Zomer & Keuning – The Book Dragon's Nook

Review: Long acre #4 Hij die vasthoudt – Roni Loren

Flaptekst:
Tijdens het gala van de seniors van Long Acre High School kwamen bij een schietpartij veel studenten om het leven. Slechts een kleine groep wist te overleven. Ashton had beloofd om nooit meer terug te keren naar Long Acre na de schietpartij, maar dat loopt anders. Als hij weer aankomt in zijn oude woonplaats komt hij zijn beste vriendin Kincaid tegen. Jaren geleden liet hij haar achter. Hoe kan ze dit hem ooit vergeven?
Kincaid heeft de dood van haar vriendje nooit kunnen accepteren. Waarom overleefde zij de schietpartij wel en hij niet? Ze probeert haar leven weer rustig op te pakken, maar dan staat haar beste vriend Ash na jaren opeens weer voor haar neus.

Daar was dan het langverwachte laatste deel in de Long Acre serie, ik keek hier echt zo naar uit. Het is al een tijdje geleden dat ik ‘m gelezen heb, maar ik ben er nog steeds net zo enthousiast over als toen ik hem voor het eerst vasthad. Want wat is deze serie ongelooflijk fijn. En ik keek er zo naar uit om te lezen hoe het met Kincaid verder zou gaan. Roni Loren heeft een talent om haar personages zo levensecht te laten overkomen. Je gaat echt om ze geven en krijgt daardoor zo’n band met ze. Kincaid is een van mijn favo’s van de meiden van Long Acre. Ze heeft gewoon zo’n heerlijk bruisend karakter, zegt waar het op staat en weet wat lol maken is, maar onder dat prachtige masker zit een hele hoop verdriet. In dit boek leer je Kincaid ontzettend goed kennen en begin je zoveel meer te begrijpen van haar, als je dat niet al deed natuurlijk.

“Het gaat raar klinken omdat ik weet dat jouw herinneringen hier niet al te gelukkig zijn, maar mijn herinneringen in dat huis zijn zo slecht nog niet. Dat is het huis waar ik naar binnen glipte om al die nachten naast jou te slapen. Jij zorgde dat mijn leven niet zo eng of eenzaam voelde. Het was mijn veilige plek.”

Kincaid haar leven is bepaald niet over rozen gegaan, haar jeugd was een ramp, haar moeder een verschrikkelijk mens die niet eens de moeite nam om voor haar dochter te zorgen. De boekhandel van Long Acre werd al snel haar meest favoriete plek, de eigenaren Charlie en Grace waren ontzettend lief voor haar en ontfermden zich over haar als dat ze hun dochter was. Liefde die Kincaid zo hard nodig had. Samen met haar beste vriend krijgen ze er een baan en ze hebben er ontzettend veel plezier in, ook wordt ze er stapelverliefd op de eigenaren hun zoon, Graham. De twee vormen al snel een koppel en Kincaid ziet hun hele toekomst al voor zich. Maar dan volgt de verschrikkelijke schietpartij op het gala op hun school en verliest ze daarbij Graham. Niets ter wereld lijkt haar nog te kunnen troosten en tot overmaat van ramp vertrekt haar beste vriend ook nog eens waardoor ze het gevoel heeft alleen achter te blijven. Maar ondanks haar verleden weet Kincaid voor zichzelf een mooi en goed leven op te bouwen. Het enige dat daaraan nog ontbreekt, is een liefde voor het leven, haar soulmate, al denkt ze dat niet meer nodig te hebben na het verlies van Graham…

En dan is daar ineens haar beste vriend Ash weer terug in hun stadje, nu een bekend thriller schrijver, hij neemt zijn intrek bovenin het appartement van de boekwinkel. Hun ooit zo hechte vriendschap bloeit al snel weer op. Maar gaat het Ash lukken dat Kincaid hem echt volledig kan vergeven dat hij toentertijd de benen heeft genomen en ziet ze wat hij werkelijk voor haar voelde toen?

“Weet je wat romantische liefde is, Ashton?’ Ze wachtte niet tot hij antwoord gaf. ‘Het is een langdurige, diepe vriendschap met gemeenschappelijke interesses, respect en, hopelijk, veel geweldige seks.”

Net als de drie boeken hiervoor is ook dit verhaal weer een topper. Wat heb ik ontzettend genoten hiervan, gelachen en af en toe een traan gelaten en toen was de laatste bladzijde daar….man wat ga ik ze missen. Maar gelukkig heb ik de boeken, dus ik kan altijd ernaar terugkeren als ik dat wil. En ik ga zeker meer boeken van Roni Loren lezen, want was is ze goed. Als je even alles om je heen wilt vergeten dan is deze serie echt geweldig om te gaan lezen, binnen no time zit je in het verhaal en neemt het je mee. I loved it! Hij die vasthoudt is absoluut een waardig einde van deze fantastische serie en oh wat kijk ik ontzettend uit naar andere boeken van Roni haar hand!

“Hij was er al die tijd.
En zij had hem laten gaan.”

Cover: 🌟🌟🌟🌟🌟
Vertelling: 🌟🌟🌟🌟🌟
Originaliteit: 🌟🌟🌟🌟🌟
Verhaal: 🌟🌟🌟🌟🌟
Lettertype: 🌟🌟🌟🌟
Papiergeur: 🌟🌟🌟
Overall: 🌟🌟🌟🌟🌟Happy Reading!

Liefs,

Bren

Review: Winter in Cockleberry Bay — Nicola May

Toen ik bij Nicola May zelf zag dat er nog een boek zou komen in de Cockleberry Bay reeks werd ik al helemaal happy, want ik hou van deze serie! Dus ik hoopte zo hard dat Zomer & Keuning ook dit boek in de serie zou vertalen en yes dat gebeurde! Toen mij werd gevraagd of ik mee wou doen aan de blogtour kon ik natuurlijk ook echt niet weigeren. Gewoon nog een keer terug naar het idyllische kustplaatsje Cockleberry Bay en alle personages, die ondertussen gewoon als vrienden aanvoelen, weer terugzien, erachter komen hoe het iedereen nu vergaat. Ik had er onwijs veel zin in! En ook na het lezen ervan ben ik nog steeds enthousiast. Deze serie heeft echt een plek in mijn hart gekregen en ik zal de boeken zeker vaker erbij pakken en opnieuw gaan lezen.

“En ik heb geleerd dat als het goed zit, de liefde haar weg wel vindt. Dat is altijd zo.” -blz.144-

Winter in Cockleberry Bay neemt je voor de laatste keer mee terug naar dit geweldige plaatsje aan de kust. Aan de ene kant voelt dat echt ongelooflijk dubbel, want het liefste wil ik nog veel meer lezen over Rosa en alle andere personages. Maar toch heeft ze met dit boek er een absoluut mooi slot van gemaakt. Het enige waar ik soms wat tegenaan liep is dat er wel veel geklaagd werd over hoe zwaar het moederschap is, dat geloof ik ook echt wel, begrijp me niet verkeerd, alleen het continue zeggen gaat het heus niet makkelijker maken en Yup, dat zei ik ook hardop tijdens het lezen tegen Rosa, van ‘kom op meid, met zeuren is niemand ooit beter geworden, dus ff doorzetten schat’. Maar dat was ook echt het enige puntje waar ik een klein beetje tegenaan liep, bij lange na niet een minpuntje, want het was geweldig om me weer onder te dompelen daar. En wat gebeurde er weer veel. Ook vond ik het ontzettend fijn om wat meer over Luke, eigenlijk Lucas, te lezen en hoe het met hem allemaal gaat. Vanaf het moment dat ik begon met lezen, voelde het echt als een soort van thuiskomen. Ik kon me weer even ontspannen en wat heb onwijs genoten van dit boek. Nicola May is echt een koningin als het gaat om feelgood schrijven. Ik hoop nog veel meer van haar werk te kunnen lezen in de toekomst, want als iets me op kan vrolijken, dan is het wel een serie als deze! Dus hou jij van feelgood en wil je je ook heerlijk laten onderdompelen in een geweldige serie, met onwijs leuke personages waar je al snel een band mee opbouwt, wacht dan niet langer en ga deze lezen. Dit staat echt zo garant voor vele uren leesplezier. Het is gewoon echt een hartverwarmend verhaal, een die elk mens gewoon wel nodig heeft in zijn of haar leven.

“Als het huis een lichaam is, is de tafel er het hart van.” -blz.284-

Cover: 🌟🌟🌟🌟
Vertelling: 🌟🌟🌟🌟🌟
Originaliteit: 🌟🌟🌟🌟
Verhaal: 🌟🌟🌟🌟🌟
Lettertype: 🌟🌟🌟🌟🌟
Papiergeur: 🌟🌟🌟🌟
Overall: 🌟🌟🌟🌟🌟

Happy Reading!

Liefs,

Bren

Review: Hij die blijft – Roni Loren

Review: Zij die ontkomen — Roni Loren

Flaptekst:

Twaalf jaar geleden was het gala van de seniors van het Long Acre High School. Wat de mooistge avond van hun leven moest worden, werd een nachtmerrie die ze nooit meer zouden vergeten. Bij een schietpartij kwamen veel van hun vrienden om het leven. Slechts een kleine groep wist te overleven. Nu er een documentaire wordt gemaakt over de schietpartij, komen de overlevenden terug naar Long Acre.
Liv dacht dat ze nooit meer een voet in Long Acre zou zetten, maar de documentaire brengt haar na jaren weer terug naar huis. Ze wordt geconfronteerd met pijnlijke herinneringen, maar ook met een onverwachte verassing als ze haar high school crush Finn weer tegenkomt.
Finn voelt zich nog steeds schuldig over hoe het tussen hem en Liv afliep op het gala twaalf jaar geleden. Als hij haar na jaren weer ziet in zijn thuisstad, hoopt hij op een tweede kans. Kan Liv hem vergeven?

Dit is een verhaal dat je niet snel weer even achter je laat, want wow….Wat de overlevenden van de Long Acre shooting hebben meegemaakt is niet iets wat je zomaar even vergeet, het heeft tot nu toe de rest van hun hele leven bepaald. Roni Loren heeft met haar intense manier van schrijven de gevoelens van haar personages zo goed op papier weten te zetten dat je binnen no time een band met ze hebt en ongelooflijk met ze meeleeft. Zoiets heftigs in je leven meemaken laat natuurlijk bij iedereen zijn sporen na. Liv heeft er in ieder geval een zwaar geval aan PTSS aan overgehouden, maar ondanks dat ze zichzelf had voorgenomen nooit meer terug te keren naar Long Acre, doet ze dit toch omwille van de documentaire. Daar ontmoet ze ook de andere overlevenden weer. Waaronder haar jeugdliefde Finn. Geen van de overlevenden is na dit drama ooit weer een echte vaste relatie aangegaan en bijna niemand weet wie of wat zij echt zijn en hebben meegemaakt, wel zijn ze stuk voor stuk carrièretijgers geworden. Hoe verder je het verhaal in gaat merk je dat de overlevende meiden steeds meer een vriendinnenband beginnen te krijgen, wat zij op school niet hadden met elkaar, aangezien ieder van hen totaal verschillend van elkaar was…en eigenlijk nog steeds wel is, op hun gezamenlijke verleden na dan. Ook haar band met Finn begint steeds sterker te worden en het is duidelijk dat hij niets liever wil dan dat het weer goed komt tussen hun. Als geen ander begrijpen ze elkaar, maar ergens toch ook weer niet. Gaat dit goed komen, gaan ze er samen weer uit komen en een stralende toekomst tegemoet of heeft het verleden toch een te zware afdruk op hun samenzijn achtergelaten?

“Je bent niet gek. En als je dat zou zijn, dan ben ik dat denk ik ook. Ik herken het. Heb de nachtmerries gehad. De paniekaanvallen. Een tijdlang raakte elk geluid dat maar klonk als een pistoolschot of zelfs maar de klink van een geweer voor me. Ik werd gek en ging daarna hardlopen om het gevoel kwijt te raken. Zelfs als het midden in de nacht was.’ Hij ging met zijn handen door zijn warrige haar. ‘Ik liep tot ik fysiek niet meer verder kon, tot mijn benen me niet meer konden dragen. Ik werd er gek van. Dus, ik snap het.” -blz.87-

Zij die ontkomen is het eerste deel in een vierdelige serie over de overlevenden van de Long Acre High schietpartij. Je zou bij een thema als dit niet snel aan een romantisch verhaal denken en aan new adult waarschijnlijk al helemaal niet, toch heeft Roni Loren dit voor elkaar gekregen en hoe! Vanaf de allereerste bladzijde weet ze je mee te nemen het verhaal in en het laat je niet meer los, zelfs nadat je die laatste bladzijde hebt dichtgeslagen zal het verhaal je nog wel even bijblijven. Ik vind het zo ontzettend knap gevonden om met zo’n heftig onderwerp uit te komen en hoe dat de levens van de overlevenden heeft getekend. Je maakt tijdens het lezen allerlei emoties mee, van geschokt naar woedend naar verdrietig naar blij en ga zo maar door. Het is gewoon een emotionele rollercoaster, maar wel een die je gewoon gelezen moet hebben, want wauw wat een verhaal! Voor mij hoort deze serie nu al tot mijn meest favoriete van dit jaar en dan heb ik nog niet eens alle vier de boeken gelezen. Maar dat gaat zeker gebeuren natuurlijk. Ik hou ervan hoe het geschreven is, hoe de personages, hun gevoelens, hun levens en alles voor je ogen tot leven komen en dat je echt een band met ze opbouwt. Deze serie heeft absoluut een plek in mijn hart, een geweldige combinatie van verschillende factoren, geschreven op een manier waar je gewoon wel gek op moet worden.

“Ik hou van je. Ik wil de rest van mijn leven met je doorbrengen. Als ik niet denk dat dit het meeste egoistische is wat ik kon doen, zou ik je vragen met me te trouwen, op me te wachten, me iets te geven om naar huis voor te komen. Ik zou je beloven dat dit de laatste klus was. Maar je verdient meer dan dat.” -blz.297-

Happy Reading!!!

Liefs,
Bren

Cover: 🌟🌟🌟🌟
Vertelling: 🌟🌟🌟🌟🌟
Originaliteit: 🌟🌟🌟🌟🌟
Verhaal: 🌟🌟🌟🌟🌟
Lettertype: 🌟🌟🌟🌟🌟
Papiergeur: 🌟🌟🌟🌟
Overall: 🌟🌟🌟🌟🌟

Review: Een nieuwe kans in Cockleberry Bay — Nicola May

Genre:	Feelgood
Uitgever:	Zomer & Keuning
Serie:	Cockleberry Bay #3
ISBN:	9789020537659
Uitvoering:	Paperback
Aantal pagina’s:	303
Uitgave:	Juli 2020

Hartelijk dank aan Uitgeverij Zomer & Keuning voor het beschikbaar stellen van het recensie-exemplaar in ruil voor mijn eerlijke mening.

Daar was dan het derde en tevens laatste deel in deze geweldige feelgood serie! Wat keek ik hier naar uit zeg. Rosa en haar hondje Hot (dog), Josh en nog vele personages weer hebben echt een plek in mijn bookish hart gekregen. Dus natuurlijk begon ik al snel met het lezen ervan. En ja hoor, vanaf de allereerste bladzijde waande ik mij weer in dat prachtige kustplaatsje Cockleberry Bay. Ook deze keer was het de ene keer al lezend met een lach en dan weer met een traan, want als Nicola ergens wel goed in is, dan is het je echt te raken met deze oh zo fijne boekenreeks.

Rosa worstelt met het idee of ze de Corner Shop zal gaan houden of niet, nu ze er ook het café ‘Rosa’s’ bij heeft waar ze over een tijdje fulltime zal gaan werken en met Josh maar wat graag een gezin wil stichten. Aan de ene kant wil ze het namelijk niet echt, want ja de shop is wel echt iets wat nog van haar alleen is, maar aan de andere kant weet ze ook dat het er toch wel makkelijker op zal worden als ze het wel zou doen. Maar verkopen van haar winkeltje zit er niet in, want haar overgrootvader had in het contract opgesteld dat ze de winkel alleen weg mocht doen aan iemand die het daadwerkelijk echt verdiend. Aan Rosa de taak om dit te gaan uitzoeken dus en Rosa zou zichzelf niet zijn als ze hier niet een hele unieke manier voor zou verzinnen.

“Hoewel ze met heel haar hart en ziel van de winkel hield en ze er nog helemaal niet zo lang werkte, wist Rosa dat het tijd was voor een nieuwe fase in haar leven. En dus was het tijd om de winkel door te geven aan iemand die hem oprecht verdiende.” -blz.42

Nadat het nieuws zich heeft verspreid dienen verschillende geïnteresseerden zich aan voor geliefde winkeltje, maar lang niet elke belangstellende heeft daar ook echt goede bedoelingen bij. Gaat het Rosa lukken om het goede van het slechte te onderscheiden en vindt ze uiteindelijk de enige echte juiste persoon voor haar oh zo geliefde Corner Shop? Rosa kijkt enorm uit naar het stichten van een eigen gezinnetje met Josh, maar hoeveel mooier zou dat zijn met dat ene beetje extra wat ze stiekem al zo lang hoopt te vinden.

“Vertel je geheim aan de wind, maar verwijt hem dan niet dat hij het aan de bomen doorverteld.” -blz.74-

Wederom gebeurt er van alles in het leven van de bewoners van Cockleberry Bay, er komen flink wat levens op hun kop te staan, wat bij mij soms voor aardig wat tranen zorgde. Maar toch is dit laatste verhaal in de Cockleberry Bay serie weer net zo hartverwarmend en mooi als de delen hiervoor. Want als ik een serie wel in mijn hart gesloten heb, dan is het deze wel. De personages zijn (op een aantal na dan) gewoon zo leuk en lief dat je wel van ze moet gaan houden hoe verder je in de boeken vordert. Een nieuwe kans in Cockleberry Bay neemt je voor de laatste keer mee naar dit prachtige idyllische kustplaatsje en zijn bewoners. Wat ga ik ze missen… Dit is absoluut een trilogie die ik zeker meerdere keren zal gaan lezen. Gewoon omdat je dat soms nodig hebt in je leven 😀 Ik hoop dat Nicola May nog lang zal blijven schrijven, want boeken als dit heeft een mens nooit genoeg! Aan mij heeft ze er in ieder geval een absolute fan bij 🙂 Hou jij van een feelgood met een echt goed, mooi en hartverwarmend verhaal, geweldige personages en een kustplaatsje waar je niets liever van zou willen dan dat je er echt heen kon gaan, dan is deze trilogie het absoluut voor jou, je gaat er zo geen spijt van krijgen! Ik wens je dan ook nu al heel veel leesplezier en laat me weten wat jij ervan vond 😀

Cover: 🌟🌟🌟🌟
Vertelling: 🌟🌟🌟🌟🌟
Originaliteit: 🌟🌟🌟🌟🌟
Verhaal: 🌟🌟🌟🌟🌟
Lettertype: 🌟🌟🌟🌟1/2
Papiergeur: 🌟🌟🌟🌟🌟
Overall: 🌟🌟🌟🌟🌟

Happy Reading!

Liefs,

Bren

Review: Ik zie je in Cockleberry Bay – Nicola May

Genre:                     Feelgood
Uitgever:                 Zomer & Keuning
Serie:                       Cockleberry Bay #2
ISBN:                       9789020537635
Uitvoering:             Paperback
Aantal pagina’s:    333
Uitgave:          Mei 2020

Hartelijk dank aan Uitgeverij Zomer & Keuning voor het beschikbaar stellen van het recensie-exemplaar in ruil voor mijn eerlijke mening.

Ik zie je in Cockleberry Bay is het tweede deel van de populaire feelgood serie over het fictieve Britse kustdorpje Cockleberry Bay en haar inwoners. Na het lezen van het eerste boek “Het winkelje in Cockleberry Bay”, was ik natuurlijk razend benieuwd naar hoe het allemaal verder zou gaan en ik ben dan ook zo snel als ik kon opnieuw Cockleberry Bay ingestapt om te kunnen zien hoe het iedereen vergaat.

“De zieligste op de wereld is hij die zijn dromen inlevert voor zilver en goud.”-blz.20-

Rosa heeft het helemaal voor elkaar in het prachtige kustdorpje. Ze runt met veel plezier haar winkeltje “The Corner Shop” waar ze producten voor de huisdieren in het dorp verkoopt. Het loopt geweldig en ze voelt zich er helemaal thuis. Zij en haar teckel Hot vermaken zich prima. En natuurlijk heeft ze dan ook nog eens de liefde van haar leven van heel dichtbij leren kennen. Je zou denken dat ze haar geluk niet meer op kon en helemaal happy de peppy zou zijn. Echter gaat de liefde jammer genoeg niet altijd over rozengeur en maneschijn. Rosa kan nog zo gelukkig zijn met haar liefde, maar toch begint ze steeds meer en meer te vermoeden dat zijn intenties helemaal niet zo zuiver zijn als dat hij ze wil laten overkomen…ze vermoedt dat hij haar bedriegt en dit trekt ze absoluut niet. Ook al probeert hij haar keer op keer te zeggen dat er niets aan de hand is, toch vertrouwt Rosa er maar niets van. Als ze uiteindelijk zijn mail checkt en daar voor haar het ultieme bewijs van zijn ontrouw heeft gevonden en hem daarmee confronteert loopt het uit op een fikse ruzie. Maar is Rosa zelf ook wel zo trouw gebleven? Want dat is ook nog maar de vraag. Uiteindelijk lopen de gemoederen en de jaloezie zo hoog op dat hij besluit dat het beter is om elkaar een tijd niet te zien of te spreken…

“Toen ze zag dat haar fantastische man moederziel alleen en met schokkende schouders naar de zee liep, voelde ze een pijnlijke steek in haar hart.”-blz.150-

Rosa probeert zichzelf staande te houden en denkt in het begin dat het vast allemaal nog wel mee zal vallen. Maar hij houdt voet bij stuk, neemt de telefoon niet meer op, beantwoord haar voicemail en berichten niet. Rosa begint hem nu toch echt te missen, hoe zelfstandig ze ook kan zijn, zonder hem voelt ze zich verloren. Ze begint, mede door de hulp van haar vrienden, te beseffen dat er toch echt iets moet veranderen wil ze dat haar huwelijk nog te redden is. Maar daarvoor zal ze zelf heel veel offers moeten brengen, de drank laten staan is daar een van en haar verleden onder ogen komen en zich er niet meer door laten lijden ook. En tegelijkertijd ook nog de shop draaiende houden, haar klanten tevreden houden en met het leven dealen. Gaat dit Rosa allemaal lukken en gaat het lukken om weer samen te zijn met de liefde van haar leven? Een ding is zeker, makkelijk zal het pad niet zijn….maar het zou toch absoluut wel waard moeten zijn. Toch?!

“Wat denk jij soms toch een belachelijke dingen! Straks beweer je nog dat ik stiekem op vrouwen val.” -blz.173-

Wederom kreeg Nicola May het voor elkaar om me de wereld van Cockleberry mee in te nemen en me er geen moment te laten vervelen. Wat een rollercoaster was dit weer, een heerlijk feelgood verhaal met onwijs veel geweldige sarcastische humor en personages die zich nog dieper in je hart weten te verankeren. Dat het leven niet altijd makkelijk is en zal zijn, maar dat er voor bijna alles wel een oplossing te vinden is, laat dit verhaal perfect overkomen. Allerlei emoties en blokkades komen er wel voorbij, waar menig mens in zijn of haar leven wel voor komt te staan. En juist die dingen maken een verhaal als dit ook zo geloofwaardig. Het geeft je het gevoel dat je ze echt kent, het zouden je buren kunnen zijn. En wat wil je ze graag helpen om de juiste keuzes te maken, maar net als in het echte leven zal ook Rosa daar ( met wat hulp van haar intens lieve vrienden) toch echt zelf achter moeten komen.

“Soms is het beter om rustig af te wachten en niks te zeggen. Toen dacht ze aan wat haar moeder altijd zei. Vraag je eerst eens af of je iets aardigs te zeggen hebt. En zijn je woorden überhaupt nodig?” -blz.306-

Hou jij van een goed verhaal met veel humor, dat je hardop laat lachen en soms doet huilen, je echte vriendschappen laat zien en offers laat maken voor de ware liefde, zonder dat het een klef verhaaltje wordt? Dan is deze serie absoluut voor jou! Nicola May heeft met dit tweede deel in de serie weer een geweldig boek neergezet en ik durf me absoluut fan te noemen. Want wat is dit weer een heerlijk verhaal. Ik kijk enorm uit naar het derde deel in deze trilogie, maar gelukkig heb ik het manuscript al liggen, dus ik waan me al snel weer in het prachtige pittoreske kustdorpje Cockleberry Bay. En ik raad je aan om dat ook te doen. Pak een lekkere mok thee of iets anders lekkers, een stuk chocolade en ga lekker in die zon zitten of op de bank met de boeken uit deze serie en voor je het weet zet je je zorgen opzij en geniet je. Want deze trilogie is werkelijk verslavend goed!

“Je bent niet bang om lief te hebben – je bent bang om liefgehad te worden.”-blz.200-

Cover: 🌟🌟🌟🌟1/2
Vertelling: 🌟🌟🌟🌟🌟
Originaliteit: 🌟🌟🌟🌟🌟
Verhaal: 🌟🌟🌟🌟🌟
Lettertype: 🌟🌟🌟🌟🌟
Papiergeur: 🌟🌟🌟🌟🌟

Overall: 🌟🌟🌟🌟🌟

Happy Reading!!!

Liefs,

Bren

Genre:	New adult romance
Uitgever:	Zomer & Keuning
Serie:	Long Acre
ISBN:	ebook 9789020537727
Uitvoering:	Paperback ( dat was de uitgave die ik las)
Aantal pagina’s:	414
Uitgave:	2020

Genre:	Romance New Adult
Uitgever:	Zomer & Keuning
Serie:	Long Acre #1
ISBN:	9789020540826
Uitvoering:	Paperback
Aantal pagina’s:	333
Uitgave:	Juli 2020