Neil deGrasse Tyson is een van mijn persoonlijke helden en veel mensen kennen hem op een of andere manier wel, de meesten van televisie. Hij is iemand die wetenschap toegankelijk probeert te maken voor het publiek en dat is iets wat we moeten koesteren. Dit boek van zijn hand; Death by Black Hole and other Cosmics Quandaries is een collectie van 42 artikelen die gebundeld zijn en allemaal een bepaald onderwerp binnen zijn vakgebied aanraken.
“We are too busy watching evening television to care what’s going on in the sky. To us, a simple rock alignment based on cosmic patterns looks like an Einsteinian feat. But a truly mysterious civilization would be one that made no culural or architectural reference to the sky at all.” – Blz. 66
Neil deGrasse Tyson heeft een talent om zijn kennis op een begrijpelijke manier te delen en ook nog eens voorzien van de nodige humor. Zo weet ik dankzij dit boek weer een beetje meer over hoe ons universum werkt en hoe wonderlijk ze ook is. In totaal is het boek opgedeeld in zeven secties en elk daarvan raakt weer een bepaald onderwerp. Zo gaan we van de betekenis van het leven naar kennis van de natuur en van het einde van het universum naar wetenschap en God. In elk van deze secties zijn dan weer een aantal essays opgenomen.
“Heroic adventures through the Sun are best taken by photons and not by any other form of energy or matter. If any of use were to go on the same trip then we would, of course, be crushed to death, vaporized, and have every single electron stripped from our body’s atoms. Aside from such setbacks, I imagine one could easily sell tickets for such a voyage.” – Blz. 74-
Dit boek is een mooie bundel van diverse artikelen en dat maakt het een mooi naslagwerk om nog eens na te lezen, helemaal als je iets over een specifiek onderwerp zou willen weten. Wat mij echter wel opviel was dat, juist omdat het een verzameling is, dat sommige artikelen ook wel wat op elkaar lijken en sommige dingen dan ook diverse malen terugkomen. Dit hoeft niet perse als erg te worden ervaren, want soms zit de kracht in de herhaling, maar ik merkte dat ik dan eigenlijk liever door wilde naar het volgende stuk, omdat ik bepaalde dingen al wist. Maar wellicht is dat het nadeel als je vaker een boek oppakt over astrofysica en aanverwante onderwerpen. 😉
Overall is dit een heerlijk boek om te lezen en alles is in begrijpbare taal geschreven, zodat ook wetenschapsliefhebbers zonder een diploma in het vak (zoals ik) het kunnen begrijpen. Helemaal als je nog weinig over dit onderwerp hebt gelezen zou ik dit boek aanraden. Het bevat zoveel informatie over zoveel verschillende onderwerpen dat je er een hoop van kunt opsteken!
Een hele tijd geleden had ik van Bren voor onze eerste Kerst samen deze set gekregen. We hebben nog best wat ongebouwde LEGO projecten in de kast liggen en wanneer we dan zin hebben zoeken we iets leuks uit de kast en gaan dan lekker bouwen. Ik wilde al een tijd de TIE Silencer van Kylo bouwen, want ik vind het design een van de gaafste uit de hele TIE reeks. Het is een ontzettend gestroomlijnd design en voor mijn gevoel kun je als piloot ook degelijk om je heen kijken (al weten alle scifi liefhebbers dat ruimteschepen voornamelijk op sensors af zouden moeten gaan 😉 )
De TIE Silencer is een project waar je wel eventjes zoet mee bent. Het is dan ook een set die in het wat duurdere segment zit van de LEGO sets, maar als je ziet wat je daar voor terugkrijgt is het elke euro waard. De set bevat ook vier minifigures; Kylo Ren, First Order Stormtrooper, First Order TIE Pilot en BB-9E!
Het enige verschil met deze Kylo Ren en die bij de Micro Fighter zit is de stoffen cape, maar desondanks is hij erg gaaf! BB-9E vind ik zelf ook erg tof 🙂 En troopers zijn altijd leuk om te hebben!
De set bestaat in totaal uit zes zakken met LEGO steentjes en ik was in totaal zo’n twee uurtjes zoet, op een lekker rustig tempo. Want als je aan het Legoën bent, moet je gewoon lekker de tijd nemen 🙂
Eerst wordt er een solide fundering gelegd bij de eerste stappen. Dat moet ook wel bij sets als deze en er zitten dan ook veel technisch LEGO steentjes bij om alles stevig te maken.
De start van de cockpit is er al na het eerste zakje. Ook wordt alles goed op zijn plek gehouden door de blauwe en zwarte palletjes.
De buitenkant van de cockpit is nu ook al wat meer af en de eerste wapens zijn geïnstalleerd 😉 De basis waar de vleugels op gebouwd moet gaan worden begint ook al meer solide te worden in dit stadium.
De cockpit is nu volledig afgebouwd en ook het achterste deel waar de motoren van de TIE Silencer zitten wordt in dit stadium aangebouwd. Wat nu nog mist zijn de vleugels en die bouw je met de laatste twee zakken steentjes.
En hier dan het eindrestultaat! Echt zo’n ontzettend mooi en “sleek” design! Zoals ik al zei, ik vind dit een van de mooiste TIE designs die er is. Je kunt ook nu goed zien dat de piloot door de vleugels heen kan kijken, iets wat bij de originele TIE Fighters absoluut niet het geval was, maar goed, dat waren ook niet zulke belangrijke personen als onze Supreme Leader Kylo Ren ;P Dit is overigens wel het design uit Episode 8, want de variant die we in Episode 9 zien wordt de TIE Whisper genoemd en heeft meer rood in het design zitten, maar is verder qua design nagenoeg hetzelfde.
Eigenlijk moet ik nog een keer een mooie standaard hebben om hem op te zetten, of kabeltjes aan het plafond hangen waarin ik een mooie dogfight simuleer waar Kylo Resistance scum uit de lucht blaast, of zo. 😛 Maar dat gaat zeker nog wel komen!
Ik heb echt zoveel lol beleefd aan deze set! Kylo Ren is hét beste onderdeel van de Sequel Trilogie, wat mij betreft. Mede door het acteerwerk van Adam Driver, maar ook zeker door het innerlijke conflict dat bij Darth Vader ook was en je weer terugziet bij Kylo. Maar zo’n gaaf schip als deze hoort gewoon thuis in elke collectie van een Star Wars fan, zelfs al vond je de films misschien niks, ik denk niet dat er valt te ontkennen dat dit design gewoon erg gaaf is 😉
Nu ik ben begonnen in de serie van Helen Grace kan ik het niet loslaten. Het begon zo goed, dus met dit korte verhaal vervolg ik mijn weg in de serie van M.J. Arlidge. De flaptekst belooft veel goeds, ik zie de woorden indrukwekkend, aangrijpend en gruwelijk en denk dit kan alleen maar beter worden. Ik ben een fan van thrillers en van detectives dus deze serie heeft voor mij nu al een gouden randje. Maar kwam het verhaal in de buurt van wat de achterflap suggereert?
Flaptekst:
Onderdeel van de serie Helen Grace
De vijftienjarige Jodie arriveert bij haar derde weeshuis. Misschien is dit keer alles anders. Is ze veilig en wordt er goed voor haar gezorgd. Maar de waarheid is dat Jodie niemand meer heeft om haar te beschermen. Ze zal zichzelf moeten verdedigen. Ze zal moeten veranderen.
Alles in de wind geeft fans van M.J. Arlidge een unieke inkijk in de jeugd van inspecteur Helen Grace. Indrukwekkend, gruwelijk en aangrijpend – dit verhaal laat zien hoe Helen Grace is geworden tot de persoon die we nu kennen.
Voor mij weer een volmondige: “Ja!” Dit boek vervolgt de weg van Helen Grace. Het geeft een inkijk in haar gruwelijke leven als inspecteur en wat er allemaal in haar leven is gebeurd. Wat heeft er voor gezorgd dat zij is zoals ze is? Het boek wordt ditmaal uit één perspectief beschreven; die van Helen Grace. De schrijver weet je weet vanaf het eerste moment te grijpen en laat je niet los tot ook dit korte verhaal voorbij is.
Kort maar krachtig zeggen ze vaak en krachtig is het zeker. Het verhaal is al bijna net zo kordaat als de persoon die we in het verhaal volgen. De hoofdstukken zijn zorgvuldig opgebouwd en het verhaal krijgt gelijk al een duistere sfeer. Iets waar ik ontzettend van hou bij dit soort boeken. Je voelt wat de hoofdpersoon voelt, ondanks dat het situaties zijn waarin je je als lezer normaal gesproken niet snel zou begeven begrijp je het toch. De schrijver weet zo duidelijk te verwoorden wat Helen meemaakt dat je het heel erg goed voor je kunt zien. Wantrouw, onmacht en machteloosheid zijn de toon in dit boek. Een geweldige manier om dit alles te beschrijven. De verhaallengte was wat aan de korte kant, omdat het zo fantastisch was, maar goed je kan niet alles hebben. Kortom, weer een mooie 5 sterren voor ook weer een fantastisch verhaal!
Toen The Rise of Skywalker eind vorig jaar in de bioscoop draaide was ik lyrisch over de afsluiter van The Skywalker Saga! Hoewel de fanbase vooral sinds Episode 8 (maar eigenlijk al ten tijde van de prequels) verdeeld was over het lot van hun geliefde Star Wars universum, was mijn liefde voor dit universum onverminderd groot. Ik vond juist dat Luke Skywalker overtuigend neergezet was als kluizenaar en zijn redenen om dit ook te doen.
The Rise of Skywalker was als film van bijna begin tot einde een grote rollercoaster ride. Toch wilde ik ook dit keer weer erg graag de novelization van de film lezen, want ik merkte dat dit bij The Last Jedi ook enorm hielp om het verhaal verder uitgediept tot je te nemen, met extra scenes die niet in de film zaten en natuurlijk iets wat in films bijna niet gedaan wordt, maar gelukkig in boeken wel: de gedachten van de personages worden verduidelijkt! Is dat ook met The Rise of Skywalker weer goed gelukt? Of kunnen we beter gewoon de film nog een keer aanzetten?
Ze zeggen het vaker, maar ook in dit geval zeg ik het wederom: “Het boek is beter!” Dit is vooral om de simpele reden dat je veel beter de motivaties en emoties die bij alle karakters snapt. Het is bijvoorbeeld in het boek veel duidelijker gemaakt dat Finn Force-sensitive is. Ook is de relatie tussen Leia en Rey veel dieper uitgewerkt in het boek, waardoor je veel beter snapt waarom Leia haar zo graag wil helpen.
Was het boek dan echt zo perfect? Nee, helaas niet. Vooral de eerste tien hoofdstukken heb ik mezelf kapot geërgerd aan het gebrek aan redactiewerk. Ik kwam om de pagina wel een spelling- of grammaticafout tegen. Hierdoor werd mijn leesplezier behoorlijk bedorven, maar hoe verder ik kwam, hoe minder fouten ik gelukkig tegenkwam. Hoe dit ook zo door de redactie is gekomen vraag ik me dan ook erg af, helemaal met zo’n franchise als Star Wars verwacht ik hoogstaande kwaliteit van het schrijfwerk. Hopelijk wordt dit opgelost in latere drukken.
En nog steeds ben ik van mening; Ben verdiende beter…
Wat deze hardcover editie van het boek nog beter maakt is dat er in het boek ook een sectie is opgenomen met foto’s uit de film, wat een leuke toevoeging is. Ook vond ik de extra toegevoegde scenes erg fijn. De kijkjes in het hoofd van alle personages is ook een enorm pluspunt aan het boek ten opzichte van de film. Hoewel de Skywalker saga nu klaar is, hoop ik dat we nog lang kunnen blijven genieten van Star Wars. Ik ben dan ook erg benieuwd welke film we nu als eerste kunnen verwachten en ook daar zal ik het boek denk ik van gaan lezen. 😉
Hartelijk dank aan Uitgeverij Godijn Publishing voor het beschikbaar stellen van het recensie-exemplaar in ruil voor mijn eerlijke mening.
In Malika haar wereld wordt magie niet meer als iets mysterieus beschouwd, maar als wetenschap. Alleen dit sprak mij al aan op de achterflap van het boek. Want wetenschap en magie die hand in hand gaan…dat zou toch geweldig zijn, mits het natuurlijk op de juiste wijze gedaan zou worden. In ieder geval zorgde dat er al gelijk voor dat ik het boek wou lezen en was ik razend benieuwd naar hoe de rest van het verhaal zou zijn.
Malika is een jonge meid van het Mianara ras, aan de ene kant mens maar toch met dierlijke kenmerken, in haar geval dat van een vos. Maar ook zijn er veel andere overeenkomsten met de Anuki, de mens, ze spreken over het algemeen dezelfde taal en wonen ook gewoon in dezelfde steden en dorpen. Ook al mogen ze niet in dezelfde straten van elkaar wonen. Ook worden de Mianara gezien als het “mindere ras”, maar ondanks dat alles draagt elke Mianara zijn of haar naam met trots en hopen ze dat ooit de dag aanbreekt dat er gelijkheid zal zijn tussen de twee rassen. Alleen die hoop wordt steeds meer en meer de grond in geboord. Want het lijkt erop dat het steeds erger begint te worden….
Op een avond stormen soldaten Malika’s ouderlijk huis binnen. Malika weet met behulp van haar broer Gustav zich nog op tijd te verstoppen, echter gaat dit geluk niet op voor hem en hun ouders. Zij worden meegenomen door de Anuki soldaten, gearresteerd onder verdenking dat ze verraad hebben gepleegd. Malika wordt gered en sluit zich al snel aan bij het ondergrondse verzet; De Wolven. Zij strijden tegen de ongelijkheid die er heerst. De Anuki proberen de Mianara steeds meer te onderdrukken. Malika legt alles in haar macht om wraak te kunnen nemen voor wat de Anuki haar ouders en haar broer hebben aangedaan, eerder zal zij niet rusten. Gaat dit haar ook lukken of nemen zij het op tegen een macht die ze veel te zwaar zal zijn?
“We strijden voor vrijheid, maar wat als die vrijheid er nooit meer komt? Hoe meer moeite we doen, hoe verder die vrijheid wordt ingeperkt. Eerst de strengere wetten, toen de avondklok…”-blz.143-
Verraad is het eerste deel van een fantasy trilogie en tegelijkertijd het debuut van Jesse van Willigenburg bij Godijn Publishing. Het verhaal boeit vanaf het begin en houd je al snel in zijn greep. Ik wou gelijk doorlezen en weten hoe het verder zou gaan. Er zat alleen wel een minpuntje aan, het verhaal wordt vanuit de ‘ik’-vorm geschreven, nu is dat op zich geen enkel probleem natuurlijk, maar wel als de personen wisselen per hoofdstuk en daar geen naam bij gegeven wordt. Je moet eigenlijk zelf maar een beetje raden wie er op dat moment aan het woord is en dat kan best storend zijn. Uiteindelijk heb je dat wel sneller door, maar toch haalde het mij een aantal keer uit het verhaal en dat maakte het lezen wel wat minder aantrekkelijk voor me. Wat heel erg jammer is, want het verhaal zit echt heel erg goed in elkaar en ik wil dan ook niets liever dan weten hoe het zich verder gaat ontwikkelen. Toch vond ik dit wel een vervelend iets en hoop ik dat de schrijver dit dan ook in zijn volgende boeken wat handiger aanpakt door bijvoorbeeld simpelweg de naam erbij te vermelden aan het begin van elk hoofdstuk.
Verder is het absoluut een heerlijk boek om te lezen en aan worldbuilding is dan ook geen gebrek. De personages zijn onwijs goed neergezet en je gaat dan ook al snel ofwel een band met ze vormen of in sommige gevallen ze tot in het diepste van je hart haten. Dat is iets wat ik ontzettend waardeer als een auteur dat voor elkaar weet te krijgen. Godijn Publishing heeft met Jesse zeker een topper in de wacht weten te slepen, nu alleen nog even de puntjes op de i en dan is het helemaal perfect 😀 Jesse heeft met dit eerste deel laten zien dat hij absoluut beschikt over een rijke fantasie en de opbouw heeft gemaakt voor een wereld die je ook niet zal vervelen.
“Wij geloven in gelijkheid en we blijven vechten totdat er een dag komt dat Anuki en Mianara als gelijken kunnen leven in deze mooie stad.”-blz.220-
Ik ben begonnen met luisterboeken via Storytel en ik moet zeggen, ik ben verkocht! Ik heb de laatste tijd gewoon niet genoeg focus om te kunnen lezen ondanks dat ik het wel graag zou willen. Op deze manier kan ik op elk moment toch een boek pakken en erin verdwalen. Zo ook in de reeks van M.J. Arlidge, een serie waar ik zo ontzettend nieuwsgierig naar was. Heeft het boek mijn verwachtingen weten te overtreffen?
Flaptekst:
Onderdeel van de serie Helen Grace
Het meisje was amper nog in leven toen ze het bos uit kwam lopen. Het verhaal van haar ontvoering was donkerder dan de meest verschrikkelijke nachtmerrie. Maar alles wat ze zei was waar. Elk gruwelijk detail. Een aantal dagen later wordt een tweede in shock verkerend slachtoffer gevonden en ontstaat er een patroon. In tweetallen worden mensen ontvoerd, vastgehouden en uitgehongerd. Vervolgens krijgen ze een duivels dilemma voorgelegd: doden of gedood worden. Inspecteur Helen Grace en haar team weten dat ze jacht maken op een ingenieuze psychopaat die zijn slachtoffers gebroken en vol schuldgevoel achterlaat. Niet alleen dienen ze als zijn visitekaartje, ze zijn ook de moordenaars. De slachtoffers lijken lukraak gekozen, de plaats van het misdrijf zorgvuldig uitgekiend. Iets moet alle slachtoffers met elkaar verbinden…
Het antwoord hierop is volmondig: JA! Het boek is geweldig opgebouwd. Je maakt kennis met de hoofdpersoon Inspecteur Helen Grace, waar je gaandeweg meer over te weten komt. Ook krijg je een inkijk in het hoofd van de slachtoffers, collega’s en omstanders. De opbouw van het verhaal krijgt kracht door het wisselende perspectief en de korte cliffhanger aan het einde van elk perspectief. Je moet gewoon meer weten!
Er wordt op een gruwelijke, maar pakkende manier inkijk gegeven in een onderzoek naar moord. Een onderzoek met bizarre wendingen en daarbij plottwists, verdenkingen en speculaties. Dit zet je als lezer aan het denken en zorgt ervoor dat je het antwoord moet weten. Een typisch “puntje-van-je-stoel”-boek.
Het boek heeft me vanaf moment één niet meer losgelaten. Wie was de dader en waarom juist deze mensen? De verhaalstijl zorgt ervoor dat je de emoties, gedachtes en vooral redenen zelf kunt ervaren. Het doet je beseffen dat dingen niet altijd zijn zoals ze lijken. Al met al was ik totaal weg van het boek. Niet alleen de covers die me al die tijd al trokken maar ook het verhaal was top.
Cover: 🌟🌟🌟🌟🌟 Vertelling: 🌟🌟🌟🌟🌟 Verhaal: 🌟🌟🌟🌟🌟
Overall: 🌟🌟🌟🌟🌟
Verhaallijn: 5 Vertelstem: 5 Lengte van het luisterboek : 5
Daarbij kom ik dus ook uit op 5 prachtige sterren.
Afgelopen zaterdag, 27 Juni, waren wij uitgenodigd om even gezellig langs te komen bij een van onze favoriete lokale boekwinkels; Blankevoort. Want die dag zou tussen 14:00-16:00 Vannessa Thuyns haar boek Vakantievlinders signeren! Wij kenden Vannessa nog niet, maar we wisten wel dat het boek via Dutch Venture Publishing werd uitgegeven en daar hebben we wel goede contacten mee. 🙂
Het was een beetje vreemd weer zaterdag, erg wisselvallig, maar bij aankomst zagen we dat Vannessa zichzelf slim buiten onder het afdakje bij de winkel had gesetteld op een bankje. Daarnaast stond een statafel waar haar gloednieuwe boeken op prijkten. Ze had zelfs in de tijd voor wij er waren al wat boeken mogen signeren!
Wat altijd leuk is als we bij Boekhandel Blankevoort komen is dat we zo hartelijk welkom worden geheten en dat was ook dit keer niet anders. We namen gezellig plaats op het bankje en hebben heerlijk gekletst met Vannessa over haar boek en wat ze nu geschreven heeft. Maar het bleek dat ze niet alleen schrijft, maar ook nog eens Nederlandse les geeft aan nieuwkomers en daarnaast ook nog zangeres is! Kortom, Vannessa is werkelijk een manusje van alles!
Jeffrey druk in gesprek met Vannessa over schrijven! (Foto door Rob Kuyper)
Uiteraard zijn we niet met lege handen weggegaan bij Boekhandel Blankevoort, want een bezoek aan een boekhandel zonder iets te kopen, dat is ons totaal onbekend 😛 Dus we gingen weer weg met een stapeltje boeken 😉 Natuurlijk zat die van Vannessa daar ook bij! Hoewel het niet helemaal Jeffrey zijn genre is gaat hij toch een poging wagen om ook eens een feelgood te lezen, heeft hij beloofd, dus we houden jullie uiteraard op de hoogte van zijn vorderingen 😛 Bren gaat het boek sowieso lezen, want de laatste tijd leest ze veel feelgoods en met zo’n leuk zomerboek gaat dat vast helemaal goed komen!
Uiteindelijk zijn we nog tot bijna 16:00 gebleven en hebben we gezellig gekletst. De aanloop was, helemaal gezien het rare weer, best goed en veel mensen kwamen geïnteresseerd vragen wat Vannessa precies had geschreven! Wat helemaal supergaaf was, was dat Vannessa ons uiteindelijk zelfs heeft uitgenodigd om eens naar een van haar optredens te komen! Die uitnodiging konden we niet afslaan, dus 30 oktober hebben wij alvast weer iets leuks in het verschiet! ^_^ En in de tussentijd gaan wij ons vast vermaken met Vannessa d’r boek Vakantievlinders!
Gisteren waren Bren en ik jarig en dat hebben we geweten, want we zijn allebei enorm verwend. Nu hoort dat natuurlijk ook wel bij iemand van mijn status als leider van deze Clan. Na lekker uitgeslapen te hebben dacht ik: “Laat ik maar eens een stukje schrijven om iedereen te vertellen hoe mijn 14e verjaardag was!”
De laatste dagen voelde ik me weer erg energiek en dat was mede te danken aan de goede zorgen van mijn mensen die me lekker veel te eten geven. Ze hebben namelijk gezegd dat ik een beetje aan moet komen. Nou, ik vind het prima, al dat heerlijke eten! De enige die me een beetje aankijkt en soms zelfs eten probeert te stelen is Storm, maar zodra hij te dicht bij komt bijt ik wel van me af hoor. Die vlegel kent soms zijn plek niet helemaal, maar hij vergeet dat ik nog steeds boven hem sta, ook al ben ik misschien kleiner. Want het gaat niet om hoe groot je bent, het gaat om hoe scherp je klauwen zijn en die van mij houd ik vlijmscherp!
Maar goed, gisteren was ik dus jarig en ik heb werkelijk waar genoten van de dag, want niet alleen kregen wij allemaal super lekker eten en nog wat extra traktaties, er is ook een gloednieuwe troon neergezet, speciaal voor mij! Eerst was er wel een hoop gerommel en snapte ik niet zo goed waar papa en mama mee bezig waren, maar toen ineens stond hij daar!
Is het geen prachtige troon? Hij ligt in ieder geval zeer comfortabel en als ik er zelf geen gebruik van maak, dan laat ik het zelfs toe dat mijn clangenoten er op zitten, of liggen, want het is er wel eentje gemaakt voor comfort, dat is wel duidelijk!
Speciaal voor Bobbie en Blix is er een relaxruimte onderin gemaakt. Ik was nog net op tijd om deze foto te maken van Bobbie!
Uiteraard hoop ik nog lang gebruik te kunnen maken van mijn nieuwe aanwinst, maar ik voel me erg fit en heb al flink wat tips gelezen van Queen Elizabeth hoe zij het al zo lang volhoudt. Ik heb namelijk enorme bewondering voor deze krachtige vrouw en het is dan ook mijn plan om nog lang mijn clan te leiden! Zodra ik er een keertje tijd voor heb zal ik mijn tips eens met jullie delen. Voor nu ga ik weer even heerlijk genieten van mijn nieuwe aanwinst en wens ik jullie allemaal een purrfecte dag!
Hartelijk dank aan Uitgeverij Zilverbron voor het beschikbaar stellen voor het recensie-exemplaar in ruil voor mijn eerlijke mening.
Allereerst de cover, want wat is die gaaf! Iedereen weet eigenlijk wel zo’n beetje dat ik eigenlijk geen fan ben van personages op de cover. Want ja, voor mijn gevoel neemt dat altijd heel veel van je eigen verbeelding weg en dat is zo jammer. Maar bij dit boek heb ik dat gevoel geen een keer gehad. De cover sprak me juist heel erg aan, het spel met alle kleuren en alles maakte het juist tot een mooi geheel. Dat was echt heel fijn om te ervaren, dus kudos voor de cover!
Dan het verhaal, in dit eerste deel uit “De laatste strijd” trilogie maken we kennis met Illiyana, zij is een arme vissersdochter uit het plaatsje Imbrië. Zij is jaren geleden al uitgehuwelijkt door haar oom, Xiandrei, aan een persoon die zij echter nog nooit gezien heeft. Haar hart behoort toch al toe aan Lotte, ook al weet ze dat ze de wil van haar oom zal moeten volgen en haar gevoelens voor haar beste vriendin beter los kan laten. Hoe oneerlijk dit ook voor haar kan voelen. Ook lijkt Illiyana in haar uiterlijk totaal niet op de andere inwoners van hun dorp, zo heeft zij een huid zo wit als sneeuw en haren zo rood als het mooiste vuur, terwijl de rest van het dorp een warme getinte huid heeft. Je kan wel zeggen dat ze nogal opvalt en dat wordt niet gewaardeerd. Ze is een uitgestotene en heeft maar weinig mensen waar ze op kan terug vallen. Waarom zij er anders uit moet zien dan de anderen begrijpt ze niet, ja haar oom lijkt op haar, maar die is er bijna nooit. Als ze later meer te horen krijgt over haar ouders begint ze de dingen rondom haar uiterlijk heel iets te begrijpen, maar verklaren waarom en wie ze dan is lukt haar nog steeds niet.
“Wat heb je aan de macht over de wereld als je geen vrienden hebt?” -blz.158-
Dan breekt de dag aan dat haar oom haar samen met haar verloofde komt halen en als zij oog in oog met haar verloofde komt te staan, wordt Illiyana haar volledige wereld op zijn kop gezet. Dan lijkt de hel los te breken in Imbrië, een gevolg van moordlustige en bloeddorstige wezens lijkt het op Illiyana te hebben voorzien. Het waarom is haar een raadsel, maar hierdoor is haar leven niet meer zeker en moet ze noodgedwongen vluchten naar Liourain. Steeds vaker hoort zij stemmen in haar hoofd die in talen spreken waar ze niets van begrijpt, maar waarvan ze weet dat ze iets met haar te maken moeten hebben. Illiyana besluit tijdens haar vlucht dan ook op zoek te gaan naar haar ware identiteit. En die zoektocht zal voor vele verrassingen zorgen. Want als niets ineens nog is zoals jij altijd dacht dat het was….wat ga je dan doen? En gaat het Illiyana lukken om erachter te komen wie zij nou eigenlijk is?
“De bomen spreken hun eigen verhaal, ook al ligt deze zeer dicht bij de onze. Als je bereid bent om naar hen te luisteren, kunnen ze je verhalen vertellen waarvan je versteld zou staan. Er is geen enkel geheim dat de natuur niet kent. Ongeloof heeft er echt voor gezorgd dat vele mensen deze wijze vrienden zijn vergeten en hun aanwezigheid bestempelen als vanzelfsprekend.” -blz.246-
Met dit eerste deel heeft Arwen Mannens een hele eigen fantasy wereld weten op te bouwen die je al vrij snel voor ogen weet te halen. Aan worldbuilding is er dan ook absoluut geen gebrek, dat is echt goed gedaan. Ook zijn de personages geweldig, de verloofde van Illiyana heb ik echter geen moment gemogen, er was iets dat me gelijk tegenstond. Hoe verder ik in het boek kwam, hoe meer ik snapte waarom. Illiyana zelf is echt een prachtmeid, die nog zoveel over wie zij eigenlijk is te leren heeft en ook ineens in het avontuur gestort wordt tijdens hun vlucht naar de plek waar zij eigenlijk vandaan komt. Het is echt een gaaf verhaal, alleen heb ik wel een paar minpunten…en dat vond ik echt jammer. Dit boek beslaat 323 pagina’s maar bestaat maar uit acht hoofdstukken die echt behoorlijk lang zijn dus. Sommige zijn zelfs meer dan zestig pagina’s lang en dat vond ik toch wel te veel van het goede. Het is niet dat ik nog even voor het slapen gaan kon zeggen “ik lees nog even een hoofdstuk uit” want ja, die waren daar toch even net iets te lang voor. Hierdoor was ik sneller geneigd het boek dan toch maar naast me neer te leggen, ondanks dat ik graag verder wou met het verhaal, maar dat liet ik dan toch weer tot de volgende dag wachten.
Ook worden er aardig wat verschillende talen in het boek gesproken, niet een of twee, nee, echt meerdere. Nu heb ik er onwijs veel respect voor dat een schrijver dit kan verzinnen zo’n geheel eigen taal, moet je nagaan als het er meerdere zijn. Maar jammer genoeg gebeurde dit zo vaak en ook kwam het in behoorlijk lange zinnen voor, dat ik daardoor helemaal uit het verhaal getrokken werd. Onderaan de bladzijde stond wel netjes de uitleg van wat het betekende, dus daarvoor hoefde je niet te zoeken achterin het boek, maar toch vond ik het wel ietwat storend. En dat vond ik echt heel erg jammer, want het verhaal is zo goed! Het is ook echt een absolute aanrader om te gaan lezen, dat zeker. Echter moet je hier dus wel rekening mee houden, maar ik hoop gewoon dat een ander hier geen last van ondervind natuurlijk. 🙂 Ik ben ook nog steeds hartstikke nieuwsgierig naar hoe de rest van de trilogie verloopt en ga daar binnenkort lekker voor zitten. Hopelijk ben ik er dan wat aan gewend en stoort het me niet weer, want wat ik al zei, aan het verhaal ligt het echt niet. Dat zit echt onwijs goed in elkaar.
“Wie ben je? Illiyana wreef door haar zwartgeverfde haren, waar de natuurlijke rode kleur doorheen scheen. ‘Een meisje dat opgroeide onder de vleugels van Ksanta, maar nu haar huis en haar volk wil vinden in het land dat daar het meest geschikt voor is.” -blz.285-
Toen ik een tijdje geleden op Audible zat en wat rond zat te snuffelen kwam ik dit luisterboek tegen. Aangezien ik het prettig vind om tijdens het diamond painten een luisterboek op te zetten dacht ik dat dit boek perfect was, want dan kon ik tijdens het painten ook nog eens wat opsteken! 🙂 Ook duurt dit boek niet mega lang, wat ook wel fijn is, ten opzichte van sommige luisterboeken waar je toch al gauw zo’n 20+ uur mee bezig bent.
De luisterboek editie van The Paradox of Choice is voorgelezen door Ken Kliban, die een beetje een professor-achtige stem heeft, maar zeker geen onprettige stem om naar te luisteren. Bij dit boek paste het erg goed zelfs! Het vervelende van luisterboeken is natuurlijk dat je het niet voor het zeggen hebt wie het boek voorleest en dat kan een luisterboek maken of breken. Daarom luister ik altijd eerst even een sample, om te bepalen of de manier van vertellen me aanstaat. Anders koop ik liever het boek als het me interessant lijkt.
The Paradox of Choice is een boek dat in essentie gaat over wat ons nou precies gelukkig maakt. Nu denken we vaak dat een weelde aan keuze gelijk staat aan vrijheid en dat is ook wel zo, maar is die hoeveelheid keuze die we hebben nou wel echt goed voor ons? Of maakt het ons alleen maar ongelukkig, omdat we niet weten welke keuze de beste is? Barry Schwartz maakt hierin onderscheid tussen zogeheten maximizers; mensen die de beste keuze willen maken en niet settelen voor minder dan het allerbeste. Dan zijn er ook de satisficers; mensen die kiezen voor “goed genoeg”. Zijn theorie is dan ook dat je een veel gelukkiger mens zult zijn als je probeert zoveel mogelijk een satisficer te zijn in plaats van een maximizer, omdat je simpelweg niet van alles het beste kunt krijgen. We kunnen niet allemaal de beste baan, de beste partner, het beste huis en de beste gezondheid hebben. In plaats daarvan pleit hij ervoor dat we gaan voor wat goed genoeg is, waarbij we absoluut niet moeten settelen voor minderwaardig, maar wel voor wat voldoet. Vooral als het om materiële dingen gaat kunnen we best genoegen nemen met wat minder.
“Adding options to people’s lives can’t help but increase the expectations people have about how good those options will be. And what that’s going to produce is less satisfaction with results, even when they’re good results.”
Dit boek voldeed in meerdere opzichten aan mijn verwachtingen en heeft me ook wel wat inzichten gegeven, dat vind ik altijd belangrijk bij een goed non-fictie boek. Nu ben ik zelf al wel een satisficer en hoef ik niet altijd het beste van het beste. Tuurlijk zijn daar altijd uitzonderingen op, dat is ook precies wat het boek je probeert bij te brengen. Dat bij je belangrijkste levenskeuzes je wel de energie erin moet steken om voor het beste te gaan, maar dat het bij dingen als boodschappen doen er echt niet zoveel toe doet of je nu pasta van merk A, of merk B neemt
Misschien ook herkenbaar: Een half uur op Netflix browsen om vervolgens niks te kijken, omdat er zo’n overdaad aan keuze is en je bang bent dat je het verkeerde kiest!
De overdaad aan keuze die we hebben in ons leven maakt het ons juist enorm moeilijk en daardoor besteden we vaak te veel tijd aan dingen die er eigenlijk niet toe doen, zoals de beste televisie uitkiezen, terwijl ze in essentie allemaal hetzelfde doen. Het maakt uiteindelijk niet zo veel uit welke je neemt, maar toch besteden veel mensen hier uren tijd aan om te vergelijken, zich in de materie te verdiepen en dan met de allerbeste televisie thuis komen. Die dan misschien wel eens vele malen duurder is dan een televisie die “goed genoeg” was. En of je daar dan uiteindelijk gelukkiger van wordt? Dat is nog maar de vraag.
Mocht je zelf heel erg worstelen met keuzes maken, probeer dan dit boek eens. Het kan je enorm helpen om dingen in perspectief te zetten en je te laten merken wat er nu echt toe doet en wat niet. Je bespaart jezelf een enorme lading stress als je loslaat dat je altijd voor het beste moet gaan en gewoon gaat voor goed genoeg. Doe ook niet mee aan wedstrijdjes wie de beste auto heeft, of de beste baan. Het echte geluk zit altijd in dankbaarheid voor dat je genoeg hebt en dat je gezond bent 😉
The Book Dragon's Nook 