Gelukkig nieuwjaar allemaal! Het is eindelijk 2020 en ik heb het gevoel dat veel mensen met smart hebben zitten wachten op het moment dat ze eindelijk 2019 achter zich konden laten. Het was me het jaar ook wel! Voor mij persoonlijk was het een jaar vol zelfontwikkeling en het jaar waarin ik eindelijk mijn scifi/fantasy trilogie The Shaedon Resurgence afsloot. Maar wat is er nou allemaal precies gebeurd dit jaar? En wat heb ik nog in petto voor het aankomende jaar? Ik heb behoorlijk grootse plannen, dat is wel duidelijk! Deze laatste week van mijn vakantie ga ik dan ook gebruiken om mijn persoonlijke doelen te stellen voor dit jaar, maar je kunt er vanuit gaan dat ook dit jaar weer in het teken zal staan van schrijven, lezen en het delen van mijn gedachten op ons blog! 🙂
Categorie: columns
Bren’s jaar in boeken
En toen was de laatste dag van 2019 alweer aangebroken…tsjees wat is dit jaar ongelooflijk snel voorbij gegaan zeg. En wat was het een fijn boekenjaar 😀 Dit jaar vond ik langzamerhand mijn leessnelheid weer wat terug van voor mijn ziek zijn en dat is zo ongelooflijk fijn! En wat heb ik onwijs genoten van het lezen weer 🙂 Voorzichtig had ik mijn leesdoel op 80 gezet begin dit jaar, maar ik ben er flink wat boeken overheen gegaan, whoop whoop! Kijken jullie mee wat ik allemaal gelezen heb en wat mijn top 10 is? 🙂
Jeffrey’s jaar in boeken
Het jaar zit er bijna op en ik heb voor mijn doen lekker veel gelezen! Een trend die ik dan ook zeker voort wil gaan zetten in 2020, want wat ligt er nog een hoop leuks op mijn TBR-stapel! Maar wat heb ik nou precies gelezen dit jaar en welke boeken vind ik echte aanraders? Laten we eens een kijkje gaan nemen! 😉
Dit jaar las ik 27 boeken en ik ben nog met de 28e bezig, maar die ga ik niet meer uitlezen dit jaar. Het kortste boek dat ik las was Catfulness met slechts 96 pagina’s en de dikste The Skeptics Guide to the Universe die ik eerder dit jaar ook had aanbevolen om te lezen.
Laten we het eens hebben over: Depressie
Bren en ik hebben het er de laatste tijd vaak over gehad dat we The Book Dragon’s Nook willen gebruiken voor meer dan alleen maar boeken. En aangezien ik nog wel eens in de pen klim om lastige onderwerpen aan te snijden, dacht ik: “Laat ik eens een artikel van mijn eigen blog vertalen voor TBDN.” Deze column gaat over een onderwerp waar veel mensen mee te maken hebben; depressie. Volgens The World Health Organization kampt zo’n 7% van de wereldbevolking met depressie en is dat aantal groeiende. Deze cijfers komen uit 2015. Het is dus zeer waarschijnlijk dat je iemand kent, of zelfs bent, die met depressie kampt. Vandaag wil ik graag wat dingen uitleggen over depressie, in de hoop dat er meer begrip voor komt en vooral ook dat mensen hopelijk wat meer snappen hoe iemand die het heeft het ervaart en misschien nog wel belangrijker; wat je kunt doen voor iemand die lijdt aan depressie. Hieronder volgt een stel misverstanden over depressie.
Vergelijken & Verbleken
Vorige week had ik een gesprekje met Bren over hoeveel boeken ik dit jaar had gelezen en dat ik ondertussen al op mijn 27e boek van dit jaar zat. Dat betekent dat mijn gemiddelde op ongeveer een boek per twee weken ligt. Daarop zei Bren dat zij nu op boek nummer 95 zit voor dit jaar! Ik dacht, “Wow, dat is zo veel meer dan wat ik heb gelezen!” en natuurlijk, dat is ook gewoon zo, maar ik vergat voor het gemak dat Bren recensent is en dat we onze tijd totaal verschillend indelen. Hierdoor werd ik er ook weer eens aan herinnerd dat het eigenlijk helemaal niet goed is om jezelf te veel met anderen te vergelijken. Dat probeer ik in de regel ook niet te doen, omdat meestal als je dat doet, je bedrogen uitkomt en je jezelf vaak alleen maar slecht gaat voelen.
Waarom jezelf vergelijken met iemand anders (bijna) altijd een slecht idee is
Ik zal niet beweren dat het altijd slecht is om jezelf met iemand anders te vergelijken, maar meestal als we het doen, komt het voort uit een minderwaardigheidsgevoel. Het gevoel dat we niet genoeg zijn en dat anderen iets hebben wat wij niet hebben. Dat laatste is ook vaak het geval. Het moment dat je dat realiseert, is het moment dat je kunt stoppen met jezelf te vergelijken met anderen.
Zelf ben ik iemand die vaak te veel nadenkt en alles analyseert. Dat kan enorm vermoeiend zijn en altijd als ik mijzelf vergelijk met iemand anders dan voel ik me slechter dan voordat ik dat deed. Maar als je er genoeg over nadenkt, wat ik natuurlijk uren heb gedaan, dan kom je uiteindelijk tot de conclusie dat het niks uitmaakt. Ik denk dat we bij vergelijkingen echter wel onderscheid moeten maken in twee zaken; bezittingen en persoonlijke kenmerken.
A Link to the Past
Vandaag eens even wat anders dan boeken, vandaag ga ik het eens hebben over een van de beste video games die er bestaat, die ik ieder jaar weer opnieuw speel rond kerst! Ik weet het nog als de dag van gisteren, toen ik nog een klein Jeffje was wilde ik zo graag een Super Nintendo hebben. De SEGA Master System was de eerste console die ik had als kind en ik was echt gek op dat ding, maar toen Nintendo hun 16-bit console aankondigde en ik de eerste beelden van Super Mario World zag, was ik verkocht. Ik moest en zou een SNES hebben! Nou was zo’n apparaat natuurlijk onbetaalbaar voor een klein jongetje als ik, dus dat hielp niet erg mee. Een van mijn beste vrienden, Wouter, die had de SNES voor mij en ik was stikjaloers op hem destijds. Het moest voor mij nog tot de kerst van 1993 duren dat ik mezelf eindelijk de trotse eigenaar van een SNES mocht noemen. Het was een bundel met Super Mario All-Stars, maar dat was niet de enige game die ik erbij kreeg, ik kreeg ook The Legend of Zelda: A Link to the Past.
Een avontuur wacht op je!
Ik vond Super Mario geweldig, maar waar ik echt helemaal idolaat van was, was die Zelda game. A Link to the Past was ook mijn eerste Zelda game. Ik had al vaak genoeg van schoolvriendjes met een NES gehoord dat Zelda echt top games waren. Maar dit was de eerste 16-bit Zelda game en de graphics ware geweldig en de muziek van de game ook echt van ongekende klasse. Het begin van het spel wekt een hoop verwachtingen, Prinses Zelda vraagt je om hulp en je bent achter je oom (die verdacht veel op Mario lijkt, overigens) aangegaan, die je nog had gezegd dat je binnen moest blijven. Als je dan eenmaal je oom vindt en het zwaard dat hij bij zich droeg van hem overneemt, dan begint het avontuur pas echt! Een blik op de landkaart van de game deed me toen al realiseren dat deze game ongekend groot was voor die tijd!
Ik heb NaNoWriMo gewonnen! (NaNoWriMo Update #5)
Een dag voor het officiële einde van NaNoWriMo ben ik al klaar! Ik ben nu officieel een NaNoWriMo winnaar! Applaus voor mezelf! Toch smaakt deze overwinning bitterzoet na wat ik allemaal heb doorstaan deze afgelopen maand. Ik ben erg tevreden en trots op mezelf dat ik het vol heb gehouden, maar tegelijkertijd heb ik denk ik ook mezelf te hard gepusht. Zoals jullie eerder konden lezen had ik al twijfels over de kwaliteit van mijn werk en of ik wel goed op weg was. Maar dit is wel weer een prestatie die ik heb geleverd. Dus, laten we eens kijken naar het goede, het slechte en de lelijke stukken van NaNoWriMo nu ik mijn volledige maand aan ervaringen wil delen met jullie.
Het goede
In totaal schreef ik deze maand tijdens NaNoWriMo 50.192 woorden voor mijn nieuwe boek. Dat is een hoop hoofdstukken die ik heb toegevoegd aan mijn verhaal, wat nu dertien hoofdstukken telt en voor zo’n 60% klaar is. Ik denk dat het verhaal zo’n twintig hoofdstukken nodig gaat hebben. Dat betekent dus dat ik nog zeven hoofdstukken te gaan heb na dit hoofdstuk. Een mooie boost voor het manuscript!
Elke dag schrijven heeft me ook wat bijgebracht over discipline en dat ik zeker dagelijks moet blijven schrijven, al zijn er al nauwelijks dagen dat ik niet schrijf. Het heeft me geleerd dat schrijven en doorzetten een belangrijk onderdeel zijn van het schrijver zijn. Het gevoel van trots en dat ik deze prestatie heb geleverd zijn ook erg fijn om te ervaren.
Het slechte
Ik zei het al tijdens mijn vorige update toen ik tegen de spreekwoordelijke muur aan liep: Wat NaNoWriMo me geleerd heeft is dat het echt geen koud kunstje is om even 50K woorden te schrijven in een maand tijd! Het helpt ook echt niet als je dan ook nog eens een (zo goed als) fulltime baan hebt. Dus ik moest al mijn schrijfsessies in de avond houden, nadat ik al een dag op kantoor had gezeten. Ik denk dat ik het een stuk makkelijker had gevonden als ik gewoon fulltime schrijver was 😉
Iets anders wat me echt dwars zat was dat ik me mentaal ook behoorlijk uitgeput voelde en dat ik merkte dat mijn creativiteit er ook onder te lijden had. Geforceerd worden om te schrijven betekent niet per se dat je het beste op papier zet wat in je zit. Tenminste, voor mij voelde het vaak echt als een opgave. Vooral tijdens de laatste twee weken.
Het lelijke
Het grappige is dat ze van NaNoWriMo je willen laten geloven dat als je wint dat je boek ook klaar is. 50.000 woorden is bij lange na niet genoeg voor dit boek, al was het zeker een mooie boost en het overgrote deel van het boek. Maar ik heb nog een lange weg te gaan naar het einde. Dit is ook deels de reden waarom de overwinning niet echt zo voelt toen ik eindelijk het schrijfdoel had bereikt van NaNoWriMo. Het is bitterzoet, maar ik geloof dat dat mijn verdiende loon is als gemene schrijver die niet lief is voor zijn hoofdrolspelers. 😉
Een andere overpeinzing die ik maakte is dat, hoewel deze hele ervaring intrigerend was, ik toch wel erg blij ben dat ik eindelijk van deze ellende af ben. Ik denk ook niet dat ik het ooit nog eens ga doen, tenzij ik fulltime schrijver ben. Het was te veel stress om te proberen twee banen tegelijk te hebben, helemaal als je dan ook nog andere (sociale) verplichtingen hebt.
Dat was het… Ik heb iets gedaan wat ik nooit eerder gedaan heb en deze herinnering zal ik ook altijd koesteren. Het zal me nog lang bijblijven. Ik weet nu dat ik 50K woorden kan schrijven in een maand, als ik dat wil. Ga ik dat ooit nog eens doen? Hell no! Hahaha…
Bij deze neem ik dan ook pensioen van NaNoWriMo! 😉
Happy writing!
Jeffrey
Naar het einde toe werken
Het is de laatste week van NaNoWriMo en ik ben tegen de figuurlijke muur aangelopen. Zo eentje waar marathonrenners ook last van hebben. Als je eenmaal over die muur heen komt, dan haal je het. De laatste dagen werd ik geteisterd door twijfel en voelde ik me mentaal leeg. Maak je geen zorgen, ik overleef het wel en het klinkt misschien wat dramatisch, maar als deze maand over is ga ik even een adempauze nemen en schroef ik mijn dagelijkse schrijfdoel terug naar 500 woorden per dag. Vandaag wilde ik wat inzichten delen die ik in de afgelopen maand heb gekregen en iets meer over mijn schrijfproces.
NaNoWriMo Update #4
We zijn er bijna! Vandaag heb ik de magische grens van 40.000 woorden doorbroken en de badge ervoor verdiend! Nog een badge te gaan en dan heb ik ze allemaal 😉 The laatste is natuurlijk als je NaNoWriMo wint, door 50k woorden te schrijven. Op 80% zit ik nu, we zijn er bijna, maar man, man, man, wat was het lastig om dit tempo vol te houden. Ik weet dat ik het wel ga redden gelukkig, dankzij alle support van iedereen om me heen!
Jeffrey’s TBR; 2019 Lezend afsluiten!
We zitten al weer over de helft van November en dat betekent dat het jaar al bijna weer voorbij is! Ik heb allang mijn leesdoel bereikt voor dit jaar, maar zodra NaNoWriMo klaar is ben ik van plan om December lezend en schrijvend door te brengen. Het is immers een perfecte maand om lekker op de bank te kruipen met een goed boek, of om even lekker weg te zijn in de wereld van mijn fantasy verhaal! Deze maand heb ik niet zoveel tijd om te lezen, omdat ik de 50.000 woorden voor NaNoWriMo wil halen en dat dreigt vooralsnog gewoon te gaan lukken! 😀 Toch wil ik nog proberen vijf boeken te lezen dit jaar en ik heb straks lekker kerstvakantie, dus dan ook lekker veel leestijd! Laten we een kijkje nemen naar de stapel die ik nu nog wil lezen!
The Book Dragon's Nook 