hij doet zijn best, al krijgt hij steeds meer het idee dat er een achterliggende reden is voor Ydrá’s gevangenneming. Haar ontvoerder kent geheimen die zelfs voor Durégo onbekend waren. Om Ydrá te redden zal Durégo deel moeten nemen aan een spel waarvan hij de regels niet kent. Een spel waarin hij net zo gevangen lijkt als de drekar die hij wil bevrijden. Drakenhart is het eerste deel van de Drakenhart-serie.
En toen waren er ineens twee boeken met de titel Drakenhart die heel kort op elkaar zijn uitgegeven! Eentje van Ursula Visser van Perubo Publishing en eentje van Nanouk Kira van Uitgeverij Macc. Ik mocht die van Nanouk lezen en was erg nieuwsgierig, mede door de cover die mij zeker aansprak.
Drakenhart is gelukkig weer geen epische strijd van goed tegen kwaad, maar het is wel een queeste. Durégo Eron wordt op pad gestuurd om de dochter van de stadsheer te zoeken, nadat zij ontvoerd is. Zijn tocht leidt hem al snel naar het Broederbos waar hij de ruïnes van een oude oorlog treft en verwikkeld raakt in een spel. In ruil voor drie opdrachten van de mysterieuze Róbin mag hij Ydrá weer meenemen. Maar hoe langer hij aanwezig is in de oude gebouwen, hoe meer Durégo begint te twijfelen aan zichzelf. Als dan ook nog blijkt dat zijn bondgenoten lang niet allemaal betrouwbaar zijn, begint dat gevoel alleen maar sterker te groeien.
Wat heb ik genoten van dit verhaal. Nanouk heeft een plezierige schrijfstijl. In het begin van het verhaal werd je overstelpt met namen en allemaal met een accent op de naam, wat het voor mij erg lastig maakte om iedereen uit elkaar te halen, maar na een paar hoofdstukken zat ik dan toch echt in het verhaal en vanaf het moment dat Durégo het Broederbos in gaat, ben je echt in voor een flink avontuur vol misleiding en intrige. Echt een ding voor mij. Vooral de enigmatische Róbin maakte het verhaal de moeite waard. Hij wordt in het begin neergezet als Durégo’s tegenstander, maar al snel kom je erachter dat er meer schuil gaat achter de jongen dan het uiterlijke doet vermoeden.
Durégo is, ondanks dat hij de hoofdrol speelt een antiheld. Hij wordt eigenlijk onvrijwillig betrokken in een situatie waar hij niet in wil zitten en ook ontbreekt het hem regelmatig aan motivatie om iets te willen doen aan de situatie waarin hij zit. Dat maakt hem absoluut geen slecht personage, maar juist erg interessant. Geen held kan zonder twijfel zichzelf zomaar in het avontuur storten en vooral op psychisch vlak gebeurt er in Drakenhart heel veel.
Dat Drakenhart onderdeel van een serie is, dat wordt richting het einde wel duidelijk. Het verhaal laat een hoop open voor het vervolg en doet ook flink wat beloftes. Wat ik zelf ook erg fijn vond aan dit verhaal was dat het niet het zoveelste drakenrijders verhaal was, want eigenlijk is dat in dit verhaal bijzaak. Wat het wel is, is een mooie reis door de wereld die Nanouk goed heeft neergezet en waar zeker nog meer in te beleven zal zijn. Het enige minpuntje voor mij, naast de accenten op de namen, was dat de hoofdstukken redelijk aan de lange kant waren, waardoor ik het boek niet even kon oppakken om even een hoofdstukje tussendoor te lezen. Als ik ging lezen moest ik dus echt het leesmoment even pakken. Veel lezers zullen dat echter geen probleem vinden, vooral fantasylezers niet 😉
“Heb jij altijd al het idee dat je anders bent dan anderen? Voel je een diepe verbondenheid met de natuur? Ben je geïnteresseerd in spiritualiteit? Grote kans dat jij een heks bent!”
‘De weg van de Heks’ was echt een boek die ik gewoon moest en zou hebben. Want ik en hekserij gaan al vele jaren hand in hand, het maakt mij tot de persoon wie ik ben. Eerst had ik het boek via Story Tell gelezen en toen wist ik het helemaal zeker, ik moest dit boek in de papieren vorm hebben. Dus heb ik het boek besteld op de website van Lunadea zelf en kreeg ik het gesigneerd in huis. Heks zijnde vind ik het heerlijk om te lezen over hekserij en natuurlijk vind ik sowieso dat je nooit genoeg boeken kan hebben als mens, maar als heks kun je dat gewoon ook niet over dit onderwerp en als je er daardoor nog iets bij leert is dat natuurlijk helemaal mooi. Dit boek geeft je daar dan ook alle ruimte voor.
Ik was zelf heel erg gaan twijfelen over mijzelf en mijn spiritualiteit, ondanks dat dit al vanaf kinds af aan bij mij aanwezig is, ik zag entiteiten en voelde van alles aan, de binding met de natuur is er altijd al heel diep geweest en ga zo maar door. Maar de twijfel om er nog voor uit te komen dat ik een heks was kwam door verkeerde relatiekeuzes en zelfs sommige familieleden (waar ik dus ook geen contact meer mee heb) die me niet lieten zijn wie ik echt ben, het afkeurden, er belachelijk over deden. mij mijn zelfvertrouwen afnamen en ga zo maar door. Op school extreem gepest worden, zonder dat ze dit überhaupt van me wisten, hielp toen ook niet bepaald mee. Maar na nogal wat ellende te hebben meegemaakt besloot ik na een ernstig ziekbed in 2017/2018 dat het genoeg was geweest. Ik beloofde mijzelf dat als ik het zou overleven, ik er alles aan zou doen om de persoon die ik echt ben weer tot uiting te laten komen. En ik overleefde het….mijn pad strekte zich voor mij uit en een van de boeken die daar een extreem grote rol in heeft gespeeld, is toch echt dit boek. Tijdens het lezen ervan gaf zij mij weer de handvatten die ik kwijt was, nam mijn onzekerheden weg en heeft mij dat oh zo gemiste en belangrijke stuk van mijzelf weer terug gegeven. Mijn heks zijn…ik.. oftewel, mijn mij zijn! Het meest kostbare goed dat je als mens hebt, jezelf zijn en de vrijheid om dat ook daadwerkelijk te mogen en kunnen zijn.
In dit boek vertelt de schrijfster je via haar persoonlijke ervaringen wat hekserij is, hoe zij dat heeft ervaren door de jaren heen en hoe zij ermee omgaat. Hoe het toe te passen in je leven, hoe magisch denken werkt en hoe je dat in de praktijk kan brengen. Ze laat je kennismaken met de jaarfeesten en het voor ons zo belangrijke jaarwiel. Geeft wat informatie over rituelen, de maanfasen, kruiden en zo nog heel wat meer. Ook staat er een stukje in over de geschiedenis van de hekserij, waarvan een ieder weet dat dit absoluut heel wat zwarte bladzijdes in onze geschiedenis inneemt. Ze neemt je stap voor stap mee op het pad der hekserij. Lunadea haar schrijfstijl is ontzettend vlot, spontaan en zeer toegankelijk. Ik zat er gelijk vanaf de allereerste bladzijde in en las het in no time uit. Dus zeker een aanrader voor als je eens iets over dit onderwerp zou willen lezen. Ook staan er oefeningen en tips in het boek die je mag doen (niets moet) om te ervaren hoe jij je daarbij voelt en of het iets voor je is. Dit maakt het niet alleen een ontzettend fijn boek om te lezen, maar ook een erg nuttig werkboek. Daarbij kun je ook als naslagwerk gebruiken, wat hartstikke handig is 🙂
“Hekserij is leven vanuit je eigen, natuurlijke, bezielde kern.”
In de meeste boeken over hekserij staan vaak veel regeltjes, trust me, ik kan het weten ik heb er namelijk nogal wat verzamelt in mijn leven. Dit moet je doen, dat mag niet, dit is de enige manier en ga zo maar door….Soms zat ik echt wel eens van ‘nou…nog ff en we hebben een bijbel of streng lesboek onderhand voor ons liggen’ (niets mis met de bijbel mensen, ieder zijn geloof en levenswijze, helemaal prima wat mij betreft). En als iets mij tegenhoudt, is het dat opgelegde wel. Want hekserij is voor mij juist die vrijheid van hoe je in jouw leven staat en wat jij ermee kan en mag doen, zolang je er natuurlijk een ander geen schade mee doet. Het leven met de natuur en de seizoenswisselingen, de maan en zo nog meer. Al die opgelegde dingen weerhielden mij dan vaak om verder te lezen of het als serieus op te vatten. Het belemmerde mij vaak dan, want het voelde gewoon niet prettig en niet vertrouwd en als iets belangrijk is in de hekserij is het wel dat vertrouwen in de natuur en jezelf. Daarom is de moderne hekserij, zoals Wicca, voor mij persoonlijk niets, ik ben toch echt een traditionele heks en sta ook met beide voeten op de grond. Te zweverig is voor mij niet iets, maar dat is natuurlijk voor een ieder verschillend. Jij moet jezelf er prettig bij voelen en het ervaren als iets eigen, niet iets dat is opgelegd, want dat is absoluut niet de bedoeling.
Een kijkje in een klein gedeelte van mijn collectie spirituele boeken. Deze staat naast mijn nachtkastje 🙂
En dat is iets wat Lunadea in dit boek zo ontzettend goed weergeeft ook. Zij doet niet aan “moeten“, ze zegt jou niet wat te doen, maar geeft juist adviezen en tips die je aan kan nemen en kan toepassen in je leven als jij dat als prettig ervaart. Ze legt op een heerlijk nuchtere manier uit wat hekserij is, vanuit haar nu al meer dan twintig jaar aan levenservaring als heks. Haar motto: “Do no harm, but take no shit.” zou wat mij betreft inderdaad de enige echte regel in de hekserij horen te zijn. Lunadea gaf mij tijdens het lezen van haar boek echt het volledige gevoel van “thuis” komen weer terug. Alles viel terug op zijn plaats en ik voelde de heks in mij weer wakker worden, ik kwam eindelijk weer echt tot bloei en dat gevoel was voor mij echt zo ontzettend fijn en zo vertrouwd. Voor het eerst in tijden voelde ik mij niet meer alleen erin, niet meer tegengehouden en alles was zo ontzettend herkenbaar. Nu weet ik dat het lang niet voor iedereen zo is om er openlijk voor uit te kunnen komen dat je een heks bent, dit kan door verschillende factoren zijn, maar ik heb eigenlijk mijn hele leven al geweten dat ik anders was en ben dan anderen. Zo hou ik van rust en stilte en een fijne wandeling door de natuur, daar kom iik pas echt tot rust van. Ik ben geen uitgaanstype, maar toch echt een huismus en spiritualiteit is al van jongs af aan een passie van mij geweest en zo nog veel meer. Gelukkig is dit nog steeds zo en had ik alleen weer even een “wake up call’ nodig en heb ik eindelijk weer de heks in mijzelf toegelaten, #trotsop. En daar ben ik Lunadea zo ontzettend dankbaar voor, het liefste zou ik haar zo’n dikke knuffel willen geven daarvoor 🙂
“Gedurende het jaar verandert de temperatuur doordat de zon op een andere plek ten opzichte van de aarde komt te staan. Dat heeft invloed op het weer, wat weer invloed heeft op de natuur en zo zie je dat alles met elkaar is verbonden.”
Heb jij interesse in hekserij, al zou het alleen zijn om er gewoon wat meer over te willen weten, of ben je op zoek naar een fijn en handig naslagboek? Of ben jij misschien wel zoekende, stop dan met zoeken en schaf dit boek aan. Zet een lekkere kop warme thee, zet er gezellig wat kaarsjes bij aan en nestel je heerlijk op de bank met dit boek. Wie weet is hekserij ook wel het pad dat bij jou hoort. Ik wens je in ieder geval alvast heel veel lees en leerplezier! Ik kijk in ieder geval alweer ontzettend uit naar haar volgende boek!
Je kunt het boek natuurlijk bij Bol bestellen, maar nog beter zou zijn bij je plaatselijke boekhandel, de Uitgeverij of gewoon echt bij Lunadea zelf en dat kan via deze link: https://www.lunadea.nl/
Met dank aan Johanna Lime voor het beschikbaar stellen van het recensie-exemplaar.
Flaptekst:
Jima Revaldesh-Morane moet kroonprins van Laskoro zijn, maar hij is een dromer. Hoe kan hij dan de beschermheer worden van het grote koninkrijk? En hoe komt hij erachter waardoor de disharmonie in de bevolking is ontstaan?
De Wanzjen van Chyndyro heeft hoge verwachtingen van zijn jongste zoon. Maar Lucian wil zijn oudere broers niet in de weg staan. Hij leidt de vertalingscommissie, waar alleen mannen lid van zijn, totdat Kamilia zich aanmeldt.
Franck Gettferdrey, de oudste zoon van Norman, merkt dat zijn vader er vreemde ideeën op nahoudt. Na een schokkend voorval wordt hij de leider over de Ruiters en besluit bovendien de politiek in te gaan.
De drie dynastieën van Laskoro moeten na eeuwen weer samenkomen, maar kunnen ze met hun magie en met de technieken van het moderne Laskoro de dreigende oorlog voorkomen? Hoe stop je een vijand die zelfs voor magiërs onzichtbaar blijft?
In het verhaal volg je vier personages, Jima, Lucian, Franck en Kamilia. Deze personages hebben elk een eigen levenspad die in het boek met elkaar verweven raken. Maar wat moeten een kroonprins, een Wanzjen, een ruiter en een ‘gewoon meisje’ met elkaar?
Het begin van het boek roept gelijk vragen bij mij op. Een raadselachtig proloog is de start van dit verhaal. Een kijkje in het hoofd van Jima, de kroonprins. Je maakt op deze manier kennis met deze bijzondere jongen. Een jongen geboren in een koninklijke familie, die ineens voor het blok gezet word en kroonprins wordt. Maar hij heeft iets bijzonders: hij is volgens zijn familie en het volk namelijk een dromer. Maar is dat ook echt zo?
Dat is een vraag die meteen in je hoofd terecht komt. Tijdens de eerste hoofdstukken word je meegenomen in de omgeving van Yokan. Deze wordt goed omschreven en dat zorgt ervoor dat je je bij de omgeving een duidelijk beeld kunt vormen. De schrijvers hebben duidelijk voor ogen hoe het eruit ziet en weten dat ook duidelijk te maken. Daar waar de omgeving zo goed omschreven wordt mist de duidelijke uitleg helaas bij het uiterlijk van de personages. Dit komt omdat de personages afzonderlijk van elkaar worden neergezet en het even duurt voordat de verhaallijnen door elkaar gaan lopen. Hierdoor mis je als lezer een duidelijk beeld van de hoofdpersonages.
Doordat je als lezer de karakters eerst afzonderlijk volgt komt het verhaal traag op gang. Dit zorgde ervoor dat ik moeite moest doen om het verhaal door te komen. Het schoolleven van de kroonprins wordt afgewisseld met het traject van de Wanzjen, het leven van de ruiter en de opleiding van de jonge meid.
De verhaallijn vult zich met namen, terminologie en plaatsnamen. Dit alles zorgt ervoor dat het voor de lezer belangrijk is zijn hoofd erbij te houden of zelfs een papiertje naast je neer moet leggen om alles op te schrijven.
In de dynastie waarin geleefd wordt is magie een niet bekend gegeven. Een oud gegeven, iets wat vroeger was. Niet nu meer, althans dat is wat het volk gelooft, lang geloof je dat tijdens het lezen ook, want wat moet je als volk met magie terwijl je beschikt over vergevorderde technologie?
“Lucian, je bent klaar voor je eerste Wanzjen-test. Ik verwacht je morgen.”
Langzaam maar zeker bouwt het verhaal zich duidelijker op. Hier heeft de schrijfster het zeker niet laten liggen. Stap voor stap komen de personages in elkaars leven en delen vele gevoelens en gedachtes. Deze samenkomst van personages en omstandigheden monden uit in kleine schermutselingen die snel afgehandeld lijken te zijn en die maken de spanningsboog voor de lezer wiebelig.
Na de helft van het boek word je toch gegrepen door deze schermutselingen, waarom gebeuren deze vreemde dingen? Wat betekent dit voor de nieuwe koning? Waarom willen deze mensen juist het koninkrijk aanvallen? Deze vragen bleven ook nog wel even hangen, want het einde van dit eerste deel van de serie zorgt ondanks de langzame start toch wel dat je door wilt lezen.
De langzame start nam duidelijke wendingen. Al met al een verrassend boek, een verhaal met wendingen die nog niet helemaal duidelijk zijn. Ik ben benieuwd naar wat de rest van de serie zal doen.
Hartelijk dank aan Uitgeverij Hamley Books voor het beschikbaar stellen van het recensie-exemplaar in ruil voor mijn eerlijke mening.
“Jij bent aleitona. Als iemand het evenwicht kan bewaren, dan ben jij het.”
En daar was ‘ie dan, het derde deel in de Urban Fantasy trilogie “Overstekers”. Ik keek hier echt ontzettend naar uit en ben er ook zo snel mogelijk in begonnen met lezen toen ik het tweede deel uit had. Echter door een vijf daagse migraine aanval werd het lezen me eventjes nogal lastig gemaakt (als in: niet mogelijk) maar zodra dat weer kon ben ik gelijk weer verder gegaan met lezen. En ook dit deel wist me vanaf de allereerste pagina tot aan de laatste te boeien en vast te houden. Want dit boek zat boordevol gebeurtenissen, avontuur, hof intriges en spanning. Heerlijk!!!
“Omdat de troon de werelden regeert en de werelden het fundament zijn van de troon.”
Nadat er op de mensenwereld een magisch Portaal wordt vernietigd zit er niets anders op voor Mirabel dan terug te keren naar haar eigen wereld Aeterna. Ze moet zien uit te vinden wat er gebeurd is en hoe. Ze ziet er enorm tegenop, ondanks haar belofte aan haar zus Brumi om eens langs te komen, want ze is er niet voor niets vertrokken. De troon, het hof, het is gewoon niet haar ding, ze heeft een nieuw leven opgebouwd en wil dan ook niets liever dan zo snel mogelijk weer terug te kunnen keren naar haar leven in de wereld van de mensen. Dan wordt het terugkeren naar Aeterna nog urgenter als ze het verschrikkelijke nieuws van Ris hoort over zijn moeder en staat haar plan helemaal vast. Ze zal gaan en uitzoeken wat er nou precies in vredesnaam allemaal aan de hand is.
Daar aangekomen is echter niets meer zoals het was aan het Hof…haar moeder, de Koningin, heeft zich teruggetrokken uit de troonzaal en haar oom Helios lijkt zich er juist uitermate te amuseren… De troon zelf is volledig leeg, maar hij heeft zich de stoel eigen gemaakt waar Brumi hoort te zitten en dat pikt Mirabel niet, wat denkt die hooghartige eikel wel niet! Ze moet en zal met haar zus en de Koningin praten over alles wat er aan de hand is, maar de Koningin weigert elk bezoek en Brumi is in geen velden of wegen te bekennen…en de geruchten die ze opvangt over Brumi haar welzijn, zijn niet al te best. Kortom, nog meer problemen.. Maar Mirabel zou zichzelf niet zijn als ze hier niets aan zou willen doen. Ze zal Brumi vinden en ervoor zorgen dat alles weer zo wordt zoals het was op Aeterna, voordat zij er wegging. De balans tussen de werelden zal hersteld moeten worden en snel ook…Alleen gaat dit haar lukken zonder dat zij de gave hoeft te gebruiken die zij nooit had mogen accepteren? Of is die gave op dit moment nog het enige waardoor zij het zou kunnen redden? De werelden en alle levens daarin, staan op het spel en het lijkt erop dat Mirabel de enige is die hier iets aan kan en wil gaan doen, want aan Helios lijkt ze ook niet veel te hebben.
“Stel je eens voor dat je zou weten dat je een paar decennia zou leven en dat daarna de dood je komt halen. En dan komt iemand je aanbieden om daar verandering in te brengen. Zou dat je niet in de verleiding brengen?”
Wat heb ik weer genoten van dit verhaal en wat ga ik dit missen. Dat gevoel dat je krijgt als je een serie uit hebt wat je onwijs goed vindt…en dan…stilte…het besef dat het nu echt voorbij is en dan begint het gemis. Zo, dat had ik best wel even met deze trilogie. Natuurlijk heb ik de boeken in mijn kast staan, dus kan ze gelukkig altijd nog herlezen. Maar toch had ik echt even dat moment van boekenrouw. Elke fervent lezer weet vast waar ik het over heb 🙂 Petra Doom heeft met deze trilogie echt een onwijs gaaf Urban Fantasy verhaal weten neer te zetten en wat heb ik er weer veel van genoten. Geen standaard verhaal, maar heerlijk origineel. Alles wat ik zocht in een Urban Fantasy zit in deze trilogie, het was echt onwijs genieten. Ik hoop dan ook echt veel meer van haar in de toekomst te kunnen lezen, want met mij heeft ze er absoluut een fan bij!
“Ik verzette me tegen de kilte die zich over mijn lichaam verspreidde, maar de paniek had me te lang geparalyseerd: ik kon geen vin meer verroeren. Mijn gedachten vochten nog even, maar moesten het toen ook opgeven…”
Dus ben jij op zoek naar een goed Urban Fantasy verhaal en lijkt deze serie jou helemaal geweldig…dan hebben we iets onwijs leuks voor jullie 😀 Want deze week komt er een hele gave give-away online op ons blog waarbij je het eerste boek kunt winnen. Hoe gaaf is dat?! Hou ons blog en onze insta & facebook pagina dan ook goed in de gaten, want dit wil je toch niet missen!
Mijn recensies naar de eerste twee delen vind je hier :
Op het moment dat ik dit blog schrijf ben ik in een ver gevorderd stadium met mijn manuscript voor ‘Stempels’, mijn eerste Nederlandstalige roman. Dit boek begon als uitlaatklep voor mij tijdens mijn burn-out en ik ben ondertussen bij het laatste hoofdstuk aanbelandt met schrijven. Het is een enorme weg geweest, met de nodige uitstapjes omdat ik zoveel inspiratie had om ook aan de Kevar boeken te beginnen van mijn scifi universum Ley Lines, maar toch nu bijna een jaar verder is het boek dan toch echt bijna klaar.
Wat voor mij dit boek ook een enorme reis heeft gemaakt, is dat ik zo diep ben gedoken in wat nou belangrijk is in ons leven als mens en daarbij ook veel gebruik heb gemaakt van mijn eigen ervaringen. Relaties met mijn ouders, mijn zus, mijn vrienden en oude jeugdliefde. Daarbij komt ook dat een van de hoofdpersonages een eerbetoon is aan de beste vriendin van Bren, die we helaas vorig jaar hebben verloren. Kortom, er zit zoveel van mijzelf in, dat ik het best eng vind om het straks eerst aan de redactie (Bren dus) te overhandigen en daarna nog aan een paar andere proeflezers te laten lezen. Schrijven is jezelf blootgeven, helemaal als je ook nog eens in de ik-vorm schrijft.
Hoe pak je het nou aan als je een manuscript af hebt?
Met een complete trilogie op mijn naam weet ik ondertussen natuurlijk wel iets over het reilen en zeilen van het schrijven van een boek! Geen een methode zal hetzelfde zijn denk ik, maar een ding vind ik altijd super belangrijk en dat is dat het manuscript al zo goed mogelijk wordt opgeleverd voor het naar de uitgever gaat. Als ik klaar ben met het schrijven van een verhaal, dan laat ik het zelf liever eventjes berusten allemaal. Het is namelijk niet zo’n goed idee om direct als je klaar bent nog een keer door het verhaal te gaan, want dan kun je last krijgen van tunnelvisie en vaak slaat bij mij dan de twijfel zo hard toe dat je niks meer goed genoeg vindt. Ik ben zelf mijn grootste criticus en om me er dan van te behoeden dat het verhaal niet goed genoeg is, geef ik het liever alvast uit handen.
Het is super belangrijk dat niet alleen jij naar je manuscript hebt gekeken voor je het naar een uitgever stuurt. Goede proeflezers zijn een must-have als je iets goeds wilt opleveren. Wat maakt een goede proeflezer? Nou, niet iemand die alles wat je hebt geschreven zonder meer geweldig vindt, want dan kunnen ze net zo goed niet proeflezen. Nee, je wilt het liefst mensen die op twee manieren kritisch naar je werk kijken. Allereerst is het belangrijkste dat de inhoud van het verhaal goed is. Is het pakkend, loopt het lekker, is het een pageturner, klopt het plot? Dat zijn allemaal dingen waar rekening mee gehouden moet worden. Op de tweede plaats, maar zeker niet minder belangrijk, is dan de spelling/grammatica. Hoe meer fouten er al op voorhand uitgehaald zijn, hoe serieuzer een uitgever je manuscript zal benaderen. Schrijven is teamwork, onthoud dat goed 😉
En dan?
Als dat allemaal klaar is en je met tevredenheid naar je eigen werk kunt kijken, dan is het hoog tijd om een uitgever te zoeken. Ik kijk straks enorm uit naar het moment dat het manuscript dan helemaal opgepoetst en wel is om vervolgens te zoeken naar een uitgever. Dit gaat heel erg spannend worden, denk ik, want ik heb best een paar uitgevers die hoog op mijn lijstje staan waar ik het geweldig van zou vinden als ik daar het boek onder zou kunnen brengen. Maar of zij het dan goed genoeg gaan vinden? Dat is natuurlijk altijd maar de vraag. Uiteraard houden we jullie via het blog op de hoogte van alle vorderingen omtrent ‘Stempels’!
Flaptekst: Wanneer Mirabel haar huis en bedrijf dreigt te verliezen, neemt ze noodgedwongen een nieuwe opdracht aan. Snezana, de machtigste Oversteker in de onderwereld van Westpoort, ligt onder vuur. Een signaal voor Mirabel om te bemiddelen. Terwijl Mirabel Westpoort tracht te behoeden voor een bendeoorlog, moet ze ook nog de daimonische invloed in haar leven onder controle krijgen.
Mirabel zit aardig met zichzelf in de knoop sinds ze erachter is dat zij beschikt over daimonische krachten. Ze moet hier echt haar weg nog in vinden, wil ze dit echt wel en hoe gaat ze hier precies mee om…en nog meer…haar vrienden, het hof, nee, niemand mag erachter komen dat zij deze macht bij zich draagt. En dat is niet gemakkelijk om zo’n geheim met je mee te dragen. Ronban is de enige die het weet, wat ook logisch is, hij heeft het haar geschonken. Maar gaat het Mirabel lukken om dit geheim voor haar beste vrienden en familie te blijven verbergen?
” Hij leek vastbesloten me die gave verder te leren gebruiken. Ik wist alleen niet of ik dat wel wilde. Ik wist ook niet zeker dat ik het niet wilde.”
Dan dreigen Mirabel en haar huisgenote en beste vriendin, Terya, hun huis kwijt te raken. En daarmee ook het bedrijf dat Mirabel runt, de pluktuin die aan het perceel verbonden is. Dit mag gewoon niet gebeuren, haar ziel en zaligheid ligt in haar bedrijf. Het zorgt ervoor dat ze een doel heeft en het maakt haar wie ze wil zijn. Er moet een manier te vinden zijn om het huis zelf te kunnen kopen. Maar dat gaat nog heel wat voeten in aarde hebben. Er is maar een manier hoe Mirabel hun thuis kan behouden… alleen de prijs die daar tegenover staat, is erg hoog. Ze zal de opdracht die Snezana haar aanbied aan moeten nemen, alleen dan zou ze het voor elkaar kunnen krijgen…Dit is echter geen gemakkelijke opdracht en zeker niet ongevaarlijk. Is de prijs die Mirabel hiervoor moet betalen misschien wel te hoog?
“Als hij me hierom zou haten, dan moest dat maar. Ik kon niet langer doen alsof ik geen verantwoordelijkheid droeg als ik niets deed. Alles was een keuze. En elke keuze had gevolgen.”
Het tweede boek in de Overstekers trilogie, is wederom een heerlijk Urban Fantasy verhaal. Van begin tot eind heeft het verhaal me weten vast te houden. Vanaf de eerste pagina waande ik me gelijk weer in de wereld van Mirabel. Waar het in deel een al een aardige flow had qua verhaalsopbouw, bouwde Petra met dit deel de boel nog even verder uit. De spanning spatte echt van de bladzijdes af. Ik wou gewoon niet stoppen met lezen, ondanks dat het vaak allang tijd was om te gaan slapen…maar ja…een goed verhaal en slapen…die twee dingen gaan gewoon niet samen, dan moet het ene gewoon even voor het andere wijken. De schrijfstijl van de schrijfster is zo prettig, vloeiend en heerlijk spontaan, het boek leest echt als een trein en dat is ontzettend fijn. Je verslindt gewoon het ene na het andere hoofdstuk en als je eenmaal het boek dichtslaat, wil je alleen maar meer. Wederom een heerlijk, leuk, spannend en gaaf Urban Fantasy verhaal, ik hou er gewoon van en ik hoop dat Petra Doom nog vele verhalen blijft schrijven in werelden als deze. Ik zal me er nooit in gaan vervelen. Ondanks dat de boeken echt dikke pillen zijn, zijn de hoofdstukken voor een fantasy vrij kort, dus je kan een pauze inlassen (als dat je lukt dan), waardoor dat ook veel prettiger te handelen is. Het lettertype is ook erg fijn, waardoor je ogen niet snel moe worden. Ik vind het zo ontzettend fijn lezen dan gewoon 🙂 Ik ben zeker fan van haar schrijven!
“Macht, hoe tijdelijk die ook is, werkt verslavend.”
Mint is al eeuwenlang gescheiden van de Andere Wereld die aan de andere kant van de bergen ligt. Deze bergen vormen een natuurlijke grens. Volgens de Minti woont er een barbaars volk zonder ziel en zonder respect voor het leven die hun Martazu-kaili-h’ina willen vangen en doden en om deze reden willen de Minti niets met hen te maken hebben. Het oversteken van de bergen is dan ook verboden en de straffen die erop staan zijn gruwelijk. Koning Perrel is een hardvochtige heerser die zijn rijk streng beveiligd.
Kristan is een Martazu-kaili-h’ina, een geschubde diersoort die kan vliegen en via telepathie met Thorian spreekt, zijn soort wordt in het kort ook wel Martes genoemd. Hij is Thorians beste vriend en zielsverwant. De Martazu-kaili-h’ina en de Minti zijn vanaf de geboorte verbonden met elkaar. Thorian heeft een jongere zus Ahuvah. Zij wil aan het hof van koning Perrel werken, omdat ze het geld goed kunnen gebruiken. Thorian en Ahuvah wonen samen met hun moeder. Hun vader is tijdens zijn werk omgekomen. Thorian werkt op het land om het gezin in hun levensonderhoud te voorzien, dit is echter niet voldoende en ook zijn zus zal aan de slag moeten. Ahuvah wordt aangenomen, echter tot haar schrik in een gevaarlijkere functie dan zij had verwacht.
Als Thorian op een dag door Kristan wordt gewezen op een dreigende lucht die boven de bergen hangt, besluit Thorian ondanks het verbod de Andere Wereld te betreden om samen met zijn Mart om uit zoeken wat er aan de hand is. Als zij samen eenmaal over de bergen heen zijn gevlogen en over de verboden wereld vliegen, verbaast Thorian zich over hoe mooi en vredelievend dat land er uit ziet. Hij ziet geen gruwelijke zaken zoals zijn koning Perrel het altijd doet voorkomen. Thorian ziet een stadje en besluit daar een kijkje te gaan nemen. Het is bedekt met een dikke laag stof en er is in eerste instantie geen teken van leven. Zodra Thorian echter een groepje met voor hem onbekende wezens ziet, besluit hij samen met Kristan terug te gaan naar Mint. Thorian is echter nieuwsgierig geworden naar wat hij heeft gezien en is benieuwd naar wie de wezens zijn. Ze zien er anders uit dan de volkeren waarmee de Minti handel drijven. Thorian gaat daarom voor een tweede keer naar de Andere Wereld, dit keer zelfverzekerder. Hij wil erachter komen waarom de stad verlaten is, welke wezens er leven in de voor hem onbekende wereld en waarom het al eeuwen verboden is deze wereld te betreden. Tot zijn schrik wordt hij al gauw ontdekt door een groep aanwezigen en is hij zijn leven niet zeker.
Ondertussen krijgt Obulon, de Duistere Heer en Heerser van het Zuiden, steeds meer macht en brengt zijn pionnen in beweging. De naderende oorlog krijgt steeds meer vorm. De leden van de Gezworen raad proberen met alle macht Obulon te verslaan en krijgen hierbij uit onverwachte hoek hulp.
De cover is erg mooi en vooral indrukwekkend, omdat je door een mannelijk personage, zo te zien een strijder, strak wordt aangekeken. De cover past bij het genre, het is gelijk duidelijk dat het om een fantasy verhaal gaat. Het derde en laatste deel van De laatste strijd begint met een spannende proloog met een kleine terugblik wat er in de eerdere delen is gebeurd.
Als Thorian de Andere Wereld betreedt, beschrijft Arwen Mannens erg goed hoe hij het verschil tussen het rijk van koning Perrel en de Andere Wereld ervaart. Samen met Thorian verbaas je je over de schoonheid van de stad ondanks dat deze door stof bedekt is. Het contrast is namelijk erg groot tussen de twee rijken. Daarnaast zijn haar beschrijvingen van de diverse landen en landschappen en de volkeren die er wonen net als in de eerste twee boeken van trilogie wederom erg mooi. Ook was ik onder de indruk van de sterke band tussen Thorian en Kristan. Ze passen uitstekend bij elkaar, ze behandelen elkaar als gelijken en vullen, waar nodig, elkaar aan. Echte zielsverwanten dus.
De schrijfster brengt de diverse personages overtuigend tot leven. Vooral de hoofdpersonages zijn goed uitgewerkt. Naast de strijd tegen de Duistere Heer hebben diverse personages hun eigen demonen waarmee ze moeten leren zien om te gaan. Sommige bestaan alleen in hun hoofd, anderen zijn maar al te reëel, maar beide soorten van lijden vergen echter het uiterste van het desbetreffende personage en zij zullen de kracht moeten opbrengen hiertegen weerstand te bieden.
Het was een aangenaam weerzien met de personages uit de vorige delen, zoals bijvoorbeeld Xiandrei en Xenia uit Liourain. Verder was ik onder de indruk van de Martazu-kaili-h’ina, wat een prachtige en wijze wezens zijn dit. Wat moet het bijzonder zijn om zo een zielsverwant te hebben.
Thorian en Kristan is een magisch avontuur met bijzondere wezens, een heerlijke fantasy met strijd tussen goed en kwaad, waar de nadruk niet zozeer op de strijd tegen het kwaad ligt, maar meer op de personages en de zaken waar zij persoonlijk mee te maken krijgen. Het boek heeft een verrassend einde, dat een opening laat voor een eventuele vervolgserie. Ik hoop van harte dat Arwen Mannens binnenkort weer gaat schrijven.
Ik geef De laatste strijd 3: Thorian en Kristan graag 4 sterren.
The Book Dragon's Nook 