Review: Hoeder van de vulkaan — Johan Klein Haneveld

Genre: Fantasy / Dystopisch
Uitgever: Godijn Publishing
ISBN: 978-94-93157-80-4
Uitvoering: Paperback
Aantal pagina’s: 286
Uitgave: November 2020

De laatste keer dat ik werk van Johan Klein Haneveld las gaf ik in mijn review aan dat verhalenbundels niet zo aan mij besteed zijn en dat ik graag eens een roman van deze schrijver zou willen lezen. Kort daarop werd gezegd door Godijn Publishing dat dat goed zou komen, omdat Johan Klein Haneveld bezig was met een roman, een dystopisch fantasy verhaal: Hoeder van de Vulkaan. Mijn interesse was toen ook direct gewekt.

Hoeder van de vulkaan - kaft

Flaptekst:
In een wereld die door overmatig gebruik van magie zo goed als onleefbaar is geworden, trekt de roofbeschaving van de K’ral van vulkaan naar vulkaan om warmte af te tappen en mensen tot slaaf te maken. D’rik was vroeger zelf een slaaf, maar is nu een van hun fanatiekste strijders. Als de lava van hun laatste vesting begint te doven, moeten de K’ral op zoek naar een nieuwe basis. Verkenners hebben aan de overkant van een grote ijsvlakte een geschikte plek gevonden. D’rik hoort bij de eerste groep die probeert de verre vulkaan in te nemen. Hij denkt dat het een makkelijke opdracht zal worden, maar de vurige berg heeft een verrassing voor hem in petto …

Dat Johan Klein Haneveld met Hoeder van de Vulkaan een boodschap heeft willen overbrengen is duidelijk. De mensheid in het verhaal heeft de aarde zo enorm verpest door het overmatig gebruik van magie, dat er weinig leefbare plekken meer zijn. De K’ral hebben nog steeds hun leefstijl niet aangepast, wat betekent dat ze op geleende tijd leven, want ooit zullen er geen vulkanen meer zijn waar ze warmte van kunnen aftappen. Kortom, de tijd tikt voor het volk en D’rik worstelt naarmate het verhaal vordert steeds meer met zijn gevoelens. Hoewel hij in het begin een van de fanatiekste soldaten is, wordt hij geconfronteerd met een andere levenswijze, eentje die veel meer in harmonie is met de natuur en die zelfs hoop kan geven voor de toekomst. Het verhaal heeft veel potentie en ik wilde dan ook graag weten hoe het af zou lopen.

Bij het openslaan van het boek viel mij al direct een ding op, waarvan ik eerst dacht dat het misschien alleen bij de introductie zo zou zijn. Het verhaal is grotendeels in de tweede persoonsvorm geschreven. Ik wist dat er boeken bestaan die in deze vorm geschreven zijn, maar er is ook een goede reden waarom het zo weinig gebruikt wordt (bij fictie, want bij non-fictie is het gebruikelijker), het is namelijk een nogal confronterende manier van vertellen, omdat er steeds “Jij dit” en “Jij dat” staat, waardoor je de hele tijd het idee hebt dat je persoonlijk aangesproken wordt. Een ander groot nadeel van deze vorm is dat het woord “Jij” dus ook enorm vaak op een pagina staat en dat zorgde er bij mij voor dat het enorm stroef las.

Hoeder van de vulkaan - 1

Naarmate het verhaal vordert komt ook de eerste persoonsvorm voor in het boek en wordt deze vermengd met de tweede persoon. Hierdoor wordt de vertelling er helaas niet beter op en wordt het nog lastiger om het verhaal goed te volgen. Ik vraag me af waarom Johan Klein Haneveld voor deze vorm heeft gekozen, want het komt helaas het verhaal niet ten goede. Een ander ding waardoor ik ook maar niet lekker in het verhaal kwam waren de onnodig lastige en soms zelfs onuitspreekbare namen. Allen begonnen ze zowat met een medeklinker, een apostrophe en daarna de rest van de naam. Namen als G’vazal, K’somil en T’giran.

Hoewel het verhaal dus best veel potentie had, speelde de manier van vertellen erg parten met me, waardoor ik mijzelf enorm door het verhaal heen moest worstelen. Erg jammer, want ik denk dat dit verhaal in de eerste- , of derde persoon veel beter uit de verf was gekomen. Waarom Johan Klein Haneveld voor deze vorm heeft gekozen is me dus een klein beetje een raadsel. Er is een reden waarom het weinig gebruikt wordt en die is mij nu, helaas, duidelijk geworden. Ik kom dan ook helaas uit op slechts 2,5 ster.

Cover: 🌟🌟½
Vertelling: 🌟🌟
Originaliteit: 🌟🌟🌟
Verhaal: 🌟🌟🌟
Lettertype: 🌟🌟🌟🌟
Papiergeur: 🌟🌟🌟
Overall: 🌟🌟½
Happy Reading!

Liefs,

Jeffrey

Review: Why I Write — George Orwell

Genre: Non-fictie
Uitgever: Penguin Books
ISBN: 978-0-14-101900-0
Uitvoering: Paperback
Aantal pagina’s: 120
Uitgave: 2004

Why I write door George Orwell was een boek dat al een tijdje op mijn wishlist stond om te lezen. George Orwell, de meester achter het wereldberoemde boek ‘1984’, wat een dystopische toekomst voorschotelt waarin “Big Brother” alles ziet wat je doet en de geschiedenis continu herschreven wordt. Ik dacht dat dit boek dan ook interessant zou worden, hoewel het aan de dunne kant is, maar dat is juist ook wel eens fijn, toch?

Why I Write

Why I write is een compilatie van een aantal essays van George Orwell. Dit wist ik van tevoren niet toen ik begon te lezen. Na een stukje waarvan ik dacht dat het de introductie was waarom de beste man schrijft krijgen we een essay voorgeschoteld over hoe Engeland in elkaar steekt. Hoewel redelijk interessant snapte ik niet helemaal waarom dit in een boek stond met de titel Why I write. Daarna volgt een kortverhaal getiteld “A hanging”, waarin we de typische manier van vertellen van George Orwell weer zien, met een ironisch einde en alles. Het slotstuk heet “Politics and the English Language” en ook dit is weer een essay over de Engelse taal en hoe deze steeds verder in verval raakt door gebruik van onnodig moeilijke woorden die niet duidelijk een boodschap kunnen overbrengen, aldus George Orwell.

Why I Write 1

Helaas is dit boek totaal niet wat ik ervan verwacht had en hoewel ‘1984’ en ‘Animal Farm’ behoren tot mijn favoriete boeken slaat Penguin met dit boekje de plank totaal mis wat mij betreft. Ik had gehoopt op een semi-autobiografisch boek met de redenen waarom George Orwell schreef en misschien tips voor aspirerende schrijvers. Helaas kwam ik bedrogen uit en vraag ik me een beetje af waarom ik mijn tijd aan dit boek heb verdaan. Omdat het dun was heb ik hem uitgelezen, maar de essays waren ook erg gedateerd en hebben me bijzonder weinig inzichten gegeven. Erg jammer, want dit boek leek me juist zo interessant. Door de misleidende titel en de gedateerde inhoud kan ik dit boek dan ook geen hoog cijfer geven en eindig ik op een zeer magere twee sterren.

Cover: 🌟
Vertelling: 🌟🌟🌟
Originaliteit: 🌟🌟
Inhoud: 🌟
Lettertype: 🌟🌟
Papiergeur: 🌟🌟🌟🌟🌟
Overall: 🌟🌟
Happy Reading!

Liefs,

Jefrey

Review: Smeulend Venijn — Johanna Lime

Genre: Fantasy/Young Adult
Uitgever: Zilverbron
Serie: De vergeten vloek #2
ISBN: 9789463081399
Uitvoering: Paperback
Aantal pagina’s: 468
Uitgave: Oktober 2018

Dankjewel Johanna Lime voorhet beschikbaar stellen van een recensie exemplaar.

Smeulend Venijn -1

Flaptekst:
Sylviana Attholred, de kroonprinses van Berinyi, leeft door toedoen van de Avatars in de Rosettenevel. Haar moeder houdt haar status van koningin krampachtig vast. Als de tijd komt dat Sylviana zal regeren, erft ze een oorlog. Bovendien zit ze met een probleem: de zonen van priesteressen sterven te jong. Als er eindelijk weer iemand op de troon komt waarmee te praten valt, besluiten Sammerah, Jacky en Tatjana dat ze de nieuwe Eerwaarde Moeder moeten steunen. Alle bevolkingsgroepen zullen eensgezind de vijand het hoofd moeten bieden. Het is echter de vraag wie de werkelijke vijand is. Helena Attholred heeft zo haar eigen mening over wat het beste is voor haar gezin. Het venijn smeult al sinds ze de bloedband met Sana aanging. Als zij haar zin krijgt, werkt deze oorlog in haar voordeel. De magiërs op Laskoro zijn immers veel te zwak geworden, of vergist ze zich daarin?

De cover van het boek komt in bepaalde punten overeen met deel 1 en past er mooi bij. Wel heeft de draak andere kleuren, wat betekend dit voor het verhaal? Welke kant zal het opgaan en waar nemen de schrijvers ons nu mee naartoe? Weet dit verhaal mij mee te nemen naar een andere wereld?

Het antwoord is inderdaad! In het verhaal volg je de kroonprinses Sylviana, zij moet zodra ze 25 is haar moeder vervangen als Eerwaarde moeder; het hoofd van alle hoge priesteressen. De schrijfsters nemen je mee in het leven van de kroonprinses en de weg die zij bewandeld. Deze weg is voor een ieder wel een beetje herkenbaar. Niet zozeer als prinses maar wel als tiener. Het pad naar een volwassen leven. Naast Sylviana volg je een oude bekende vanuit het eerste boek. Nu krijgt de tante van Sylviana eindelijk een duidelijker beeld. Ook volg je een aantal priesteressen op weg naar hun grotere rol in Berinyi, elk met hun eigen strubbelingen en hun eigenaardigheden.

De schrijvers weten met dit vervolg een duidelijk beeld te geven aan de nieuwe planeet Berinyi. Een uitgebreide beschrijving van de landschappen wordt je zeker niet onthouden. Het wordt al snel duidelijk dat deze planeet parallel loopt aan Laskoro en dat begint al met de verhouding van man en vrouw. De vraag die je bezighoudt is: zal een oorlog met Laskoro dit ook echt oplossen?

Het verhaal heeft een zeer complexe en speciale wereldbouw. Er is duidelijk veel tijd besteed aan de wereldbouw van dit rijk. Ontzettend veel lof voor de schrijfsters om op deze manier een origineel verhaal te schrijven en toch te zorgen dat er voor ons een punt van herkenning in zit.

Het boek start heftig en dat trekt je er meteen in. Wel zou er een trigger warning bij kunnen staan omdat het niet zomaar iets is waar het verhaal mee start. De personages krijgen allemaal een duidelijke emotionele uitdieping, je voelt met ze mee. Een bepaalde onmacht maakt zich geregeld meester van je bij het lezen van de plannen van Helena. Hoe kan ze dat nou doen en hoe kun je leven met jezelf op deze manier? Vanuit het perspectief van Helena word je al snel weer meegenomen naar deel één en beleef je hetzelfde van een andere kant. Dit is heel interessant en zorgt voor het totaalbeeld van de situatie. De dingen die in deel één niet helemaal duidelijk waren vinden hier hun weg.

Het is ook mooi dat je tijdens het lezen langzaam verzeild raak in de tweestrijd waarin Sylviana zich bevindt en op welke manier zij hier mee omgaat. Naast dat zij hier zelf mee moet omgaan neemt ze ook haar vriendinnen hierin mee. Maar wat betekent dit voor hun en wat voor stappen maken zij. Allemaal duidelijk en meeslepend verwoord.

Smeulend Venijn -1

“Als ik koningin wordt is een nieuwe Raad van Twaalf samenstellen het eerste dat ik doe.”

Het enige wat er mist is de beeldschetsing van de personages. Als je in beelden denkt mist er een duidelijk beeld van hoe de karakters eruit zien. Dit hoort duidelijk bij de schrijfstijl en na een bepaald aantal bladzijdes raak je hier ook als beelddenker wel aan gewend.

Er is één ding wat terugkerend de aandacht afleidt van het verhaal en dat zijn alle ingewikkelde termen, plaats- en familienamen. Het zou prettiger zijn om een geheugensteun te hebben achterin het boek zodat je even snel kunt kijken wie/wat dat ook alweer was. Gaandeweg het boek gaat het makkelijker en is het makkelijker volgbaar.

Daar waar deel één een behoorlijk aantal dingen miste maakt deel twee zeer zeker een boel goed. Het is duidelijk een vervolgverhaal en zit niet bomvol actie maar wel super vol met achtergrond informatie. Dit is een zeer welkome verrassing, het boek zorgt vooral voor nieuwsgierigheid en dat betekend dat ik toch wel benieuwd ben naar wat deel drie gaat brengen.

Een verhaal dat naar mijn mening veel goed heeft gemaakt in de serie! Ik om dan ook uit op 3,5 sterren.

Cover: 🌟🌟🌟🌟
Vertelling: 🌟🌟🌟
Originaliteit: 🌟🌟🌟🌟
Verhaal: 🌟🌟🌟
Lettertype: 🌟🌟🌟🌟🌟
Papiergeur: 🌟🌟
Overall: 🌟🌟🌟½

Happy Reading!

Lisa

Review: The 7 Habits of Highly Effective People

Genre: Non-Fictie / Zelfhulp
Uitgever: Free Press
ISBN: 9780743269513
Uitvoering: Paperback / Audioboek
Aantal pagina’s: 372
Uitgave: Januari 1988

Zelfontwikkeling, wij zijn er hier thuis continu mee bezig en dat is mooi om te zien bij de ander, vind ik zelf. Als ik zie hoe Bren zich heeft ontwikkeld sinds wij samen zijn, dan ben ik daar gewoon super trots op. Ze is continu bezig met nieuwe dingen leren, alles delen met mij wat ze geleerd heeft en andersom doe ik dat ook graag. We lezen wel allebei andere soorten non-fictie, maar daardoor kunnen we elkaar ook vaak van alles leren. Dit boek, The 7 Habits of Highly Effective People stond al een tijd bovenaan mijn non-fictie lijst en uiteindelijk heb ik ervoor gekozen om hem te luisteren, nadat ik een pocket versie van Bren had gekregen voor Yule.

7 habits kaft

Iedereen kent wel mensen in hun omgeving die super succesvol zijn. Ze lijken altijd alles onder controle te hebben en daar moet een reden voor zijn, toch? In dit boek van Stephen Covey beschrijft hij zeven gewoonten van succesvolle mensen. Want daar komt het uiteindelijk op neer. Maar allereerst, wat is succes nu precies? Is het veel geld op de bank hebben, een enorm huis, getrouwd zijn en kinderen hebben? Dat is het belangrijkste waar eerst naar gekeken moet worden, want jij bepaalt immers je eigen succes. Dit moet je nooit laten afhangen van de maatschappij, want als je goed kijkt naar die succesvolle mensen zul je zien dat ze zich daar juist niet zoveel van aan hebben getrokken.

Kortom, het begint allemaal bij jezelf, maar toch ook weer niet. Want om succesvol te kunnen zijn, ben je immers altijd afhankelijk van anderen. Daarom beschrijft Stephen Covey ook dat er meerdere fases zijn waarin je je kunt bevinden; een afhankelijke, een onafhankelijke en een onderlinge afhankelijkheid. We beginnen allemaal als baby als een afhankelijk persoon, maar er komt als het goed is een fase waarin we onafhankelijk kunnen zijn, maar het grootste goed is onderlinge afhankelijkheid, want door samen te werken met anderen, kunnen we veel meer bereiken dan we in ons eentje ooit zouden kunnen.

De zeven gewoonten

De zeven gewoonten zijn opgedeeld in verschillende categorieën. Een aantal die over het persoonlijke gaan, de eerste drie zijn dan:

Gewoonte 1: Wees proactief (principes van persoonlijk inzicht)
Gewoonte 2: Begin met het einde in gedachten (principes van persoonlijk leiderschap)
Gewoonte 3: Belangrijke dingen eerst (principes van persoonlijk management)

Het belangrijkste hierbij is dat niemand succesvol is geworden door geen stappen te nemen. Maar als je dat dan doet, hoe begin je dan en hoe bepaal je de prioriteiten? Dat wordt allemaal behandeld in de eerste drie gewoonten.

Vervolgens zijn er drie gewoonten die niet over jou gaan, maar over je relatie tot anderen:
Gewoonte 4: Denk in termen van win/win (principes van interpersoonlijk leiderschap)
Gewoonte 5: Probeer eerst te begrijpen en dan pas begrepen te worden (principes van empathische communicatie)
Gewoonte 6: Werk synergetisch (principes van creatieve samenwerking)

Dat communicatie de sleutel tot succes is, dat is voor mij altijd al wel duidelijk geweest. Je moet duidelijk kunnen communiceren, maar het állerbelangrijkste is dat je luistert! Want zodra andere mensen het idee hebben dat er naar ze geluisterd wordt en dat ze begrepen worden, dan gaan er echt deuren open (gewoonte 5, dus). Wat ook belangrijk is, dat als je met anderen samenwerkt er een situatie komt waarin beide partijen het idee hebben dat ze er iets mee winnen. Dat jij wat van een ander nodig hebt, kan andersom ook betekenen dat jij iets voor ze terug kan doen. Soms simpelweg met geld, maar wat nog beter is, is als jij ook een wederdienst kunt doen voor ze. Zolang het maar een win-win situatie oplevert!

Als laatste gewoonte gaat het over vernieuwing:
Gewoonte 7: Hou de zaag scherp (principes van evenwichtige zelfvernieuwing)

Hierin legt Stephen Covey onder andere uit dat je nooit moet stoppen met jezelf te ontwikkelen en dat een van de beste manieren: boeken lezen is! Nou, wie had dat ooit verwacht? 😉 Ik heb in ieder geval veel uit dit boek gehaald. Ik wil dan ook zeker nog de papieren versie, want hoewel er veel is blijven hangen, is dit wel echt een boek dat je eens als naslagwerk wilt raadplegen. Ik heb ook gezien dat er werkboeken zijn, dus wie weet waag ik me daar eens aan! 😉

Overall dus een super leerzaam boek, waar ook diverse varianten van verkrijgbaar zijn en zelfs een boek over de 8e gewoonte! Ik kan dit boek haast niet genoeg aanraden eigenlijk. Maar de kaft is echt foeilelijk en vind ik niet zo’n succes ;P

Cover: 🌟🌟
Vertelling: 🌟🌟🌟🌟🌟
Originaliteit: 🌟🌟🌟🌟🌟
Verhaal: 🌟🌟🌟🌟🌟
Voorleesstem: 🌟🌟🌟🌟
Overall: 🌟🌟🌟🌟🌟

Happy Reading!

Liefs,

Jeffrey

Review: Ieder zijn geheim – Sarina Bowen

Genre: New Adult romance
Uitgever: SVM Publishing
Serie: The Ivy Years #2
ISBN: 9789493030664
Uitvoering: paperback
Aantal pagina’s: 238
Uitgave: Juli 2020

Hartelijk dank aan Uitgeverij SVM-Publishing voor het beschikbaar stellen van het recensie-exemplaar in ruil voor mijn eerlijke mening.

Ieder zijn geheim - kaft

Flaptekst:
Zou je de liefde van je leven kunnen opgeven om het kind dat van je afhankelijk is te redden?
Vroeger was ik net als de andere Harkness ijshockey-spelers. Ik maakte me alleen zorgen over de volgende wedstrijd of het volgende feestje. Maar dat veranderde allemaal de dag dat ik verantwoordelijk werd voor mijn kleine zusje. Alleen door Lucy verborgen te houden en me gedeisd te houden, zullen we dit jaar overleven.
Maar dan ontmoet ik Scarlet, die me ziet als meer dan een ster atleet of een feestbeest. Ik val hard voor haar. Maar ook zij wordt gevolgd door duisternis. Als haar verleden aan het licht komt, zo ook de vreselijke waarheid: ik kan niet iedereen redden. Maar ik zal nooit stoppen met proberen.

In dit tweede deel uit de Ivy Years serie leren we de populaire Bridger van een volledig andere kant kennen zoals we hem in Gevallen Dromen (check hier de recensie)  hebben meegemaakt. Daar was hij altijd wel een het feesten, gek doen en had de een na de andere meid versierd, bijna het enige waar hij serieus over leek te kunnen zijn waren de ijshockey wedstrijden. Maar dat is nu wel anders. Hij heeft een doel voor ogen, een beter leven voor zijn zusje Lucy en daar zal hij alles aan doen om dat voor elkaar te krijgen. Bridger blijkt buiten de player die hij zo’n lange tijd is geweest eigenlijk gewoon een ontzettend gave gozer te zijn. Natuurlijk heeft hij echt nog wel wat van zijn bravoure gehouden en is zijn ego gewoon nog steeds zoals eerst, maar onder die laag leer je een hele andere Bridger kennen. Zijn zorgzame, lieve, serieuze en loyale kanten komen echt tot uiting. En al lezende begin je zo’n ontzettende sympathie voor hem te voelen, je leeft ook echt zo met hem mee en ik heb echt “fingers crossed” gezeten dat zijn plan zou gaan lukken.

“Want je kunt er niets aan doen dat het hart wil, wat het hart wil”

Scarlet draagt zo haar eigen geheimen met zich mee waarvan ze absoluut wil voorkomen dat er ook maar iemand achter de waarheid komt. Maar dan komt Bridger in haar leven en of ze het nou wil of niet, ze begint langzamerhand toch steeds meer en meer voor hem te voelen. Maar zou hij nog van haar houden als hij zou weten wat ze hem niet wil vertellen? Dat risico durft ze niet te nemen en probeert hem dan ook ver weg bij haar familie en verleden te houden. En ondanks dat de twee een heel eigen geheim met zich meedragen, laat de liefde zich niet vertellen hoe zich te gedragen. De aantrekkingskracht tussen hun wordt met de dag sterker en je gunt het ze ook zo gewoon.

Ieder zijn geheim -1

“Zo werkt liefde niet. Het is de bedoeling dat je ook de rottige dingen deelt. Net zoals de mooie dingen. Dat zei je zelf.”

Wat was dit een ontzettend fijn boek om te lezen, misschien nog wel gaver dan de eerste. Al vond ik die ook echt heel erg leuk. Het verhaal wordt in de ik-vorm geschreven en je leest vanuit Bridger en Scarlet hun ogen. De hoofdstukken zijn lekker kort en het verhaal is gewoon zo ontzettend fijn. Ik vloog echt door het boek heen, moest weten hoe het verder zou gaan en wat er nog meer zou gaan gebeuren. Een absolute aanrader voor de liefhebbers van dit genre. Ik hoop echt dat de andere delen in deze serie ook vertaald gaan worden, want ik ben absoluut fan van de schrijfstijl van Sarina Bowen. Ze zet haar personages ontzettend goed neer, het verhaal zit goed in elkaar. Daarbij laat het je even alles om je heen vergeten en je wanen op Harkness. Dat is normaal al ontzettend fijn als een boek dat doet natuurlijk, maar in deze rare tijden heb je dat helemaal af en toe even nodig, toch?!

“Mijn lijf lichtte op als een kerstboom midden op Fresh Court en ik duwde alle zorgen van de dag zo uit mijn bewustzijn.”

Cover: 🌟🌟🌟1/2
Vertelling: 🌟🌟🌟🌟1/2
Originaliteit: 🌟🌟🌟🌟
Verhaal: 🌟🌟🌟🌟1/2
Lettertype: 🌟🌟🌟🌟
Papiergeur: 🌟🌟🌟🌟
Overall: 🌟🌟🌟🌟

Happy Reading!

Liefs,

Bren

Review: Goud & Lavijn — Kim Bonefaas

Genre: Roman / Feelgood
Uitgever: Godijn Publishing
ISBN: 9789493233171
Uitvoering: Paperback
Aantal pagina’s: 292
Uitgave: Januari 2021

Hartelijk dank aan Uitgeverij Godijn Publishing voor het beschikbaar stellen van het recensie-exemplaar voor de blogtour in ruil voor mijn eerlijke mening.

Goud en Lavijn - kaft

Flaptekst:
Voor verpleegkundige Melle Lavijn is het leven weliswaar druk, maar wel lekker overzichtelijk: ’s nachts werkt ze op de kinderafdeling van het plaatselijke ziekenhuis en overdag is ze zo veel mogelijk bij haar zieke vader. Door een uit de hand gelopen grap raakt ze via Instagram in gesprek met de Amerikaanse muzikant Midas, de superster van dat moment. Langzaam maar zeker ontstaat er een bijzondere band tussen Melle en Midas. Als Midas’ fans en de roddelpers dat ontdekken, staat Melles rustige leven totaal op zijn kop. Al snel wordt het contact met Midas levensgevaarlijk…

Dit boek was mijn eerste  kennismaking met het werk van Kim Bonefaas en wat voor eentje. Echt dol op de cover was ik niet, niet dat ik het helemaal niets vond, maar de kleur geel en ik zijn gewoon niet zo’n match. Al past de cover wel weer ontzettend goed bij het verhaal. Ik opende het boek en begon met lezen…en binnen no time had het verhaal me te pakken en liet het me niet meer los. Wat een rollercoaster van een verhaal, maar wel een die goed te volgen is en een ontzettend pakkend verhaal. Je wordt van de ene emotie in de andere getrokken, van blij,  naar ontzet, verwarring, boosheid, verdriet, geschokt en ga zo maar door. Ik heb het dus echt met een lach en een traan zitten lezen en vloog gewoon door het verhaal heen. Kim heeft een ontzettend vlotte en spontane manier van schrijven en de personages kwamen echt voor mijn ogen tot leven. Wat heb ik ontzettend moeten lachen om het taalgebruik en karakter van haar beste vriendin, Eef. Heerlijk hoe die zich kan uiten, wat een persoonlijkheid zeg. Maar Melle stal mijn hart. Jeetje wat heeft ze al veel meegemaakt in haar leven en nog steeds. En wat een kracht om door te zetten, al hangt ze echt wel tegen een burn-out aan, maar toch. Als ze dan door een grapje via Instagram een bericht stuurt aan de Golden Boy Midas en hij daar ook daadwerkelijk op reageert, verandert haar leven in no time. De twee krijgen zo’n ontzettend leuk contact met elkaar. En al snel bouwt er een hechte vriendschap tussen ze op.

Goud en Lavijn - 2

“Mel, ik moet entertainen. Elk moment van de dag, want dat is wat ik ben. Dat is hoe mensen mij zien. Ik ben een dier in de dierentuin, gekooid. Jij liet mij voor even die vrijheid voelen; hoe het is om gewoon te zijn. Ik verlang daarnaar, meer dan je ooit zou kunnen begrijpen.”

Midas is de grootste superster van het moment op het gebied van muziek, Melle staat zover van zijn wereld af, ze lijken zo ontzettend veel van elkaar te verschillen, Maar is dat ook echt zo? Want stiekem wil Midas niets liever dan ook gewoon normaal over straat kunnen en een leven als dat Mel heeft klinkt in zijn ogen juist als een droom, de vrijheid die zij bezit nog, die hem is afgenomen door zijn intens grote populariteit. Hoe meer de twee met elkaar praten hoe dieper hun band wordt, dat is zo ontzettend mooi om te zien. Echter zit er ook voor Melle een keerzijde aan hun contact…Midas fans pikken het niet als ze erachter komen. En wat begon als rotopmerkingen onder foto’s, gaat al snel over in heel veel meer. Melle is haar leven niet zeker meer. Maar stoppen met haar omgang met Midas wil ze ook niet. De twee lijken gewoon echt gemaakt voor elkaar. Maar is deze liefde het waard om zover voor te gaan of is het eigenlijk gedoemd om te mislukken?

Goud en Lavijn - 1

“Ik vind het cool dat je leest, Melle..Echt cool. Zou ik meer moeten doen. Kennis is macht.”

Wat was dit een ontzettend gaaf verhaal, ik heb echt genoten van het lezen ervan. En weet nu al dat ik het echt eens ga herlezen ook. Een ware pageturner. Maar dat eind….W.T.F.! Ik zag het zo niet aankomen en nu nog zit ik er over na te denken. Maar toch hoop ik dat er nog een vervolg komt op dit verhaal. Want met dit open einde en wat voor een einde ook echt, zou dat absoluut mogelijk zijn. En ik wil eigenlijk ook gewoon weten hoe het ze verder vergaat. Het is gewoon echt een gaaf, lief en ontroerend verhaal over liefde, vriendschap en zoveel meer, het zit zo mooi in elkaar. Ik zou het zeker gaan lezen als ik jullie was, want het is zo prachtig…maar hou wel de tissues bij de hand, chocola en een warme kop thee, just to be sure. Want met de spanning in het boek en de rollercoaster aan emoties zou je dat zomaar weleens even nodig kunnen hebben.

“Hoe ga je om met tegenslag en stress? Hoe reageer je wanneer het leven even niet doet wat jij graag wilt? Kan je het van je af zetten of blijf je erin hangen? Ben je een vechter of ren je liever weg? Ben je een winnaar, ook als het tegenzit, of een rasechte verliezer? Is jouw glas halfvol of juist halfleeg?”

Cover: 🌟🌟🌟🌟
Vertelling: 🌟🌟🌟🌟1/2
Originaliteit: 🌟🌟🌟🌟
Verhaal: 🌟🌟🌟🌟1/2
Lettertype: 🌟🌟🌟🌟
Papiergeur: 🌟🌟🌟🌟
Overall: 🌟🌟🌟🌟1/2

Happy Reading!

Liefs,

Bren

Review: Bewakers van het Fragment – Johan Lubbers

Genre: Fantasy
Uitgever: Zilverbron
Serie: De Komeet #2
ISBN: 9789463083430
Uitvoering: paperback
Aantal pagina’s: 357
Uitgave: Oktober 2020

Hartelijk dank aan Johan Lubbers voor het beschikbaar stellen van het recensie-exemplaar voor de blogtour  in ruil voor mijn eerlijke mening.

Bewakers van het fragment kaft

Flaptekst:
Mensen geboren onder de komeet zijn magiërs en een deel van de komeet is neergestort in de woestijn. Het bewaken van dit fragment is Thessa’s heilige missie. Het mag niet in verkeerde handen vallen. Magie is levensgevaarlijk en slecht. Wanneer Thessa ontdekt dat zij magie kan gebruiken, begint ze te twijfelen aan haar missie en aan alles wat ze heeft geleerd.
Ver weg in het zuiden kan Myrthe niet meer genieten van haar magische krachten en worstelt met de pijn die ze heeft veroorzaakt. Ze wil geen magiër meer zijn en gaat op zoek naar een andere plek waar ze zich meer op haar gemak voelt.
De nieuwe koning heeft het politieke systeem van Rhodas veranderd. De prijzen om je te laten behandelen door een dokter zijn betaalbaar geworden en magiërs mogen hun krachten ook voor andere zaken inzetten. De straatjongen Thoran is een vertrouweling en vriend van de koning geworden en geniet van zijn nieuwe rol en het gebruiken van magie. Toch mist hij iets en wil zijn familie vinden.
Niet iedereen is het eens met de veranderingen in Rhodas. De inquisitie en priesters waarschuwen voor het gebruik van magie en iemand zet zelfs magiërs op de brandstapel. Thoran, Myrthe en inquisiteur Oswals moeten samenwerken om de dader te vinden en vechten elk voor hun eigen geliefden, idealen en dromen.

Na het lezen van het eerste boek in deze serie was ik echt razend nieuwsgierig geworden naar hoe het verhaal nu verder zou gaan. Maar toen ik de achterflap las werd ik toch een beetje ontmoedigd…want jeetje wat een info dump…iets wat helemaal niet nodig is voor een boek, want daar kom je lezenderwijs wel achter. Dus ja, beetje jammer. Maar ik besloot volledig met open mind verder het boek te gaan lezen, want tsja, ik wou toch echt weten hoe het verder zou gaan. En daar was ik al heel snel blij mee.

Bewakers van het fragment 2

“Je bent juist sterk, sterker dan wie dan ook in dit land.”

Binnen no time zat ik weer helemaal in het boek. Het verhaal is ontzettend boeiend en al tijdens het lezen weet de schrijver de spanning steeds verder op te bouwen. De verschillende denkwijzen over magie zijn echt extreem, bij het ene land mag het door iedere magiër vrij worden gebruikt en bij de ander kan het zijn dat het zwaar verboden is en er zelfs de dood op volgt als blijkt dat je erover beschikt. De wereldopbouw zit goed in elkaar en ik kon alles dan ook makkelijk voor me zien. De personages zijn goed uitgewerkt en je krijgt met sommige echt een hechte band waar je een ander weer ontiegelijk haat. Ik hou ervan als dat gebeurt in een boek. Ik zou over deze wereld zeker graag mee willen lezen, want wat is het gaaf. Vanaf de eerste bladzijde word je het verhaal ingezogen en dat laat je ook na het lezen van de laatste bladzijde niet snel meer los. Ik wou gewoon stiekem meer lezen, dus ja, ik hoop echt dat er in de toekomst nog wel een derde deel in zou zitten. Mijn favo personage is Thessa, zij maakt zo’n groei door in het verhaal en die is zo onwijs interessant en gaaf om te volgen, ondanks dat ze zoveel meemaakt blijft ze doorvechten om haar doel te bereiken en daar kon ik niet anders dan onwijs veel respect voor hebben. Johan heeft een hele fijne, vlotte schrijfstijl waardoor je je gemakkelijk in de wereld en de personages kan verplaatsen, wat mede ervoor zorgt dat je als een speer door het boek heen raast met lezen. Ik kan deze serie dan ook zeker aanraden aan de fantasy liefhebbers, want het is gewoon echt heel leuk, met de juiste dosis spanning en verraad voor een fantasy verhaal, maar ook de kracht van vriendschap staat hierin heel sterk. En het vertrouwen in je eigen kunnen hebben…

Bewakers van het fragment 1

“Je hebt ze gedood. Waarom? Wat hebben die vrouwen je aangedaan? ‘Die vrouwen? Mij niets. Maar wel ons mannen!’ “

Cover: 🌟🌟🌟
Vertelling: 🌟🌟🌟🌟
Originaliteit: 🌟🌟🌟🌟
Verhaal: 🌟🌟🌟🌟1/2
Lettertype: 🌟🌟🌟1/2
Papiergeur: 🌟🌟🌟
Overall: 🌟🌟🌟🌟

Happy Reading!

Liefs,

Bren

Review: Negentig Seconden – Vannessa Thuyns

Genre: Feel Good
Uitgever: Dutch Venture Publishing
ISBN: 9789492585653
Uitvoering: paperback
Aantal pagina’s: 319
Uitgave: Februari 2021

Hartelijk dank aan Uitgeverij Dutch Venture Publishing voor het beschikbaar stellen van het recensie-exemplaar in ruil voor mijn eerlijke mening.

Negentig Seconden - kaft

Flaptekst:
Een vrouw heeft niet langer dan negentig seconden nodig om haar date te beoordelen. Na anderhalve minuut weet ze al of die persoon een blijvertje is. (Brits onderzoek 2012)
Yara leeft voor cijfers, formules en haar succesvolle accountancybedrijf, dus wanneer ze na een grote fout wordt gedwongen een time-out te nemen, komt dat keihard aan. In alle paniek bedenkt ze een list: in plaats van te vertrekken naar een verre vakantiebestemming rijdt ze met haar laptop en een koffer vol dossiers naar de Veluwe. Hiermee doet ze immers haar moeder een gunst en kan ze in alle rust stiekem blijven werken om haar fout te herstellen. In haar ogen is dit een absolute win-win situatie.
Eenmaal daar zorgen veeleisende klanten, een betweterige huisgenoot, een koppige hond en een flirtgrage bruidegom voor de nodige stress en afleiding. Verliefd worden is al helemaal geen optie. Maar dat komt Yara erachter dat er toch een waarheid schuilt in die “negentig seconde”-formule…

Als eerste viel mij de cover op van het boek, die is niet eens ingewikkeld of wat dan ook, maar ontzettend knus. Het maakt dat je gelijk weet dat het hier om een feel good gaat en dat je dit boek gewoon wilt lezen. And so I did.

Negentig Seconden 2

De feelgoods van Vannessa Thuyns zijn altijd net even anders dan de meeste die er op de boekenmarkt worden gebracht. Waar die andere vaak boordevol romantiek zitten, bevatten die van Vannessa ook echt een verhaal waar je jezelf in zou kunnen herkennen. De personages zijn erg geloofwaardig neergezet en er zit een heerlijke dosis humor in verwerkt. Yara is een echte work-a-holic en heeft het er ontzettend moeilijk mee dat ze door haar beste vriendin en tegelijkertijd mede-eigenaresse van hun bedrijf nu drie maanden verlof moet nemen om weer bij te tanken. Het vuur zou verdwenen zijn. Yara vindt dit natuurlijk de grootste onzin die er is en besluit het dan maar gewoon stiekem op haar eigen manier te doen, maar of dit nou echt zo’n slim plan is moet nog maar eens gaan blijken. Ze verblijft die maanden in het huis van haar moeder waar ze op haar zieke hond past, terwijl haar moeder op vakantie is. Daar dacht ze in alle rust haar fouten te kunnen herstellen en gewoon te kunnen werken. Niets is minder waar, haar moeder blijkt een huurder te hebben waar ze Yara niet over heeft ingelicht, dus zal ze het huis moeten delen met Gerben…iets waar ze zo geen zin in heeft. Hij is ook compleet anders dan dat zij is met zijn meditaties en al. Hoe moet dat ooit goed gaan die drie maanden?

Negentig Seconden 1

“Nogmaals, daar hoef je geen sorry voor te zeggen. Jij voelde je op dat moment zo en als je je daarvoor excuseert, is het net alsof je sorry zegt voor wie je echt bent.”

Ik heb me weer kostelijk vermaakt met dit boek. Af en toe vond ik dat Yara echt wel eens wat relaxter mocht worden, maar hoe langer ze in de Veluwe in het dorp Berkeloo, verblijft, hoe meer ze, zonder dat ze dat zelf eerst beseft, tot rust weet te komen. Terwijl ze het drukker heeft dan ooit. Tijdens het lezen van het boek zie je haar gewoon opbloeien, ze komt flink wat obstakels tegen, maar maakt ook hele leuke dingen mee. Het was echt een ontzettend fijn boek om te lezen. Gewoon lekker op de bank genesteld met een dekentje over me heen, katjes ernaast en een fijne warme kop thee en lezen maar, ik vloog door het verhaal heen. Echt een boek dat je gewoon op kan pakken om even uit het hier en nu te zijn, heerlijk toch!

Negentig Seconden - Blogtour banner

Cover: 🌟🌟🌟🌟
Vertelling: 🌟🌟🌟🌟
Originaliteit: 🌟🌟🌟🌟
Verhaal: 🌟🌟🌟🌟
Lettertype: 🌟🌟🌟1/2
Papiergeur: 🌟🌟🌟
Overall: 🌟🌟🌟🌟

Happy Reading!Liefs,

Bren

Review: Yougian – Het vergeten rijk — Latoya Moirae

Genre: Young Adult Fantasy
Uitgever: Zilverspoor
Serie: Yougian #3
ISBN: 978-94-907-6726-6
Uitvoering: Paperback
Aantal pagina’s: 219
Uitgave: 2013

Yougian – Het vergeten rijk is het derde deel uit de Yougian reeks. Daar kwam ik zelf helaas pas achter toen ik al vijftig pagina’s ver was en ineens besefte dat ik al met deel drie bezig was. Heel stom van mezelf natuurlijk, maar wat wil nu het geval zijn, de drie boeken zijn op zichzelf te lezen en daarom ben ik toch stug doorgegaan met lezen. 🙂

Yougian #3 - Kaft

Het vergeten rijk vertelt het verhaal van Lynn en Cain, een twee-eiige tweeling die samen met hun klasgenoten op excursie gaan naar de mergelgrotten van Aborino. Lynn is geobsedeerd met de verhalen over de half-harpijen en wordt daardoor door de rest van haar klas vaak als erg dromerig gezien. Ze zit liever met haar snufferd in deze boeken weg te dromen en wil dan ook niets liever dan dat deze legenden waar zijn.

Tijdens hun bezoek aan de mergelgrotten gebeurt er echter iets vreselijks. Lynn en Cain komen vast te zitten door een instorting en moeten zich een weg zien te banen door de grotten naar de buitenwereld. Als ze eindelijk de grotten uit komen blijken ze zich te bevinden in het eeuwenoude gebied waar de half-harpijen leven. Al snel worden ze ontdekt door deze magische wezens, maar hun leider, Torin, wil ze niet weer terug laten keren naar de mensenwereld, in de angst dat Lynn en Cain vertellen over de half-harpijen en hun leven in de bergen in gevaar komt.

Yougian – Het vergeten rijk is een vermakelijk boek, waar we na eeuwen weer kennismaken met de half-harpijen. Ze leven afgezonderd van de mensheid in de kristalbergen en willen dit het liefst ook zo laten, omdat in de oorlog in het verleden grote verliezen zijn geleden. Vooral Torin, de leider van de half-harpijen is tegen mensen en wantrouwt Lynn en Cain vanaf het begin. De goedgezinde  broers Vharn en Vholian zijn echter vanaf het begin vriendelijk naar de twee jonge mensen die ineens in hun midden zijn.

Yougian 3

Het verhaal laat ons vooral zien hoe de samenleving van de half-harpijen nu na al die eeuwen is. Door de komst van de mensen wordt echter hun hechte gemeenschap op de proef gesteld. Daar komt ook bij dat Torin als mannelijke half-harpij geen magische krachten bezit en deze maar dolgraag zou hebben. Daarvoor wil hij erg ver gaan, misschien zelfs wel te ver? We krijgen als lezer van verschillende perspectieven het verhaal mee en daardoor krijg je een goed beeld van wat er allemaal gaande is in de kristalbergen.

Maar eigenlijk gebeurt er in het hele boek niet mega veel, tot tegen het einde aan alles explodeert en het ene na het andere chaotische gevecht zich ontpopt. Het was heel leuk om weer even in de wereld van Yougian te zijn, maar toch vond ik dit verhaal minder sterk dan het eerste deel. Hoewel het einde me niet los wilde laten en alles in rap tempo elkaar opvolgde was de start wat stroef en merkte ik dat er vooral veel werd verteld over de samenleving van de half-harpijen en hoe geweldig Lynn het vond ze nu eindelijk eens in het echt te zien. Ik had na afloop het gevoel dat er toch wel iets meer in had gezeten in deze afsluiting van de serie, hoewel de laatste akte van het verhaal zeker de moeite waard is.

Cover: 🌟🌟🌟🌟
Vertelling: 🌟🌟🌟🌟
Originaliteit: 🌟🌟🌟
Verhaal: 🌟🌟🌟½
Lettertype: 🌟🌟🌟🌟
Papiergeur: 🌟🌟🌟🌟
Overall: 🌟🌟🌟½

Happy Reading!

Liefs,

Jeffrey

Review: Drakenhart — Nanouk Kira

Genre: Fantasy
Uitgever: Uitgeverij Macc
Serie: Drakenhart #1
ISBN: 978-90-78437-796
Uitvoering: Paperback
Aantal pagina’s: 327
Uitgave: December 2020

Met dank aan Nanouk Kira voor het beschikbaar stellen van het recensie-exemplaar.

Drakenhart - Kaft

Flaptekst:

In Dremséa werkt Durégo Eron eraan om drakenridder te worden, een titel die hem de kans geeft om zijn familie trots te maken en zijn verleden achter zich te laten. Als hij bijna zijn titel krijgt, wordt Ydrá, de dochter van de stadsheer, ontvoerd. Om haar vrij te krijgen zal Durégo een reeks opdrachten moeten voltooien. Hij doet zijn best, al krijgt hij steeds meer het idee dat er een achterliggende reden is voor Ydrá’s gevangenneming. Haar ontvoerder kent geheimen die zelfs voor Durégo onbekend waren. Om Ydrá te redden zal Durégo deel moeten nemen aan een spel waarvan hij de regels niet kent. Een spel waarin hij net zo gevangen lijkt als de drekar die hij wil bevrijden. Drakenhart is het eerste deel van de Drakenhart-serie.

En toen waren er ineens twee boeken met de titel Drakenhart die heel kort op elkaar zijn uitgegeven! Eentje van Ursula Visser van Perubo Publishing en eentje van Nanouk Kira van Uitgeverij Macc. Ik mocht die van Nanouk lezen en was erg nieuwsgierig, mede door de cover die mij zeker aansprak.

Drakenhart is gelukkig weer geen epische strijd van goed tegen kwaad, maar het is wel een queeste. Durégo Eron wordt op pad gestuurd om de dochter van de stadsheer te zoeken, nadat zij ontvoerd is. Zijn tocht leidt hem al snel naar het Broederbos waar hij de ruïnes van een oude oorlog treft en verwikkeld raakt in een spel. In ruil voor drie opdrachten van de mysterieuze Róbin mag hij Ydrá weer meenemen. Maar hoe langer hij aanwezig is in de oude gebouwen, hoe meer Durégo begint te twijfelen aan zichzelf. Als dan ook nog blijkt dat zijn bondgenoten lang niet allemaal betrouwbaar zijn, begint dat gevoel alleen maar sterker te groeien.

Wat heb ik genoten van dit verhaal. Nanouk heeft een plezierige schrijfstijl. In het begin van het verhaal werd je overstelpt met namen en allemaal met een accent op de naam, wat het voor mij erg lastig maakte om iedereen uit elkaar te halen, maar na een paar hoofdstukken zat ik dan toch echt in het verhaal en vanaf het moment dat Durégo het Broederbos in gaat, ben je echt in voor een flink avontuur vol misleiding en intrige. Echt een ding voor mij. Vooral de enigmatische Róbin maakte het verhaal de moeite waard. Hij wordt in het begin neergezet als Durégo’s tegenstander, maar al snel kom je erachter dat er meer schuil gaat achter de jongen dan het uiterlijke doet vermoeden.

Durégo is, ondanks dat hij de hoofdrol speelt een antiheld. Hij wordt eigenlijk onvrijwillig betrokken in een situatie waar hij niet in wil zitten en ook ontbreekt het hem regelmatig aan motivatie om iets te willen doen aan de situatie waarin hij zit. Dat maakt hem absoluut geen slecht personage, maar juist erg interessant. Geen held kan zonder twijfel zichzelf zomaar in het avontuur storten en vooral op psychisch vlak gebeurt er in Drakenhart heel veel.

Dat Drakenhart onderdeel van een serie is, dat wordt richting het einde wel duidelijk. Het verhaal laat een hoop open voor het vervolg en doet ook flink wat beloftes. Wat ik zelf ook erg fijn vond aan dit verhaal was dat het niet het zoveelste drakenrijders verhaal was, want eigenlijk is dat in dit verhaal bijzaak. Wat het wel is, is een mooie reis door de wereld die Nanouk goed heeft neergezet en waar zeker nog meer in te beleven zal zijn. Het enige minpuntje voor mij, naast de accenten op de namen, was dat de hoofdstukken redelijk aan de lange kant waren, waardoor ik het boek niet even kon oppakken om even een hoofdstukje tussendoor te lezen. Als ik ging lezen moest ik dus echt het leesmoment even pakken. Veel lezers zullen dat echter geen probleem vinden, vooral fantasylezers niet 😉

Cover: 🌟🌟🌟🌟½
Vertelling: 🌟🌟🌟🌟½
Originaliteit: 🌟🌟🌟🌟½
Verhaal: 🌟🌟🌟🌟½
Lettertype: 🌟🌟🌟🌟🌟
Papiergeur: 🌟🌟🌟
Overall: 🌟🌟🌟🌟½

Happy Reading!

Liefs,

Jeffrey