Vandaag eens even wat anders dan boeken, vandaag ga ik het eens hebben over een van de beste video games die er bestaat, die ik ieder jaar weer opnieuw speel rond kerst! Ik weet het nog als de dag van gisteren, toen ik nog een klein Jeffje was wilde ik zo graag een Super Nintendo hebben. De SEGA Master System was de eerste console die ik had als kind en ik was echt gek op dat ding, maar toen Nintendo hun 16-bit console aankondigde en ik de eerste beelden van Super Mario World zag, was ik verkocht. Ik moest en zou een SNES hebben! Nou was zo’n apparaat natuurlijk onbetaalbaar voor een klein jongetje als ik, dus dat hielp niet erg mee. Een van mijn beste vrienden, Wouter, die had de SNES voor mij en ik was stikjaloers op hem destijds. Het moest voor mij nog tot de kerst van 1993 duren dat ik mezelf eindelijk de trotse eigenaar van een SNES mocht noemen. Het was een bundel met Super Mario All-Stars, maar dat was niet de enige game die ik erbij kreeg, ik kreeg ook The Legend of Zelda: A Link to the Past.

Een avontuur wacht op je!
Ik vond Super Mario geweldig, maar waar ik echt helemaal idolaat van was, was die Zelda game. A Link to the Past was ook mijn eerste Zelda game. Ik had al vaak genoeg van schoolvriendjes met een NES gehoord dat Zelda echt top games waren. Maar dit was de eerste 16-bit Zelda game en de graphics ware geweldig en de muziek van de game ook echt van ongekende klasse. Het begin van het spel wekt een hoop verwachtingen, Prinses Zelda vraagt je om hulp en je bent achter je oom (die verdacht veel op Mario lijkt, overigens) aangegaan, die je nog had gezegd dat je binnen moest blijven. Als je dan eenmaal je oom vindt en het zwaard dat hij bij zich droeg van hem overneemt, dan begint het avontuur pas echt! Een blik op de landkaart van de game deed me toen al realiseren dat deze game ongekend groot was voor die tijd!