Interview – The Book Dragon's Nook

In gesprek met: Nanouk Kira & Ursula Visser

Jullie zien niet dubbel hoor, of toch wel? Vandaag hebben we een dubbelinterview met Ursula Visser en Nanouk Kira, want zij hebben allebei een boek uitgebracht met precies dezelfde titel: ‘Drakenhart’! Lezen jullie gezellig mee?

Jeffrey: Laten we even beginnen bij het begin, want misschien kennen onze lezers jullie nog niet, of een van jullie, dat kan natuurlijk ook. Nanouk, wil jij beginnen met jezelf even kort voorstellen?

Nanouk: Ja natuurlijk, ik ben Nanouk en ik ben net gedebuteerd met Drakenhart. Ik schrijf inmiddels zo’n 10 jaar en houd vooral veel van fantasy (hoewel ik op het moment aan een andere genre werk). Verder vind ik het natuurlijk ook heel leuk om te lezen en volg ik ook de nogal bijpassende studie Letterkunde.

Jeffrey: Ah, je studeert nog! Dat is inderdaad erg bijpassend! Als je nu zo’n tien jaar schrijft, dan is dat al best een tijd! Hoe oud was je dan toen je begon?

Nanouk: Ik zeg altijd dat ik 15/16 was, want toen begon ik serieuzer met schrijven. Toen ik echt heel jong was, heb ik ook weleens wat geschreven, maar dat vind ik niet echt noemenswaardig.

Jeffrey: Oh, dat is best jong! Voor mij begon het avontuur pas aan het einde van mijn twintiger jaren. Wat voor soort verhalen schreef jij toen je ermee startte ? Was het toen ook al fantasy?

Nanouk: Ik heb als eerste verhaal iets geschreven over een meisje dat in het buitenland op een camping ging werken. Toen besloot ik eigenlijk dat ik fantasy veel interessanter vond en heb ik dit verhaal ook nooit meer afgemaakt. Verder is het dus echt bijna altijd bij fantasy gebleven, op een paar historische verhalen na.

Ursula: Ah, dat is leuk om te horen. Ik schrijf ook het liefst fantasy én scifi, maar als ik eens een ander genre probeer, dan denk ik meh, dat loopt toch allemaal minder lekker.

Ik ben ook nogal streng voor mezelf wat dat betreft, want het moet net zo goed zijn als mijn fantasy of scifi, heb jij dat ook, Nanouk?

Nanouk: Ja, dat ken ik ook wel van een ander genre schrijven! Als ik iets anders schrijf, voelt het meestal niet helemaal compleet of zo.

Ursula: Precies, dat!

Nanouk: Grappig dat we dat wel allebei hebben.

Jeffrey: Ja, jullie hebben denk ik naast de titel van jullie nieuwste telg meer overeenkomsten! Ursula is voor sommigen van jullie misschien al bekend van Perubo Publishing. Bren en ik kennen jou ook al een tijdje, maar het kan natuurlijk zijn dat de lezers van dit interview ook jou nog niet kennen. Dus wil je jezelf even introduceren, Ursula?

Ursula: Zeker! Ik schrijf fantasy en science fiction. Twee genres die ver van elkaar afliggen. Of toch niet? De reden dat ik ooit begonnen ben met het schrijven van science fiction (sci-fi) is, dat ik altijd al benieuwd ben geweest waar wij als mensheid in de toekomst zouden zijn. Mijn eerste sci-fi verhaal Terra Nova, schreef ik met als doel om een kort verhaal van vierduizend woorden te schrijven voor een bundel. Het werd harde science fiction. Toch kon mijn fantasy-minnend hart het niet laten om een spoortje achter te laten. Inmiddels zijn er heel wat boeken van mij uitgebracht, in het Nederlands én Engels. Er zitten nog genoeg verhalen in dat hoofd van mij, dus ik kan nog vooruit!

Bren: Ja, we hebben al je boeken hier dan ook in de boekenkast staan. De kaften zijn altijd echt pareltjes! Maar, we hebben een interview met jullie samen, want jullie boeken hebben precies dezelfde titel! Hoe zijn jullie hier achter gekomen?

Nanouk: Ik kwam erachter doordat Ursula mij via Instagram benaderde. Wel grappig om erbij te zeggen dat ik er eerst wel van schrok, want het kan natuurlijk best wel onduidelijkheid opleveren, zeker omdat de covers ook behoorlijk op elkaar lijken. Alleen toen kwamen we op het idee dat we best wel een samenwerking konden doen met een interview en dat maakte het alleen maar leuk.

Ursula: Omdat de bundel Voorbij de Storm waar een verhaal van mij in staat via Macc is uitgegeven, struinde ik wat rond tussen de boeken die verwacht werden, daar stond Nanouks boek bij. Onze boeken zouden vlak na elkaar uitkomen en ik dacht, daar kunnen we gebruik van maken. Ik was erg benieuwd naar haar boek. Vragen rezen op, onder andere: is de inhoud hetzelfde? Ik besloot contact te zoeken en dat beviel goed!

Nanouk: Ja, ik ben blij dat je dat gedaan hebt! Overigens hoor ik van veel mensen dat ze het leuk vinden dat we het zo aanpakken in plaats van te concurreren en ik denk ook precies dat dat een hele mooie insteek is.

Ursula: Ik ben ervan overtuigd dat samenwerken veel meer oplevert, het is ook zó leuk. Wie mijn instagram een beetje volgt weet dat ik vaak boeken van anderen lees, boeken deel en ook samenwerk met auteurs uit de UK en US. Dus toen jij ja zei tegen de samenwerking, was ik helemaal blij!

Nanouk: Ja, je hebt gelijk, en bovendien vond ik het ook gewoon leuk om je boek te mogen lezen, want ik was wel heel nieuwsgierig.

Nanouk 9 — *De boeken van Nanouk, inclusief verhalenbundels waar ze in staat*

Jeffrey: Wel echt super dat jullie zo samen zijn gaan werken ja! De kaften hebben wel een beetje eenzelfde sfeer, maar zijn toch duidelijk wel heel eigen ook. En in die van Nanouk is de hoofdrol speler mannelijk, terwijl dat in die van Ursula juist weer een vrouwelijke is. Dus hetzelfde qua titel, maar zeker niet wat de inhoud betreft!

Bren: Wij zeggen ook altijd dat mensen niet maar één boek lezen, dus het is echt leuk om te zien dat jullie elkaar het licht in de ogen gunnen en op deze manier een samenwerking zijn aangegaan! Jullie kennen elkaars verhaal als het goed is. Waarin zitten volgens jullie zelf de grote verschillen?

Nanouk: Onze beide hoofdpersonages bevinden zich gewoon in heel verschillende situaties en krijgen met heel andere problemen te maken. Ik denk dat daarin wel al het grootste verschil zit. Ook het aantal personages door wiens ogen je kijkt is natuurlijk anders. Bij mijn Drakenhart wordt op de proloog en epiloog na alles vanuit de hoofpersoon verteld. Bij Ursula krijgen we wat meer vanuit de andere personages te horen ook. Verder spelen draken bij Ursula voor mijn gevoel wel een grotere rol, terwijl de titel Drakenhart bij mij meer gaat om de waarden die centraal staan in de maatschappij.

Nanouk 2 — *Artwork gemaakt door de moeder van Nanouk voor haar boek*

Ursula: Dat is dan ook een mooi bruggetje naar de reden waarom ik voor de titel koos. Je kunt het eigenlijk letterlijk nemen. Behalve de manier van vertellen, vanuit één of meerdere perspectieven, is de omgeving waar beide verhalen zich afspelen ook verschillend. Daar waar Nanouk zich hoofdzakelijk richt op een bepaalde cirkel in het land, is mijn wereld groter. Het voordeel van Nanouk haar boek is dat je een uitstekend beeld krijgt van de omgeving, je gaat echt mee op reis met het hoofdpersonage en leert zo het gebied en belangrijke plaatsen steeds beter kennen. Je helikoptert als het ware boven het gebied en ziet wat daar gebeurt. Bij mijn boek ben je op de doorreis, krijgt de omgeving minder specifiek aandacht, totdat Mara belangrijke locaties aandoet. Wat ik ook goed vind aan Nanouks boek, is het psychologische spel dat gespeeld wordt. Er is geen duidelijk goed en kwaad, ze heeft de belangrijkste personages iets van beide gegeven. Toch maken de hoofdpersonen van onze boeken een ontwikkeling door. Alles wat ze meemaken gebruiken ze om vooruit te komen. Hoe ze dat doen is dan weer heel anders, haha. Dat mag je zelf ontdekken.

Nanouk: Ja, dat wat je zegt over ontwikkeling is helemaal waar. Ik denk dat het interessant en logisch is hoe onze hoofpersonages allebei zo’n ontwikkeling doormaken, maar allebei een hele andere.

Ursula: Mee eens! Dat maakt het ook zulke verschillende verhalen.

Jeffrey: Bren heeft in ieder geval de eerste twee delen gelezen van Ursula en ik heb die van Nanouk laatst gelezen (zie review). Wij hebben het er natuurlijk al over gehad en de boeken zijn erg verschillend, wat het dan juist zo leuk maakt dat ze de titel delen. Is er voor jullie allebei een bepaalde boodschap geweest die jullie mee hebben willen geven met jullie ‘Drakenhart’?

Nanouk: Oh, moeilijke vraag, maar ik ga proberen het zo te verwoorden als het in mijn hoofd is. Waar mijn Drakenhart erg op focust is de psychologie van de personages. Een boodschap die daarin zit, is ten eerste dat niemand echt goed of slecht is (zoals Ursula het net al mooi verwoordde). Het hoofdpersonage heeft te kampen met heel veel onzekerheid wat betreft wie hij moet zijn en wat de maatschappij en zijn familie van hem verwacht dat hij is. ‘Drakenhart’ is een waarde daar die staat voor eer en dapperheid, maar verder in het verhaal twijfelt hij of hij daar wel aan voldoet en of degene die die verwachtingen stellen zijn onvoorwaardelijke trouw en toewijding eigenlijk wel verdienen. Kort gezegd zou de boodschap dan zijn dat er van alle kanten wel verwachtingen aan je gesteld worden, maar dat die niet per se goed zijn omdat ze nu eenmaal de norm zijn of door een ‘meerdere’ worden geformuleerd.

Ursula: Oeh, ja, die boodschap! Zoals de flaptekst vermeldt is Mara vervloekt door het bloed van een draak. De meeste mensen die het overleven worden knettergek óf verbannen naar een afgelegen oord. Mara voelt zich in eerste instantie overvallen door wat haar overkomt, logisch. Maar ergens in dat dametje vlamt een kracht op, die ervoor zorgt dat ze niet opgeeft, zoals iedereen om haar heen dat wel heeft gedaan. Met al haar vastberadenheid weet ze ver te komen, ook al maakt ze niet altijd de juiste beslissing. De boodschap is dus: luister naar jezelf, je bent sterker dan je denkt!

Nanouk: Ah die vind ik erg mooi, en heel toepasselijk voor Mara inderdaad! Die vastberadenheid maakt haar voor mij ook een sympathiek karakter.

De schrijfplek van Nanouk

Jeffrey: Mooie boodschappen! We hebben nu gekeken naar de verschillen en wat jullie de lezers mee willen geven, maar er zijn natuurlijk ook veel overeenkomsten. Is er eentje die er voor jullie uitspringt? (naast de titel dan, haha.)

Ursula: Er zitten draken in beide verhalen. Pluspunt zou ik zeggen, ik ben dol op draken. De personages krijgen een stevige uitdaging voor de kiezen. De keuze die de personages maken hebben grote gevolgen. Niet alleen voor henzelf.

Nanouk: Ik zag tijdens het lezen wel een paar grappige overeenkomsten, die ook verschillen waren. Bijvoorbeeld dat zowel Mara als Durégo ergens schubben op hun lijf hadden, maar dat dit bij Mara een uitzonderlijke reden had, terwijl het voor Durégo bij zijn volk hoort en iedereen het daar heeft.

Ursula 6 — *De rebranding van Dragon Heart van Ursula, met compleet nieuwe cover artwork!*

Bren: Jullie hebben allebei een voorliefde voor draken. Waar is dat zo vandaan gekomen? Wat maakt draken zo geliefd bij jullie allebei?

Ursula: Bij mij zijn het de westerse draken, de oosterse draken (China) trekken me niet zo aan. Heel raar, maar op de een of andere manier doet die kop me aan een meerval denken, niet echt mooi. Draken lopen trouwens nog steeds op aarde rond. De frilled neck lizard, wordt ook wel kraagdraak genoemd. De dieren boeien me enorm. Misschien is het hetzelfde als een ander van katten houdt. Overigens heb ik meer dieren in mijn boeken die gebaseerd zijn op echte (uitgestorven) dieren, zo zijn de Paleans gebaseerd op het schubdier. En Anam Wolfs (die komen in Dragon Bond voor) op Tasmaanse tijgers.

Nanouk: Ik vind mythische/fantasiedieren over het algemeen gewoon heel interessant en tot de verbeelding spreken, maar eigenlijk heb ik niet echt een speciale obsessie met draken. Voor Drakenhart vond ik het eigenlijk interessanter om een volk neer te zetten dat erin gelooft dat ze verwant zijn aan de draken en hier hun samenleving naar gebouwd hebben. Ik merk wel dat ik er steeds meer plezier in heb om verschillende soorten draken en hun eigenschappen te verzinnen, die gaan in deel 2 dan ook een stuk meer terugkomen.

Jeffrey: Klinkt goed, Nanouk. Voor Drakenhart kunnen we nog een vervolg verwachten, want het wordt een duologie. Hoe gaat het daarmee?

Nanouk: Drakenglas, het vervolg, ligt nu bij de uitgever te wachten. De eerste versie is dus compleet afgerond. Zelf ben ik wel heel enthousiast en benieuwd naar de reacties erop. Nog wat meer dan Drakenhart gaat het in op de psychologie van de personages en er staat natuurlijk ook nog van alles te gebeuren.

Ursula: Ik kijk nu al uit naar Drakenglas, want aan het eind van Drakenhart staan de zaken op scherp!

Jeffrey: Klinkt spannend, Nanouk! We gaan het zeker in de gaten houden, want het eerste deel beviel goed. Ursula, van jou weten we dat je altijd wel aan het schrijven bent. Nu had je Drakenhart eerst even “tussendoor” gedaan, maar je bent ook druk met nieuw werk, toch? Wil je daar ook iets over vertellen?

Ursula: Nou ja tussendoor… Het scheelt dat het vertaalt is door Ninja Paap-Luijten. Dit jaar komt Dragon Bond nog uit, ook deze wordt vertaalt! Daarnaast schrijf ik aan een serie korte Nederlandse verhalen. Bedenk wel dat ik over een boek soms wel twee jaar doe. Aan Shadow Dragon (het laatste deel van de Dragon Queen serie) wordt al een jaar gewerkt. Alles gaat op een traag tempo doordat ik erg weinig energie heb. Schrijven maakt me blij, dus ik ga ermee door! Ideeën genoeg, daar ligt het niet aan. Schrijf jij ook korte verhalen, Nanouk?

Nanouk: Eigenlijk niet heel vaak, maar voor twee bundels van Uitgeverij Macc heb ik korte verhalen geschreven die zich in dezelfde wereld afspelen als Drakenhart! Ik denk dat ik me beter aan personages kan hechten als ik langer over ze schrijf en daarom vind ik het ook wel leuker om lange verhalen te schrijven. Trouwens vind ik dat wat je zei: ‘Schrijven maakt me blij, dus ik ga ermee door’, echt een heel goede instelling. Dat is waarschijnlijk de eerste reden dat iemand ooit begint met schrijven en door een soort van prestatiedruk om te publiceren kunnen we dat nog weleens vergeten.

Ursula: Heel toevallig dat ook een kort verhaal van mij bij Macc is uitgekomen, in de klimaatbundel Voorbij de Storm! Over het schrijven van verhalen in een wereld waar al boeken van zijn uitgegeven, dat is herkenbaar! Er zitten zoveel bijverhalen in mijn hoofd over Mara, side-stories van personages… ah, mijn hart begint alweer sneller te kloppen!

Nanouk: Ik ben heel benieuwd naar die bijverhalen! Altijd super leuk om meer over personages en achtergronden te weten te komen.

Bren: We hebben het nu al over allerlei werelden gehad. Wat ik me afvroeg: In welke wereld zou je graag zelf eens willen leven uit je eigen boeken en/of uit boeken van andere schrijvers en waarom?

Ursula: In mijn eigen wereld? In Wulan! De magie van het land, de groene, uitgestrekte moerassen, het volk en hun gebruiken. Ja hoor, laat me daar maar los! In Wulan leven geen muggen. Haha. Dat is dan wel fijn. Maar er zijn zulke mooie bloemen, watervallen en draken…

Nanouk: Geen muggen lijkt me echt een heel groot voordeel… In veel fantasywerelden zou ik niet per se willen leven, omdat ik waarschijnlijk opgegeten zou worden door een draak of zou sterven in een veldslag of zo. Al lijkt het me wel leuk om magie te kunnen leren, dus wat dat betreft misschien de wereld van Harry Potter, is ook nog relatief veilig.

Ursula: Uhm, afgezien van hij wiens naam we maar niet noemen. Maar ik snap je wel.

Nanouk: Haha ja precies, vandaar de ‘relatief’ veilig.

Jeffrey: Haha, mooie antwoorden! Het lijkt mij fantatisch als ik ooit eens in de werelden van Star Wars zou kunnen ronddwalen, maar veel planeten zijn waarschijnlijk erg gevaarlijk ook, ja. En jij Bren?

Bren: Ik heb niet perse specifiek eentje waar ik zou willen wonen, maar het liefst zou ik wonen in een wereld zoals het vroeger was, waarin de mens in harmonie leeft met de natuur en elkaar. Waar er nog magie is en ik zou het wel onwijs gaaf vinden als er ook draken en feniksen waren en andere mythologische wezens. Wat me weer bij de volgende vraag brengt, als je een mythisch/fantasy wezen zou mogen verzorgen welk zou dat dan zijn en waarom?

Ursula: Een draak. Sorry, het wordt zo wel saai he? Hoewel niet alle draken benaderbaar zijn, zou ik ze toch echt wel in levende lijve willen zien. En dan niet a la Jurrassic Park, maar in hun eigen omgeving. Haha. Nou ja, kan Mara me mooi helpen ze te beteugelen. Als draken niet kunnen dan ga ik voor een Direwolf. Ik ben allergisch voor honden, maar hopelijk dan niet voor die wolven. Dat zou wat zijn…

Een gezellige book nook bij Nanouk thuis 🙂

Nanouk: Haha, misschien ben je ook wel allergisch voor draken, wie weet… Ik zou wel een feniks willen verzorgen. Dat vind ik wel fascinerende wezens en (in mijn gedachten in ieder geval) zijn ze ook redelijk zelfstandig. Of anders misschien een pegasus of draak, of iets anders waarmee je kan vliegen. Wel eentje die niet te gevaarlijk is, graag.

Ursula: Oh, jaaaa vliegen! Dat lijkt me zo tof!

Jeffrey: Ze zeggen altijd dat schrijvers zelf hun grootste criticus zijn en dat geldt voor mij ook absoluut. Als ik soms wel eens mijn eigen boeken opensla en dan stukjes lees dan denk ik vaak “Had ik dat maar anders gedaan”, maar ook vaak genoeg dat ik wel erg tevreden ben, gelukkig. Ervaren jullie dat ook?

Ursula: Er zijn altijd verbeterpunten in mijn werk, hihihi. Ik heb bij ieder nieuw boek plankenkoorts hoor, ik hoop altijd dat lezers mijn boeken goed genoeg vinden. Altijd spannend! Terugkomend op verbeterpunten; zo schreef ik deze eerste drie Engelstalige boeken in de serie met de gedachte: houd het klein. Omdat ik vind dat fantasy niet altijd laaaange boeken hoeven te zijn. Nu ik in de wereld ben gedoken merk ik dat ze vanzelf dikker worden. Dragon Bond is bijvoorbeeld 340 pagina’s, dat is heel wat meer dan Blood Magic bijvoorbeeld. Een voorbeeld van een dilemma: ik ga dit jaar de Engelstalige serie rebranden. De eerste 3 boeken worden ook gebundeld, dus Dragon Bond wordt deel 4, Shadow Dragon deel 5. De oude covers worden vervangen en ik weet dat een deel van de lezers dat niet leuk vindt, maar een aantal vindt het niet erg. Dan twijfel ik zó enorm of ik zal doorzetten. Uiteindelijk kies ik er toch voor om nieuwe covers te nemen, omdat er een reden was dat ik verliefd werd op de nieuwe stijl.

Nanouk 3 — *De favoriete leesplek van Nanouk*

Nanouk: Drakenhart heb ik al een behoorlijke tijd geleden geschreven. Hoewel ik er nog steeds wel blij mee ben, zijn er ook wel dingen die ik nu anders zou doen. Zo is mijn stijl inmiddels wat anders en ga ik toch net wat meer in op de psyche van personages. In het geval van Drakenhart zou ik waarschijnlijk het begin veranderd hebben, zodat er een stuk minder namen aan bod komen. Achteraf gezien lijkt dat me eigenlijk beter en rustiger voor de lezer, maar goed dat is natuurlijk ook weer iets om van te leren. Nu zijn het in Drakenhart ook niet de meest makkelijke namen. Ze zijn allemaal met een accent geschreven en dit stamt nog uit de tijd dat ik een ander verhaal schreef waar de drekar als één van de volken in voorkwamen. Toen had ik voor alle volken een bepaald aantal klanken dat in de namen voorkwam, zodat het duidelijk werd dat ze tot een andere groep behoorden. Nu dit in Drakenhart helemaal niet voorkomt, snap ik wel dat het verwarrend kan zijn om zoveel moeilijke namen bij elkaar te hebben.

Ursula: Is dat verhaal nog ergens te lezen?

Nanouk: Nee, dat was toevallig mijn eerst fantasy verhaal ooit. Misschien dat ik het ooit weleens herschrijf, maar het zou een heel lang boek worden omdat ik daarin echt alles tegelijk wilde doen.

Jeffrey: Echt leuk om dit allemaal te horen! Zo’n kijkje in de keuken bij de schrijvers is altijd erg leuk. Als het goed is lezen jullie zelf ook aardig wat. Zijn er nog boeken die jullie echt heel erg aan kunnen bevelen aan de lezers, die jullie bijv. geïnspireerd hebben om zelf ook te gaan schrijven?

Ursula: Ik moet zeggen dat ik erg veel schrijvers ontdekt heb via Instagram. Omdat ik veel Engelstalige boeken lees, kan ik je de volgende boeken aanbevelen: The Cards of Death serie van Tamara Geraeds en de Insomnia saga van Lynn Robin (beide Nederlandse schrijfsters). Caroline Noe, Stella Williams, W.A. Ashes. Een van mijn favoriete scifi schrijvers is Jeffrey Debris (degene die nu dit interview doet, red.) en een ander voorbeeld is Ben Alderson (fantasy). Nederlandstalige schrijvers die ik graag lees zijn Mara Li, Johan Klein Haneveld, Ninja Paap-Luijten en Sandra J. Paul. Momenteel lees ik Dizary, fantasievol verhaal! Een auteur die me geïnspireerd heeft om te schrijven is Charlaine Harris. Vooral haar toegankelijke taalgebruik was een trigger. Ik schrijf dat zelf ook, hoor ik vaak. Dat is een mooi compliment.

De transformatie van drie losse Engelse boeken naar één Nederlandstalig boek! 🙂

Nanouk: Hmm lastig, er zijn echt heel veel auteurs en boeken die ik geweldig vind en ieder verhaal draagt op zijn eigen manier wel bij aan mijn motivatie om meer te lezen en te schrijven denken ik. Ik zou ook echt niet een favoriet kunnen noemen of zo en ik denk dat dat ook juist wel mooi is. Zoveel mooie en leuke boeken voegen allemaal op een andere manier iets toe. Net als Ursula heb ik trouwens best wel veel (vooral Nederlandse) schrijvers via Instagram ontdekt, en ik probeer ook juist wel veel van Nederlandse schrijvers te lezen.

Jeffrey: Haha, Ursula, dan moet ik snel maar weer scifi gaan schrijven denk ik. Wij lezen natuurlijk ook veel fantasy van Nederlandse en Vlaamse auteurs en er zitten echt ontzettend goede tussen. Het is jammer dat veel mensen dan toch uitwijken naar buitenlandse auteurs, terwijl er echt juweeltjes tussen zitten in ons eigen taalgebied.

Ursula: Misschien kennen de lezers ze nog niet. We hebben in ieder geval wat tips gegeven.

Bren: Na al deze boekentips zijn we nog niet klaar met boeken. Veel verhalen bevatten de meest prachtige quotes. Wat is jullie favoriete bookish quote?

Ursula: “All we have to decide is what to do with the time that is given us.” — J.R.R. Tolkien

Nanouk: Oké ik krijg echt heel veel keuzestress van deze vraag, want er zijn te veel geweldige quotes en ik heb niet echt een favoriet. Een deel valt al af om hier te noemen, omdat ze Franstalig zijn en omdat Ursula die mooie al zei, zal ik ook even geen Tolkien doen. Deze uit The Ballad of Songbirds and Snakes vind ik wel heel interessant: “You can blame it on the circumstances, the environment, but you made the choices you made, no one else.”

Nanouk 7 — *De Tolkien verzameling van Nanouk*

Bren: Wow, die is inderdaad erg mooi! Hebben jullie naast het schrijven ook nog andere hobby’s?

Nanouk: Oeeh, een beetje standaard dingen als lezen, wandelen, te veel netflix kijken en met vrienden afspreken. En verder vind ik het heel gaaf om te hiken en wildkamperen, al heb ik dat echt al te lang niet gedaan. Oh en zingen vind ik ook altijd heel leuk, al is dat niet per se prettig voor mijn omgeving.

Ursula: Hahaha, geeft niet Nanouk, als zingen je blij maakt, gewoon doen! Ik hou erg van tekenen, lezen en ik word blij van wandelen en e-fietsen.

Jeffrey: Wij vonden het echt ontzettend leuk om dit interview met jullie te hebben en we kijken natuurlijk ontzettend uit naar al jullie nieuwe werk in de toekomst. Is er nog iets wat jullie de lezers van dit interview mee zouden willen geven over boeken, lezen en schrijven?

Ursula: Ik hoop dat de lezers net zo genieten van mijn boeken als ik doe van het schrijven. Het is zo magisch om je onder te dompelen in een andere wereld. Hartelijk dank voor het lezen van dit interview!

Nanouk: Daar sluit ik me helemaal bij aan. Iedere lezer die van een verhaal kan genieten telt en ik hoop dat onze Drakenharten daaraan bij mogen dragen!

Bren: Dat gaan ze zeker doen! Mocht je nou denken na het lezen van dit gezellige interview: “Ja, die boeken moet ik écht lezen!” dan hebben we goed nieuws voor jullie! Je kunt de boeken namelijk winnen! We hebben samen met Nanouk en Ursula een leuk pakket samengesteld en we mogen een van jullie hier gelukkig mee maken! Hoe kun je winnen? Dat lees je hieronder!

Winactie Drakenharten

We hebben echt een mega gaaf pakket voor jullie! Kijk maar eens wat we allemaal te winnen valt! ^_^ Beide boeken zijn ook nog eens gesigneerd door de auteurs!

Wat moet je doen?

Reageer onder dit interview dat je mee wilt doen.
Volg ons blog door je in te schrijven voor onze e-mail updates, of als je een WordPress account hebt, volg ons dan via WordPress! Hoe je dat doet via e-mail? Klik of tik op Contact en vul vervolgens je e-mail adres in bij “Volg blog via e-mail”.

Reageren kan t/m vrijdag 25 Februari. Kort daarna maken we dan de winnaar via ons blog bekend aan jullie. Let er goed op dat je aan beide voorwaarden voldoet! Alvast heel veel geluk gewenst! En mochten jullie nog vragen hebben aan beide dames, stel ze dan ook gerust 🙂

Happy reading!

Bren, Jeffrey, Nanouk & Ursula!

In gesprek met: Sebastiaan Koen

Vandaag hebben we voor jullie een interview met Sebastiaan Koen. Hij is bekend van de “Verhalen van Auruco” reeks en is momenteel druk bezig met nieuw werk! Wij hebben hier thuis de serie verslonden, op het laatste deel “Een vlam in de duisternis” na, voor Jeffrey dan, Bren d’r review kun je hier lezen! Geen interview begint natuurlijk zonder een goede introductie, dus Sebastiaan, wil je jezelf even voorstellen aan de lezers?

Sebastiaan: Gegroet allemaal! Jeffrey heeft mijn naam al prima uitgesproken, dus dat laat ik achterwege. Ik ben 28 jaartjes jong en woon in het pittoreske Assen. Samen met mijn vrouw en twee poezelbeesten. In de avonduurtjes werk ik voor een koeriersbedrijf en overdag schrijf ik regelmatig. (Vast ritme)

Jeffrey: Dat klinkt spannend en een beetje als zo’n omgekeerd Jambers (voor de mensen die dat nog kennen) verhaal. “overdags is hij schrijver, maar ’s avonds ontpopt hij zich tot koerier…” Hoe is het schrijven bij jou eigenlijk begonnen?

Sebastiaan: Het schrijven is eigenlijk niet met schrijven begonnen. Eerder met het creëren van een wereld met daarin steden, dorpen, mensen en de achtergronden die erbij horen. Zo ontstond Auruco. Toen ben ik voor de lol een keer een verhaal aan het uitwerken geweest. Plotlijnen verzinnen en die met elkaar verweven. Daarna had ik als leek in de schrijfwereld pas de moed om de pen echt op te pakken. Dat is me toen razend goed bevallen en ben ik doorgegaan!

Jeffrey: Hoe ben je dan zo op een hele wereld gekomen? Dat was er toch ook niet zomaar ineens?

Sebastiaan: Toch ergens ook weer wel. Natuurlijk spendeerde ik uren (ook tijdens les op school) met dagdromen over een eigen fantasy wereld. Toentertijd las en keek ik veel Lord of the Rings, dus dat had een hevige invloed op mij. Alleen wilde ik het anders. Iets wat ik zelf had bedacht en uiteindelijk heb gemaakt.

Jeffrey: Wat heeft je er uiteindelijk toe geïnspireerd dan ook daadwerkelijk te gaan schrijven over je wereld? Raakte je geïnspireerd door boeken die je las? Hoe is het gekomen?

Sebastiaan: Toen mijn hoofd vol was met ideeën en het papier met aantekeningen, stroomde het geheel wat over. Als uitlaatklep probeerde ik het verhaal op papier te zetten. Toen ik daarin eenmaal de smaak te pakken kreeg, schreef ik door. Mijn vrouw Lisa spoorde me wel aan om door te gaan omdat ze potentie zag. Zij was uiteindelijk een grote drijfveer.

Bren: En nu heb je dus al vier boeken op je naam staan. Hoe voelt het om het verhaal nu echt af te hebben?

Sebastiaan: Het voelt heerlijk! Het hele verhaal spookt al jaren in mijn hoofd rond. Dat geeft natuurlijk nu rust. Daardoor heb ik een frisse kijk op verhalen die komen gaan. Daarnaast zijn de reacties van lezers natuurlijk geweldig. Ik hoor alleen maar positieve geluiden over hoe het verhaal is geëindigd en dat doet me enorm veel deugd!

Jeffrey: Dat laatste moet ik nog bevestigen, dus daar kom ik nog op terug 😉 Bren d’r review is wel al op ons blog te lezen via de eerder genoemde link (of klik hier).
Ja, dus nu is het verhaal af… Zelf ervoer ik toen ik klaar was met mijn trilogie, of eigenlijk na elk deel, wel even een korte periode van leegte, dat je even niet zo goed weet wat je met jezelf aan moet. Is dat voor jou ook herkenbaar?

Sebastiaan: Heel herkenbaar. Niet zozeer na ieder boek, maar wel toen de serie af was. Na de redactie heb ik bijna twee maanden niet echt geschreven. Toen heb ik tijd voor mezelf genomen om alles te laten bedaren. Gelukkig pikte ik daarna het schrijfritme al snel weer op en verweef ik het schrijven in mijn dagelijkse ritme.

Jeffrey: Ja, zo’n ritme aanhouden werkt echt fantastisch. Je hebt dan na verloop van tijd toch redelijk snel een boek af. Zelf doe ik dat met 500 woorden per dag. Dat is zo’n twee boekpagina’s en dat betekent dat je dus (minus sommige vrije dagen) dan toch zo’n 600 pagina’s per jaar schrijft, wat dus zo’n twee boeken is (of een fantasy boek 😛 ).

Bren: En nu hard aan het werk met nieuwe verhalen, dus? 😁

Sebastiaan: Heel hard zelfs! Een paar weken geleden heb ik een nieuw boek afgeschreven, dat ik komende maanden zelf nogmaals onderhanden ga nemen. Daarnaast ben ik in een nieuw verhaal begonnen. (En misschien zelfs een derde project) Helaas kan ik over alle drie nog niet veel zeggen. Alleen dat het weer heel tof gaat worden!

Bren: Wil je wel een klein beetje een tipje van de sluiter lichten over het boek dat je af hebt geschreven? Wat kunnen de lezers verwachten?

Sebastiaan: Het is ditmaal geen fantasy. Eerder een dystopisch verhaal met een licht hintje van Steampunk. Het speelt zich na de Tweede Wereldoorlog af. Het wordt in ieder geval heel spannend met veel mysterie en geheimen!

Jeffrey: Klinkt goed, gaat dit ook weer een serie worden? Of wordt het gewoon een op zichzelf staand verhaal?

Sebastiaan: Voor de verandering een keer een stand-alone. Na een lange serie geschreven te hebben, werd het tijd voor een losstaand boek. Misschien dat ik op die manier afwissel in mijn schrijven. Het beviel namelijk wel een los boek te schrijven. Zo hoefde ik me slechts op een deel te focussen in plaats van een hele serie.

Jeffrey: Ja, dat vind ik zelf ook wel fijner. Het is ook leuk om gewoon alles in een verhaal te doen, zonder dat je je committeert er direct een hele serie van te moeten maken.

Bren: Naast schrijven lees je natuurlijk ook. Wie zijn voor jou je grote voorbeelden, of schrijvers/boeken die je echt aan anderen zou aanraden?

Sebastiaan: Iedereen kent natuurlijk de grote Tolkien en Terry Goodkind. Het fantasierijke van Lord of the Rings en de diepgaande personages van De wetten van de magie maken samen een grandioos verhaal. Daarnaast vond ik A song of Fire and Ice van George R. R. Martin erg goed, alleen beviel zijn langdradige schrijfstijl mij niet. De diepgaande opzet was echt ook een inspiratiepunt.

Boeken die ik zou aanraden:

Sowieso de boeken van de schrijvers die hierboven noemde. Daarnaast zijn er van Nederlandse bodem genoeg schrijvers van wie ik met plezier boeken heb gelezen. Kijk ook bij die uitgevers, want er zitten pareltjes tussen! Ik heb bijvoorbeeld genoten van Vergane glorie van Johan Lubbers. Ook Aquil deel 1, Een lange reis was erg prettig om te lezen. Beide overigens met een sterke vrouw in de hoofdrol!

Bren: Er zijn zeker heel veel Nederlandstalige talenten in de fantasy. Je noemt Tolkien en Terry Goodkind. Hebben die ook directe invloed gehad op jouw verhalen?

Sebastiaan: Absoluut. Zoals ik twee vragen terug al zei: de fantasy rijkheid van Tolkien en de diepgang van Goodkinds personages en plottwists. Daar heb ik veel inspiratie uit gehaald.

Jeffrey: Dat zijn zeker goede dingen waar je inspiratie uit kunt putten ja. Auruco heeft natuurlijk ook echt een landkaart en folklore. Hoe heb je de kaart eigenlijk opgesteld?

Sebastiaan: Eerst door de grove lijnen van het land te tekenen. Alles daarbuiten was water. Daarna de natuurlijke plekken. Denk daarbij aan bergen, bossen, rivieren, moerassen etc. Toen kwamen de steden en dorpen erin. Die moesten natuurlijk op logische plaatsen staan en dat heeft dan weer invloed op hoe de inwoners in die plek leven.

Bren: Wat is je favoriete plek in Auruco?

Sebastiaan: Lastige vraag! Ik houd van iedere plek. Toch zou ik persoonlijk ergens in het noorden willen wonen. Diamant stad is een goede optie om te wonen, maar qua mystiek zou ik voor het Blauwblad Woud gaan. Dat is de meest magische plek van Auruco, op natuurlijk de Toren van Onvergeeflijke magie na.

Jeffrey: Mooie keuzes! En wat is je favoriete schrijfplekje?

Sebastiaan: Mijn knusse schrijfkamer annex knutselkamer. Daar heb ik een eigen bureau waar rondom al mijn notitieboekjes liggen en mijn laptop op staat. Soms schrijf ik aan de eettafel, maar over het algemeen is mijn concentratie beter in een afgesloten ruimte.

Jeffrey: Kan ik me iets bij voorstellen ja! Nog even een persoonlijke vraag, want je hebt het laatste boek in de serie opgedragen aan je (overleden) broer. Heeft het schrijven van deze boeken jou ook geholpen met dit grote verlies en waarom heb je het boek aan hem opgedragen?

Sebastiaan: In eerste instantie wist ik niet dat deze serie als een soort zalf voor mezelf zou zijn. Dat is me in de loop der jaren pas duidelijk geworden. Daarom vond ik het wel toepasselijk om het slotstuk aan hem op te dragen.

Bren: Echt heel lief en mooi dat je het aan hem hebt opgedragen. Het slot is ook echt zo gaaf geworden!

Jeffrey: Ik moet hem nog gaan lezen, maar dat zal ik ook snel gaan doen! En dan wordt het denk ik tijd om nog even een andere leuke verrassing aan te kondigen! Denk je niet?

Sebastiaan: Ik ben altijd in voor een goede verrassing! Zeker als de buitenwereld het totaal niet ziet aankomen.

Jeffrey: Sebas, wij kennen elkaar ondertussen ook al weer een aardig tijdje. Wat begon als gezellig kletsen op de beurzen met zijn viertjes, groeide uit tot een goede vriendschap en natuurlijk heb je dan als schrijvers onder elkaar nogal wat ideeën. En na wat sparren waren Sebastiaan en ik eruit: We gaan samen een verhaal schrijven!

Sebastiaan: Wat een shock! Jeffrey heeft inderdaad gelijk. Onze gemeenschappelijke liefde voor sci-fi heeft de vriendschappelijke band versterkt. Vandaar dat we de handen ineen slaan. Natuurlijk kunnen we er nog niet te veel over vertellen, maar het zal in Jeffrey zijn wereld afspelen.

Jeffrey: Ja, dat klopt. Onze liefde voor sci-fi maakte het wel duidelijk dat we daar iets mee wilden doen en het idee dat we hebben past gewoon perfect in het Ley Lines universum dat ik neer heb gezet in mijn trilogie. Het haakt dan ook in op allerlei gebeurtenissen uit de trilogie, maar het wordt een op zichzelf staand verhaal. Het zal zich vooral focussen op twee hoofdpersonages die elk van ons voor zijn rekening gaat nemen!

Sebastiaan: En om deze samenwerking te vieren zal er een winactie plaatsvinden. Daarbij kunnen de lezers onze debuten winnen! Hoe tof is dat? Zo kunnen de lezers een voorproefje lezen over wat hen te wachten staat.

Bren: Dat wordt vast een erg gezellig verhaal met jullie twee aan het roer…

Jeffrey: Zeker, zo’n echte feel good van heb ik jou daar! 😉 Maar inderdaad, we gaan dus om onze samenwerking te vieren jullie trakteren op een leuk pakket, dus houd vooral onze Facebook pagina even goed in de gaten daarvoor!

Bren: Nog een laatste vraag voor Sebastiaan. Als je de lezers van dit interview nog iets wilt meegeven, wat zou dat dan zijn?

Sebastiaan: Lees lekker wat je leuk vindt en schaam je er niet voor. Er zijn boeken voor iedereen. Geniet van ieder verhaal waarin je duikt. Het leven is al te kort om je druk te maken waarvan jij plezier beleeft!

Bren: Mooie woorden en of course helemaal mee eens! Ontzettend dank voor het interview Sebastiaan en we kijken uit naar al je nieuwe werk!

Iedereen ontzettend dank voor het lezen van het interview! Check vooral onze Facebook pagina later, want daar komt dus de beloofde winactie nog online!

Happy reading!

Bren, Jeffrey & Sebastiaan

In gesprek met: Ninja Paap-Luijten

Vandaag hebben we voor jullie een interview met Ninja Paap-Luijten, onder andere bekend van het boek Oragayn, waar Bren enorm enthousiast over was (zie review). Momenteel is ze druk bezig met nieuw werk! Voor de mensen die jou nog niet kennen, Ninja, kun je jezelf even introduceren?

Ninja: Ik ben Ninja (zo heet ik echt), getrouwd met een hele lieve man en moeder van ook al zo’n lieve dochter. Ik ben een echte lees- en schrijffanaat. Al toen ik klein was, las ik alles wat letters had. Toen ik een jaar of dertien was, ontdekte ik Stephen King. Nog steeds lees ik zijn werk heel graag. Bovendien is hij wel een echte inspiratiebron voor me geweest; zijn boek ‘Over leven en schrijven’ moedigde me aan om te blijven doen wat ik graag deed. En intussen heb ik zelf een roman en verschillende novelles op mijn naam staan. Naast schrijven en lezen ben ik graag bezig met kleuren, puzzelen en toekijken hoe mijn man zit te gamen. (De games van tegenwoordig zijn vaak spannender dan films. Beter ook!) Voor mijn ontspanning beoefen ik Tai Chi. Voor de inspanning beoefen ik bujinkan (dat is een Japanse martial art). Behalve auteur ben ik ook ‘tekstninja’ (een proeflezer die net wat verder gaat) en vertaler Engels-Nederlands.

Jeffrey: Dat klinkt alsof je flink “geletterd” bent! Met Stephen King als grote voorbeeld is het niet zo gek dat je door bent blijven schrijven. Zelf heb ik dat boek ook gelezen en het inspireerde mij ook enorm, zelfs nadat ik al mijn trilogie had geschreven, want toen las ik het boek pas. Maar de tips die hij deelt zijn echt van onschatbare waarde! Hoe ben je eigenlijk begonnen als schrijver en vertaler geworden?

Ninja: Geen idee hoe ik met schrijven ben begonnen. Ik was op school af en toe aan het rommelen met verhaaltjes, onzinstukjes en meer van die dingen. Ik weet wel hoe het serieuzer werd: ik kocht een laptop toen ik ging studeren. Ineens schreef ik eigenlijk iedere dag wel. Vooral voor de lol, maar na een tijdje had ik toch steeds vaker het gevoel dat het zo slecht nog niet was. Bovendien wilde ik dolgraag fantasy lezen dat toegankelijk geschreven was, waarin vrouwen en mannen gelijk waren en verschillende soorten vreedzaam samenleefden – en ik kon dat niet vinden. (Was er misschien best, maar e-books waren er toen nog niet en in de bieb stond het niet.) Dus schreef ik het zelf maar. Zo is ‘mijn’ wereld ontstaan waar uiteindelijk Oragayn ook in speelt. Mijn idee om vertaler te worden heeft deels eenzelfde oorzaak: Stephen King. Ik was bezig met de lerarenopleiding, vakgebied geschiedenis, en werd daar nogal depressief van. Op het laatst ben ik gestopt en naar iets anders gaan zoeken. Destijds was mijn man veel bezig met het ondertitelen van Dollar Baby’s. Dat zijn korte niet-commerciële films, meestal door studenten gemaakt of jonge filmmakers, gebaseerd op een verhaal van King. Ik had het idee dat het leuk zou zijn om de vertaalopleiding te doen, zodat ik daarmee mijn man wat kon meehelpen. Nu ben ik klaar met mijn opleiding en heb al wat verhalen vertaald, maar je kunt raden hoeveel filmpjes ik al heb ondertiteld … Blijk ik toch meer interesse te hebben in het vertalen van verhalen! Had ik kunnen weten, natuurlijk.

Jeffrey: Grappig dat ook bij jou het geval was dat je iets wilde lezen wat eigenlijk niet bestond. Dat was bij mijn trilogie ook het geval, dat ik daardoor juist zelf maar een verhaal ben gaan schrijven wat ik zelf graag zou willen lezen.

Bren: Wel heel gaaf om te horen dat je via een omweg dan uiteindelijk toch weer door Stephen King ook vertaler bent geworden. Ondertitelen is ook een tak van vertalen, toch? Was het een zware opleiding?

Ninja: Beschamend genoeg ken ik jouw werk niet. Daar verwacht ik wel een link van hoor, dat ik die kan opzoeken! Ondertitelen is een heel aparte tak van sport. Je moet niet alleen vertalen, maar het moet ook nog leesbaar zijn binnen de tijd. Dat kan behoorlijk puzzelen zijn. De vertaalopleiding (ik heb een hbo-opleiding gedaan) is pittig! Ik heb er wat jaartjes extra over gedaan, doordat ik het combineerde met schrijven en ook thuismoeder ben, maar ook als je er fulltime voor kunt zitten is het echt niet iets wat je cadeau krijgt. Ik heb er ontzettend veel van geleerd. Vertalen is echt een vak, het wordt gemakkelijk onderschat. Ik vind het in elk geval ontzettend leuk om te doen.

Bren: Dat is wel een flinke opleiding ja. Denk dat mensen het inderdaad erg onderschatten hoe moeilijk het is om het goed te doen.
Maar goed, we zijn natuurlijk in gesprek omdat je schrijft! Wat heb je ondertussen allemaal op je naam staan?

Ninja: Haha ja, je zou bijna vergeten dat ik dat ook nog doe! (Schrijven dus.) Mijn debuutroman was natuurlijk Oragayn. Daarna is Marrah uitgekomen. Als e-book is die gratis te downloaden via Kobo. Sinds kort is die ook als paperback te krijgen! Marrah speelt in dezelfde wereld als Oragayn.
Daarnaast werk ik aan een verhalenserie rondom Akiran, een man die de gekste dingen meemaakt en ondertussen zelf ook nog verandert. Elk verhaal heeft een element in de titel zitten, en de serie heet dan ook ‘De elementen van Akiran’. De verhalen zijn wel los te lezen. Deel 1 is Dwaalvuur, deel 2 is in juni uitgekomen en heet Aardeslang.

Ten slotte heb ik pas geleden een verhaal uitgebracht over een goblin, Garkan, en een man die Knops heet. Het zit in de planning om meer verhalen over Garkan te schrijven, want die goblin is echt veel te leuk om te laten liggen, maar dit eerste verhaal is keurig afgerond hoor, geen zorgen over een open einde of zo. Dat is ‘Eten voor de edelman’.

Ik zal niet tellen, maar ik heb een aantal afgeronde romans in diezelfde wereld liggen. Twee daarvan zelfs al geredigeerd. Het is voor mij nog puzzelen of ik ze bij een uitgever kan onderbrengen, maar als dat nou echt niet lukt, ga ik toch proberen ze zelf netjes uit te geven. Ze zijn te mooi om te laten liggen.

Jeffrey: Kun je ons ook iets vertellen over je schrijfproces? Heb je een speciaal plekje waar je schrijft? En ben je meer een plotter of een pantser?

Ninja: Geen speciale plekjes, ik schrijf gewoon aan tafel of op de bank. Net wat uitkomt. Tegenwoordig pak ik graag potlood en een notitieboekje voor de eerste versie, dan schrijf ik gerust een paar regels ‘even tussendoor’. Met de laptop zit ik altijd aan tafel. Vroeger zat ik daarmee ook weleens op de bank, maar sinds ik RSI heb gehad doe ik dat maar niet meer.

Normaal ben ik een freewheeler. Ik plot zelden. Vaak weet ik wel wat er ongeveer gaat gebeuren (het verhaal in 1 á 2 zinnen) en waar het eindigt, maar alles daartussen ligt open.
Ik heb één keer een manuscript op basis van een plotlijn uitgewerkt, maar dat was ook slechts een A4. En ook daarbij gebeurde er genoeg wat ik niet had bedacht van tevoren.

Zeker bij mijn hele dikke verhalen vraag ik me soms ook af hoe ik het doe. Dan lijkt het wel alsof het verhaal een eigen leven heeft … compleet met eigenwijze wil. Want soms wil ik linksaf en gaat het verhaal rechts. Of achteruit, naar de vorige kruising. Dat is het nadeel van schrijven zonder plot. Ik moet af en toe echt achter mijn verhaal aan!

Bren: Ai… RSI? Dat is niet zo heel fijn om te hebben als schrijver! Waar haal je eigenlijk je inspiratie vandaan? Als je zo’n hele wereld neerzet moet je wel een hele levendige fantasie hebben!

Ninja: RSI is ook buiten schrijven heel onhandig. (Mensen, las pauzes in!) Mijn inspiratie komt vaak uit deze wereld. Bij Oragayn is een deel van het verhaal voortgekomen uit een krantenartikel over een grasveldje bij een voormalig weeshuis, waar steeds botjes werden gevonden. Dat bleken botjes van kinderen te zijn die lang geleden in het weeshuis waren gestorven en daar waren begraven. De wereld van Oragayn is ontstaan doordat ik iets wilde schrijven over een wereld waarin volop magie was, maar geen technologie. Ze kunnen van alles uitvinden, maar meestal werkt de magie het tegen. (Zo lopen klokken niet goed, tenzij een magiër ze tegen de invloed van magie beschermt. En dat is altijd tijdelijk. Dus bijna niemand heeft een klok.) Tegelijk dacht ik: als die wereld nou eens ouder is dan de onze? Een oude beschaving? En als daar nou eens wat verstandiger wordt omgegaan met elkaar? Zo is de wereld van Oragayn een beetje ontstaan. Beetje van onze wereld, beetje van ‘wat als’, beetje wensdroom. Het is vast wel opgevallen dat mijn hoofdpersonen klassieke heldentrekjes hebben, terwijl ze ook heel menselijk blijven. Ja, de ene is vampier en de andere magiër, maar in feite zijn ze allemaal gewoon mannen en vrouwen van vlees en bloed die proberen hun wereld een beetje beter te maken. Meer niet. Dat is het uitgangspunt.

Bren: Als je een personage uit je boeken zou kunnen zijn, wie zou je dan willen zijn en waarom?

Oef! Dat is lastig. Extra lastig omdat ik veel verder ben met schrijven dan met publiceren. Veel personages hebben dingen meegemaakt die ik niet zou willen meemaken. Mag ik combineren? Bij Vesaljev bewonder ik zijn zelfbeheersing en zijn stille kracht. Héléna is een onafhankelijke, moedige vrouw. William geeft altijd goede adviezen en steunt zijn vrienden zonder uitzondering. En koningin Enna neemt altijd weldoordachte beslissingen. Ze hebben allemaal wel iets moois. Ze hebben echter ook allemaal een achtergrond. Als ik móést kiezen, zou ik toch voor Aaron gaan. Ik bedoel: magiër! Dat zou ik ook wel even willen meemaken!

Bren: Mooie keuze! Lijkt mij ook wel wat om magische krachten te hebben, zoals Maleficent bijvoorbeeld, mijn all time favourite! En ook eentje met een flinke achtergrond!

Jeffrey: Het zijn altijd wel hele lastige keuzes! En juist dat ze zoveel achtergrond hebben maakt dat ze voor jou als auteur ook echt leven, tenminste dat is mijn ervaring er altijd mee. Als ik moest kiezen zou ik denk ik voor Räz of Lerion gaan. Räz omdat hij ondanks alle tegenslagen gewoon door blijft gaan voor waar hij in gelooft en Lerion omdat hij zo’n avontuurlijk leven heeft.

Bren: Wat zou voor jou nog echt een verhaal zijn dat je graag zou willen schrijven, Ninja? Of iets dat je zou willen bereiken?

Ninja: Ik denk dat ik dat verhaal al schrijf. Zoals ik al zei: ik ben met schrijven een stuk verder. Elk nieuw manuscript is een nieuwe uitdaging, maar de romans rondom Fréyutan, de Garde en alles daaromheen, dat blijven toch mijn favoriete verhalen. Daar stop ik ziel en zaligheid in, om maar een cliché te gebruiken… Wat ik zou willen bereiken? Dat mijn boeken door meer mensen worden gelezen. Elke keer als er weer iemand zegt dat ze nog nooit fantasy hadden gelezen, maar mijn verhaal erg prettig leesvoer vonden, ben ik blij! Het liefst zie ik mijn boeken terug in de boekhandels, tussen de romans en thrillers. Dat erover wordt gepraat bij boekenclubjes en op scholen. Ik heb nog een lange weg te gaan, maar ik geef niet snel op. Ik schrijf gewoon door en er zijn steeds weer nieuwe lezers die mijn verhalen ontdekken.

Jeffrey: Nu vind ik het zelf altijd grappig dat veel mensen zeggen, vooral Bren, dat ze op moeten passen met wat ze zeggen, omdat alles wat ze zeggen in mijn boeken gebruikt kan worden. Heb jij ook bestaande mensen in je verhalen verwerkt? Of gebeurtenissen uit de werkelijkheid in je boeken verwerkt in het verhaal?

Ninja: Hahaha als ik bestaande mensen erin heb verwerkt, ga ik dat uiteraard niet zeggen! Uitzondering is ‘Eten voor de edelman’. Een van de hoofdpersonen in dat verhaal heet Knops, en die is geïnspireerd op Stef Knops, de beheerder van Facebookgroep ‘Maxi mini bieb Aurora’. (Hij vroeg er zelf om )

En qua gebeurtenissen… ik laat me behoorlijk door onze wereld inspireren, ja. Zoals gezegd, bij Oragayn was een artikel over begraven kinderen bij een voormalig weeshuis een bron voor ideeën, maar het zit vaak vooral in de thematiek.

Bren: Stef Knops is een bekende voor ons uit het boekenwereldje Leuk dat hij erin verwerkt is! Ik denk dat uiteindelijk veel schrijvers wel veel van zichzelf en hun ervaringen in hun verhalen stoppen. Dat is ook zo’n ding wat Stephen King zei, dat je moet schrijven over waar je verstand van hebt, wat dicht bij je ligt.

Jeffrey: Dat is wel vaak de strekking met fantasy en scifi denk ik en ook wat het juist zo sterk kan maken. Ondanks dat het een andere wereld is en de personages vaak geen mensen gaat het toch juist heel erg om de personages en om alles wat hen drijft. Juist dat maakt vaak dat je dingen ook op een andere manier goed kunt belichten of dingen aan de kaak kunt stellen die in onze eigen wereld spelen, vaak dingen die dicht bij de schrijver liggen, of waar ze zich mee bezig houden, of druk om maken. Je noemde Stephen King natuurlijk al als grote voorbeeld, maar welke boeken en schrijvers kun je ons ook aanraden?

Ninja: Ik ben zelf dol op Jim Butcher, Haruki Murakami en Carlos Ruiz Zafón. De boeken ‘Metro 2033’ en ‘Metro 2034’ van Dmitry Glukhovsky vond ik een aangename verrassing (ik denk alleen niet in het Nederlands te vinden, ik las ze in het Engels). En natuurlijk kennen jullie van eigen bodem Ursula Visser. Tsja zo kan ik nog wel even doorgaan hoor, er zijn zo veel leuke boeken en auteurs. Ook van eigen bodem: de Onzichtbare Maalstroom-serie van Jasper Polane. Dat zijn erg leuke boeken.

Bren: Waar ik nu ook nog erg benieuwd naar ben, wat maakt jou jou?

Ninja: Euuuuh… mijn aard en opvattingen denk ik. Die vind je ook wel terug in mijn schrijfwerk. Dit klinkt heel duf, misschien, maar ik zou graag zien dat mensen wat liever zijn voor elkaar. Er wordt zo veel op elkaar gemopperd. Wat meer behulpzaamheid zou de wereld best wat mooier kunnen maken.

Jeff: Ik denk niet dat dat heel duf is hoor. We mogen inderdaad best wat liever voor elkaar zijn! We zijn zo’n beetje aan het einde van het interview beland, maar ik wil je nog een laatste vraag stellen, die we eigenlijk altijd stellen: Wat zou je de lezers van dit interview nog mee willen geven over boeken en lezen?

Ninja: Over boeken en lezen? Lees wat je leuk vindt. Leg gerust een boek weg als het tegenvalt, het leven is te kort voor stomme boeken. Probeer eens gek te doen: kijk eens wat jij vindt van een boek dat afgekraakt wordt; vind jij het ook zo slecht? Spreek gerust uit wat je graag zou willen lezen, maar niet kunt vinden. En als je een boek of verhaal leuk vond en de auteur is te bereiken, dan mag je die vast een berichtje sturen. De ervaring horen van de lezer is voor een auteur altijd een cadeautje.

Bren: Ontzettend dank voor deze mooie woorden en het interview! We hebben er in ieder geval van genoten en we hopen de lezers van dit interview natuurlijk ook! Als je hem nog niet hebt gelezen, ga dan zeker Oragayn lezen en al het andere werk van Ninja, want ze schrijft echt heel goed! En houd ons blog in de gaten, want er komen weer leuke winacties aan de komende tijd, want het wordt immers steeds meer herfst! 😉

Happy reading!

Liefs,

Bren, Jeffrey & Ninja

In gesprek met Ursula Visser

Vandaag hebben we een superleuk interview voor jullie met Ursula Visser! Ursula heeft een unieke positie in de schrijverswereld, want ze is niet alleen zelf schrijver, ze heeft ook haar eigen uitgeverij. Ze weet daardoor als geen ander hoe alles werkt als het om boeken gaat! Lezen jullie gezellig mee? 🙂

Jeffrey: Hi Ursula, heel leuk dat we eindelijk een interview met je hebben. Helaas even niet in persoon, maar via beeldbellen kan natuurlijk gelukkig ook. We moeten immers een beetje creatief zijn in deze rare tijden! Het belangrijkste is dat we nu lekker kunnen kletsen over jou! Dus, vertel ons eens wat over jezelf!

Lees verder “In gesprek met Ursula Visser”

Interview: Boekhandel Haasbeek – Alphen aan den Rijn

Boekhandel Haasbeek is de leukste boekenwinkel van Alphen aan den Rijn. Wij komen hier regelmatig en vonden het dan ook super tof dat we herkend werden door een van de medewerkers van de winkel; Wally Klos. Wally is zeker geen onbekende voor veel bezoekers van de winkel en na een leuk gesprek met haar vroegen we of ze zin had om een keer een interview met ons te doen, want we zetten immers graag boekwinkels in het zonnetje! Eindelijk, na wat maandjes wachten konden we dan eindelijk het interview inplannen en hadden we op een zondagmiddag in het café een enorm gezellig gesprek met haar! Lezen jullie mee? 😊

Lees verder “Interview: Boekhandel Haasbeek – Alphen aan den Rijn”

Interview: Boekhandel Blankevoort — Amstelveen

Een tijdje geleden waren we voor het eerst bij Blankevoort in Amstelveen. Bij het binnenkomen van de winkel word je direct al vrolijk begroet, niet alleen door het leuke personeel, maar ook door de geur van boeken! Je voelt je echt direct thuis in deze knusse, maar toch ruim opgezette boekwinkel met een breed assortiment aan leesmateriaal! We hebben een superleuk interview gehad met Consuelo Greuter, die superenthousiast reageerde toen we haar vroegen of ze mee wilde doen aan een interview. 😊

20190619_151707 — De voorgevel van de winkel, je ziet al hoe gezellig het binnen is! 😉

Lees verder “Interview: Boekhandel Blankevoort — Amstelveen”

Interview: The Read Shop – Uithoorn

Hier is ie dan eindelijk, het interview met de eigenaar van The Read Shop in ons eigen dorp, Uithoorn. Dit is het eerste interview met een boekhandel en hopelijk volgen er in de toekomst meer 😊 Ik ben op dit idee gekomen omdat we steeds vaker om eens heen horen en zien dat onze oh zo geliefde boekhandels hun deuren gaan sluiten of hebben gesloten. Dit is natuurlijk doodzonde. Natuurlijk begrijp ik het gemak van online een boek bestellen als geen ander, maar het is toch veel leuker om even heerlijk door een boekenwinkel heen te struinen en al die mooie parels te kunnen bewonderen en hopelijk er ook een of meer mee naar huis te kunnen nemen. En precies dit is de reden dat ik ben gaan nadenken hierover, want het moet toch niet zo zijn dat er straks geen boekenwinkels meer zijn om naartoe te kunnen gaan. We moeten ze steunen en ervoor zorgen dat ze blijven bestaan! In de afgelopen jaren zijn de getallen in boekverkoop juist gestegen, dus dan zou het toch moeten kunnen dat we iets voor de boekhandels kunnen doen? Ik heb dus besloten om boekwinkels in het zonnetje te gaan zetten, interviews te gaan hebben met de eigenaren en de verkopers en je zo de mens achter al die prachtboeken te laten zien, zo de liefde voor boekwinkels hopelijk weer meer te laten opbloeien 😊 En met die gedachte in mijn hoofd en mijn hart, is dan ook The Read Shop in eigen dorp als eerste aan de beurt met een interview 😀 Het was echt een onwijs leuk en gezellig gesprek en ik hoop dan ook dat jullie het erg leuk gaan vinden 😀 Lees verder “Interview: The Read Shop – Uithoorn”